Compendiumtheologie
eſt ex qua pluuia generatur: ⁊ que iterum ex pluente aqua ⁊ rurſus euaporāte generat̉. Cū igiturcorpus humanū ꝑ mortē ſubſtātial̓r corrupatur:nō pōt oꝑatione naͣe idem numero reꝑarari. Cūigitur hoc exigat reſurrectōis rō: vt on̄ſum eſt: cōſequens eſt ꝙ reſurrectio hoīum nō fiet ꝑ actionēnaͣe: vt quidē poſuerunt poſt multa annoꝝ circula redeuntibꝰ corꝑibus ad eūdem ſitū: rurſus eodem numero hoīes redire: ſꝫ reſurgētiuꝫ reꝑatioſola v̓tute diuina fiet. Item manifeſtū eſt ꝙ ſēſuspͥuati reſtitui nō poſſunt ꝑ oꝑationē naͣe nec aliꝗdeoꝝ que ſolū ꝑ generationē accipiunt̉: eo ꝙ nō ſitpoſſibile idem numero pluries generari. Si aūtaliquid hmōi reſtituat̉ alicui: puta oculus erutusaut manus abſciſa: hoc erit virtute diuina: q̄ ſupͣnaͣe ordinē oꝑatur: vt ſupͣ on̄ſum ē. Cum igit̉ permortē oēs hoīs ſenſus: ⁊ oīa mēbra depereāt: impoſſibile eſt hoīem mrotuū rurſus reparari ad vitam: niſi oꝑatione diuina. Ex hoc aūt ꝙ reſurrectionem ponimus diuina virtute futurā de facili videri pōt: qūo corpus idem numero reꝑaret̉Cum .n. ſupra on̄ſum ſit: ꝙ oīa etiā minima ſb̓ diuina ꝓuidētia cōtinētur: manifeſtū eſt ꝙ maͣ huihumani corporis quācunqꝫ formā poſt mortemhoīs accipiat nō effugit: neqꝫ v̓tuteꝫ: neqꝫ cognitionem diuinā. Que quidē maͣ eudē numero manet inqͣꝫtum intelligit̉ ſub dimēſionibus exn̄s: ẜquas hec maͣ dici pōt: ⁊ eſt indiuiduatiōis pͥncipium. Hac igit̉ maͣ eadē manente: ⁊ ex ea v̓tute diuina corꝑe reparato humano: necnō ⁊ aīa rōnalique cum ſit iucorruptibilis eadē manet eidē corpori vnita: cōſequēs ſit: vt homo idē numero reꝑetur. Nec pōt idēptitas ẜm numerū impediri:vt quidē obijciunt ꝑ hoc ꝙ nō ſit humanitas eadem numero. Naꝫ humanitas que dicit̉ formatotius ẜm quoſdaꝫ nihil eſt aliud qͣꝫ forma partiſque eſt aīa: que quidē dicitur formā corporis ẜmꝙ dat ei vitam: forma aūt totius ẜm ꝙ dat ſpēmtoti: quod ſi verū eſt manifeſtū eſt humanitateꝫeādem numero remanere cū aīa rōnalis eademnumero maneat. Sed quia humanitas eſt qͣꝫ ſignificat diffinitō hoīs: ſicut ⁊ eēntia cuiuſlibet reieſt qͣꝫ ſignificat ſua diffinitio: diffinitio aūt hoīs n̄ſolum ſignificat formā: ſꝫ etiā mam: cū in diffinitione rerum maͣliuꝫ neceſſe ſit maͣm poni: ꝯuenientius ẜm alios dicit̉ ꝙ in rōne humanitatꝭ: ⁊ aīa⁊ corpus includat̉: aliter tn̄ qͣꝫ in diffinitiōe hoīs:nam in rōne humanitatis īcludunt̉ eēntialia pͥncipia hoīs ſola: cū p̄ciſione alioꝝ. Cum .n. humanitas dicat̉ qua hō eſt hō: manifeſtuꝫ eſt ꝙ oīa deꝗbus nō eſt veꝝ dicere de eis qd̓ hō ſit hō: ab humanitate p̄cidunt̉. Cum v̓o hō dicat̉ ꝗ humanitatē hꝫ. ꝑ hoc vero ꝙ humanitatē hꝫ: nō excludit̉qn̄ alia habeat puta albedineꝫ: aut aliꝗd hmōi: hͦnomē hō ſignificat ſua eēntia pͥncipia: nō tn̄ cū ī
