Lucas
chriſtū. BED A. Milites aūt ⁊ ẜui ꝗ cēturioni obediunt.v̓tutes ſūt naͣles: quaꝝ copiā ml̓ti ad dn̄ꝫ veniētes deferūtſecū. THEOPHI. Ul̓al̓r: Cēturio ē ītellectꝰ ꝗ multoꝝ1militia pͥnceps exiſtit: dū ml̓tas ī hac vita res hꝫ. Hꝫ āt ſeruū īfirmuꝫ: irrōnabilē aīe partē: iraſcibile ⁊ ꝯcupiſcibilē dico. Et mittit ad ieſum mediatores iudeos .i. confeſſionis cogitationes ⁊ verba: ⁊ cōfeſtim ſuſcipit ſeruum ſanum.¶ Et factum ē: deinceps ibat ieſus in ciuitatē q̄vocat̉ naym: ⁊ ibāt cum eo diſcipuli eius: ⁊ turba copioſa. Cū aūt appropinquaret porte ciuitatis: ecce defunctus efferebat̉ filius vnicꝰ matrisſue. Et hec vidua erat ⁊ turba ciuitatis ml̓ta ciilla. Quaꝫ cū vidiſſꝫ dn̄s miſericordia motꝰ ſuꝑeaꝫ dixit illi: Noli flere. Et acceſſit ⁊ tetigit loculū. Hi āt ꝗ portabāt ſteterūt. Et ait: Adoleſcēs:tibi dico ſurge. Et reſedit qui erat mortuꝰ ⁊ cepit loqui: ⁊ dedit illum matri ſue. Accepit autēoēs timor ⁊ magnificabant deū dicētes: Quiapropheta magnus ſurrexit ī nobis: ⁊ quia deusviſitauit plebē ſuam. Et exijt hic ſermo ī vniuerſam iudeam de illo: ⁊ in omnem circa regionē.CYRIL. Mira dn̄s miris ānectit: ⁊ ſupra ꝗdē accerſitꝰoccurrit: hic v̓o nō vocatꝰ accedit. vn̄ dr̄. Et fa eſt. dein. ibatieſus ī ciui. q̄ vocat̉ nayꝫ. BEDA. Nayꝫ ē ciuitas galileeī ſecūdo miliario mōtis tabor. diuīo aūt nutu multa turbadn̄ꝫ comitat̉: vt multi eſſent tāti miraculi teſtes. vn̄ ſequit̉Et ibāt cū illo diſcipl̓i eius ⁊ turba copioſa. GREGO. Nſenus: Reſurrectōis aūt experimētū non ita v̓bis ſicut oꝑbꝰ a ſaluatore didicimus ꝗ ab īferioribꝰ īchoās opus mirculi: fidē noſtrā aſſue facit ad maiora. Prīo quidē ī egritudine deſperata ẜui cēturionis: reſurrectōis īcepit poteſtatepoſt hec altiori ptāte ducit hoīes ad fidē reſurrectionis: dūſuſcitauit filiū vidue: ꝗ ferebat̉ ad monumentuꝫ. vnde ſectur: Cuꝫ āt appropin. por. ciui. ecce defun. effere. fi. vni. mtris ſue. Diceret eniꝫ aliquis de puero centurionis: ꝙ morturus non erat. vt igitur temerariā linguā cōpeſceret: iā defuncto iuueni chriſtum obuiare fatetur vnico filio viduenā ſequitur: Et hec vidua erat ⁊ tur. ciui. mul. cum illa: Erūne molem breuibus verbis explicuit. Mater vidua erat: ⁊non ſperabat vlterius filios procreare: nō habebat in queaſpectū dirigeret vice defuncti. hūc ſolū lactauerat: ſolꝰ aderat alachritatis cā in domo: ꝗcꝗd mr̄i dulce ac p̄cioſuꝫ hicſolus extiterat. CYRIL. Miſerāda paſſio ⁊ ad fletuꝫꝰlachrimas potēs