Druckschrift 
Preclarissima opuscula diui Thome aquinatis sacri ordinis p[rae]dicator[um] in quibus o[mn]is phy[losophia]e [et] diuinar[um] scripturar[um] theoremata est co[m]plexus
Einzelbild herunterladen
 

Opuſculumſecundum

tes dies ⁊ ideo dicit̉ in eodeam ca. Primo mēſe quartadecima die mēſis ad veſperā comedetꝭazima vſqꝫ ad diē viceſimāprimā eiuſdeꝫ mēſisad veſperaꝫ. 7. diebus fermētum nō inueniet̉ indomibus veſtris: ⁊ eadeꝫ quartadecima die adveſperas īmolabat̉ agnus paſchal̓. Prima gͦ dies azimoꝝ a tribus euāgeliſtis. Matheo Marcho: ⁊ Luca dr̄ quartadecima die mēſiſ: qꝛ ad veſperam comedebat̉ azima: ⁊ tunc īmolabat̉ paſcha .i. agnus paſchalis: ⁊ hoc erat ẜm Io. ante diem̄ feſtum paſce .i. ante ꝗntūdecimum diē menſis: qꝛ erat ſolēnior inter om̄s in quo iudei volebant comedere paſcha .i. panes azimos paſchales ⁊ etiā agnum paſchalē. Et ſic nulla diſcordiainter euāgeliſtas exiſtēte planū eſt ꝙ xp̄s ex paneazimo corpus ſuū ꝯſecrauit in cena. Hoc etiā pꝫ:ꝙ magis ꝯgruit puritati corporis miſtici .i. eccl̓eque in hoc ſacr̄o figurat̉. Un̄ dicit Greg. nazanzenus de paſcha dn̄i. Celebremꝰ dn̄o feſtuꝫ in iubilo nō in fermēto veteri malicie ⁊ nequicie: ſedin azimis ⁊ ſinceritatꝭ ⁊ veritatꝭ. Non autē ꝓpterhͦ intendimꝰ ꝙ ex fermentato hͦ ſacr̄m ꝯficin poſſit. Dicit. n. Greg. papa in regiſtro. Romana eccleſia offert azimos panes ꝓpt̓ea ꝙ dn̄s ſine vllacōmixtione ſuſcepit carnē: ſꝫ cetere eccl̓e offerūtfermentatū ꝓ eo ꝙ verbū pr̄is indutū eſt carne ⁊eſt verꝰ deuſ ⁊ verus hō. Itē ⁊ fermentū ꝯmiſcet̉farine ⁊ efficit̉ corpus dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i viui. Ꝙ eſt purgatoriū in quo purgant̉ aīe a pctīs q̄nō in vita pn̄ti purgant̉.Iminuit̉ aūt virtus huius ſacr̄i ab hijs ꝗdpurgatoriū negāt poſt mortē. Nam ī purgatorio exn̄tibus precipuū remediū in hͦſacr̄o ꝯfertur. Dicit. n. Greg. nicenꝰ in ſermonede defunctꝭ. Siꝗs in hac labili vita pctā purgareminus potuit poſt trāſitū hinc ꝑ purgatorij ignisꝯflationē: ciciuſ magis ac magis fidelis ſpōſa ſpōſo dona ⁊ hoſtias in paſſionis memoriam offertꝓ filijs quos ipſi ſponſo verbo ⁊ ſacram̄to rei preclare genuit pena alacriter expedit̉: ẜm ꝙ p̄dicamus dogma veritatꝭ ſeruātes: it a ⁊ credimꝰ. ItēTheodoricꝰ ep̄s cyren̄. ſuꝑ illud. i. Corī. 3. Si copuſ arſerit ⁊cͣ. ſic dicit. Dicit apl̓s ꝙ ſaluabit̉ ſictanqͣꝫ ꝑ ꝯflatoriū ignē purgantē quicꝗd īteruenit:ꝑ incautelā p̄terite vite: ex puluere ſaltē pedū terreni ſenſus in quo tādiu manet qͣꝫdiu quicꝗd cōpulentie ⁊ terreni affectꝰ inheſit purget̉ ꝓ quo mieccl̓a hoſtias ⁊ dona pacifica deuote offert: ⁊ ſic ꝑhͦ mūdus inde pͥus exiēs dn̄i ſabaoth puriſſimis.oculis īmaculatus aſſiſtit.Ec ſunt pater ſanctiſſime que ex aucͣtibusdoctoꝝ grecorum ẜm vr̄am iuſſionē excepi: ⁊ exponēda: ⁊ ad ꝯfirmationē vere fid̓iinducenda. Inueniūtur tn̄ inter p̄dictas aucͣtes q̄dam indecētes expoſitōes interpoſite: ſicut ꝙ lo

