Capi.XIX

30 E

AVGV. Iudicāte pilato milites qui ei parebāt crucifixerunt ieſum. vn̄ dicit̉: Milites ergo cū crucifixiſſent eumacceperūt veſtimēta eius: ⁊ tn̄ ſi volūtates: ſi clamores eoꝝcogitemus: iudei magis crucifixerūt. ſed de partitione ſorte: iōqꝫ veſtimētorū eiꝰ ceteri euangeliſte breuius ⁊ clauſeiſte v̓o aꝑtiſſime locutus ē. nā ſequitur. Et fece. qͣtuor ꝑtesvnicui. mi. partē. vn̄ apꝑet qͣtuor fuiſſe milites ꝗ ī eo crucifigēdo p̄ſidi pareurūt. ſequit̉: Et tunicā ſubaudiēdū ē. Acceperūt: vt iſte ſit ſēſus: Acceperūt āt ⁊ tunicā. ⁊ ſic locutusevt de ceteris veſtimētis nullā ſortē miſſā eē videamus: ſede tunica quā ſimul cū ceteris acceperūt: ſed nō ſil̓iter diuiſerūt. De hac enī ſeꝗt̉ exponēs: Erat āt tu. incō. deſuꝑ cōteta ꝑ totū. CHRV. Ipſā ſpeciē tunice euāgeliſta hiſtoricedeſignat. qꝛ enī ī paleſtina duos pānos ꝯnectētes ſubtexūtīdumēta: on̄dit ioānes ꝙ tal̓ erat tunica ieſu: occulte vilitatē veſtimētoꝝ īſinuās. THFO. Alij vero dicūt ꝙ apd̓ paleſtinātelas cōtexūt: nō velut apud nos texūtur: exiſtēte-ꝑius ſtamine: īferiꝰ v̓o texētibꝰ: vt ſic nō verſus ꝑtē ſup̄mātextura ꝓtēdat ſꝫ ecōtra. AVGV. Cur āt d̓ illa ſortē mſerīt narrat dicēs: Dixerūt ergo ad īui. nō ſcī. eā. ſꝫ ſor. d̓ illcuiꝰ ſit. Apparet itaqꝫ ī alijs veſtimētis eqͣles ſe hūiſſe ꝑtesvt ſortiri neceſſe nō fuerit. In illa v̓o vna nō eos hr̄e potuiſſe ſingulas ꝑtes niſi ſcīderet̉ vt ꝑ ānos eiꝰ īutiliter tollerētquod ne facerēt ad vnū ea ꝑuenire ſortitōe maluerūt. Huiꝰ euāgeliſte narrationi cōſonat ēt ꝓpheticū teſtimoniū. vn̄ſubiūgit: Ut ſcriptura adīple. di. ꝑti. ſunt veſti. mea ſibi ⁊ inve. meā mi. ſorte. ¶ HRV. Intuere ꝓphetie certitidinē. n̄enī q̄ partiti ſūt ſolū: ſꝫ ⁊ q̄ nō ꝑtiti ſūt. Dixit igit̉ ꝓpheta veſtimēta ꝗdē diuiſerūt: ſꝫ veſtē ſorti ꝯceſſerunt. AVGVMattheus dicēdo diuiſerūt veſtimēta eiꝰ ſortē mittētesad totā diuiſiōeꝫ veſtimētorū voluit ītelligi ⁊ illā tunicātinere de qͣ ſortē miſerūt. Tale ē quod ēt ait lucas: Diuidētes veſtimēta eiꝰ miſerūt ſortes. Diuidētes enī venerūt adtunicā de qua facta ē ſortitio. Dicendo āt ſortes pluralē numerū ꝓ ſingl̓ari poſuit. Marcus āt ſolus videt̉ ītuliſſe aliquā qōneꝫ. dicēdo enī. Mittētes ſortē ſuꝑ eis quis ꝗd tolleret. tāqͣꝫ ſuꝑ oībus veſtimētis non ſuper ſola tunica ſorsmiſſa ſit locutus videatur: ſed hec breuitas obſcuritatē fac̄Sic enī dictum eſt. mittētes ſortem ſuper eis ac ſi diceremittentes ſortem cū diuiderētur. Cū autē dicit: Quis quiotollerꝫ .i. quis tunicā tolleret: tāqͣꝫ ſi totū ita diceret̉. mittētes ſortē ſuper eis: quis tunicā q̄ partibus eqͣlibꝰ ſuꝑfueratrolle ret. Quadripartita aūt veſtis dn̄i nr̄i ieſu xp̄i qͣdripttā figurauit eiꝰ eccleſiā: qͣtuor .