Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculum.xvii.

Proijce te in eū: noli metuere: nō te ſubtrahet vtcadas. Proijce te ſecurꝰ: excipiet te ⁊ ſanabit te.Reſtāt aūt duo de ꝗbꝰ ꝯſiliari relinꝗt̉ his ꝗ religionis aſſumēde ꝓpoſitū gerūt. Quoꝝ vnū ē de mōreligionē intrādi. Aliud aūt eſt: ſi aliqd̓ ſpāle īpedimētū hēant ꝑ qd̓ īpediāt̉ a religiōiſ ingreſſu puta ſi ſint ẜui vel mr̄imonio iūcti vel aliꝗd hmōi.Sꝫ ab hͦ ꝯſilio pͥmo ꝗdē āmouēdi ſūt carnis ꝓpinqui. Dicit̉ .n. ꝓuer. 25. Cāꝫ tuā tracta cuꝫ amicotuo ⁊ ſecretū exͣneo nō reueles. Propinꝗ aūt carnis in hͦ ꝓpoſito amici nō ſūt ſed potiꝰ īimici ẜꝫ illud qd̓ hētur michee. 7. Inimici hoīs domeſticieiꝰ. Nd̓ etiā dn̄s ītroducit mat. x. In hͦ igit̉ caſu ſt̄p̄cipue vitāda carnaliū ꝓpinquoꝝ ꝯſilia. Hīc etiam eſt ꝙ Hiero. ī epl̓a ad eliodoꝝ īpedimēta religioſi ꝓpoſiti q̄ aꝓpinꝗs carnalibꝰ ingerunt̉ enumerat dicēs. Nūc tibi blandis vidua ſoror herelacertis: nunc illi cum ꝗbꝰ adoleuiſti v̓naculi aiūtCui nos ſeruituros relinꝗs. Nūc ⁊ gerula quōdāiā annꝰ ⁊ nutritiꝰ ſcd̓us poſt naͣlē pietate pr̄ clamitāt. Morituroſ expecta pauliſꝑ ⁊ ſepeli. Et greg.dicit 3. moraliū. Callidꝰ aduerſariꝰ cū a bonoruꝫcordibꝰ repelli ſe conſpicit eos qui ab illis valdediligūtur exꝗrit: ⁊ per eoꝝ verba blādiēs loꝗturqꝛ plꝰ ceteris amāt̉: vt dum vis amoris cor ꝑforat: facile ꝑſuaſiōis eius gladiꝰ ad ītime rectitudinis munimina irrūpat. Hinc eſt ꝙ btūs bn̄dictvt greg. refert in. 2. dialogoꝝ nutricē ſuā occultefugiens deſerti loci ſecceſſū petijt: ſꝫ romano monacho ꝓpoſitū ſuū aperuit qui eiꝰ deſideriū ⁊ ſecretū tenuit ⁊ adiutoriū impēdit. Arcēdi ſunt etiā abhoc ꝯſilio carnales hoīes apud quoſ dei ſapīa ſtulticia reputat̉. vn̄ Eccl̓. 37. irriſorie dicit̉. Cū viroirreligioſo tracta de ſcītate cū iniuſto de iuſticia.Et poſtea ſubdit. Nō attēdas his in oī ꝯſilio: ſedcū viro ſancto aſſiduꝰ eſto: a quo ē petēdū cōfiliuꝫſi de aliꝗbus in hoc caſu cōſiliari oporteat. Solutio rōnum cōtra verit atē ſupra inductarum.CA. X.A vero quibꝰ īnitūtur ꝯͣriū aſſerētes de facili refellūtur. Qd̓ .n. pͥmo inductū eſt ꝙ īarduis ⁊ difficilibꝰ ſunt maxime ꝯſilia requirēda: verū eſt vbi nō eſt v̓itas manifeſta. Iqn̄ id qd̓ eſt meliꝰ eſt altiori ꝯſilio diffinitū: iniurioſum eſt iteꝝ id ī dubiū reuocare iterato ꝯſilia requirēdo. Qd̓ vero. 2. ꝓpoſitū eſt ꝙ votū aī deliberatiōe firmat̉: ad ꝓpoſitū nō facit. Hec enī deliberatio in interiori ꝯſiſtit ꝓpoſito quo ꝗs eligitmaiꝰ bonū cui ſe obligare intendit. Oē aūt qd̓ exelectiōe agit̉ ex deliberatiōe ſiue ꝯſilio agit̉: quiaelectio eſt appetitꝰ p̄cōſiliati vt dr̄ in. 3. cth̓. Et ſic̄a ſpūſcō qui eſt ſpūs fortitudinis ⁊ pietatꝭ hͦ ꝓpoſitum hoī inſpirat̉ ita etiā ab eodē ꝗ eſt cōſilij ⁊ ſcīeſpūs deliberatio interiꝰ miniſtrat̉. Qd̓ etiā. 3.inducit̉ ꝓbate ſpūs ſi ex deo ſunt ad ꝓpoſitū nonfacit. Ibi .n. neceſſaria eſt ꝓbatio vbi nō eſt certi

