Opuſculumvigeſimum
ꝓuideat in neceſſarijs. Unde ⁊ in omni regimine ſunt inſtituta ſtipendia: ſiue de errario publico: vt Auguſtinus dicit de verbis domini: neforte dum ſumptus queritur predo craſſetur: ſiue de bonis cuiuſlibet ſub regimine cōſtituti: vtſunt tributa ⁊ vectigalia: que dominis debenturquodam iure nature: ſicut ꝓbat apoſtolus ad romanos. pͥmo. c. Ideo inquit ⁊ tributa preſtatis.Miniſtri .n. dei ſunt in hͦ ip̄m ſeuientes. Item inpͥma epiſtola ad corinthios: quis inquit militatſtipendijs ſuis vnqͣꝫ? Quis paſcit gregem ⁊ de lacte eius nō manducat; ¶ Sed tunc mouetur qͣſtio quam Ariſtoteles tangit in dicta pollicia.Utrum ad pͥncipatum ſemper diues eligi debeat: qꝛ in hoc datur materia vt homines ſint amatiui pecuniarum quocūqꝫ modo: eo ꝙ natura humana ſemper eſt appetitiua honoris: vt ſcribitMaximus valerius. Ad quod ip̄e ph̓s multa dicit comparāſ oligarchiā ad ariſtocratiam: qꝛ ẜmpͥmum pͥncipatum eligitur diueſ. ſed iuxta ſecunduꝫ ſemꝑ aſſumitur virtuoſus: ſiue ergo pauperſiue diues: dūmodo viuat ẜm virtutem aſſumēdus eſt in vera pollicia. Sed minus periculumeſt de diuite: qꝛ inſtrumenta ſibi adſunt humane vite: per que honeſte ſuum pōt officium exeꝗſalua tamen iuſticia ſubditorum. ¶ Multa aliaſcribit ph̓s de pollicia Calcedonienſi comparāsadinuicem pͥncipatus. Duo tamē concludit reprehenſibilia de ipſis calcedonienſibus. Unumꝙ ſuſtinebant pͥncipem plures pͥncipatus habere: quod Ariſtoteles reprobat oſtendens multomelius eſſe vl̓ dignius plures eſſe vl̓ conueniread vnum pͥncipatum: qͣꝫ ꝙ vnus habeat plures.Ratio aūt huius ex verbis ph̓i haberi poteſt ibidem: qꝛ in diuerſis pͥncipatibus actus vnius ꝑalium impeditur. Unde dat iſtud principium exquo argumentū aſſumit̉ ꝙ ab vno vnum opꝰ optime perficitur. Cuiuſ rei gratia duo ponit exempla. Unum de fiſtolizantibus ſiue cytharizantibus ⁊ coriarijs: quia in opere ſibi contrariantur:⁊ in inſtrumētis. Fiſtula enim ſiue cythara requirit hominem intelligentem in melodijs: ⁊ managiles ⁊ ſubtiles. Sed coriarius nihil horum requirit: qꝛ ſufficit homo etiam ruſticanus cuꝫ manibus crabroſis. Ita ⁊ de diuerſis ꝯtingit dominijs ꝙ contrariātur ſibi inuiceꝫ ſicut fiſtulans corriario. Aliud exemplū introducit de nautico bello ⁊ campali: qꝛ nō eſt conueniens vt vtrobiqꝫ ſitvnus rector: cum nō habeant ſimiles actiones.Alius eſt enim modus pugnandi in campo ⁊ alius in aquis: ⁊ alia inſtrumenta: requirit campale bellum. et alia naturale: ⁊ per cōſequens aliasactiones. Unde concluditur inconueniens eſſevnum dominum habere plura dominia ⁊ ea bene poſſe gubernare: ꝓpter contrarias actiones:
inſtrumenta. ¶ Amplius autē ⁊ virtus eſt debilis in agente: qꝛ vix homo ſufficit̉ ad ſui regimenDurum eſt enim vt qui neſcit tenere moderamina vite ſue: iudex fiat aliene: vt Gregoriꝰ ait.Multo gͦ difficilius eſt hr̄e multa regimina ꝓpt̓cauſas iam dictas.¶ De pollicia pythagore quam didicit a predictis ph̓is Minōe ⁊ Ligurgo. ⁊ quo totus ſuus conatus ad hoc fuit aſſuefacere ſcilicet homīes advirtutes.CA. XXI.plReter dictas aūt pollicias quas ph̓s tangit in ſua pollitica inuenitur vna phyloſophica de qua Ariſtoteles mētionē nonfacit videlicet pythagore qui ip̄m preceſſit perduas hominum etates: a quo nomen ph̓i exordium habuit: vt ſcribit Maximus valerius. Nōeſt enim auſus ſe nominare ſapientem: neqꝫ ſe īnumero ſeptem ſapiētum computare qui ipſumpreceſſerant: ſed ſe ph̓um appellauit .i. ſapientieamatorem. Hic vt tradit Iuſtinus hyſpanus cūperagraſſet Egyptum ad perdiſcen̄. ſyderuꝫ motus originemqꝫ mundi. inde regreſſus Cretam:⁊ Lacedemoniam ꝓfectus eſt ad cognoſcenduꝫleges Minoīs ⁊ Ligurgi de quibus dictum eſtſupra ⁊ in quibus ſuam fundauit polliciam. Sꝫpreter leges iam dictas: idem Iuſtinus hoc deip̄o ſcribit ꝙ Crotonam veniens populum in luxuriam lapſum: ſua auctoritate ad vſum. frugalitatis reuocauit. Laudabat quotidie virtutem: ⁊vicia reprimebat: caſumqꝫ ciuitatum hac peſteperditarum enumerabat. Tantum quoqꝫ ſtudium ad frugalitatem perdiſcendam multitudiniperſuaſit: vt aliquos ex eis luxuriatos fuiſſe īcredibile videretur. Tradit etiam Tullius de ipſoꝙ quibuſdam armonijs vicia in hominibus extinguebat luxurie. Unde dicit ꝙ Tauromitanuꝫiuuenem quendam libidine flagrantem cum audiſſet Pythagoras ad hoſtium amice meretricis inſanire iuſſit pſalterium ſpondeuꝫ canere: ⁊ſic cum ad ſanam mentem reuocauit. Matronarum quoque ſeparatarum a viris doctrinam⁊ pueroruꝫ a parentibus frequenter habuit: vt d̓ingreſſu religionis frequenter contingit ex ignito ſermone predicationis vl̓ ex virtuoſa operatione ⁊ excellenti vita doctoris. Docebat auteꝫnunc hos pudicitiam: nunc illos modeſtiam litterarumqꝫ ſtudium. Vt matrone aureatas veſtes ceteraqꝫ dignitatis ſue ornamenta deponerent: velut quedam luxurie inſtrumenta omniaque in Iunonis edem deferrent eidemqꝫ conſecrarent ſuadebat: aſſerens Matronarum veraornamenta pudicitiam fore. ¶ Hic aūt cum annos viginti egiſſet Crotone M etapontuꝫ ſe trāſtulit: ibidēqꝫ deceſſit. Cuius tāta fuit admiratiovt d̓ eiꝰ domo tēplū facerēt ip̄mqꝫ ꝓ deo colerēt.
eo coleE 2