Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
202v
Einzelbild herunterladen
 

Luca

Ites vt abſoluaris ab illo. Uel da operā .i. ⁊ſi nihil habeas:mutuū acciꝑe: ut abſoluaris ab illo: ne te corā iudice cōueniat. vn̄ ſequit̉: Ne forte trahat te apud iudicē: ⁊ iudex tradet exactori: ⁊ exactor mittat te in carcerē. CVRIL. Inquo auguſtias patieris donec etiā nouiſſimū aſſem exigētEt hoc eſt qd̓ ſubdit: Dico tibi: nō exibis īde donec ēt nouiſimū minutū reddas. CHRY. Uidet̉ mihi de pn̄tibꝰ iudicibꝰ dicere: ⁊ de itinere ad pn̄s iudiciū ⁊ de carcere huiꝰmūdi. ꝑ hec enī q̄ apparēt ⁊ in ꝓmptu ſunt irrōnabiles homines ſe corrigere ꝯſueuerūt. frequēter enī nō ſolū ex futuris bonis vl̓ malis cōmonet: ſꝫ etiā ex pn̄tibꝰ ꝓpter groſiores auditores. AMBRO. Uel aduerſariꝰ noſter diabolus eſt ꝗ ſerit illecebras delictoꝝ: ut habeat ī ſupplicioꝑticipes: quos habuit in errore ꝯſortes. Aduerſarius etiaꝫnobis eſt oīs vitioꝝ vſus. Deniqꝫ aduerſaria eſt nobis mala ꝯſcīa: q̄ nos ⁊ hic afficit: ⁊ in futuꝝ accuſabit ⁊ ꝓdet. Demꝰ igit̉ operā ut dū in hoc ſumꝰ vite curriculo ꝯſtituiti: tanqͣꝫ a malo aduerſario: ita ab īprobo liberemur actu: ne dūimus cū aduerſario ad magiſtratū in via noſtrū ꝯdēnet erorē. Quis aūt eſt magiſtratus: niſi penes quē oīs ptās eſtHic aūt magr̄atus tradit reū iudici: ei .ſ. cui viuoꝝ ⁊ mortuorū tribuit ptātē .ſ. ieſu chriſto per quē occulta redarguunt̉: ⁊ īprobi operis pena mandat̉. Ipſe exactori. tradit ⁊ īcarcerē mittit. dicit enī: Tollite ⁊ mittite illū in tenebrasexteriores ⁊ exactores ſuos monſtrat eſſe angelos: de ꝗdicit: exibunt angeli ⁊ ſeparabūt malos de medio iuſtori⁊ mittent eos in caminū ignis. Sed ſubdit̉: Dico tibi: nonexies donec etiā nouiſſimū minutū reddas. Si enī ꝗ peciniā ſoluūt non priꝰ euacuant fenoris nomen qͣꝫ totiꝰ ſortisvſqꝫ ad minimū quocūqꝫ ſolutionis genere: quantitas vniuerſa ſoluat̉. ſic cōpenſatione charitatis actuūqꝫ reliquovl̓ ſatiſfactione qͣcunqꝫ peccati pena diſſoluit̉. ORIGEUel aliter: Quattuor ꝑſonas hic ponit: aduerſarij: pͥncipiexactoris ⁊ iudicis. apud mattheū vero ꝑſona p̄termiſſaprincipis: ⁊ ꝓ exactore miniſter incertꝰ. Diſcrepant etianꝙ ille quadrantē: iſte minutū poſuit: vterqꝫ aūt dixit nouiſimū. Cunctis aūt hominibꝰ duos angelos adeſſe legimusmalū ꝗ aduerſa exhortat̉: bonū ꝗ optima ꝑſuadet. Ille artem aduerſariꝰ noſter quotienſcūqꝫ peccamꝰ exultat: ſciēqm̄ habet poteſtatē apud principē ſeculi huiꝰ: qui ſe miſerat: exultandi ⁊ gloriandi. Cū articulo aūt in greco eū poſit: ut ex pluribꝰ vnū mōſtraret: quia vnuſquiſqꝫ ſub ſue getis ē prīcipe. Da ergo operā vt libereris ab aduerſario tuoſiue a pͥncipe ad quē te aduerſarius trahit: habendo ſapitiā: iuſticiā: fortitudinē: ⁊ tēperantiā. Si aūt dederis operāeſto in eo ꝗ dicit: Ego ſum via: alioꝗn trahet te aduerſariad iudicē. Dicit aūt: Trahet. vt on̄dat nolentes ad cōdentionē cōpelli. Iudicē autem aliuꝫ neſcio niſi dn̄m nr̄m ieſum chriſtum: qui tradit exactori. Singuli exactores preprios habemus: dominantur exactores ſi debuerinus aliquid. ſi omnibus vniuerſa reddidero: nemo exactor eſt:intrepida mente reſpondeo. Nihil tibi debeo. Quod ſi debitor fuero: mittet me exactor in carcerē: nec patietur exire niſi debitū omniū perſoluero. nō eniꝫ habet exactor ꝑteſtatē: vt mihi ſaltem quadrantē cōcedat: ꝗ donauit debtori quīgentos denarios ⁊ alij quinquaginta dn̄s erat. iſtqui exactor eſt: dominus non eſt: ſed a domino ad exigerda debita p̄poſitus. Nouiſſimum aūt minutū dicit gracile ⁊ tenue. peccata enim noſtra aut pīguia ſunt aut tenuia.beatus igit̉ eſt qui non peccat. Secundo aūt ſi tenue peccatuꝫ habeat: inter ipſa quoqꝫ tenuia diuerſitas eſt: alioꝗnnon diceret: donec nouiſſimū redderet minutū. Si enimpaꝝ debet: nō egrediet̉ niſi ſoluat minimū quadrantē. quiautem magno debito fuit obnoxius: infinita ei ad reddendum ſecula numerabuntur. BED A. Uel aliter. Aduerſarius noſter in via: eſt ſermo dei contrariꝰ noſtris carnali

