Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
177v
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

pluries ꝑrexiſtis ad eū ꝑcurrētes tā lōga d̓ſerti itinera fruſtra. ſiquidē ſi ſic leuē ip̄ꝫ exiſtimatis: vt ſimilis ſit arūdinideclinanti quocunqꝫ agitat vētꝰ. Talis .n. eē vr̄: ſi q̄ cognouit ex leuitate ſe ignorare fatet̉. TITV§. Nō āt exiſtisin deſertū: vbi nulla iucunditas: ciuitatibus omiſſis: niſi d̓hoc viro curā gerentes. GRECVS. Hoc āt poſt receſſidiſcipuloꝝ ioannis dn̄s dixit: Non .n. pn̄tibus eis proferrevolebat baptiſte p̄conia: ne blandientis verba eſſe putarētur. AMBROSIVS. Non ocioſe āt ioannis hic ꝑſonalaudatur: ꝗ vite amore poſt habito iuſticie formā nec mortis terrore mutauit. Deſerto .n. mundus hic comparari vr̄adhuc ſterilis adhuc incultus: ī quē negat nobis dn̄s ita ꝓdeundū: vt mente carnis īflatos vacuoſqꝫ v̓tutis īterne viros ⁊ fragilis gl̓ie ſeculari ſublimitate iactantes: exemplari quodā ⁊ imagine nobis putemus imitandos: quos ꝓcellis huius mundi obnoxios vita mobilis inꝗetat: iure arundini cōparandos. GRECV S. Eſt ēt infallibile teſtimonium vite ioannis veſtitus cū carcere: in quē detruſus nōfuiſſet: ſi ſciuiſſet fauere principibus. vnde ſeꝗtur: Sed ꝗdexiſtis videre; ho. molli. veſtimentis īdutum: ecce ꝗ in vep̄cio. ſunt: ⁊ in delitijs in domi. regū ſunt. Molli. veſtimentis indutos: viuētes in delitijs ſignificat. CHRI. Mollis āt veſtis diſſoluit rigidā aīam ⁊ ſi rigidum corpus aſſumat ⁊ aſpeꝝ: facile ꝑ huiuſmodi mollitiē delicatuꝫ reddit⁊ fragile. Facto vero corpore molliori neceſſe ē ⁊ aīaꝫ participare leſionē: nā vt plurimū operationes ipſius ꝯſonantdiſpoſitionibus corporis. CYRIL. Qualiter ergo tantaſedulitas religionis vt carnales paſſiones ſubijceret: ad tatam ignorantiā deueniret: niſi ex mentis leuitate quā nonaſperitates: ſed illecebre mūdane delectāt; Igitur ſi velunon colentē delicioſa ioannē imitamini: date ei robur cōtinentie cōpetens. ſi vero nihil amplius debet̉ honeſte ꝯuerſationi: quid omiſſa reuerentia delicatoꝝ incolam deſertivileqꝫ tegumē ⁊ cameloꝝ vellus miramini; CHRV.Per vtrūqꝫ āt dictoꝝ deſignat: ꝙ Ioānes nec naturalitenec facile mobilis erat: nec vlla voluptate flecteret̉. ALBROSIVS. Et qͣꝫuis pleroſqꝫ mollioris cura veſtis effmīet tn̄ alia vr̄ hic indumenta ſignificare hūana .ſ. corpoͣaquibus aīa nr̄a veſtitur. Sunt āt mollia indumēta delicioſi actus ⁊ mores. hi vero ꝗbus fluida delitijs mēbra ſoluuntur: regni celeſtis exteriores ſunt: quos rectores mundi huius atqꝫ tenebraꝝ ceperunt. hi ſunt .n. reges ꝗ dn̄ant̉ ſuoopeꝝ emulos. CYRIL. Sꝫ forte incōueniens ē circhoc excuſare ioannē: fatemini .n. eū imitabileꝫ eſſe. vn̄ ſubdit. Sꝫ ꝗd exiſtis videre ꝓphetā; vtiqꝫ dico vobis pluſq̄prophetā. ꝓphete nāqꝫ p̄dicabant ventuꝝ. hic āt nō ſolunventuꝝ p̄dicauit: ſꝫ ⁊ p̄ſentē indicauit dicens: Ecce agnusdei. AMBROSIVS. Maior ſane ꝓpheta: ī quo finiseſt ꝓphetaꝝ: ꝗa multi cupierūt videre quē iſte ꝯſpexit: queiſte baptizauit. ¶VRIL. Cū igit̉ ⁊ a loco ⁊ a veſtibusꝰex ꝯcurſu hoīum more eius deſcripſerit: ītroducit ꝓphetoteſtimoniū dicēs. Hic ē de quo ſcriptū ē .ſ. ī malachia: Eccemitto angelū meuꝫ. TVT υ§. Angelū appellat hoīeꝫnon qꝛ naͣ eſſet angelus: hō .n. naͣliter erat: ſꝫ qꝛ opus angeli exercebat nūciando xp̄i aduentū. GRECV §. Quodāt ſubdit. Ante faciē tuaꝫ: ꝓpīꝗtateꝫ dēſignat: apparuit .n.hoībus prope xp̄i aduentū. qua ꝑꝑ ⁊ pluſqͣꝫ prophetam ip̄eſſe exiſtimandū eſt. nā ⁊ hi qui in militijs collaterales ſūregibus digniores ⁊ familiores ſūt. AMBROSIV.Uiaꝫ āt dn̄o non ſolū naſcendi ẜꝫ carnē ordine fideiqꝫ nūcio: ſed ēt precurſu quodā parauit paſſionis. vnde ſequiturQui preparabit viam tuā ante te. AMBRO. Si auteꝫ ⁊xp̄s ꝓph̓a quō maior hic oībus; ſꝫ īter mulieris n̄ v̓gīs natos: maior .n. is fuit: ꝗbꝰ ęqͣlis poterat eē ſorte naſcēdi. vn̄ ſeꝗtur. Dico .n. vob̓: Maioͣ īter natos ml̓ieꝝ ꝓph̓a ioāne ba.nō ē. CHRI. Suffic̄ ꝗdē dn̄i vox p̄bēs teſtīoniū p̄eminē-

