religionemContra impugnantes
⁊ dānare qͣꝫ emēdare: pleni odio ⁊ inuidia ⁊ malitia. Implēt etiā qd̓ dicit̉ Mat. 23. Colātes culicem: camelūt aūt glutiētes: minima religioſoruꝫpeccata mordacit̉ arguētes ſua grauia n̄ curātes.¶ Scd̓o dubia aſſerēdo ꝙ .ſ. religioſi fauorē mūdi q̄rūt ⁊ ſuā gl̓iam ⁊ non xp̄i.CA. XXIUnc videndū eſt quō dubia aſſerūt in religioſoꝝ infamiā. Dubia aūt maxime ſuntfutura ⁊ etiā occulta cordis: de ꝗbꝰ etiā iudicare p̄ſumūt de futuris ꝗdē cū dicūt ꝙ erūt finaliter in moribꝰ reprobi ⁊ tandē in fide erunt corrupti. De occultis v̓o cordiū dū dicūt ꝙ querūt fauorē mūdi ꝙ querūt ſuā gl̓iam ⁊ nō xp̄i: ⁊ ml̓ta huiuſmodi in ꝗbꝰ manifeſte temerarij iudices ꝯuincūtur: vt pꝫ per hͦ qd̓ habet̉ Ro. 14. Nō ergo ampliꝰ inuicē iudicemꝰ vbi dicit glo. in his duobꝰ temerariū iudiciū .ſ. cum incertū eſt quo aīo ꝗd factū ſit: vel cum incertū eſt qualis futurꝰ ſit ꝗ nuncbonꝰ vel malꝰ manifeſte apparet. Vel ſuꝑbia vl̓inuidētia eſt de hijs iudicare. Qd̓ maxime faciunt qui magis amāt clamare ⁊ vituꝑare qͣꝫ corrigere ⁊ e mēdare. In hoc etiam ſibi qd̓ ſoliꝰ dei eſtvſurpāt .ſ. ſcire futura ⁊ ſecreta cordiuꝫ. Un̄ dicit̉Iſa. 41. Annūciate que vētura ſunt in futuꝝ: ⁊ ſciemꝰ qꝛ dij eſtis vos. Et Iere. 17. Prauū eſt cor hominis ⁊ inſcrutabile: ꝗs cognoſcet illud. Ego dn̄ſ⁊cͣ. vnde. i. Cor. 4. Nolite an̄ tēpus iudicare ⁊cͣ.gl. Aliter .n. iniuria iudici ſit: ſi ante ſnīaꝫ eiꝰ a ſeruo ꝓcedat ſnīa qd̓ intelligēdū eſt in illis quoꝝ ſibidn̄s iudiciū reſeruauit.¶ Tertio falſa cōfingēdo ꝙ .ſ. religioſi ſunt pſerdo apl̓i p̄ſeudo ꝓphete: ⁊ p̄ſeudo xp̄i. CA. XX IAm reſtat videre quō in diffamationē religioſoꝝ falſa ꝯfingunt. Et qꝛ vt diximusad ꝯterēdū eſt cor eoꝝ vt dicit̉ Iſa. x. Nonſunt ꝯtenti quelibet mala cōfingere: ſed grauiſſima ꝗbꝰ eos ſuſpectos reddāt ⁊ hoīum ſocietate indignos ⁊ oībus odioſos. Et vt eos ſua detractione pleniꝰ opprimāt: eis imponūt mala illa q̄ ī eocleſia: peſſima inueniri pn̄t ⁊ ẜm eiꝰ initiū vt in pͥmitina eccleſia ⁊ ẜm eius ꝓgreſſum ſicut ẜm tēpus qd̓ nūc agit̉ ⁊ ẜꝫ eius terminū ſicut erit tꝑibantixp̄i. ¶ Dicūt .n. eos eſſe pſeudo apl̓os: ꝗ inmitiua eccleſia vituperant̉. ¶ Dicūt eos eſſe fires ⁊ latrones ⁊ penetratores domoꝝ: qualestotū tēpus eccleſie ſunt cauendi. ¶ Dicūt eos nicios antixp̄i nouiſſimoꝝ tēporū pericula ꝓcurantes quales in finali eccleſia ſunt timēdi. A quibtribus eos ꝑ ordinē defendamꝰ ⁊ pͥmo qͣꝫtum adhoc ꝙ ꝑſeudo apl̓i dicūt̉. ¶ Ut ergo appareat ꝙͣꝫfallaciter hoc nomē religioſis imponāt: ꝗd hͦ nōmine ſignificet̉ videamꝰ. Inueniūtur .n. in ſacraſcriptura ml̓ta q̄ ad idē ꝑtinēt ſicut pſeudo ꝓph̓e⁊ pſeudo apl̓i ⁊ ꝑ̄ſeudo xp̄i: q̄ oīa in falſitatē ſonāt⁊ ad idē ꝑtinēt. vn̄ de eis ſil̓e eſt iudiciū. Qd̓ patꝫ
