De decempreceptis

die ſabbati. Tertio ꝓpter ꝓximi vtilitatē. Vndedn̄s curauit in die ſabbati habētem manū aridā⁊ ꝯfutauit iudeos rep̄hendētes eū ponens exempluꝫ de ouę. Mat. 12. Quarto ꝓpter ſuꝑioris auctoritatē. Un̄ dn̄s p̄cepit iudeis vt circūciderentin die ſabbati: vt dicit Ioā. 17. Scd̓o debemꝰ cauere culpam. Hiere. 7. Cuſtodite aīas vr̄as ⁊ nōlite portare pondera in die ſabbati. Onuſ aūt aīevl̓ pondus malū: eſt pctm̄. pͣs. Sicut onuſ grauegrauate ſunt ſuꝑ me. Peccatum aūt opꝰ ſeruile c:qꝛ vt dr̄ Io. 8. Qui facit pctm̄ ſeruus eſt peccati.Unde cū dr̄. Omne opus ſeruile nō facietis ī eopōt intelligi de pctō: ⁊ iō duo ꝯͣ p̄ceptuꝫ hͦ facit ꝗsqn̄ in ſabbato peccat: qꝛ oꝑando ⁊ peccādo deꝰ offendit̉. yſa. i. Sabbatū ⁊ feſtiuitates alias nō feram: ⁊ quare qꝛ iniqui ſunt cetus veſtri. Kalēdasveſtras ⁊ ſolēnitateſ vr̄a ⁊ odiuit anīa mea: factaſunt mihi moleſta. Tertio dēmuſ cauere negligētiam. ecc̄. 33. Multā maliciam docuit ocioſitasHier. ad Ruſticū. Semꝑ aliꝗd boni oꝑis facitovt te dyabolus inueniat ocupatuꝫ: ⁊ iō nō eſt bonuꝫ cuſtodire: niſi pͥncipalia feſta: ſi in alijs dēathomo eē ocioſus. pͣsͣ. Honor regis iudiciū diligitſ. diſcretionē. Un̄. i. Macha. 2. dr̄ ꝙ iudei quidāoccultati erant: ⁊ inimici irruerunt ſuꝑ eos. Quicredētes ꝙ ſe nō poſſent in ſabbato defendere victi: ⁊ occiſi ſunt. Ita accidit multiſ ꝗ ocioſi ſunt infeſtis. Tre. i. Uiderunt eā hoſtes: ⁊ deriſerūt ſabbata eius: ſꝫ tales debēt facere: ſicut illi iudei fecerunt. Un̄. i. Mach̓. 2. dicit̉. Quicunqꝫ veneritad nos in bello in die ſabbatoꝝ: pugnemꝰ aduerſus eum.Emento: vt diē ſabbati ſanctifices: ſicutAdcm̄ eſt homo diē feſtū dꝫ ſanctificare: etdcm̄ eſt ꝙ ſanctū dicit̉ duobus modis: qꝛ⁊ ꝙ mundū eſt: ⁊ ꝙ deo ꝯſecratum ē. Itē dcm̄ ē aꝗbus tali die abſtinere debemus. Nūc dicēdū ēin ꝗbus occupari debemꝰ: ⁊ ſunt tria. ¶ Primoin faciēdis ſacrificijs. Ande numeri. 28. dr̄ ꝙ deus p̄cepit ꝙ quolibet die vnꝰ agnus mane: ⁊ aliveſpere debeat offerri: ſꝫ in ſabbatū debēt duplicari ⁊ ſignificat ꝙ in ſabbato debemꝰ offerre deoſacrificiuꝫ: ⁊ de oībus que hēmus. Cꝑali. 29. Tuaſunt: ⁊ que de manibus tuis accepimꝰ dedimustibi. vn̄ pͥmo debemus vltra ferre aīam noſtraꝫdolēdo de pctīs. pͣs. Sacrificiū deo ſpūs ꝯtribulatus: ⁊ orādo ꝓ bn̄ficijſ pͣs. Dirigat̉ dn̄e or̄o meaſicut incēſum in ꝯſpectū tuo. factus eſt .n. dies feſtus ad hn̄dam ſpūalē leticiā: quā facit or̄o. vn̄ ⁊tali die multiplicari debēt preces. ¶ Scd̓o corpus noſtrū affligere: ⁊ hͦ ieiunando. Ro. 12. Obſecro vos per mīam dei vt exhibeatis mēbra vr̄ahoſtiā viuētem deo ſanctā: laudādo. pͣs. Sacrificium laudis honorificabit me. vn̄ in tali die cātmultiplicātur. ¶ Tertio res tuas ſacrificare: ⁊ hͦ