gos exponit tranſlator fere vbiqꝫ ſermonē mentalem: cū ẜm vſuꝫ ſcripture latine ꝯueniētius exponeret v̓bum. Et ypoſtaſim exponit eēntialemperſonam quam expoſitionem ſequens aliquando cogit̉ incōueniens dr̄e: ſicut vbi dicit: deus trini poſtaſes .i. trinus eēntialiter ꝑſonalis. Hoc .n.eſt oīno erroneū ꝙ deus ſit eēntial̓r trinus. Sufficeret aūt ꝓ ypoſtaſi tranſferre ſimpl̓r ꝑſonā. Sicenī vtimur noīe ꝑſone in ꝯfeſſione fidei: ſicut greci noīe ypoſtaſis: vt dicit Aug. Licet nō ſit oīo eadem rō ſignificādi ꝑ nomē. Inducit etiā ad laudēſanctoꝝ patꝝ aliqua que modū puri hoīs excedūtaliquoſ noīans pr̄es fidei qd̓ ſoliꝰ xp̄i eſt a quo ẜmapl̓m ad Heb̓. 2. Principiū accepit fides enarrādi. Ceteri v̓o pn̄t dici doctores vl̓ expoſitores fidei nō āt pr̄es. Inducit etiā in pͥncipio huiuſ libelli quaſdā aucͣtes ſacre ſcripture que ſi nude ꝓferātur nō exp̄ſſe ꝓbant ꝓceſſionē ſpūſſancti a filio: ſicut qd̓ īducit. Spūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aquas. Utiſetiā ⁊ ip̄e alicuiuſ modis loquēdi quos in aucͣtibꝰſanctoꝝ pr̄m inuenit ꝗ ſicut ſuꝑius dcm̄ ē magisſūt reuerent̉ ī dictꝭ pr̄m exponēdi qͣꝫ ab alijs vſurpandi: ſicut ꝙ in diuinis ꝑſonis ſit primū: ſcd̓umtertiū: cā ⁊ cauſatū. In ſuis etiā expoſitōibus ml̓tꝭimproprijs verbis ⁊ indecentibus vtit̉: ſicut qd̓dicit ꝙ filius hꝫ ꝓprietatē geminā inter patrem ⁊ſpm̄: vt ita dica ſubalternā ꝑ modū p̄dicandi: prima ſe hꝫ ad pr̄em tanqͣꝫ ſb̓m ad p̄dicatum: ⁊ ſcd̓avt predicatū ad ſb̓m: ⁊ ita ad ſpm̄ſanctū: qd̓ ē oīoerroneum. Item dicit ꝙ ymago in greco ideꝫ eſtqd̓ entitas: ſcd̓a quod oīno indecēter dicit̉. Itemdicit ꝙ ymago nō importat originē qd̓ eſt ꝯͣ Aug.in li. 83. queſtionū. Sunt aūt fort aſſis ⁊ alia in p̄dicto libello que vl̓ dubia eſſe pn̄t ⁊ expoſitōe indigent: ſed que ad fidei aſſertionē vtilia eē poſſētad ea que p̄miſſa ſunt: vt credo oīa pn̄t reduci. Explicit opuſculum pͥmum ſancti Tho. aquinatis ordinis p̄dicatoꝝ ꝯͣ errores grecoꝝ ad Ur̄banum quartū pontificē maximum. Incipit opuſculuꝫ ſcd̓m beati Thome cōtinēsdeclarationē quorundā articuloꝝ fidei ꝯͣ grecosarmenos ⁊ ſarrace nos quē ſcripſit ad inſtantiaꝫcantoris anthioceni.CA. I.Eatus Petrus ab poſtolus ꝗ ꝓmiſſionem accepit adn̄o vt ſuꝑ eius ꝯfeſſione fundaretur eccl̓a ꝯͣ quā porte inferoꝝ pͥuare nō poſſent: vt ꝯͣ hmōi portas inferorum eccl̓e ſibi cōmiſſe fides inuiolata ꝑſiſteret: fideles xp̄i alloquit̉ dicens .i. pe. 3. Dn̄m xp̄ꝫſanctificate in cordibꝰ veſtris .ſ. per fidei firmitatem. Quo fundamento in corde collocato contra omnes impugnationes: aut irriſiones infidelium tuti eſſe poterimus. Ande etiā ſubdit.

b 2