ꝓuocare. vn̄ ſeꝗtur: Quā cū vidiſ. do. miſmotꝰ ſuꝑ eaꝫ dixit illi: noli flere. BED A. q. d. Deſiſte. qͣſimortuū flere quē mox viuū reſurgere videbis. CHRVIubens aūt ceſſare a lachrymis ꝗ ꝯſolatur meſtos: monetnos pn̄tibꝰ defunctis ꝯſolationē reciꝑe reſurrectionē ſperātes: tꝫ aūt feretrū vita obuiās morti. vn̄ ſeꝗtur: Et acceſſit⁊ tetigit locū. hi au. ꝗ porta. ſteterūt. CLRIL. Iō auteꝫnō ſolo v̓bo ꝑagit miraculū: ſꝫ ⁊ feretrū tāgit: vt cognoſcasefficax eē ſacru xp̄i corpꝰ ad humanā ſalutē: ē enī corpꝰ vite⁊ caro verbi omnipotētis cuiꝰ habet virtutē ſicut eniꝫ ferrū adiunctum igni ꝑficit opꝰ ignis: ſic poſtqͣꝫ caro vnita eſtverbo qd̓ viuificat oīa: ipſa quoqꝫ facta eſt viuificatiua⁊mortis expulſiua. TyVT VS. Nō āt ſaluator ſimilis ē helie deflenti filiū ſaraptāe. nec qualis heliſeꝰ: ꝗ ꝓpriū corꝑapplicuit corpori defuncti: nec qualis eſt petrꝰ. qui pro thabita orauit: ſed ipſe eſt qui non entia velut entia vocat: qumortuos vt uiuos alloqui poteſt. vnde ſequitur: Et ait adoleſcens tibi dico ſurge. GREGO. niſenꝰ. Qui dixit adoleſcentem: florentis ſignificauit tēporis horam primā pro
caGducentē lanuginē: ꝗ paulo an̄ mulcebris erat matereoculoꝝ aſpectui: iā aſpirās ad tp̄s ſpōſalium virſucceſſiōis ramꝰ: baculꝰ ſenectutis. TITVSaut erectꝰ eſt cui ſunt mādata directa. diuīa enī ptās ē ixfragabilis: nulla mora: nulla orationū inſtantia. vn̄ ſeonEt reſedit ꝗ erat mor. ⁊ ce. lo. ⁊ dedit illū matri ſue. Indicſunt hec vere reſurrectiōis. corpꝰ enī exaīe loq nō pōt preportaſſet mulier ad domū defunctū filiū inaīatumDA. Pulchre aūt euāgeliſta dn̄m pͥus miſericordia moeē ſuꝑ mr̄e ac ſic filiū reſuſcitare teſtat̉: vt in vno nobis qemplū imitāde pietatis on̄deret: in altero fide mirāde atis aſtrueret: vn̄ ſeꝗtur: Accepit aūt oēs ti. ⁊ magnificabandeū dicētes: qꝛ ꝓpheta magnꝰ ſur. in nobis: ⁊ qꝛ deus viſiuit plebē ſuā. CIRIL. Hoc magnū fuit in populo inſſibili ⁊ īgrato: poſt modicū enī nec ꝓphetā: nec ad vtilitpopuli ꝓcedere ip̄m exiſtimauit. Neminē aūt habitātiuiudeā hoc. miraculū latuit. vn̄ ſeꝗtur: Et exijt h̓ ẜmo in vniuerſaꝫ iudeā: ⁊ in oēm circa regionē. AMBRO. Idon.aūt ē dicere: ꝙ ſeptē reſurrectiōes an̄ dn̄icā narrant̉. qprīa ē filij ſaraptane: ſecūda filij ſunamitis: tettia q̄ factain reliquijs heliſei: qͣrta q̄ facta eſt in naym. ꝗnta filij archiſynagogi: ſexta lazari: ſeptīa in xp̄i paſſione multa nāqꝫ corpora ſanctoꝝ ſurrexerūt. octaua ē xp̄i ꝗ expers