De perfectionevite ſpūalis
virtutū que ſunt infra latriā laudabiliꝰ eſt ſi ex voto fiant. Huic etiā ſuffragat̉ pium eccleſie ſtudiuqui hoīes ad vouendū inuitans ⁊ vouētibus ire īſubſidiū terre ſancte vel alias in defenſionem eccleſie indulgētias ⁊ priuilegia largit̉ nō aūt inuitaret ad vouendū ſi meliꝰ bona oꝑa eſſet facere ſinevoto. Hoc .n. eſſet ꝯtra exhortationē apl̓i. i. Cor.12. Emulamini cariſmata meliora. Un̄ ſi meliuſeſſet bona opera facere abſqꝫ voto nō iuitaret advouēdū ſed etiā a vouēdo retraheret vel ꝓhibēdo vel etiā diſſuadēdo. Sil̓r etiā cū eccleſie intētio ſit hoīes fideles ad meliorē ſtatū reducere oēſa votis factis abſolueret vt ſic eoꝝ bona oꝑa laudabiliora exiſterēt. Patet igit̉ huiuſmodi poſitioneꝫ repugnare ei qd̓ cōiter eccl̓ia tenet ⁊ ſentitvn̄ ⁊ tanqͣꝫ heretica reprobāda eſt. Ad ea vero q̄ꝓ ſe obijciūt facile eſt multipliciter rn̄dere. Primo enī ꝙ dicūt ꝙ opus bonū ex voto factū eſt minus volūtatriū: nō eſt vl̓r ⁊ in oībus verū. Multienī ſunt qui ea que vouerūt tam ꝓmpta voluntate faciunt vt etiā ſi nō vouiſſent non ſolū facerentſed vouerent. ¶ Scd̓o det̉ ꝙ aliqd̓ bonū opꝰ qdquis facit ex voto vel obediētia ſimpliciter conſideratū ſit inuolūtariū: ſed tn̄ facit hoc ex neceſſitate voti vel obediētie quā non vult p̄terire: adhucdum hoc facit laudabiliꝰ oꝑatur ⁊ magis meritorie: qͣꝫ ſi ꝓmpta volūtate illud faceret ſine voto.Et ſi enī nō habeat volūtatē ꝓmptā illud faciēdiputa ieiunādi: hꝫ tn̄ volūtatē ꝓmptam votuꝫ implendi vel obediēdi: qd̓ eſt multo laudabilius ⁊magiſ meritoriū qͣꝫ ieiunare. vn̄ plus meret̉ qͣꝫ ille qui ſua volūtate ieiunat: tantoqꝫ volūtas votūimplēdi aut obediendi ꝓmptior iudicat̉: qͣꝫto idqd̓ aliꝗs facit ꝓpter obedientiā vel votū: magisin ſe ꝯſideratu volūtati repugnat. vnde Iero. adruſticū monachū dicit. Per hec oīa ad illud tendit oratio vt doceā te nō tuo arbitrio dimittēduꝫEt poſt pauca dicit. Nō facias qd̓ vis: comedasqd̓ iuberis: habeas qͣꝫtū acceꝑis: veſtiaris quoddatur: oꝑis tui penſam ꝑſoluas: ſubijciaris cui nōvis laſſus ad ſtratū veniaſ: ambulaſqꝫ dorimites⁊ necdū expleto ſomno ſurgere ꝯpellaris. Ex quopatet ꝙ ad meritū boni oꝑis ꝑtinet vt ne aliquisꝓpter ſeipſa non vellet ꝓpter deum faciat aut patiatur: qꝛ tanto inuenit̉ volūtas ꝓmptior ad feruorē diuini amoris qͣꝫto magis ea que ꝓpter ip̄ꝫfacimus aut patimur noſtre volūtati repugnantUnde ⁊ martires maxime ꝯmēdant̉ qͣꝫto pluraſuſtinuerūt ꝓpter dei amorē ꝯtra volūtatē humanaꝫ. vnde. 2. Machabe. 6. eleazarꝰ dum torq̄ret̉ixit. Diros corꝑis ſuſtineo dolores ẜm aīam v̓oꝓpter timorē dei libēter hec patior. ¶ Tertio detur ꝙ nec etiā aliꝗs ip̄am volūtatē retineat votūſeruādi aut obediēdi: manifeſtū eſt ꝙ cum deꝰ iudex ſit cordiū: apud deū talis habet̉ qͣſi voti fra