ſ. partibꝰ ī orbe diffuſā: ⁊ ī eiſdē eqͣliter .i. cōcorditer diſtributā. Tunica v̓o illa ſortita oīum ꝑtiū ſignificat vnitatē q̄ charitatis vīculo cōtinet̉: Siāt charitas ⁊ ſuꝑeminētiorē hꝫ viā ⁊ ſupereminet ſcientieſuꝑ oīa p̄cepta ē: ẜm illd̓: Suꝑ oīa aūt hec charitatē habetomerito veſtis q̄ ſignificat̉ deſuper cōtexta ꝑhibet̉. Et adddit: ꝑ totū. qꝛ nēo eiꝰ ē expers qui ꝑtīere īuenit̉ ad totum: aquo toto catholica vocat̉ ecleſia. Incōſutilis aūt ne aliqn̄diſſuat̉. ⁊ ad vnū ꝑuenit: qꝛ ī vnū oēs colligit. In ſorte āt d̓gratia cōmēdata ē. cum enī ſors mittitur: nō ꝑſone cuiuſ qvel meritis: ſed occulto iudicio dei credit̉. CHRV. Ueſicut ꝗdam dicūt tunica incōſutilis deſuꝑ cōtexpa ꝑ totūẜm allegoriam oſtendit: qm̄ non ſimpl̓r hō erat qui crucifixus ē: ſꝫ ⁊ d̓ſuꝑ d̓itatē hēbat. THEO. Ul̓ al̓r. Ueſtis īcōſutilis denotat coapꝰ xp̄i: qd̓ a ſuꝑiori ꝑte contextum eſt.Spūs enim ſcūs ſuperuenit ⁊ virtus altiſſimi virgini obumbrauit. Hoc ergo ſacroſanctum chriſti corpus indiuiſibilecōſtat. nam ⁊ ſi diuidatur per ſingulos ſcīficās vniuſcuiuſoanimam ſimul ⁊ corpus: integre tamē ⁊ indiuiſibiliter cōſiſtit ī omnibus. At quoniā ex quatuor elemētis mūdꝰ conſiſtit ītelligēdū ē pro xp̄i veſtimētis: viſibilē creaturā quā inter ſe diuidūt demōes quotiēs morti tradūt v̓bū dei quodhabitat in nobis: ac ſatagunt nos ſue partis efficere ꝑ mun

danas illecebras. AVGV. Et iō iſta nō aliꝗd boni ſignificaſſe ꝗs dixerit: qꝛ per malos facta ſūt: ꝗd .n. de ipſa crucedicturi ſumus q̄ ſil̓iter ab īpijs facta ē. ⁊ tn̄ ea ſignificari recte ītelligit̉ qd̓ ait apl̓s: Que ſit latitudo: lōgitudo: altitudoet ꝓfundū. Lata ē ꝗppe ī trāſuerſo ligno quo extēdūtur pēdētes manꝰ et ſignificat opera bona in latitudīe charitatis.Longa ē a tranſuerſo ligno vſqꝫ ad terrā ⁊ ſignificat ꝑſeuerātiā ī longitudine tꝑis. Alta ē in cacumine quo trāſuerſumlignū ſurſū verſus excedit et ſignificat ſuꝑnū finē quo cūctaopera referūtur. Profūda ē in ea parte q̄ ī terra figitur: ibiꝗppe occulta ē ſed cūcta eius apparētia īde cōſurgūt ſicutbona nr̄a de ꝓfunditate gr̄e dei que cōprehēdi nō pōt: vniuerſa ꝓcedūt. Sed ⁊ſi crux chriſti hoc ſolū ſignificet qd̓ aitapoſtolus: Qui xp̄i ſūt carnē ſuā crucifixerūt cū paſſiōibꝰ ⁊cōcupiſcētijs qͣꝫ magnū bonū ē. Poſtremo ꝗd ē ſignū xp̄i niſi crux chriſti; qd̓ ſignū niſi adhibeat̉ ſiue frōtibꝰ credētiū: ſiue ip̄i aq̄ ex qͣ regenerātur: ſiue oleo quo chriſmate vngūt̉ſiue ſacrificio quo alūtur: nihil eorū vite proficit̉.