Contra retrahentes hoīes a religionis ingreſſu
illud pͥmo ad Thi. i. Finis p̄cepti charitas ē: vbidicit glo. Charitas eſt finis .i. ꝑfectio: p̄cepti .i. p̄ceptorum oīum quoꝝ impletio ē dilectio dei ⁊ ꝓximi. Oportet aūt ꝯſiderare ꝙ aliter iudicādumeſt de fine: ⁊ de hijs que ſunt ad finē. In hijs .n. q̄ſunt ad finē p̄figenda ē quedā mēſura ẜm ꝙ ꝯgruit fini. Sed circa ip̄m finē nulla mēſura adhibet̉ſꝫ vnuſꝗſqꝫ ip̄m aſſequit̉ quantū pōt: ſicut medicus medicinā quidā moderat̉ ne ſuꝑexcedat: ſanitatē aūt inducit quāto ꝑfectius pōt. Sic igit̉ p̄ceptum dilectiōis dei qd̓ ē vltimus finis xp̄ianevite nullis terminis coartat̉: vt poſſit dici ꝙ tāta dilectio dei cadat ſub p̄cepto: maior aūt dilectio limites p̄cepti excedens ſub conſilio cadat.Sed vnicuiqꝫ ꝑcipit̉: vt deū diligat qͣꝫtum pōt:ꝙ ex ip̄a forma p̄cepti apparet cuꝫ dicit̉. Diligesdn̄m deū tuū ex toto corde tuo. UUnuſꝗſqꝫ aūt hocobſeruat ẜm ſuā mēſuraꝫ: vnus quidē ꝑfectiꝰ aliaūt minus perfecte. Ille aūt total̓r ab obſeruātiahuius p̄cepti deficit ꝗ deū in ſuo amore nō oībusp̄fert. Qui v̓o ip̄m p̄fert oībus vt vltimū finē implet quidē p̄ceptū: vl̓ ꝑfectius: vl̓ minus ꝑfecte:ẜm ꝙ magis: vl̓ minus detinet̉ aliaꝝ reꝝ amoreUnde Augu. dicit in libro. 83. q. Charitatꝭ venenum ē ſpes adipiſcēdorū: aut retinēdorum tꝑaliūquod ē intelligēduꝫ ſi ſperent̉ tanqͣꝫ vltimus finiſnutrimētuꝫ eius ē īminutio cupiditatis. Perfectio nulla cup iditas. Eſt aūt ⁊ alius modus ꝑfectus obſeruantie huius p̄cepti ꝗ nō pōt obſeruari in via. Dicit. n. Aug. in li. de ꝑfectiōe iuſticieꝙ in illa plenitudine charitatꝭ q̄ erit in patria charitatis p̄ceptum illud implebit̉ diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. ⁊ poſtea ſubdit. Cuiergo nō p̄ciperet̉ hoī iſta ꝑfectio: qͣꝫuis eaꝫ in hacvita nō habeat. Non .n. recte currit̉: ſi quo currēdum ē neſciat̉. Qūo aūt ſciret̉ ſi nullis p̄ceptꝭ oſtēderet̉. Ad hec igit̉ p̄cepta dilectiōis dei ⁊ ꝓximioīa alia p̄cepta ⁊ ꝯſilia ordinant̉: ſicut ad finē. vn̄Aug. dicit in enchidion. Quecunqꝫ mādat deusex ꝗbus vnū eſt nō mechaberis: ⁊ quecūqꝫ nō inbent̉: ſꝫ ſpūali ꝯſilio monētur ex quibꝰ vnuꝫ eſt bonum ē homini mulierē nō tāgere: tunc recte fiuntcū referunt̉ ad diligēduꝫ deū ⁊ ꝓximū ꝓpter deūAliter tn̄ ad p̄cepta charitatis ordinant̉ alia p̄cepta legis: alia aūt ꝯſilia. Ad finē .n. aliꝗd ordinat̉vt ſine quo finis haberi nō pōt: ſicut cibus ad vitam ꝯſeruādaꝫ: aliquid v̓o ordinat̉ in finē: ſicut ꝑqd̓ ⁊ facilius ⁊ ſecurius: ⁊ ꝑfectius finis obtinet̉ſicut ad vitā corporis ꝯſeruādā ordinat̉ cibus exneceſſitate: medicina v̓o ꝯſeruatiua ſanitatis vtꝑfectiꝰ: ⁊ ſecurius ſanitas habeat̉. Primo gͦ mōad charitatē ordināt̉ alia legis p̄cepta. Nullo .n.modo pōt p̄cepta charitatis implere: ꝗ̄ vl̓ aliosdeos colit ꝑ quod diſcedit̉ a dei dilectiōe: vl̓ quihomicidiū aut furtū ꝯmittit que dilectiōi ꝓximi
