Contra retrahētes hoīes a religionis ingreſſu

ex ipſo ꝓgreſſu gloſe inducte ꝙ agit de nutritionenouiter ad fideꝫ ꝯuerſorū. Sic. n. p̄mittit̉ ꝙ poſtbaptiſmū bonis oꝑibus informamur ⁊ lacte ſimplicis doctrine nutrimur ꝓficiēdo a lacte doneciam grandiuſculi a lacte matris accedamus admēſam patris .i. a ſimpliciori doctrina vbi p̄ſtatur verbū caro factum ē accedamus ad v̓buꝫ patris in pͥncipio apud deū: qd̓ manifeſtū eſt ad doctrine ordinē ꝑtinere. Poſtmoduꝫ v̓o eccl̓aſticaobſeruatio in exēplum inducit̉ que ꝗnqꝫ tꝑa obẜuat: in quoꝝ pͥmo ꝑ exorciſmuꝫ ⁊ cathęciſmū nuper ꝯuerſi ad fidem rudimētis xp̄ianitatis imbuunt̉: ſcd̓m tp̄s eſt qn̄ in vtero eccl̓e allunt̉ vſqꝫ adſabbatum ſanctū: ⁊ tūc eſt tertiū tp̄us in quo ꝑ baptiſmuꝫ ad lucē generant̉. quartū tp̄us eſt in quomanibus eccl̓e geſtant̉ ⁊ lacte nutriūt̉ vſqꝫ ad pēthecoſtem: quo tꝑe nulla difficilia inducunt̉: nonieiunat̉: nō media nocte ſurgit̉. ꝗntum ē tp̄us inquo ſpū paraclito ꝯfirmati quaſi ablactati incipiunt ieiunare: ⁊ alia difficilia facere: ⁊ ſeruare: qꝛvidet̉ ad hoꝝ ꝓpoſitū ꝑtinere: qꝛ manifeſte agit̉de ordine tranſeundi a facilioribꝰ oꝑibus ad difficiliora. ¶ Hic aūt eoꝝ ꝓceſſus tripl̓r deficit. primo ꝗdem: qꝛ alia eſt rō in his que ſponte aſſumūtur: alia in his que ex neceſſitate inducunt̉. Itemē alia rō de nuꝑ ꝯuerſis ad fidem ꝗ ſunt qͣſi puerinutriendi: atqꝫ alia depenitētibus qui ſunt quaſiinfirmi ſanādi. Si igit̉ aliqui fuerint de nouo adfidē ꝯuerſi nō ſunt eis ex neceſſitate a pͥncipio difficilia imponēda: ſꝫ p̄muꝫ in leuioribus exercitādi. poſtmodū v̓o ſunt eis artiora imponēda: ſicutpueri pͥus nutriunt̉ lacte: poſtmodū vero durioribus cibis ⁊ in hoc caſu loquit̉ gloſa. Si tn̄ moxꝯuerſi ad fidem ſpōte ꝓpria voluerint manū mittere ad altiora quis eos audebit arcere. Et vt abexemplo gloſe nō recedamus: ſicut poſt ſolēnembaptiſmū qui ſit in vigilia paſche quedā requiesa laborioſis operibus indulget̉ ꝓpter infirmos:ita poſt ſolēneꝫ baptiſmū qui in vigilia pēthecoſtes celebrat̉ ſtatim eccl̓a indicit ieiunia ad ſignificanduꝫ eos ꝗ ex feruore ſpūs in baptiſmo ſuſcepti ſtatim ſe artiori vite ſubijciūt. De penitentibus aūt eſt alia rō: qꝛ eis a pͥncipio iniūgit̉ pnīa artior: poſtmodū v̓o paulatim leuigat̉: ſicut etiā infirmis cū ſanari inceperint artior dieta imponit̉que poſtmodū cū in valitudine ꝓfecerint remittitur. Scd̓um hoc gͦ eccl̓a īnocentibus a pͥncipioleuiora imponit onera p̄ceptorum que ex neceſſitate ſeruant̉: ꝯſilia v̓o ex neceſſitate eis eccl̓a nonimponit: nec tn̄ ꝓhibet ſi ea velint ꝓpria voluntate aſſumere: penitētibuſ aūt ẜm ſtatuta canonūin pͥmis annis artiores obſeruantie iniungunt̉.¶ Secūdus defectus ē: qꝛ in quolibet officio vl̓ſtatu a facilioribus ad difficiliora tranſit̉. Nec tn̄oꝑꝫ ꝙ quicunqꝫ altiorē ſtatum recipit: in leuiora

