Capi.XVIII

217

aexſit pctō: in quandam gehennam detrudet: hoc dieo nagamus iuſticiam: ſed vt faſtū vitemus. THECoc Sed forſitan mirabitur aliquis: quō phariſeus cumnea verba ſue laudis protulerit cōdēnetur. Iob vero cigluria fuderit coronat̉. Eo .ſ. ꝙ phariſeꝰ talia dicebat crimaado alios nulla rōne cogēte: iob vero vrgētibꝰ eū amicitmeſſuris premētibꝰ coactus eſt ꝓprias v̓tutes referre adpeicloriā: ne hoīes deſiſterēt a ꝓfectu v̓tutis. BEDATyepice aūt phariſeus ē ppl̓s iudeoꝝ ꝗ ex iuſtificationibuslegis extollit merita ſua: publicanꝰ vero gētilis eſt: ꝗ longapeo poſitus ꝯfitet̉ peccata ſua: quoꝝ vnꝰ ſuꝑbiēdo receſſit hūiliatꝰ: alter lamētādo appropinqͣre meruit exaltatus.Afferebant aūt ad illū infantes: vt eos tāgeret.Qd̓ cū viderent diſcipuli īcrepabāt illos. Ieſusāt cōuocās illos dixit: Sinite parulos venire acme ⁊ nolite vetare eos. Talium ē .n. regnū deiImen dico vobis quicunqꝫ nō acceperit regnūdei ſicut puer: nō intrabit in illud.THEOPHI. Poſt p̄dictā humilitatē dn̄s docꝫ ꝑ ea quefecit: nō repellēs: ſed gratāter ꝑuulos admittēs. vn̄ dr̄. Afferebāt āt ad illū īfantes vt eos tāgeret. AVGV. de ver.do Cui afferūtur tāgēdi niſi ſaluatori: ſꝫ ſi ſaluator eſt: ſauādi offerūtur illi ꝗ venit ſaluū facere qd̓ perierat: vbi iſtiperierāt: quātū ad ipſos ꝑtinet īnocētes. Sꝫ ẜm apl̓um pervnū hominē intrauit pctm̄ ī orbē terraꝝ. Ueniāt ergo paruuli vt lāguidi ad medicū: ꝑditi ad redēptorē. AMBRO.Durū aūt aliꝗbꝰ videri pōt: ꝙ diſcipl̓i dn̄m īfantulos adirephibebāt. Seꝗt̉ .n. Qd̓ cū vide. diſci. īcrepabāt illos. Ubvel myſteriū ītelligas vel affectū. Neqꝫ .n. hoc īuidie aut inpueros mētis aſperitate faciebāt. ſꝫ ſedule virtutis obſeꝗadn̄o d̓ferebāt: ne ꝯprimeret̉ a turbis. Reſpuēda ꝗppe ē vtlitas noſtra vbi diuinitatis iniuria ē. In myſterio aūt qꝛ prius ſaluari ppl̓m iudeorū ex quo ẜꝫ carnē nati fuerāt: geſtiobant. Sciebāt ꝗdē myſteriū ꝙ vtriſqꝫ ppl̓is vocatio deberet̉. Naꝫ ⁊ pro chananea muliere ſupplicarūt ſꝫ fortaſſe adhuc ordine neſciebāt. vn̄ ſeꝗt̉. Ieſus aūt ꝯuo. eos di. Sinipar. ve. ad me: ⁊ nolite vetare eos: Taliuꝫ eſt .n. re. dei. Nonetas p̄fertur etati: alioꝗn obeſſet adoleſcere. Cur gͦ puerosdic̄ aptos eē regno celoꝝ: fortaſſe qꝛ maliciā neſciāt: fraudare nō nouerint referre nō audeāt ſcrutari ignorēt: opes: honorē: ambitionē nō appetāt: ſꝫ nō ignorare iſta virtꝰ ē: ſꝫ contemnere. Non enim virtus eſt non poſſe peccare: ſed nolle. Nō igit̉ pueritia ſꝫ emula puerilis ſimplicitatis bonitasdeſignat̉. BED A Un̄ ſignāter dixit. Taliū: nō Iſtoꝝ: vtn̄deret nō etatē regnare ſed mores: ⁊ his ꝗ ſimilē haberētcentiā ⁊ ſimplicitatē p̄mia repromitti. AMBRO. Deliqꝫ hoc ſaluator exp̄ſſit dicēs. Amē dico vobis: ꝗcunqꝫ nōacceꝑit re. dei ſicut puer: nō ītrabit in il. Quis puer imitandus eſt appſtolis xp̄i: niſi de quo Yſaias dicit: Puer natus ēnobis: ꝗ cū malediceret: nō maledixit. Itaqꝫ in pueritia eſtla venerabilis moꝝ ſenectus ⁊ ī ſenectute īnocens pueri. BASI. Suſcipiemus aūt regnū d̓i vt puer: ſi diſpoſitifuerimꝰ erga doctrinā dn̄i: vt puer in diſciplina nequaqͣꝫ cōtradicens nec diſputās cū magr̄is: ſed credibiliter ⁊ obediinter imbibens documenta. CHEOPHI. Gētiliū ergopiētes querētes ſapīaꝫ ī myſterio qd̓ ē regnū dei: nec volētes hoc abſqꝫ fide ſyllogiſtice probationis admittere: merito excluſi ſunt ab hoc regno.¶ Et iterrogauit eū ꝗdā princeps dicēs. Magꝭbone ꝗͥd faciēdo vitā eternā poſſidebo? Dixit atet ieſus: Quid me dicis bonū? Nēo bone niſi ſolus deus. Mandata noſti: Non occides: nonmnechaberis non furtum facies: nō falſum teſti

moniuꝫ dices: honora patrem tuum ⁊ matremtuā. Qui ait: Hec oīa cuſtodiui a iuuētute mea.Quo audito ieſus ait ei. Adhuc vnū tibi deeſt.Oīa q̄cūqꝫ hēs vēde: ⁊ da pauꝑibꝰ: ⁊ habebistheſauꝝ in celo ⁊ veni ſequere me. His ille auditis contriſtatus eſt: quia diues erat valde.BED A. Audierat pͥnceps ꝗdā a dn̄o tm̄ eos ꝗ pueroꝝ vllēt eſſe ſimiles: regnū dei ītraturos: atqꝫ ideo poſcit ſibi nōꝑ parabolā: ſꝫ palā ꝗbꝰ operū meritis vitā eternā ꝯſequat̉exponi. vn̄ dicit̉: Et inter. euꝫ qui. pͥn. di. Magr̄ bo. ꝗd faci.vi. eter poſſidebo. AMBRO. Tentator princeps iſte magiſtrū bonū dixit: ꝗ deū bonū dicere debuiſſet. Nam licetin diuinitate bonitas ſit ⁊ in bonitate diuinitas tameraddendo. Magiſter bone: ī portione bonū dixit: non in vniuerſitate. nā deꝰ ī vniuerſitate bonꝰ: hō ex ꝑte. CVRIL.Putauit aūt ſe xp̄m capere dum vituperaret moſaicū p̄ceptū. ītroduceret vero ſua ſtatuta. accedit ergo ad magiſtꝝ⁊ bonum eum nuncupans: dicit ſe velle doceri quia tentatiue querebat: Qui apprehendit ſapientes in aſtutia ſua conuenienter ei reſpondet. nam ſequitur dixit aūt ei ieſus: ꝗdme dicis bonū; nemo bonꝰ niſi ſolus deꝰ. AMB. Nō bonūſe negat: ſed deū deſignat: bonus ꝗdē nō ē: niſi plenus bonitatis: ꝙ ſi quē moueat: qꝛ nemo bonꝰ: moueat ⁊ illd̓: niſi d̓s.