dando elemoſynas. Heb̓ 13. Beneficentie aūt ⁊cōionis nolite obliuiſci. Talibus .n. hoſtijs ꝓmeretur deus: ⁊ hoc in duplo magis qͣꝫ in alijs diebus: qꝛ tunc ē cōis leticia. Necie. 8. Mittite partes his ꝗ nō parauer̄ t ſibi: qꝛ ſanctꝰ dies dn̄i eſt.Scd̓o in verboꝝ dei ſtudijs: ſicut ⁊ iudei faciūthodie. actuū. 13. Uoces ꝓph̓arū que ꝑ oē ſabbatūlegunt̉: vn̄ ⁊ xp̄iani quoꝝ iuſticia dꝫ eſſe ꝑfectiordebēt tali die ꝯuenire ad p̄dicationes ⁊ ad offm̄eccleſie. Io. 8. Qui ē ex deo: verba dei audit. Itēloqui vtilia. Apo. Ephe. 4. Omnis ſermo malꝰex ore veſtro nō ꝓcedat: ſꝫ ſiꝗs bonus ad edificationē. Iſta .n. duo vtilia ſunt aīe pctōris: qꝛ īmutant cor eius in melius. Hiere. 23. Verba mea ſt̓qua ſi ignis ardens dicit dn̄s: ⁊ quaſi maleus cōterens petrā. Contrariū aūt accidit etiā imꝑfectnō loquētibus vtilia: vl̓ audiētibus. Apo. i. Cor.15. Corrumpūt bonos mores colloꝗa mala. Euigilati iuſti ⁊ nolite peccare ⁊ pͣs. In corde meo abſcondi eloquia tua. Eloquiū .n. ⁊ inftruit ignorantem. pͣs. Lucerna pedibus meis ⁊cͣ. Et inflāmattepeſcētem. pͣs. Eloquiū dn̄i inflāmauit eū. Tertio in diuinoꝝ exercitijſ. Hoc aūt ꝑfectoꝝ eſt. pͣs.Uacate ⁊ videte qm̄ ſuauis ē dn̄s: ⁊ hoc ꝑꝑ quieteꝫ aīe. ſicut .n. corpus fatigatū quietē deſiderat:ita ⁊ aīa. Locus aūt aīe deus eſt. p̄s. Eſto mihi indeum ꝓtectorē ⁊ in locū refugij. Heb̓. 4. Itaqꝫ relinquit̉ ſabbatiſſimus ppl̓o dei ⁊cͣ. ſap̄. 8. Intranſin domū meā quieſcā cū illa. Sed anteqͣꝫ ad hācquietē ꝑueniat aīa: oꝫ tres quietes p̄cedere. Prima ab inꝗetudine peccati. yſa. 57. Cor impij aūtquaſi mare feruens: qd̓ quieſcere nō pōt. Scd̓a apaſſionibꝰ carnis: qꝛ caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄ſpūs aūt aduerſus carnē: vt dr̄ Gal̓. 5. Tertia aboccupationibus mūdi. Luce. x. Martha Martha ſollicita es ⁊ turbaris erga plurima: ⁊ tūc ꝑhec aīa libere quieſcit in deo. yſa. 58. Si vocaueris ſabbatū delicatum: tūc delectaberis ſuꝑ dn̄oPropterea ſancti oīa dimiſerunt: qꝛ hec eſt p̄cioſa margarita: quā qui inuenit homo abſcōdit: ⁊ p̄gaudio illius vadit ⁊ vendit vniuerſa que habet⁊ emit eam: vt dr̄ Mat. 13. Hec .n. requies vitaeterna: ⁊ delectatio eterna ē. pͣs. Hec reꝗes meain ſeculum ſeculi: hic habitabo qm̄ elegi eam. adquam nos perducat ⁊cͣ.¶ De quarto precepto legis.Dn̄ora patrem tuum ⁊cͣ. Perfectio hoīspſiſtit in dilectione dei ⁊ ꝓximi: ⁊ ad dilectionē dei ꝑtinent tria p̄cepta que ſcriptafuerunt in pͥma tabula: ad dilectionē v̓o ꝓximi ſeptem que ſunt in ſcd̓a tabula. ſed ſicut dr̄. i. Io. 3Non debemus diligere verbo: neqꝫ lingua: ſedopere ⁊ veritate. Homo .n. ſic diliges dꝫ duo facere .ſ. fugere malū: ⁊ facere bonū. Un̄ quedā ſūtin p̄ceptis inducentia ad bonū: alia aūt ſunt ꝓhi-