chriſtiDe humanitate

tiuꝫ circa locū montis oliueti ⁊ vallis ioſaphat: q̄ſubiacet mōti oliuēti ẜm illud Io. 3. Cōgregabooēs gētes ⁊ deducā eas in vallē ioſaphat ⁊ diſceptabo cū eis. tum vt idē on̄dat̉ eſſe ꝗ deſcēdit ⁊ ꝗaſcēdit. tū qꝛ ꝯueniēs eſt vt ibi veniet cū gl̓ia iudicaturꝰ vbi fuerat̉ cū ignominia iudicatꝰ. Poſſumꝰ etiā rōnē huiꝰ ꝯueniētie ſumere ex noībꝰ locoꝝMōs .n. oliuēti deſignat mīam ioſaphat qd̓ īterp̄tat̉ iudiciū deſignat iuſticiā: qꝛ vero in extremoiudicio tractādū eſt opꝰ miſericordie ⁊ iuſticie cōueniēter dicit̉ xp̄s venturꝰ ad locū p̄dictū ad iudicandū. nō aūt deſcendet ad terrā ſed in ſpacio huius aeris ſedebit circa locū montiſ oliuēti ex quoaſcēdit vt dicit glo. Iohel̓. 3. Tūc fiet ſeꝑatio bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Nā boni ꝗ xp̄o fideliter adheſerūtẜꝫ apl̓m .i. theẜ. 4. Rapietur in nubibꝰ obuiā xp̄oin aera vt ꝯformētur xp̄o nō ſolū cōfigurati glorieclaritatis eius ſed loco ꝯſociati ei ẜm illud mat.24. vbicūqꝫ fuerit corpꝰ illuc ꝯgregabūtur ⁊ aquile ꝑ quas ſancti ſignificātur. Signāter in hebreoiohantā dicit ꝙ cadauer ſonat ab eo ꝙ per mortēcadat ẜꝫ Iero. ad ꝯmemorādā xp̄i paſſionē ꝑ quā⁊ xp̄s ibi ptātem iudiciariā ꝓmeruit ⁊ hoīes paſſioni eius ꝯformati ad ſocietatē glorie ipſius aſſumētur ẜm illud apl̓i. 2. ad Thi. 2. Si ꝯpatimur ⁊cōregnabimꝰ ⁊cͣ. Impij vero qui xp̄o nō adheſerūt remanebūt in terra quā dilexerūt ẜm illud Iere. 17. Dn̄e oēs qui te derelinquūt cōfundēt̉. glo.ꝑpetuo recedētes a te in terra ſcribētur ⁊cͣ. glo. deleti de libro vite cuꝫ hijs ꝗ terrena ſaprūt. Greg.O qͣꝫ anguſte erūt tūc reprobis vie. Suꝑiꝰ iudexiratus inferiꝰ horrēdū cahos a dextriſ peccata accuſantia a ſiniſtris infinita demonia ad ſuppliciūꝑtrahentia. Intus ꝯſcīa vrens foris mūdꝰ ardēsmiſer peccator ſic dep̄henſus quo fugiet. Latereerit impoſſibile apparere intolerabile. Sic igit̉patet veniētis iudicis eminētia qꝛ in nubibꝰ veniet. Loci iudicij ꝯueniētia qꝛ circa locū montisoliuēti: differēs bonoꝝ ⁊ maloꝝ aſſiſtētia qꝛ bōisin aera ſubleuatis impij interra remanebūt ſententiā finalē eterne dānatiōis ꝓ ſuis meritis recepturi. Tertiū notat̉ ibi. Cū ptāte magna ⁊ maieſtate ⁊cͣ. Glo. in ptāte magna ⁊ maieſtate viſuriſunt quē in hūilitate poſitū audire noluerūt vt virtutē eius tanto diſtrictiꝰ tūc ſentiāt qͣꝫto nūc ceruicē cordis ad potētiā nō inclināt. Reuera cū poteſtate magna veniet. Nā virtutes celoꝝ mouebūtur. Mat. 24. ⁊ luc. 21. Greg. Quid .n. virtuterceloꝝ niſi angelos dn̄atōes ptātes ⁊ pͥncipatꝰ appellat que in aduentu diſtricti iudicis tūc viſibiliteroculis apparebunt vt diſtricte tunc a nobis exigat̉ hoc ꝙ nos mō inuiſibilis ꝯditor equanimit̉portat. Criẜ. Si rex terrenꝰ ꝓceſſurꝰ ad bellū cōtra aliquē expeditionē mādat in populo dignitates mouētur exercitꝰ exercitātur ciuitas tota fer-