tie ioannis īter hoīes: reꝑiet aūt ꝗ vult ⁊ rei v̓ritatē ocſi menſā eiꝰ cōſiderauit: ſi vitā: ſi mētis excellentiā. veenī ꝗ celitus deſcendiſſet: degebat ī terra: fere nullā qecuraꝫ de corpore. intellectualiter erectus in celum. ecdeo cōiunctus: de nullo mūdanoꝝ ſollicitus: ſermo ſer⁊ lenis: nā cū populo iudeoꝝ viriliter ⁊ feruenter cūaudacter: cū ꝓprijs diſcipl̓is leniter conferebat: nil frvel leniter: ſꝫ oīa ꝯueniēter agebat. ISIDO. Abbas Maior ēt īter natos mulieꝝ ioannes: eo ꝙ ab ipſo matris vtro ꝓphetauit: ⁊ poſitus in tenebris lumē qd̓ iā venerat uignorauit. AMRO. Deniqꝫ eo vſqꝫ cū dei filio nō porerit ioānis eſſe vlla collatio: vt ⁊ īfra angelos eſtimet̉. vnjoquit̉: Qui aūt minor ē in regio dei: maior ē illo. BEDAHec ſnīa duobus mōis pōt ītelligi: aut enī regnū dei anpelauit: qd̓ nondū accepimus: ī quo ſunt angeli: ⁊ quilibereis minor: maior eſt quolibet iuſto portante corpus: qd̓ ograuat animā. aut ſi regnū dei intelligi voluit huius tieccleſiā: ſe ipſū dn̄s ſignificauit ꝙ naſcendi tꝑe minor eraioanne: maior autē diuinitatis auctoritate ⁊ poteſtate dn̄ica. ꝓinde ẜm primā expoſitionē ita diſtinguit̉: Qui aūt.nor eſt in regno dei. ac deinde ſubīfert̉: Maior eſt illopoſteriorē v̓o ita: Qui aūt minor eſt. ac deinde ſubinferIn regno dei: maior eſt illo. ¶HRV. Ut eniꝫ copia ldū ioannis occaſionē iudeis nō daret p̄ferendi ioānē.ſto hoc ſubdidit: Ne aūt putes ꝙ cōparatiue ſe dixerit iniorē ioanne. AMBRO. Alia enī ē iſta natura: nec honis generationibꝰ comparanda. Nō poteſt enī hominideo vlla eſſe collatio. ¶VRI L. Myſtice autē cum ionis prerogatiuam on̄dit inter natos mulieꝝ: ponitoſito aliquid maius eo .ſ. qui per ſpiritumſanctū natꝰ eſdei. regnū enī donū dei ſpūs eſt. Quāuis ergo ẜm operat.nem ⁊ ſanctitatē: minores ſumus his qui legis myſteriſunt aſſecuti: quos ioannes ſignificat: tamen maiora ꝑ chrſtum attingimus ꝑticipes facti diuine nature. Et oīs populus audiēs: ⁊ publicani iuſtificauerūt deū: baptizati baptiſmo ioannis. Pharſei aūt ⁊ legiſperiti ꝯſiliū dei ſpreuerunt ī ſemetipſos: nō baptizati ab eo. Ait aūt dn̄s: Cui ergſimiles dica hoīes generatiōis huius ⁊ cui ſileſunt? Similes ſunt pueris ſedentibus in foro ⁊loquentibus adinuicē ⁊ dicentibus: Cātauinvobis tybijs: ⁊ nō ſaltaſtis: lamētauimus: ⁊ r̄ploraſtis. Venit autē ioannes baptiſta: neqꝫ mducās panē: neqꝫ bibēs vinū: ⁊ dicitis: Demonuꝫ hꝫ: Uenit filius hoīs māducās: ⁊ bibēs: ⁊dcitis: Ecce hō deuorator: ⁊ bibēs vinū: amicꝰ publicanoꝝ ⁊ peccatoꝝ. Et iuſtificata eſt ſapientiaab omnibus filijs ſuis.CHRV. Premiſſa cōmēdatiōe ioannis: magnū pharſeoꝝ ⁊ legiſperitoꝝ ꝓdidit crimen: ꝗ nec poſt publicantbaptiſma ioannis acceperūt. vn̄ dr̄: Et omnis po. ali. ⁊ p̄iiuſtifica. deū hapti. bap. ioannis. A MBRO. Iuſtiniodeus per baptiſmū: dū ſe homines peccata ꝓpria qdo iuſtificant. qui enim peccat ⁊ confitetur deo peccaiuſtificat deū credens ei vincenti: ab eoqꝫ gratiam ſpeneIn baptiſmate igit̉ iuſtificatur deus: in quo eſt ⁊ corvenia peccatoꝝ. EVSE. Quia etiam crediderunt iuūcauerūt deuꝫ: apparuit enim eis iuſtus in oībus que ſedphariſei autem repellendo ioannem tanqͣꝫ inohednon conſonabant prophete dicenti: Ut iuſtificeris iniemonibus tuis. vnde ſequitur. Phari. autem ⁊ leginſilium dei ſpreue. in ſemetipſis non bapti. ab eo. hx p.