Capi.VI

173

paheret petꝝ dicere. breuiter voluit īnuere ꝙ nō hoc anteacognoīaret̉ ſꝫ ita dn̄s cognomīauerit. EVSE. Scd̓a āt cōxinatio ē iacobi ⁊ ioānis. vnde ſeꝗt̉: Iacobū ⁊ Ioānē. ābo:ſfilios gebedei. ꝗ etiā piſcatores fuerūt. Poſt hos āt dicit:obilippū ⁊ bartholomeū. Philippū dicit ioānes fuiſſe deperbaſayda: cōciuē andree ⁊ petri: ipſe quoqꝫ bartholomēvir ſimplex ⁊ exꝑs ſciētie mundane ⁊ amaritudinis. Matpeꝰ vero ex his qui priꝰ cenſus exigebant vocatꝰ ē. de quoſubdit: Hattheū ⁊ thomā. BED A. Mattheꝰ ꝯpari ſue: home in ordine: humilitatis cauſa ſe ſupponit: cū a ceteriseuāgeliſtis p̄latꝰ ſit. Sequitur: Iacobū alphei ⁊ ſimonē quvocat̉ zelotes. G LO. Quia .ſ. fuit de chana galilee qui interp̄tatur zelus: qd̓ additur ad differentiam ſimonis petriquitur: Iudā iacobi ⁊ iudam ſcarioth qui fuit proditor.AVCV. de con. euā. In noīe iude iacobi lucas videt̉ ⁊ſcrepare a Mattheo qui eū thadeū appellat. Sed ꝗs vnnhibuit duobꝰ vel tribꝰ noībus vnū hoīem vocari? Eligiqautē iudas ꝓditor nō per īprudentiā: ſꝫ per ꝓuidētiā. ſuſcenerat ꝗdē hominis fragilitateꝫ: ⁊ iō nec has ꝑtes recuſauitīfirmitatis hūane. voluit ab apl̓o ſuo tradi: vt tu a ſocio ꝓditꝰ moderate feras: tuū erraſſe iudiciū ꝑiſſe beneficiumBEDA. Hyſtice aūt mōs ī quo apl̓os elegit: altitudinēpeſignat iuſticie: qua inſtituēdi erāt ⁊ eā p̄dicaturi. ſic ⁊ lexin mote data fuit. ¶IRIL. Ꝙ ſi libet interpretationemapl̓icorum nominū ſcire: ſcito ꝙ petrꝰ dicit̉ diſſoluens voſcens: andreas decora potētiā vel reſpōdēs: iacobꝰ aūtplantator doloris: ioānes domini gr̄a: mattheꝰ donatꝰhilippus os magnuꝫ vel orificiuꝫ lampadis: bartholomeꝰfilius aquas ſuſpendentis: thomnas abyſſus vel geminusiacobus alphei ſupplantator greſſus vite: Iudas confeſſio:⁊ ſimon obedientia.¶ Et deſcēdēs cū illis ſtetit in loco campeſtri: ⁊turba diſcipuloꝝ eiꝰ ⁊ ml̓titudo copioſa plebisab oī iudea ⁊ hieruſalē: ⁊ maritima: ⁊ tyri: ⁊ ſidōis: ꝗ venerāt vt audirēt eum: et ſanarent̉ a lāguoribꝰ ſuis. Et ꝗ vexabant̉ a ſpiritibꝰ īmūdiscurabant̉. Et omnis turba querebat eum tangere: qꝛ virtus de illo exibat: et ſanabat omnes.CIRIL. Celebrata ordinatione apl̓oꝝ: pluribꝰ congregatis ⁊ de regiōe iudeorū: nec nō a maritima tyri ⁊ ſidonisqui erant idolatre: conſtituit eos totius orbis doctores: vtpote qui euocarent iudeos a legis ſeruitute: cultores auteꝫdemonū ab errore gentili ad veritatis cognitionē: vn̄ dicitur: Et deſcē. de mō. cū il. ſte. ī lo. cam. ⁊ tur. diſci. elꝰ. ⁊ mul.copi. ple. ab