mortis remāſit. vlteriꝰ in ſignū ꝙ cōis reſurrectio q̄ morte futura eſtī octaua etate: nō tollet̉ morte: ſed īdiſſolubilis ꝑmanebit.BEDA. Defunctꝰ aūt ꝗ extra portā ciuitatis multis ē intuentibꝰ elatꝰ ſignificat hoīem letali funere criminū ſoporatū ⁊ aīe morte nō cordis adhuc cubili tegentē: ſꝫ ad multorū noticiā ꝑ locutionis operiſue indiciū: quaſi ꝑ ciuitatishoſtia ꝓpalantē. Portā eī ciuitatis puto aliquē de ſenſileſſe corporalibꝰ: qui bn̄ filiꝰ vnicus matris ſue fuiſſe philtur: qꝛ vna ē ex ml̓tis ꝑſonis collecta mater eccleſia: vidiaūt eſſe eccleſiā: oīs aīa que ſe dn̄i morte redēptā meminiagnoſcit̉. AMBRO. Hanc enī viduā populoꝝ turbacuſeptā plus video eē qͣꝫ feminā q̄ reſurrectione vnici aleſxetis filij a pōpa funeris reuocat ad vitā ſuarū contētione lachrymaꝝ: q̄ flere prohibet̉ eū cui reſurrectio debatur. BED A. Uel nouati dogma cōfundit̉: qui dū pertentiū mundationē euacuare conatur: matrē eccleſinatoꝝ ſuoꝝ ſpiritali extinctione plorantē ſpe vite reddede negat cōſolari debere. AMBRO. Hic aūt iloculo materialibꝰ quattuor ad ſepulchruꝫ ferebat̉ elertis: ſꝫ ſpem reſurgēdi habebat: qꝛ ferebat̉ in ligno: qd̓ ⁊ ſibis ante nō ꝓderat: tn̄ poſtea qͣꝫ chriſtus id tetigit: ꝓficercepit ad vitā: vt eſſet indicio ſalutē populo ꝑ crucis patilum refundēdam. In ſecreto enī iacemꝰ exanimes: cuꝫ veignis in modice cupiditatis exeſtuat: vel frigidꝰ humorundat: ⁊ pigra quadam corporis habitudine vigor hebeteanimorum. BED A. Uel loculus in quo mortuꝰ effemale ſecura deſperati corporis cōſciētia eſt. ꝗ vero ſepeldum portant: vel īmunda deſideria vel blandimenta ſunſocioꝝ: qui dn̄o loculū tangente ſteterunt: qꝛ ſuperni forndine iudicij tacta cōſcientia: carnales ſepe voluptates ⁊ iniuſte laudantes cohercēs ad ſe reuertitur: vocantiqꝫ ad vitam reſpōdet ſaluatori. AMBRO. Si ergo graue peccatum eſt: qd̓ penitētie tue lachrymis ipſe lauare non ponfleat. pro te mater eccleſia: aſſiſtat ⁊ turba iā reſurges a ſunere: ⁊ incipies alia vita loqui timebunt oēs. vnius emeemplo oēs corrigunt̉. Laudabūt etiā deū qui tanta ntremedia vitāde mortis indulſit. BED A. Uiſitauit adeus plebē ſuā nō ſolū ſemel verbū ſuū ī corporādo: ſꝫ ſtuper in cordamittendo. THEOPHI. Uiduā ēt poleotelligere aīaꝫ virū amittentē .i. diuinū ſermonē. fili enintellectus qui extra ciuitatem effertur viuentium. rōelus eius eſt corpus eius: quod quidam dixerunt eſſe pepulchrum: Taugens autem eum dominus eleuat ppo