AUbꝰ deſiderijs in p̄ſenti vita: a quo liberat̉ qui preceptis exſubdit̉. alioquin tradetur iudici: quia ſermone dominicatēpto peccator reus tenebitur in examine iudicis: queꝫ index exactori tradet .i. maligno ſpiritui ad vltionē qui mtitur in carcerē .i. infernū. vbi qꝛ ſemper ſoluere penas ptiendo: ſꝫ nunqͣꝫ ꝑſoluendo: veniā ꝯſequi non poterit: nucexinde exihit: ſꝫ cū terribiliſſimo ſerpente diabolo ꝑperuas penas luet.CA.XIII.IDerant āt quidam ipſo in tꝑe niciantes illi de galileis: quoꝝ ſangunē pilatꝰ miſcuit cū ſacrificijs eoꝝAEt reſpōdēs dixit illis: Putatis oAhi galilei p̄ omnibus galileis peccatores fuerint: qꝛ talia paſſi ſūt? Nō dico vobisſꝫ niſi penitentia habueritis oēs ſimiliter peribtis: ſicut illi decē ⁊ octo ſupra quos cecidit turris ī ſyloe: ⁊ occidit eos. Putatis qꝛ ⁊ ipſi debitores fuerint: preter oēs homines habitantesin hieruſalē? Non dico vobis ſed ſi non penitentiam egeritis: omnes ſimiliter peribitis.GLO. Qꝛ de penis peccantiū fecerat mētionē: opportune nunciat̉ quorundā peccantiū pena: ex cuius exēplo etiāalijs peccatoribꝰ penā cōminat̉. vn̄ dicit̉: Aderant ꝗdā iſo in tꝑe nunciantes illi de galileis: quoꝝ ſanguinē miſcuipilatꝰ cū ſacrificijs eoꝝ. CYRIL. Erāt .n. ſeqͣces dogmtū iudee galilei: cuiꝰ mentionē lucas in actibꝰ apl̓oꝝ fecit: odicebat: nō opꝫ quēqͣꝫ vocari dn̄ꝫ. vn̄ qͣꝫ plures eoruꝫ: qꝛ ceſarem non fatebant̉ dn̄m: apilato puniti ſunt. Dicebant ētnon oportere alias a ſtatutis victimis ī lege moyſi offerredeo. vnde prohibebant ſtatutas a populo victimas pro ſalute imperatoris: ⁊ populi romani offerre. pilatus ergo īdgnatus in galileos iuſſit inter ipſas victimas qͣs ritu legiſe offerre putabant occidi: ita ꝙ ſanguis offerentium obletis victimis miſceretur. Credente āt vulgo iuſtiſſime p̄dictos talia paſſos eſſe quaſi ſcandala ſeminantes in populincitantes principes in odium ſubditoꝝ: narrauerunt hecſaluatori: volentes ꝑcipere quid ei ſuper hoc videret̉. Ipeautem peccatores hos eſſe ponit: non tamen hic aſſerit talia paſſos eſſe: tanqͣꝫ peiores non patientibus. vnde ſeꝗturEt reſpōdens dixit illis: putatis ꝙ hi galilei pre omnibusgalileis peccatores fuerunt; qꝛ talia paſſi ſunt: non dico vobis. HRV. Punit enim deus quoſdam peccatoꝝ amputās eoꝝ neꝗtiā: ⁊ penā illi ſtatuēs leuiorē: ⁊ plene ſemouens eos ab alijs ⁊ viuētes in malicia corrigēs ꝑ hoꝝ danationē. Rurſus alios hic nō punit vt ſi ſibi cauerit penitentes: pn̄tē penā effugiēt ⁊ futurū ſuppliciū. Si v̓o ꝑſeuerauerint: maiꝰ patiant̉ tormētū. TVVS Manifeſtat ⁊ hicqꝛ q̄cūqꝫ ex iudicijs accidūt in reoꝝ ſuppliciū: nō ſolū iudcantiū ptāte: ſꝫ ēt nutu dei ꝯtingūt. vn̄ ſiue iuſta conſcia pniat iudex ſiue aliud ītendēs cōdēnet: cōmēdādū eſt neaciū diuine cēſure. ¶VRI L. Remouens ergo populaab īteſtinis īſidijs occaſiōe religiōis cōcitatis ſubiugit: Xniſi penitētiā habueritis: ⁊ niſi ceſſaueritis cōſpirare cotipͥncipes: ꝙ nutu diuino nō agitis. Omnes ſimul vel ſimitter peribitis: ⁊ veſter ſanguis veſtris victimis coniuns¶HRX. In hoc autem oſtendit ꝙ illos permiſit talipati: vt viuentes alienis periculis territi fierent regni viredes. Quid igitur dicēs vt melior ego fiam: ille p̄non ideo: ſed punitur quidem propter propria criminvero ex hoc videntibus ſalutis materia. BEDA. Squia pnīam non habuerunt. xl. dn̄ice paſſionis anno: venites Romani: quos deſignabat pilatus ad eorum genie