ex hoc qd̓ habet̉. 2. pe. 2. fuerūt ⁊ ꝑſeudo ꝓph̓e inpopulo ſicut ⁊ in vobis erūt magiſtri mendacesProph̓e aūt ⁊ apl̓i officiū eſt vt ſit mediator īterdeū ⁊ populuꝫ verba dei populo annūciādo ſicuthabet̉. 2. Cor. 5. Pro xp̄o legatiōe fungimur tanquā deo exhortāte ꝑ nos. vn̄ ex duobꝰ dicit̉ aliꝗsfalſus ꝓph̓a ⁊ falſus apl̓s. Primo ex hoc ꝙ a deonō eſt miſſus ꝓut dicit̉ Iere. 23. Nō mittebā prophetas ⁊ ipſi currebāt nō loq̄bar ad eos ⁊ ipſi prophetabāt. Scd̓o ex hͦ ꝙ v̓ba dn̄i nō ponūt ſed falſa de ſuo cōfingūt. vn̄ in eodē capl̓o dr̄. Nolite audire v̓ba ꝓph̓aꝝ ꝗ ꝓphetāt vobis ⁊ decipiūt vosUiſionē cordis ſui loquūtur nō d̓ ore dn̄i. Et eze.13. h̓ duo tāgūtur. Uidēt inꝗt vana ⁊ dīnant mēdatiū dicētes ait dn̄s cū dn̄s nō miſerit eos. Et addit̉ tertiū qd̓ ad ꝑtinaciā falſitatꝭ ꝑtinet cū ſubdit̉Et ꝑſeuerauerūt ꝯfirmare ẜmonē. vn̄ cuꝫ hieremias qͣſi falſus ꝓph̓a ꝯdēnaret̉ h̓ duo a ſe remouit Iere. 26. inquiens. In v̓itate miſit me dn̄s advos qͣꝫtū ad pͥmū: vt loq̄rer in auribꝰ vr̄is oīa v̓ba h̓ qͣꝫtum ad ẜꝫ. Et hec duo in nouo teſtō pſeudo apl̓os ꝯſtituūt vꝫ ꝙ nō mittūtur a dn̄o ⁊ ꝙ falſam doctrinā diſſemināt. Intelligūtur aūt a dn̄omitti etiā qn̄ a p̄latꝭ eccleſie mittutur. vn̄ aug. adOroſiū. Apl̓s interp̄tat̉ miſſus. Apl̓oꝝ quattuor ſunt genera a deo. A deo ⁊ per hoīeꝫ. Et ꝑ homineꝫ tm̄. Et ex ſe a deo ſicut Moyſes a deo ⁊ ꝑhoīem ſicut ieſus naue. Per hoīem tm̄ ſicut nr̄istꝑibus multi fauore vulgi in ſacerdotiū ſubrogati ſunt. Ex ſe ſunt ipſi p̄ſeudo ꝓph̓e. ⁊ poſtea ſubiūgit. Illum cognoſce miſſum a deo quē non paucorum hoīum laudatio vel potius adulatio eligit: ſꝫillum quē vita ⁊ mores optimi ⁊ apl̓icoꝝ exactioꝯmendat ſacerdotū. Ꝙ etiā pſeudo apoſtoli dicātur illi qui doctrinā hereticam diſſeminabāt: ꝑex hoc qd̓ habet̉ in glo. ad gal̓. i. ſuper illud. Niſiꝙ ſunt aliqui qui vos conturbant. glo. Hij erantpſeudo apoſtoli qui dicebāt aliud euangeliū eſſe:⁊ aliud legē moyſi. ⁊ Mar. 13. ſuper illud. exurgētꝑſeudo xp̄i ⁊ pſeudo ꝓphete ⁊cͣ. dicit glo. De hereticis accipiēdū eſt qui cōtra eccleſiā venientesſe xp̄os eſſe mentiunt̉ quoꝝ primus eſt. Symonmagus extremꝰ antixp̄s. ¶ Ad hoc aūt ꝙ aliquiſnon miſſus predicet vel falſam doctrinā predicꝫex aliqua mala radice mouet̉ vtpote vel ex auaritia lucꝝ querēs vel ex ſuꝑbia vel inani gl̓ia. Cōtingit etiaꝫ huiuſmodi hoīes gr̄a dei deſertos ꝑmulta vicia defluere ⁊ magna ⁊ parua. Nō tamēex oībus hijs radicibus vel huiuſmodi vicijs dicuntur pſeudo apoſtoli vel ꝑſeudo ꝓph̓e: quia nōoīs qui ꝓpter lucrum predicat vel ꝓpter fauoreꝫmundi pſeudo apoſtolꝰ eſt. Alias nō eſſet dria inter mercēnariuꝫ ⁊ pſeudo apl̓m. Qui .n. aliud qͣꝫfructum aīaꝝ ⁊ honorē dei per p̄dicationē qrunmercēnarij dicunt̉ ſiue vera ſiue falſa annūcient