ciſione alioꝝ: lꝫ alia nō includant actu in eius rōne: ſꝫ potētia tm̄. Un̄ homo ſignificat ꝑ modū totius: humanitas v̓o ꝑ modū ꝑtis: nec de hoīe p̄dicatur. In ſorte v̓o aūt platōne includit̉ hec maͣ⁊ hec forma vt ſicut eſt rō hoīs: ex hoc qd̓ ꝯponit̉ex aīa ⁊ corpore: ita ſi ſortes diffiniret̉ rō eius eētqd̓ eēt cōpoſitus ex hijs carnibus ⁊ hijs oſſibꝰ: ⁊hac aīa. Cuꝫ igit̉ humanitas nō ſit aliqua alia forma p̄ter aīam ⁊ corpus: ſꝫ ſit aliquid cōpoſituꝫ exvtroqꝫ: manifeſtū ē: ꝙ eodē corꝑe reꝑato ⁊ eadeꝫaīa remanēte eadē numero humanitas erit. Neqꝫ etiā predicta idēptitas ẜm numeꝝ īpedit̉ ex hͦꝙ corporcitas nō redeat eadem numero: cū corrupto corꝑe corrūpat̉. Nā ſi ꝑ corporeitatē intelligatur forma ſb̓alis: ꝑ quā aliꝗd in genere ſb̓e corporee ordinat̉: cū nō ſit vnius niſi vna forma ſb̓alis talis corporeitas nō eſt aliud qͣꝫ aīa. Nā hͦ aīalꝑ hanc aīam nō ſolū eſt aīal: ſꝫ aīatuꝫ corpus ⁊ corpus etiā hō aliquid in gener̄ ſb̓e exūs. Alioꝗn aīaadueniret corpori exiſtēti in actu: ⁊ ſic eſſꝫ formaaccidētalis: ſb̓m .n. ſb̓alis forme nō ē actu hͦ aliꝗdſed potētia tm̄. Un̄ cum accipit formaꝫ ſb̓aleꝫ nōdr̄ tm̄ generari ẜm ꝗd hoc aūt illud: ſicut dr̄ in formis accidētalibus: ſꝫ dr̄ ſimpl̓r generari: qͣſi ſimpliciter eē accipiēs: ⁊ ſic corporeitas accepta eadem numero manet: rōnali aīa eadē exiſtēte. Siv̓o corporeitatꝭ noīe forma quedā ītelligat̉ a quadenoīatur corpuſ qd̓ ponit̉ in genere quātitatꝭ: ſiceſt quedā forma accidētalis: cū nihil aliud ſignificet qͣꝫ trinā dimēſionē. Un̄ licet nō eadē numeroredeat: īdēptitas ſb̓i nō impedit̉ ad quaꝫ ſufficitvnitas eēntialium pͥncipioꝝ. Eadē rō eſt d̓ oībuſaccidētibꝰ: quoꝝ diuerſitas idēptitatē ẜm numerum nō tollit. Un̄ cum vnio ſit quedaꝫ relatio acꝑ hoc ſit accidēs: eius diuerſitas ẜm numerū nōtollit idēptitatē ſb̓i. Sil̓r nec diuerſitas potētiaꝝẜm numeꝝ aīe ſenſitiue ⁊ vegetatiue: ſi tn̄ corrupi ponāt̉. Sunt .n. in genere accidentꝭ potētie naͣles ꝯiuncti exiſtēteſ: nec a ſenſu ſumit̉ ſenſibile ẜꝫꝙ eſt dr̄ia ꝯſtituta aīalis: ſꝫ ab ip̄a ſb̓a aīe ſenſitiueque in hoīe eſt eadē ẜm ſb̓am cum rōnali.¶ Ꝙ non reſurgemus ad eundem modum viA. CLV.uendi.Uāuis aūt hoīes ijdem numero reſurgētnō tn̄ eundē modū viuēdi hēbunt. Nuncenī corruptibilē vitā hn̄t: tunc v̓o incorruptibi ē. Si .n. nā in gnaͣtionē hoīs ꝑpetuū eē intēdit: multo magis deꝰ in hoīs reꝑatiōe. Ꝙ .n. nappetuum eē intēdat: hꝫ ex hͦ ꝙ a deo mouet̉. Nō ātin reꝑatiōe hoīs reſurgentꝭ attendit̉ ꝑpetuum eēſpēi: qꝛ hoc ꝑ ꝯtinuā generatiōem poterat obtineri. Relinꝗt̉ igit̉ ꝙ intēdatur ꝑpetuū eē indiuidui.hoīes igit̉ reſurgētes in ꝑpetuū viuēt. Pretereaſi hoīes reſurgētes moriant̉: aīe ⁊ corꝑibus ſeꝑate nō in ꝑpetuū abſqꝫ corꝑe remanebūt. Hoc .n.