¶ Et milites quidem hec fecerunt. Stabant autē iuxta crucē ieſu mater eius: ⁊ ſoror matris eiꝰmaria cleophe: ⁊ maria magdalene. Cū vidiſſꝫergo ieſus matrem ⁊ diſcipulum ſtantē quē dilgebat: dicit matri ſue. Mulier: ecce filius tuus.Deīde dicit diſcipulo. Ecce mater tua. Et ex illahora accepit eam diſcipulus in ſuaꝫ.THFO. Cū milites que ad ꝓpriā ſpectabāt ſecordiā ꝓſequebātur: ipſe gētricis cura ſollicitꝰ ē. vn̄ dicit̉: Et militeꝫꝗdē hec fecerūt. Stabat aūt iuxta crucē ieſu mr̄ eiꝰ ⁊ ſoromr̄is eiꝰ: maria cleophe. ⁊ maria magdalene. AMBRO. īepl̓is: Maria mr̄ dn̄i ante crucē ſtabat filij. nullus me hocdocuit niſi ſcūs ioānes euāgeliſta. Mūdū alij cōcuſſū ī paſſiōe dn̄i ꝯſcripſerūt: celū tenebris obductū: refugiſſe ſolē: inparadiſū latronē ſꝫ poſt piā cōfeſſionē receptū. Ioānes docuit qd̓ alij nō docuerūt quēadmodū ī cruce poſitus mr̄emappellauerit. Pluris putauit ꝙ victor ſuppliciorū pietatisofficia mr̄i exhibebat qͣꝫ ꝙ regnū celeſte donabat̉ vite eterne. nā ſi religioſū ē ꝙ latroni: donat̉ vita multo vberioris pietatis ē ꝙ a filio mr̄ tanto effectu honorat̉: Ecce īꝗt filiꝰ tuuꝰ: ecce mr̄ tua. Teſtabat̉ de cruce xp̄s et īter mr̄em atqꝫ diſcipulū diuidebat pietatis officia. Cōdebat dn̄s nō ſolū publicū ſed ēt domeſticū teſtamētū. Et hoc eiꝰ teſtm̄ ſignificabat ioānes dignꝰ tāto teſtatore teſtis. Bonū teſtm̄ nō pecunie ſed vite eterne: qd̓ nō attramēto ſcriptū ē: ſꝫ ſpū dei viui.Lingua mea calamus ſcribe velociter ſcribētis. Sꝫ nec maria mīor qͣꝫ matrem chriſti decebat fugientibus apoſtolisante crucem ſtabat ⁊ pijs ſpectabat oculis filij vulnera:quia expectabat non in pignoris mortem: ſed mundi ſalutē: aut fortaſſe qꝛ cognouerat ꝑ filij mortē mūdi redēptōeꝫ.Aula regalis ēt ſua morte putabat ſe aliꝗd publico auditurā muneri: ſed ieſus nō egebat adiutorē ad redēptiōeꝫ oīuꝫꝗ oēs ſine adiutore ſeruauit. vn̄ ⁊ dicit: factꝰ ſū hō ſine adiutorio īter mortuos liber. Suſcepit ꝗdē affectu parētis ſꝫ r̄q̄ſiuit alterius auxiliū. Hāc imitamī mr̄es ſcē q̄ ī vnico filiodilectiſſimo tātū materne virtutis exēplū dedit neqꝫ enīvos dulciores liberos habetis: neqꝫ illud virgo querebatſolatium vt alium poſſet generare filiū. HIERO. ꝯͣ eluidiū. Maria iſta que in marco ⁊ mattheo Iacobi et ioſephmr̄ dicitur: fuit vxor alphei ⁊ ſoror marie matris dominiquam mariam cleophe nunc ioannes cognominat a pr̄e ſiue a gētiliate familie: aut quacūqꝫ alia cauſa ei nomē imponens. Si autem inde tibi aliaatqꝫ alia videtur ꝙ alibi dicatur maria iacobi minoris mater: et hic maria cleophe: diſceſcripture conſuetudinem eundem hominem diuerſis nominibus appellari. CHRVSOSTO. Et conſidera ꝙ ībenij 2

nn 4