pͥus exerceat̉. Non .n. neceſſe eſt: vt ꝗ in aliquoartificio exerceri voluerit prius in aliquo leuioriexerceat̉: ſꝫ in eodē artificio a leuioribus ad maiora ꝑducitur. Unde nō oꝑꝫ vt qui in ſtatu religionis ꝑ ꝯſiliorum obſeruātiaꝫ exerceri voluerint:pͥus exerceant̉ in ſeculo in obſeruantia p̄ceptorū:ſꝫ ꝙ de his que ad religionē ꝑtinent a pͥncipio minora eis imponant̉: ſicut nec opꝫ ꝙ qui volūt clericale offm̄ aſſumere pͥus in vita laycali exerceātur: aut qui volunt ꝯtinenter viuere: nō pͥus opeos in ꝯtinentia cōiugali exerceri. ¶ Tertius defectus eſt: qꝛ duplex ē operis difficultas. Quedāex ſola magnitudine opeꝝ: ⁊ talis difficultas: ꝗarequirit ꝑfectionē virtutis nō imponit̉ imꝑfectQuedaꝫ v̓o eſt difficultas cohibitōis quā magisindigent ꝗ ſunt imꝑfecte virtutis. Unde puerisartior adhibet̉ cuſtodia dū ſub pedagogis educātur qͣꝫ poſtmodū cū ꝑuenerint ad etatē ꝑfectam.Status aūt religionis eſt quedā diſciplina cohibens a peccatis ⁊ facilius ad ꝑfectionē inducensſicut ex p̄dictis apparet. Et ideo hij qui ſunt imfecte virtutis: puta nunduꝫ in p̄ceptis exercitatimagis indigēt tali cuſtodia: qꝛ faciliꝰ ē eos a peccatis abſtinere tali diſcipline ſubiectos qͣꝫ ſi liberius in ſeculo nutriant̉. Quod vero in glo. ſubdit̉multi hunc ordinē ꝑuertunt: vt heretici ⁊ ſciſmatici manifeſte apparet ꝑ ſequentia ad ordinē doctrine ꝑtinere: ſequit̉ .n. Hic vero ſeruaſſe ſe dicitobſtringēs ſe maledicto ſic: quaſi nō modo ī alijsfui humilis: ſꝫ etiaꝫ in ſcīa: qꝛ ego humiliter ſentiebam pͥus nutritus in lacte quod ē verbū caro factum: vt ſuccreſcerē ad panem angeloꝝ .ſ. ad v̓bum quod ē in pͥncipio apud deū: ⁊ ſic reddit adid quod pͥus dixerat. Unde qd̓ in medio poſituꝫeſt cā exempli inducit̉. Quod v̓o ꝗnto inductumeſt: de ꝗnqꝫ milibus hoīum quos xp̄s de ꝗnqꝫ panibus pͥus pauit: ⁊ poſtmodū quattuor milia deſeptē panibus: tam friuolū eſt: vt rn̄ſione nō egeat. Nec .n. oꝑꝫ ẜm ordinē figuraꝝ: ⁊ ordinē reruꝫeſſe q̄ figurant̉: qꝛ qn̄qꝫ ꝑ pͥora figurant̉ poſteriora⁊ ecōuerſo. Nec ab hmōi figuris efficax argumētatio trahit̉: vt Aug. dicit in quadaꝫ epl̓a ꝯͣ donatiſtas: ⁊ Dyo. dicit in epl̓a ad tituꝫ: ꝙ ſymbolicatheologia nō eſt argumētatiua. Hoc tn̄ nō obſtāte dicamus: ꝙ ꝑ iſtū ordinē miraculoꝝ deſignatordo p̄ceptoꝝ ad ꝯſilia qͣꝫtum ad ſtatū totius humani generis. Non .n. ꝯſilia fuerunt data in veteri teſtamēto ſꝫ in nouo: qꝛ nihil ad ꝑfectum adduxit lex: ⁊ hoc pꝫ per glo. que ꝗnqꝫ panes dicit eſſelegalia p̄cepta: ſeptē aūt panes euangelicā ꝑfectionem. Non aūt ꝓpter hoc opꝫ ꝙ ijdem hoīes ꝑus exerceant̉ in preceptꝭ legalibus in ſeculari vlta: ⁊ poſtmodū in ꝯſilijs in vita religioſa. Nō .n.legitur ꝙ ijdem hoīes fuerint inter ꝗnqꝫ milia: ⁊poſtmodū inter quattuor milia. ¶ Similiter vo