tudo. vn̄ ſuꝑ illud. i. ad thi. vlt. Oīa ꝓbate dicitgl. Certa nō egēt diſcuſſiōe. Incertuꝫ aūt pōt eſſehijs ꝗbꝰ alios ad religionē reciꝑe incūbit quo ſpūad religionē veniāt vtꝝ .ſ. deſiderio ſpūalis ꝓfectꝰ: an etiā ſicut qn̄qꝫ accidit ad explorādū vel admalefaciēdū: vel etiā vtꝝ ſint ad religionē apti ꝙveniūt. Et iō indicit̉ eis tā ꝑ ſtatutū eccl̓ie qͣꝫ ꝑ regulare edictū eoꝝ ꝗ ſūt recipiēdi ꝓbatio: ſꝫ hijs ꝙꝓpoſitū religiōis aſſumēde gerūt dubiū eſſe n̄ p̄tq̄ intētiōe id faciāt. Un̄ eis deliberādi neceſſitasn̄ incūbit. Precipue ſi de ſuis corꝑalibꝰ viribꝰ nōdiffidāt ad qͣs examinādas religionē intrātibꝰ annꝰ ꝓbatiōis ꝯcedit̉. Qd̓ v̓o. 4. ꝓponit̉ ꝙ ſathanas trāſfigurat ſe in angelū lucis ⁊ multotiēs bona ſuggerit intētiōe fallēdi veꝝ eſt. Sꝫ ſicut glo.ibidē dicit qn̄ diabolꝰ ſenſus corꝑis fallit. mentēv̓o nō mouet a v̓a rectaqꝫ ſnīa qͣ ꝗſqꝫ vitā fidelē gerit: nullū ē in religiōe ꝑiculū vel cū ſe bonū fingēsea vel facit vel dicit q̄ bōis āgelis ꝯgruūt ēt ſi credat̉ bonꝰ nō eſt error ꝑiculoſus aut morbidꝰ. Cuꝫv̓o ꝑ hec aliena bōa ad ſua ducere īcipit ne ꝗs pꝰeū eat opꝰ ē magna vigilātia. Det̉ gͦ ꝙ diabolꝰ aliquē incitet ad religionē ītrādū hoc opꝰ bonū eſt ⁊bōis āgelis ꝯgruū. vn̄ nō ē ꝑiculū ſi ꝗs ei in hͦ ꝯſentiat: ſꝫ vigilādū erit vt ei reſiſtat̉ cū ad ſuꝑbiā velalia vicia īceperit duce̓. frequēter .n. ꝯtīgit ꝙ deꝰvtit̉ malitia d̓monū ī bonū ſcōꝝ ꝗbꝰ p̄parat coronas īuictꝭ. Et ſic eis a ſcīs illudit̉. Sciēdū tn̄ ꝙ ſicui a diabolo ſuggerat̉: vel ēt ab hoīe religiōis introitꝰ ꝑ quē aliꝗs accedit ad xp̄ꝫ ſequēdū talis ſuggeſtio efficatiā nō hꝫ niſi īteriꝰ attrahat̉ a deo. Dicit .n. aug. ī lib. de p̄deſtinatiōe ſcōꝝ ꝙ oēs ſcī ſuntdocibiles dei: nō qꝛ oēs ad xp̄m veniāt: ſꝫ qꝛ nēoalit̓ vēit ⁊ ſic religiōis ꝓpoſitū a quocūqꝫ ſuggeratur a d̓o ē. Qd̓ v̓o. 5. ꝓpōit̉ ꝙ ī his ē reqͥrēdū ꝯſiliū q̄ malū exitū pn̄t ſortiri diſtinctiōe īdiget. autenī malꝰ exitꝰ pōt ꝯtingere ex ꝑte ipſiꝰ rei q̄ aſſumēda īminet: aut ex ꝑte hoīs aſſumētꝭ. Si ex ꝑte reiq̄ aſſumēda ē ꝑiculū īminet ⁊ hͦ ꝗdē frequēter accidat magna deliberatiōe opꝰ ē vt ꝑicul̓ obuiet̉ velres total̓r relinqͣt̉. Si v̓o vt ī paucioribꝰ ꝑiculū accidat nō eſt magna deliberatiōe opꝰ ſꝫ vigilantia⁊ cautela ne aliquo caſu in ꝑiculū incidat̉. Alioꝗndaret̉ occaſio oīa hūana ſtudia p̄termittēdi ẜm illud Eccl̓. xi. Qui obſeruat vētū nō ſemīat: ⁊ ꝗ ꝯſiderat nubeſnūqͣꝫ metet. Et ꝓuer. 26. dr̄. dic̄ pigerLeo ē in via: leena ī itineribꝰ. vbi dic̄ glo. Multicū v̓ba exhortatiōis audiūt dicūt ſe velle viā iuſticie inciꝑe: ſꝫ a ſathana retrahi ne ꝑficiāt. Qn̄qꝫ v̓ores ip̄a ī ſe ſecura ē hꝫ tn̄ malū exitū ꝑꝑ hͦ ꝙ hō mutat ꝓpoſitū: ⁊ ex iſta cā n̄ dꝫ hō retrahi vl̓ differreſb̓ ſpē maioris delib̓atiōis religiōis īgreſſu: qͣꝫuisaliꝗ mutato ꝓpoſito a religiōe apoſtatātes deteriores fiāt. Alioꝗn ēt ſil̓is rō eēt de acceſſu ad fidē⁊ fid̓i ſacr̄a: qꝛ dicit̉. 2. pe. 2. Meliꝰ erat viā v̓itatꝭnō cognoſcere qͣꝫ poſt agnitā retro ire. Et apl̓s ad