Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
198v
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

participes: p̄ſertī cum nō de pctīs ſimpl̓r: ſꝫ de blaſphemiaeos īcreꝑabat: Differūt aūt qm̄ ꝗ peccat: trāſgredit̉ legē.1v̓o blaſphemat: ī ip̄aꝫ offendit deitatē. Sꝫ aliter. Si eis quiIdelīquūt poſt baptiſma nō īdulgetur vīdicta reatuū qualiſliter apl̓s penitēti in corintho ꝯdonat? Retrogreſſos v̓o gaſlathas parit: quouſqꝫ xp̄s denuo formet̉ ī eis. Cur aūt ⁊ nouatū arguimꝰ īterimentē pnīaꝫ poſt baptiſmū. apl̓s aūt adhebreos nō diſſipat pnīaꝫ pctōꝝ? Sꝫ ne putarēt ẜm ritū legis pnīe cā multa fore: ⁊ quotidiana baptiſmata: ob hoc penitere ꝗdē monet: vnicā āt fore īſinuat ꝑ baptiſma renouationē. Talia v̓o ꝯſiderās recurro ad diſpēſationē q̄ fit ī chriſto: ꝗ deꝰ exn̄s hō factꝰ ē: tauqͣꝫ deꝰ ſuſcitat mortuos: ſic̄. cane veſtitꝰ ſitiebat: laborahat: ⁊ patiebat̉. Qn̄ igr̄ aliꝗ ſpectātes hūana vidēt dn̄ꝫ ſitiētē aut patiētē: ⁊ obloquūt̉ in ſaluatorē: velut in hoīeꝫ. peccāt ꝗdē: pn̄t tn̄ cito cū pēituerīt accipere veniaꝫ p̄tendētes ꝓ cā fragilitateꝫ corꝑis. Qn̄ v̓o ruſus aſpicientes aliꝗ oꝑa deitatis dubitāt de naͣ corꝑis: ipſiquoqꝫ nimiū peccāt. Sꝫ ⁊ his pēitētibꝰ cito p̄t ignoſci: eo⁊ ipſi excuſatōeꝫ hn̄t ab opeꝝ magnitudīe. Qn̄ v̓o diuinitatis oꝑa retorquēt ad diabolū: merito irreuocabilē ferūt ſertētiā: qm̄ arbitrati ſunt diabolū fore deū: ⁊ veꝝ deuꝫ nihpluſqͣꝫ demones ī oꝑibꝰ putauerūt hr̄e. Ad hāc ergo ꝑfidiāphariſei ꝑuenerāt. ſaluatore .n. on̄dēte pr̄is oꝑa: mortuos ſuſcitās: cecos illuminās: ⁊ ſil̓ia faciēs: hō oꝑa dicebāt eē beelcebub. eque .n. dicere poterant vidētes mūdi ordinē: ⁊ ergeū ꝓuiſionē: ꝙ mundus ad beelcebub ē creatꝰ. Quādiutur ad hūana ſpectātes mēte claudicabāt dicētes: Nōneē carpētarij filiꝰ; ⁊ quō lr̄as qͣs nō didicit nouit? Suſtīebateos tāqͣꝫ in filiū hominis peccātes: ſꝫ vbi magis īſaniūt dictes: oꝑa dei eſſe beelcebub nō ampliꝰ eos ſuſtinuit. Sic en⁊ tādiu patres eoꝝ ſuſtinebat: qͣꝫdiu cā panis ⁊ aq̄ murmurabāt: ſꝫ poſtqͣꝫ vitulū ꝯflātes in eū collata ſibi dīnitꝰ bn̄fcia referūt: puniti ſūt. pͥmo ꝗdē nō paucis eoꝝ occiſis: poſtmodū dixit: Ego aūt in die vltōis viſitabo hoc pctm̄ eoruꝫTalē ergo ⁊ nūc phariſei audiunt ſnīam: vt in flāma diabolo ꝑata ꝑpetuo corrodant̉ cū eo. Nō igit̉ faciēdo collatōeꝫinter blaſphemiā dictā in ip̄m: ⁊ ſpm̄ ſcm̄ hec dixit tāqͣꝫ maior ſit ſpūs: ſed vtraqꝫ blaſphemia in ip̄m ꝓlata: hāc minorē: illā validiorē on̄dit. ip̄m enī vidētes hoīeꝫ vituꝑabant⁊ eiꝰ oꝑa beelęebub eſſe dicebāt. AMBRO. Sic igit̉ vdet̉ ꝗbuſdā: vt eūdē ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄ ītelligamꝰ: ſalua diſtictōe ꝑſonaꝝ ⁊ vnitate ſub̓e: qꝛ vnꝰ ⁊ deꝰ ⁊ hō xp̄s eſt ſpiritꝰſicut ſcriptum eſt: Spūs ante facieꝫ veſtrā xp̄s dn̄s: Idemſpūſſanctꝰ: qꝛ ⁊ pr̄ ſanctus ⁊ filius ſanctus: ⁊ ſpūſſanctus. Sergo vtrūqꝫ xp̄s eſt: que eſt diuerſitas niſi vt ſciamus quiadiuinitatē xp̄i nobis negare nō liceat. BED A. Ul̓ aliter.Qui oꝑa ſpūſſancti dicit eē beelgebub: iſti n̄ dimittet̉ neqꝫin pn̄ti ſeculo neqꝫ in futuro: nō ꝙ negemus ei ſi pnīaꝫ are poſſit: poſſe dimitti a deo: ſꝫ ꝙ credamus eū blaſphemiexigētibꝰ meritis: ſicut nūqͣꝫ ad remiſſionē: ita nec ad ipſosdigne pnīe fructꝰ eſſe ꝑuentuꝝ: ſꝫ illud: Excecauit oculoseoꝝ ne ꝯuertāt̉: ⁊ ſanē illos. CIRIL. Ꝙ ſi creatura eēſpūſſcūs: nō aūt de diuina ſub̓a pr̄is ⁊ filij: qͣliter acta in eūꝯtumelia tātā fert penā qͣꝫta ꝓmulgat̉ ꝯtra blaſphemātesin deū. BEDA. Neqꝫ tn̄ ꝗcūqꝫ ſpm̄ſcm̄ nō eſſe: aut deunō eē: ſed pre filioqꝫ minore ꝯfitēt̉: hoc irremiſſibilis blaſphemie crimīe tenent̉: qꝛ hūana ignorātia ducti faciūt: nōīuidētia diabolica ſicut pͥncipes iudeoꝝ. AVGV. de v̓.do. Uel al̓r. Si hic diceret̉ ꝗ blaſphemauerit: quancunqꝫblaſphemiā in ſpm̄ſcm̄ oēm ītelligere d̓beremꝰ. Sed qꝛ d̓ctū eſt: Qui blaſphemauerit in ſpm̄ſcm̄: ille intelligat̉ ꝗ nōoīmō: ſed eo modo blaſphemauerit vt ei nunqͣꝫ poſſit ignoſci. ſic enī dcm̄ eſt. Deus neminē tētat .ſ. nō oī: ſed quodā tētatōis mō. Quis aūt ſit iſte modus blaſphemādi ꝯtra ſpūſcm̄ dicamus. Primū quidē credētiū bn̄ficiuꝫ eſt in ſpūſcēremiſſio pctōꝝ. ꝯtra hoc donū gratuitū loꝗtur cor impeni-

tēs: Ip̄a ergo īpenitētia eſt ſpūs blaſphemia: que nō remitit̉ neqꝫ ī hoc ſeculo neqꝫ ī futuro: qꝛ pnīa īpetrat remiſinem in hoc ſeculo: q̄ valeat ī futuro. CVRIL. Cū aūttꝫmētū īcuſſerit dn̄s diſcedētibus a recta ꝯfeſſione p̄cepitocetero nō curare de rn̄ſo: eo ꝙ fidel̓r diſpoſitis ꝯſtituit epꝯgrua ſpūs tanqͣꝫ doctor īhabitās. vn̄ ſeꝗt̉: Cum aūt īducavos ī ſynagogas ⁊ ad magr̄atus ⁊ poteſtates nolite ſolliciteē qual̓r aūt ꝗd rn̄deatis: aut ꝗd dicatis. GLO. Dicit aūtQual̓r qͣꝫtū ad modū ꝓferēdi. Quid: quātū ad modū inenendi. Rn̄deatis īterrogātibus. Aut ꝗd dicatis: diſcere voletibus. BED A. Cū .n. ꝓpter xp̄ꝫ ducimur ad iudices: volūtatē tm̄ noſtrā ꝓ xp̄o debemꝰ offerre: Ceteꝝ ī rn̄dēdo ſpūcſancti gr̄a miniſtrabit̉. vn̄ ſubditur: Spūs enim ſcūs docebit vos ī ip̄a hora: que oporteat vos dicere. CHRVAlibi v̓o dr̄: Eſtote ꝑati cūctis ad rn̄dendū: ꝗcūqꝫ q̄ſiuerit avobis rōnē ſpei q̄ fouet vos. Qn̄ nāqꝫ oritur īter amicos agonp̄cipit nos meditari. qn̄ v̓o terribile ē p̄toriū: ⁊ pauor cirquaqꝫ dat ꝓpriū monimētū vt audendum ſit ⁊ loquēdat obſtupeſcēdum. THEOPHI. Qm̄ igit̉ duplex ē nr̄aīfirmitas: ⁊ aut pene formidine martyriū fugimꝰ: aut qꝛ rudes ſumꝰ ⁊ neſcimꝰ reddere rōnē fidei: vtrūqꝫ excluſit. metum ꝗdē penaꝝ: ī eo ꝙ dixit: Ne timeatis occidētes corpꝰtimorem vero inſcīe in hoc ꝙ dixit: Nolite ſolliciti eſſe qͣliter aūt quid reſpondeatis. Ait aūt ei ꝗdaꝫ de turba: Magiſter dic fratrimeo vt diuidat mecū hereditatē. At ille dixit eiꝫHomo: ꝗs me conſtituit iudicem aut diuiſoreꝫſupra vos? Dixitqꝫ ad illos. Videte ⁊ cauēte aboī auaritia: qꝛ nō in abūdantia cuiuſqͣꝫ vita eiuseſt ex his que poſſidet.AMBRO. Totꝰ ſuꝑior locꝰ ad ſubeūdā ꝓ cōfeſſiōe dn̄ipaſſionē aūt ꝯtemptū mortis aūt ſpe p̄mi: aut māſuri denciatōe ſupplicij: cui nūqͣꝫ venia laxet̉ īſtruit̉. Et qm̄plerūqꝫ ſolet tētare virtutē: etiā hꝰ abolēde rei p̄cecit̉ ⁊ exēplū cum dr̄: Ait aūt ei ꝗdā de turba: Tfrī meo vt diuidat mecū hereditateꝫ. THEduo frēs qꝛ de hereditate pr̄na diuidēda coerat vt alter alteꝝ fraudare ītēderet. Dn̄s aūt docensꝙ nō oꝫ ad terrena flecti repellit vocātē euꝫ ad hereditatidiuiſionē. vn̄ ſeꝗt̉. At ille dixit ei: Homo ꝗs me cecē aūt diuiſorē .ſ. facultatuꝫ ſuꝑ vos? BED A. Qui mſuꝑne pacis gaudia ꝯmēdāti: terrene diuiſiōis vult īgereremoleſtiā: merito hō vocat̉ ẜm illud: Cū ſit inter vos celu⁊ ꝯtentio: nōne hoīes eſtis; ¶VRIL. Fuit aūt dei filiꝰ qͥfactꝰ eſt ſil̓is nobis: ꝯſtitutꝰ a deo pr̄e in regē ⁊ pͥncipe ſſyon mōtē ſcm̄ eiꝰ: annūcians mādatū diuinū. AMBRoBn̄ ergo terrena declinat: ꝗ ꝑꝑ diuina d̓ſcēderat: nec iudēdignatur eē litiū ⁊ arbiter facultatū: viuoꝝ hn̄s mortuorqꝫ iudiciū: arbitriūqꝫ meritoꝝ. Nō ihit̉ ꝗd petas ſꝫ a qͣtpoſtules ītuēdū ē. nec maioribꝰ ītēto aīo putes minoribꝰ oſtrepēdū. vn̄ nō īmerito refutat̉ hic frater: ꝗ diſpeſatoreleſtiū geſtiebat coruꝑtibilibꝰ occupare: cū īter fres primēnū iudex medius: ſꝫ pietas debeat ſequeſtra diuidere: queqͣꝫ immortalitatis primonium non pecunie ſit hominibꝰ expectandum. BED A. Occaſione āt huius ſtulti petitorisaduerſus auaritie peſtē: ⁊ turbas etiam diſcipulos ꝑcepariter ⁊ exēplis munire ſatagit. vnde ſeꝗtur: Dixitqꝫ adlos: Uidete ⁊ cauete ab oī auaritia. Dicit aūt. Ab oī. qꝛ nonulla ſimpl̓r geri vident̉: ſed internus arbiter qua ītentiofiant diiudicat. ¶VRIL. Ul̓ dic̄. Ab oī auaritia .ſ. mad⁊ ꝑua. Eſt .n. īutilis auaritia dicēte dn̄o: domos celatas euificabitis ⁊ nō hītabitis ī eis. ⁊ alibi: Decē iugera vineaſuūfaciēt lagūcuculā vnā. ⁊. xxx. modij ſemētis faciet modꝰtres. Sꝫ ⁊ ẜm aliū modū eſt īutilis: quē on̄dit ſubdes qͣꝫ ſs