aduerſant̉. Secūdo aūt modo ordinant̉ ad charitatem ꝯſilia: ⁊ de ꝯſilio quidē virginitatis exp̄ſa eſt apoſtoli ſnīa oſtēdentis: ꝙ ad dilectionē deiordinat̉. Dicit. n. i. ad Corin. 7. Qui ſine vxore ēſollicitus ē que ſunt dei qūo placeat deo: qui autēcum vxore ē ſollicitus eſt que ſunt mūdi: quomāplaceat vxori. De cōſilio v̓o pauꝑtatis ip̄e ſaluator dicit ꝙ ad ſui ſequelā ordinat̉: vt pꝫ Mat. 19.Que quidā ſequela in affectu charitatis ꝯſiſtit vtoſtēſum ē. Charitas aūt ꝑ cupiditatis minutiōeꝫꝑficit̉: cupiditas v̓o ⁊ diuiciaꝝ amor ꝑ abiectōeꝫeaꝝ diminuit̉: vl̓ etiā total̓r affert̉. Dicit. n. Au.in epl̓a ad paulinū ⁊ theraſiaꝫ ꝙ terrena diligunt̉artius adepta qͣꝫ cōcupita ꝯſtringunt. Aliud ē .n.iam nolle incorꝑare que deſunt: aliud iā incorꝑata diuellere. Utrumqꝫ etiā ꝯſiliū ad dilectionē ꝓximi ordinat̉. Cum .n. ea que dn̄s p̄cipit Mat. 5.ad dilectionē ꝓximi ꝑtinētia: ſint in p̄paratōe animi obſeruāda: manifeſtū eſt ꝙ magis ad hoꝝ obſeruantiā preꝑat̉ aīus qui circa ꝓpͥa nō ſollicitat̉.Facilius .n. tollēti tunicā: ⁊ palliū dimittere ē paratuſ ſineceſſe fuerit ꝗ nihil habereī ſuo aīo deſtinauit: qͣꝫ qui hꝫ aīm aliquid in hoc ſeculo poſſidēdi. Quia v̓o charitas nō ſolū finis ē: ſꝫ etiaꝫ radixoīum virtutū: ⁊ p̄ceptorū que de actibꝰ virtutuꝫdant̉: ꝯn̄s eſt: vt ſicut ꝑ ꝯſilia hō ꝑficit ad ꝑfectiudiligendū deū ⁊ ꝓximū: ita etiā ꝓficiat ad ꝑfectiꝰobſeruāda que de neceſſitate ad charitatē ordinātur. Qui .n. ꝯtinētiam aut pauꝑtatē ſeruare ꝓpoſuit ꝓpter xp̄m: lōgius ab adulterio ⁊ furto receſſit. Addunt̉ ēt in religionis ſtatu multē obſeruātie: puta vigiliaꝝ: ieiunioꝝ ⁊ ſequeſtratōis a ſecl̓ariuꝫ vita ꝑ que hoīes magis a vicijs arcent̉: ⁊ adv̓tutis ꝑfectionē facilius ꝓmouēt̉: ⁊ ſic ꝯſilioꝝ obſeruatio ad alioꝝ obſeruantiā p̄ceptoꝝ ordinat̉: n̄tn̄ ordinat̉ ad ea ſicut ad finē. Non .n. aliꝗs v̓ginitatem ſeruat: vt adulteriū vitet: vl̓ pauꝑtatē: vta furto d̓ſiſtat: ſꝫ vt in dei dilectionē ꝓficiat. Maiora .n. n̄ ordināt̉ ad mīora: ſicut ad finē. Sic igit̉pꝫ ꝙ ꝯſilia ad vite ꝑfectionē ꝑtinēt nō qꝛ in eis pͥncipal̓r ꝯſiſtat ꝑfectio: ſꝫ qꝛ ſunt via quedā: vl̓ īſtr̄aad ꝑfectionē charitatꝭ hn̄dam. Un̄ Aug. dicit inli. de moribus eccl̓e de vita religioſoꝝ loquensConcupiſcētie domāde ⁊ dilectioni fratrū retinēde inuigilat oīs intētio: ⁊ ibidē dicit. Charitas pcipue cuſtodit̉: charitati virtus: charitati ſermo:charitati habitus: charitati vultus aptat̉: ⁊ ī coll̓.patrū dicit abbas Moyſes. ꝓ hac .ſ. puritate cordis ⁊ charitate vniuerſa agimꝰ atqꝫ tolleramꝰ.hac parētes: pr̄iaꝫ: dignitates diuitie: delicie mudihꝰ ⁊ voluptas vniuerſa ꝯtēnit̉. ꝓ hac ieiuniorūinediaꝫ: vigilias: labores: corꝑis nuditatē: lectiones ceteraſqꝫ v̓tutes ſuſcipimus: vt ꝑ iſta ab vniuerſis cogitatiōibꝰ noxijs illeſuꝫ preꝑare cor nr̄ꝫ⁊ ꝯſeruare poſſimus: ⁊ ad ꝑfectiōeꝫ charitatꝭ iſtiē