Opuſculumquinquageſimū octauū.
ruptionem. Que tam praua infuſa eſt ꝑ pͥmos parentes humano generi vt eſſet incurabilis niſi ſb̓ueniret̉ medicina optima quā poſſet facere prudentia dei. Eccleſiaſtici 38. Altiſſimus de terrai. carnę virginis creauit medicinam ⁊ vir prudēſnon abhorrebit eam. Ambroſiꝰ. Corpus xp̄i medicina ſpūalis eſt: que cum reuerentia deguſtataſibi deuotos purificat. ¶ Ad cognoſcēdum rationem neceſſitatis medicine corporis xp̄i ſcienduꝫꝙ ſerpens malignus infudit homini ꝑ venenumcibi vetiti triplicem corruptionem: in aīa .ſ. tenebras ignorātie: ī corpore morbum praue concupiſcētie: ⁊ mortem vtrobiqꝫ. Cōtra hoc inſtitutumeſt corporis xp̄i medicamētū tenebras ignorātieilluſtras: morbum ꝯcupiſcētie ſanās: ⁊ mortē noſtram mortificans. Propter hec tria pōt comꝑarari triplici dulci cibo ⁊ medicinali .ſ. melli propter pͥmum. ficui ꝓpter ſecūdū. fructui vue ꝓptertertiū. De pͥmo ꝓuerbioꝝ. 34. Comede fili mel:qm̄ bonum eſt. Mel corpus xp̄i dulce ſignificat.Hoc bonū ē qꝛ tenebraſ mētis illuminat. Primiregum. 14. Uidiſtis qm̄ illuminati ſunt oculi meieo ꝙ guſtauerim paululū de melle. yſaie. 7. Bηtirum ⁊ mel māducabit omnis ꝗ relictus fuerit.Ut .ſ. ſciat reprobare malū ⁊ eligere bonum. p̄s.Dominus illuminatio mea ⁊cͣ. Accedite ad eū ⁊illuminamini. De ſecūdo veremie. 24. ficus ficus bonas bonas valde. ficus bis dicte dulce corpus xp̄i dei ⁊ hoīs ſignificant. Hee bis bone ſuntvalde qꝛ mētem ⁊ carnē a morbo praue ꝯcupiſcētie ſanāt. Quarti regū. xx. yſaias iuſſit afferri maſſam ficoꝝ quā cū poſuit ſuꝑ vlcus regis curatus ēUlcus regis ē concupiſcentia carnalis: maſſa ficoꝝ corpus xp̄i ꝯtinens dulcedinem multoꝝ bonoꝝ: ad medicinam maloꝝ deſiderioꝝ. De tertio luce pͥmo. Benedictus fructus vētris tui corpus .ſ. xp̄i quod ē fructus vite valēs ad deſtructionem gehēne ⁊ acꝗſitionem vite eterne. ꝓuerbio.z. Lignum vite eſt hijs ꝗ app̄henderint eam .ſ. ſapiētiā dei īcarnatam. Hinc dr̄ oſee. 13. Ero morstua o mors. Ioh̓. c. Ego ſum panis vite ⁊cͣ. ꝗ māducat meaꝫ carnē ⁊cͣ. Item ꝗ māducat me viuetꝓpter me. Hilarius. Accepta carne dn̄i ⁊ hauſtoſanguine id efficit̉: vt nos in ip̄o ⁊ ip̄e in nobis ſitHec eſt ergo cauſa vite noſtre ꝙ in nobis carnalibus ꝑ carnem xp̄m ꝗ vera vita eſt manentem habemus. victuri per eum ea conditione qua viuitip̄e ꝑ patrem ꝗ in eo eſt.¶ De prima cauſa inſtitutionis per ſe .ſ. memotia ſaluatoris ⁊ de preparatione eius ad iudiciū.CA. II.Tnite comedite panē ⁊cͣ. Cām tuam ⁊cͣ.vSpeciale item ī memoria eterna hoc facite in meā cōmemorationē luce. 22. Thema. Itē eſtote parati qꝛ qua hora luce. xij. ¶ Pri