ꝙ ſi a deo filiꝰ nō excipit̉: vtiqꝫ nec a bono xp̄s excipit̉. naꝫqūo nō bonus ex bono natꝰ; arbor .n. bona fructꝰ bonos fecit: Quō nō bonꝰ cū bonitatis ſua ſubſtātia ex pr̄e aſſumptanō degnaͣuit ī filio q̄ nō degnaͣuit ī ſpū: Spiritus tuus inꝗtbonꝰ deducet me in terrā rectā. ꝙ ſi bonus ſpiritus ꝗ excepit a filio: bonus vtiqꝫ ⁊ ille qui tradidit. Itaqꝫ qꝛ legiſpertus eſt iſte ꝗ tētat: ſicut ī libro alio demonſtrat. Et bene dixit. Nemo bonꝰ niſi vnus deus vt admoneret qꝛ ſcriptū ē.Nō tentabis dn̄m deū tuū: ſꝫ magis cōfitet̉ dn̄o qm̄ bonꝰ.CHRV. Ul̓ aliter. Auaꝝ quidē dicere hūc prīcipem nōverebor: nā hoc chriſtus ei īproperat: tētatorē aūt minimeTVT V §. Ergo cū dicit magiſter bōe ꝗd faciēdo ⁊cͣ. q. d.Bonus es dignare me reſpōſo: ī eo ꝙ q̄ro doctus ſuꝫ vetusteſtam̄tū: te tn̄ p̄ſtantiorē video nō ꝓmittēte terrā: ſed predicantem regnū celoꝝ. Dic gͦ mihi ꝗd faciēdo vitā eternaꝫpotero poſſidere; Intentionē igit̉ attēdēs ſaluator qꝛ fidesē via ad opera: cū dixiſſet ille: Quid faciā: hac q̄ſtione omiſſa in notitiā fidei eū ducit. velut ſiquis īterrogaret medicūꝗd comedā: ⁊ ille on̄deret q̄ deberet cibū precedere ⁊ iō eūad patrē remittit dicēs. Quid me dicis bonū: nō ꝙ ipſe bonus nō eēt: erat .n. bonū ex bono patre germē: bonꝰ boni filius. AVGV. de con. euā. Pōt auteꝫ videri diſtare aliudqd̓ ẜm mattheum dicitur. quid me interrogas de bono; qd̓ad illud magis referri pōt: quod ait ille querēs. Quid bonfaciam? Ibi .n. ⁊ bonuꝫ noīauit: ⁊ īterrogatio ē. commodiſſime intelligitur vtrunqꝫ dictū ꝗd me dicis bonū: ⁊ quid meinterrogas de bono: qd̓ ad illud magis referri poteſt. T IVS. Oēiqꝫ poſtqͣꝫ docuit cognitionē fidei ſubiūgit. Mādata noſti. q. d. qn̄ prius deū noueris: tūc optime q̄res ꝗd facies. CHRV. Expectāte aūt pͥncipe audire xp̄ꝫ dicente.Recedas a mandatis moſaicis: ⁊ meis attēde: ad moſaicaeū mittit. vn̄ ſeꝗtur: nō occides: nō mechaberis. THEOPHI. Primo quidē lex ea corrigit ad que faciliꝰ labimur:vt mechari: cuius incētiuū eſt intrinſecum ⁊ naturale: ⁊ occidere: qꝛ immanis belua furor. Sed furtū ⁊ falſi teſtimōijculpaꝫ raro contingit incurrere: ſed ⁊ grauiora illa exiſtūt.⁊ ideo ſecūdario furtuꝫ ⁊ falſum teſtimoniū ponit: vt rariꝰfallentia ⁊ leuiora. Seꝗtur .n. Non furtū facies. non falſuꝫteſtimonium dices. B A SI. Nō ē aūt intelligenduꝫ fureseē ſolum burſaꝝ inciſores: vel latrocinātes in balneis. Sꝫ⁊ ſi qui duces legionum ſtatuti vel commiſſo ſibi regimineciuitatū aut gentium. hoc quidem furtim tollunt: hec verobb

bb