ctor aut obediētie p̄uaricator. Si tn̄ impleat qd̓vouit vel qd̓ ei p̄cipit̉ ſolo hūano timore vel pudore: nō eſt ei meritoriū apud deū: qꝛ nō facit voluntate deo placēdi ſꝫ hūana neceſſitate coactusnec tn̄ inutiliter vouit ſi ex charitate vouit. Naꝫplus meruit in vouēdo qͣꝫ alius ſimpl̓r ieiunandoqd̓ meritū ei reſeruat̉ ſi de p̄uaricatiōe cordis peniteat. ¶ Per hoc etiaꝫ pꝫ rn̄ſio ad aucͣtes inductas que loquūtur de neceſſitate hūana cum aliquis .ſ. ex pudore vel timore hūano facit qd̓ iurauit vel vouit: nō aūt loquūtur de neceſſitate q̄ eſtex fine dilectiōis diuine. Puta cū aliꝗs facit velpatit̉ ea que alias nolet vt īpleat volūtatē dīnamEt hoc pꝫ ex v̓bis apl̓i qui dicit. 2. ad Cor. 9. Nōex triſticia aut neceſſitate. Triſticiā enī hūana neceſſitas inducit. neceſſitas aūt dilectiōis diuinetriſticiā tollit vel minuit. Patet etiā hoc ex v̓bisꝓſperi dicētꝭ. Ne nō deuoti ſed inuiti rem nō volūtarie faciamꝰ. Nō enī neceſſitas que ex diuinadilectiōe ꝓcedit minuit dilectionē ſed auget. Etꝙ talis neceſſitas ſit laudāda ⁊ appetenda: pꝫ ꝑ hͦqd̓ aug. dicit in epl̓a ad armētariū ⁊ paulina. Ꝙiam vouiſti iam te obſtrinxiſti aliud tibi facere n̄licet. Priuſqͣꝫ eſſes voti reus libeꝝ fuit qd̓ velleſfacere: ſed tūc eēs inferior qͣꝫuis nō ſit gratulādalibertas qua ſit vt nō debeat̉ qd̓ cū lucro reddit̉.Nūc v̓o qꝛ tenet̉ aꝑud deū ſpōſio tua nō te ad magnā iuſticiā īuito .ſ. ad ꝯtinētiā quā iā voueras viper ſuꝑiora apparet: ſꝫ a magna iniquitate deterreo. Nō enī talis eris ſi non feceris qd̓ vouiſti qͣlis manſiſſes ſi nihil tale vouiſſes. Minor enimtūc eēſ nō peior. mō aūt tāto qd̓ abſit miſerior ſi fidē deo fregeris: qͣꝫto beatior ſi ꝑſolueris. Nec iōte vouiſſe peniteat īmo gaude iā tibi nō ſic licereqd̓ cū tuo detrimēto licuiſſet. Aggredere itaqꝫ intrepidꝰ ⁊ dicta imple factis ipſe adiuuabit ꝗ vota tua expetit. felix eſt neceſſitas que ad melioraꝯpellit. ¶ Patet etiā ex hijs verbiſ erroneū eſſeqd̓ dicunt: ꝙ aliꝗs non tenet̉ de implendo votuꝫde religione intranda.¶ De ꝑfectione dilectionis ꝓximi que eſt neceſA. XIII.ſaria ad ſalutem.Is aūt ꝯſideratis de ꝑfectiōe charitatꝭ qͣꝫItum ꝑtinet ad dilectionē dei: ꝯſiderāduꝫreliquit̉ de charitatis ꝑfectiōe qͣꝫtū ꝑtinetad dilectionē ꝓximi. Eſt aūt ꝯſiderādꝰ multiplexgradus ꝑfectiōis circa dilectioneꝫ ꝓximi ſicut ⁊circa dilectionē dei. Eſt .n. quedā ꝑfectio que reqrit̉ ad ſalutē que cadit ſub neceſſitate p̄cepti. Eſtetiā quedā vlterior ꝑfectio ſuꝑabūdans q̄ ſub ꝯſilio cadit. Perfectio aūt dilectiōis ꝓximi neceſſaria ad ſalutē ꝯſiderāda eſt ex ipſo mō diligendi qͥnobis p̄ſcribit̉ in p̄cepto de ꝓximi dilectiōe cumdicit̉ diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄ꝫ. Quia v̓o deeſt vl̓e bonū ſupra nos exn̄s: ad ꝑfectionē dilecti