ma cā īſtitutionis ſacramēti dn̄ici corporis ē memoria ſaluatoris. circa quā tria pn̄t q̄ri. ¶ Prīoꝗd mali ſequit̉ ſi memoria dn̄i fuerit relicta. Etdicendū ꝙ triplex .ſ. amiſſio gratīe diuine: ſubiectio poteſtatis diabolice: magna deformitas culpe. De pͥmo deuteronomij. 32. Deuꝫ ꝗ te genuitdereliꝗſti ⁊cͣ. ⁊ ait abſcondā faciē meam ⁊ ꝯſiderabo .i. ſubtrahā gr̄am. Ubi fons perit riuus areſcit. yſaie. 17. Eris deſerta qꝛ oblita es dei creatoris tui. Eccleſiaſtici. xx. Gratia fatuoꝝ effundet̉.De ſcd̓o iudicū. 4. Obliti ſunt dei ſui: ⁊ tradiditeos in manus ſyſare .i. ptāti diaboli. Thobīe. 6.Qui ꝯiugia ita ſuſcipiunt vt deū a ſe ⁊ a ſua mēteexcludāt ī hijs hꝫ ptāteꝫ demon. De tertio ad ro.pͥmo. Sicut nō ꝓbauerūt .i. noluerunt deū habere in noticiā tradidit illos in reprobum ſenſuꝫ vtfaciant ea que nō ꝯueniunt. Et heu hoc ſeꝑe ſit vſqꝫ ad mortē. p̄s. Nō eſt deus in conſpectu eiꝰ ⁊cͣ.Iohel̓. pͥmo. Cōputruerūt iumēta in ſtercore ſuoIumēta īpudica ⁊ īſipientia ſunt hoīes ſtulti carnales deum pre oculis nō habētes. Huiuſmodiī ſtercore ſuo putreſcere ē in luxuria ⁊ alijs peccatis vitam finire. Secūdo querit̉ de ꝗbus de nr̄oſaluatore memoria ſit habēda. Et dicendum detribus: de p̄terito: de p̄ſenti: de futuro. De p̄terito vt noſtri redemptoris: qꝛ ꝓpter nimiā charitatem a morte mala morte ſua liberauit nos. De p̄ſenti vt oīum inſpectoris ꝗ ꝑ occultam pn̄tiaꝫ oīanoſtra ſemꝑ cernit. De futuro vt iuſti iudicis quiper oīpotentiā ſuā oē prauū īcorrectū diſtricte iudicabit. De pͥmo trenoꝝ 3. recordare pauꝑtatismee ⁊ trāſgreſſionis .i. maxime humiliatiōis. abſinthij ⁊ fellis .i. amare paſſiōis. Ezechiel̓. 9. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ dolētiū ⁊ gemētiū ſuꝑcūctis abhoīationibꝰ que fiūt ī ciuitate hac Thaufigurā crucis hꝫ .i. paſſionis xp̄i q̄ ſemꝑ ē bonis inmēte ferēda. De ſcd̓o p̄s. Scitote qm̄ dn̄s ip̄e ēdeus. oīa .ſ. implens. oīa videns vbiqꝫ pn̄s. Hincait ꝓuidebam dn̄m in ꝯſpectu meo ſemꝑ. Eccl̓iaſtici. 39. Oꝑa omnis carnis corā dn̄o: ⁊ nō ē ꝗcqͣꝫabſcōditu ab oculis eiꝰ. Canti. 2. En ip̄e ſtat poſtparietē nr̄m .i. indutꝰ parietē carnis noſtre ꝓſpiciens ꝑ cancellos. qꝛ lꝫ intus degens occultus a nobis videri non poſſit tn̄ oīa noſtra videt. De tertio yſaie. 30. Ecce nomen domini venit de lōginquo ardens furor eius ⁊ grauis ad portandū. Eoce venit: ideſt attēdite qꝛ cito veniet ad diſtrictūiudiciuꝫ. Matthei. 24. Uigilate ⁊cͣ. HyeronimꝰSiue comedo ſiue bibo ſiue aliquid aliud facio.ſemper ītonat in auribus meis quaſi tuba vehemens vox illa terribiliſ. ſurgite mortui venite adiudicium. De omnibus tribus ſimul p̄s. memoriam fecit mirabiliuꝫ ſuoꝝ quaſi diceret. dn̄s dedit nobis eſcaꝫ .ſ. ſeip̄m ad memoriā ſuoꝝ mirabiliuꝫ p̄teritoꝝ ꝙ nos redemit: pn̄tium ꝙ oīa nr̄a