uet̉ qͣꝫto magis rege celeſti exurgēte iudicare viuos ⁊ mortuos angelice virtutes ꝯmouēt̉ terribiles miniſtri terribiliorē dn̄m p̄cedētes. Sciēduꝫvero ꝙ ptās xp̄i iudicātꝭ erit inſuꝑabilis inexplicabilis intermīabilis. De primo dicit Criẜ. necreſiſtēdi virtꝰ nec fugiēdi facultas nec pnīe locisnec ſatiſfactiōis tēpus tūc erit. Ex anguſtia oīumreꝝ nihil remanet niſi luctꝰ. De ſcd̓o aug. tractāſillud Io. 18. vt aūt dixit ego ſum abierūt retrorſuꝫ⁊ ceciderūt in terrā ſic dicit. Una vox turbā odijſferocē armis terribilē ſine vllo telo ꝑcuſſit repulit ⁊ ſtrauit virtute latētis dīnitatis. Quid facietindicaturꝰ qui hoc fecit iudicādꝰ. Quid regnaturus poterit qui moriturꝰ hoc potuit: qͣſi dicat explicari nō pōt tanti iudicis ptās. De tercio dicit̉Daū. 7. Aſpiciebā in viſiōe ⁊ ecce filiꝰ hoīs. ⁊ īfraptās eiꝰ ptās eterna. gl. q̄ nullo fine claudet̉. Ml̓tū igit̉ timēda eſt tanti iudiciſ ptās Luc. 12. Timete eum qui poſtqͣꝫ occidit habet ptātem mittere īgehennā. Sic aūt ptās xp̄i iudicātis erit inſuꝑabilis ita ſapīa ineffabilis. iuſticia inflexibil̓. Un̄ bernardꝰ. Veniet dies iudicij vbi plus valebūt pura corda qͣꝫ aſluta verba ⁊ bona ꝯſcīa qͣꝫ merſubiaplena: qm̄ iudex ille nec falletur verbis nec flectetur donis. Hec aūt ad faciendū iudiciū requirūt̉ſ. zelus iuſticie quo ad iudiciū ꝓcedat̉ lumē ſapīeẜm quā ſnīa ꝓferatur. virtus potētie quā ſnīa lata exequat̉ que excellētiſſime in xp̄o iudice reꝑiātur vtpote cuius iuſticia inflexibilis ſapīa ineffabilis potentia ī ſuꝑabilis ſcripture ⁊ ſanctoꝝ teſtimonio ꝯprobatur. Sed notādū ſumoꝑe ꝙ tꝑ̄s aduentꝰ iſtiuſmōi oībus eſt ignotū ẜꝫ illud Matth̓.14. De die aūt illa ⁊ hora nemo ſcit neqꝫ āgeli incelo neqꝫ filiꝰ niſi pater. Vbi ſciendū ꝙ tunc deuſdicit̉ aliquid ſcire qn̄ alicuiꝰ rei noticiā ꝯfert ſicutdixit ad abrahaꝫ. Gen̄. 22. Nūc cognoui ꝙ timeas deum .i. cognoſcere te feci. Sicut etiā filiꝰ dicitur ignorare diē aduentus ſui qꝛ nobis noticiā huius diei nō dedit. vnde diſcipulis de hoc die q̄rētibus act .i. rn̄dit. Non eſt veſtrū noſſe tꝑa vl̓ mōmēta ⁊cͣ. Ideo aūt noticiā huius diei nō donauitqꝛ non expedit vt ſemꝑ incerti de aduētu iudicisſic quotidie viuamꝰ qͣſi alia die iudicādi vt dicitglo. Mat. 18. Uidete vigilate ⁊ orate neſcitꝭ eniꝫquādo tēpus ſit in quibus verbis dn̄s notabilit̓tria verba incultat .ſ. videte vigilate ⁊ orate. Adcuiꝰ euidētiā eſt ſciendū ꝙ pͥmo debemꝰ feruētervidere diem aduentꝰ iuſti iudicis penſando ſemper enim ante oculos noſtros ponenda eſt dies illa dies ire. vnde Deutero. 32. Utinā ſaperēt ⁊ intelligerent ac nouiſſima ꝓuiderēt. Iero. Siue cōmedam ſiue bibam ſiue ſcribaꝫ ſiue aliquid oꝑeris quicquam faciaꝫ ſemꝑ ſonat in auribuſ meisvox illa ſurgite mortui venite ad iudicium. Secūdo debemꝰ vigilare inſtanter operādo vt bo