oī iu. ⁊ hieruſalē ⁊ maritīa. BED A. Nō a ꝓximo mari galilee maritimā dic̄: qꝛ hͦ nō miraculi loco p̄neret: ſꝫ a mari magno cognoīat̉: in quo ēt tyrꝰ ⁊ ſidon cop̄hēdi poterāt. de ꝗbꝰ ſeꝗtur: Et tyri ⁊ ſidonis Que qꝛ ciuit.tes gētiū ſūt cōſulte noīatī ponunt̉. vt quāta ſit fama v̓tuqꝫ ſaluatoris ītimet̉: q̄ externas quoqꝫ ad ſanitatē doctrinaqꝫ capeſſendaꝫ ciuitates accerſiat. vn̄ ſeꝗt̉: Qui venerāt vtaudirēt eū. THEOPHI. Hoc ē ad aīaꝝ medelaꝫ vt ſinarent a lāguoribꝰ ſuis. hͦ ē ad medelaꝫ eoꝝ corpoꝝ. QRII. Poſtqͣꝫ āt ſacerdos publicauit apoſtolos: plurima ⁊ardua fecit miracula: vt ꝗ ꝯuenerāt iudei ⁊ gētiles: ſcirenteos decoratos eſſe a xp̄o dignitate apoſtolatꝰ: ⁊ ꝙ ipſe nonerat ſic vnꝰ alioꝝ hoīum: magis aūt deꝰ: vt verbū incarnatum. vn̄ ſeꝗtur. Et oīs turba q̄rehat eum tan. qꝛ vir. de illoexi. ⁊ ſana. oēs. Neqꝫ .n. alienam virtutem accipiebat chriſius: ſed cum naturaliter eſſet deꝰ propriam virtuteꝫ ſuꝑ iirmos emittens ſanabat oēs. AMBRO. Aduerte autēbiā diligēter: qūo ⁊ cū apoſtolis aſcēdat ac deſcēdat ad tupas: quo eū turba ſeꝗtur ad excelſa. deniqꝫ vbi deſcēdit intinfirmos. in excelſis .n. īfirmi eſſe nō pn̄t. BEDA

Raro hoc quoqꝫ vſpiam vel turbas dominū ad altiora ſequi: vel quēpiaꝫ debilē inuenies in mōte curari: ſꝫ extinctafebre libidinū: accēſaqꝫ ſcientie luce pedetētī quēqͣꝫ ad culmen ſubire virtutū. Turba aūt q̄ dominum tāgere potuit:ſpiritꝰ illiꝰ virtute ſanat̉: vt ſupra leproſus domino tangētemundat̉: Tactꝰ ergo ſaluatoris: opꝰ eſt ſalutis: quē tangereeſt fideliter in eū credere: a quo tāgi eſt eiꝰ munere ſanari¶ Et ip̄e eleuatis ocul̓ ī diſcipulos ſuos dicebatBtī pauꝑes: qꝛ veſtrū ē regnū dei. Btī qui nūceſuritis: qm̄ ſaturabimī. Btī qui nūc fletis: qꝛ ridebitis. Btī eſtis cū vos oderit hoīes: ⁊ cū ſeꝑauerīt vos ⁊ exprobrauerīt. ⁊ eiecerīt nomenveſtrū tāqͣꝫ malū ꝑꝑ filium hoīs: Gaudete ī illadie: ⁊ exultate: ecce enī merces veſtra ml̓ta ē īcelo. Scd̓ꝫ hec .n. faciebat ꝓphetis pr̄es eorū.CVRI L. Poſt apl̓oꝝ ordīationē ad euāgelice vite nouitate ſaluator ſuos diſcipulos rectificauit. AMBRO. Diuinitatis aūt ꝓmpturꝰ oracula īcipit eē ſublimior: ⁊ ſi ī hūili ſtabat: tn̄ oculos eleuauit. vnde dr̄: Et ipſe eleuatis ocul̓.Quid ē leuare oculos niſi īteriꝰ lumen aꝑire. BEDA. Etqͣꝫuis gnaͣliter oībꝰ loqͣtur: ſpāliꝰ tn̄ oculos in diſcipulos leuat. Seꝗt̉ .n. In diſcipulos ſuos: vt his ꝗ v̓bū ītenta cordisaure ꝑcipiūt: latiꝰ ſaporis ītimi lumen aꝑiat; AMBRO.Quattuor āt tm̄ beatitudīes lucas poſuit: octo v̓o mattheꝰſꝫ ī iſtis octo ille ſūt qͣttuor: ⁊ ī iſtis qͣttuor ille octo. Hic .n.qͣttuor velut v̓tutes āplexꝰ ē cardinales: ille ī illis octo myſticū ordineꝫ reſerauit: ſic̄ .n. ſpei nr̄e octaua ꝑfectio eſt: itaoctaua ſūma v̓tutū ē. Primā aūt btītudinē pauꝑtatis vterqꝫ euāgeliſta poſuit. ordīe .n. prīa ē: ⁊ parēs q̄dā virtutuꝫ: qꝛqui cōtēpſerit ſecularia: ipſe merebit̉ ſempiterna. Nec pōtꝗſqͣꝫ meritū regni celeſtis adipiſci: ꝗ mūdi cupiditateꝫ poſtſe emergēdi nō hꝫ facultatē. vn̄ ſeꝗt̉. Dicebat: Btī pauꝑes.CVRIL. In euāgelio quidē qd̓ eſt ẜꝫ mattheū btōs fieridixit pauꝑes ſpū: vt ītelligamꝰ eē pauperē ſpū hn̄teꝫ intellectū modeſtū ⁊ quodāmō remiſſuꝫ. vn̄ dicit ſaluator: Diſcite a me: qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde. Hic aūt btōs aſſerit pauperes nō addito ſpū: pauꝑes appellās diuitias cōtēnētes. d̓cebat .n. vt cū ꝓnūciaturi eēt ſaluti feri euangelij dogma:mētē nō gererēt cupidā: ſꝫ ꝓmptū affectū hērēt erga maiora. CVRIL. Nō āt oīs quē pauꝑtas p̄mit btūs ē: ſꝫ ꝗ xp̄ip̄ceptū mūdanis p̄tulerit oꝑibꝰ. Plures .n. pauꝑes ſunt inſubſtātia. auariſſimi tn̄ ẜꝫ affectū quos nō ſoluat pauꝑtas:ſꝫ affectꝰ dānat. Nihil .n. īuoluntarioꝝ btīficabile eſt: eo ꝙoīs v̓tꝰ libero deſignat̉ arbitrio. Btūs gͦ pauꝑ: qͣſi xp̄i diſcipulus ꝗ ꝓ nobis pauꝑtatē ſuſtinuit. nā ipſe dn̄s qd̓libet opīpleuit: qd̓ ad btītudinē ducit: ſe p̄bēs exemplar diſcētibusEVSE. Sꝫ cū celeſte regnū ī ml̓tis gradibus bonoꝝ ꝯſideret̉. pͥmus gradus ſcādētiū ē eoꝝ ꝗ diuino ītuitu coluntpauꝑtatē. tales āt fec̄ eos ꝗ prīo fcī ſūt eius diſcipuli. Ob hͦin eoꝝ ꝑſona dic̄. Qꝛ vr̄m ē regnū dei. qͣſi demonſtratiue hͦꝓferēs ad pn̄tes ad quos ēt oculos eleuauit. CVRIL.Poſtqͣꝫ igit̉ mādauit pauꝑtatē colere: ea q̄ ꝯſequunt̉ īopiācoronat honoribus. Cōtingit autē pauꝑtatem colentes neceſſarioꝝ incurrere defectum: ⁊ vix acquirere victuꝫ: iccirco non ſinit diſcipulos puſillanimes ſuper hoc fieri dicēs.Beati qui nunc eſuritis. ¶VRIL. Ideſt beati qui caſtigatis corpus veſtruꝫ: ⁊ ẜuituti ſubijcitis qui in fame ⁊ ſiti verbo operam datis qꝛ celeſtiū tunc gaudioꝝ habebitis vbertate ꝑfrui. QREGO. niſenus. Altius aūt ſic̄ ẜꝫ ſenſibilēeſcā diuerſificat ꝑticipantium appetitus ad cōmeſtibiliuꝫſpēs: ſic ⁊ in cibo aīe: ab his ꝗdē opinabile ab his autē appetitur qd̓ natural̓r ē bonuꝫ. vnde h̓ ẜm mattheuꝫ beatificātur: ꝗ iuſticiā loco cibi ⁊ potus reputant: nō inqͣꝫ ꝑticularēſed vl̓em virtutem quam qui eſurit Beatificandum dicit.