Cucas
Leeſſe factā ab eo erga ppl̓ꝫ ſuū: ſiue materiales iſraelitas gvelit accipere. venit enī ad oues que perierant domus iſrlſiue ſpiritales .i. fideles ꝗ digni fuerūt hac viſiitatiōe efficacē erga ſe diuinā ꝓuiſionē faciētes. BED A. Uiſitauit ātdn̄s plebē ſuā qͣſi lōga īfirmitate tabeſcēteꝫ: ⁊ qͣſi vēditamſub pctō vnici filij ſui ſanguīe redemit. Ꝙ qꝛ zacharias ꝓxīofaciēdū cognouerat ꝓph̓ico more qͣſi iā ſcm̄ narrat. Dijāt: Plebē ſuā. nō qꝛ veniēs ſuā īuenit: ſꝫ qꝛ viſitādo ſuā fec̄¶ Et erexit cornu ſalutis nobis in domo dauidueri ſui.HEOPHI. Uidebat̉ deus dormire peccata ml̓ta reſpiciens: ſed in nouiſſimis incarnatus tēporibus excitatꝰ ē⁊ ꝯtriuit demones ꝗ nos oderant. vn̄ dr̄: Et er. co. ſa. no. indo. da. pue. ſui. ORIGF. Qꝛ de ſemine dauid ẜm carneꝫnatus ē xp̄s: vn̄ dr̄. Cornu ſalutis nobis ī domo dauid: ſicu⁊ alibi dictū eſt: Uinea facta ē in cornu. i. in ieſu chriſto.¶ HRV. Cornū aūt noīat ptātē: gl̓iaꝫ ⁊ famā: metaphorice a brutis aīalibꝰ illud accipiēs: ꝗbꝰ loco muniminis ⁊ gl̓iacornua deꝰ dedit. BED A. Cornu etiā ſalutis regnū ſaluatoris xp̄i vocatur. Oſſa ſiꝗdē oīa carne inuoluta ſūt. Cornuexcedit carnē: ⁊ iō cornu ſalutis regnū xp̄i vocat̉: quo mundus ⁊ carnis gaudia ſuperātur: in cuius figurā dauid ⁊ ſalomon cornu olei ſunt in regni gloriā conſecrati.¶ Sicut locutus eſt per os ſanctorum: qui a ſeculo ſunt prophetarum eius.THFOPHII. Ꝙ de domo dauid xp̄s naſceret̉: micheasmetione facit dicēs: Et tu betthleeꝫ terra iuda nequaqͣꝫ mnima es: ex te eniꝫ exiet dux: ꝗ reget ppl̓ꝫ meū iſrl̓. Sꝫ ⁊ oēsꝓph̓e de incarnatōe dixerūt: Et iō dr̄. Sicut lo. eſt ꝑ os ſanꝓph. GREGO. Per qd̓ innuit deū per illos eē locutū. ⁊no eē humanū qd̓ dixerūt. BED A. Dicit āt. Qui a ſeculoſunt. qꝛ tota veteris teſtamēti ſcriptura ꝓphetice de xp̄o ꝓceſſit: nam ⁊ ipſe pater adam ⁊ ceteri patrum: factis ſuis eiꝰdiſpenſationi teſtimonium reddunt.¶ Salutem ex inimicis noſtris: ⁊ de manu omnium qui oderunt nos.BED A. Cū pͥmo breuiter p̄miſiſſet: Erexit cornu ſalutisnobis: ꝯtinuo explanās ꝗd dixerit ſubdit: Salutē ex inimicis nr̄is. q. d. erexit nobis cornu .i. erexit nobis ſalutē ex inimicis nr̄is. Et de māu oīuꝫ qui oderūt nos. ORIGE. Naūt putemus nūc de corꝑalibꝰ inimicis dici: ſꝫ de ſpiritalibꝰ. Uenit enī dn̄s ih̓s fortis in p̄lio deſtruere oēs inimiconr̄os: vt nos de eoꝝ inſidijs ⁊ tētatiōibꝰ liberos faceret.¶ Ad faciēdā miſericordiā cū pr̄ibus noſtris: ⁊memorari teſtamēti ſui ſancti. Iuſiurandum qd̓iurauit ad abraā patrē noſtrū datuꝝ ſe nobis.BEDA. Dixerat dn̄ꝫ iuxta eloꝗum ꝓph̓aꝝ in domo dauid naſciturū: dicit eūdē ad expledū teſtamētuꝫ qd̓ abraediſpoſuit nos eē liberatuꝝ: ꝗa his pręcipue patriarchis deſuo ſemine: vel congregatio gentium: vel chriſti eſt incarnatio ꝓmiſſa. p̄mittit̉ aut dauid: qꝛ abrae ſanctus eccleſie cetus eſt promiſſus: dauid autē ꝙ ex eo xp̄s naſciturus eſſet.audiuit. Et ideo poſt id qd̓ dictū ē de dauid: ſubdit de abraādicēs. Ad faciēdā mīam cū pa. noſtris. ORIGE. Ego puto ꝙ in aduentu dn̄i ſaluatoris ⁊ Abraam ⁊ Iſaac ⁊ Iacobfuncti ſunt mīa eius. Non eſt .n. credibile vt qui prius viderūt diē illius ⁊ letati ſunt: poſtea in aduētu ipſius nihil vtlitatis acciꝑent cū ſcriptū ſit: Pacē faciēs per ſanguinē crucis ſue: ſiue ſuꝑ terrā ſiue in celis. THEOPHI. Chriſtetiā gratia ſe vſqꝫ ad illos extendit: qui motui extiterūt: qꝛper eū reſurgemus nō ſolū nos: ſed ⁊ qui fuerunt ante mortui. Fecit ⁊ miſericordiam cū patribus noſtris: ẜm ꝙ eoruꝫſpem ⁊ deſiderium īpleuit. vnde ſeꝗtur: Et memorari teſta
1mēti ſui ſancti. illiꝰ .ſ. d̓ quo dr̄. Bn̄dicēs benedicā tibi qtiplicabo te. Multiplicatus ē enī abraā ī oībꝰ gētibꝰ prtationē fidei eius adoptatis in filios: ſꝫ ēt pr̄es vidētes qfilios talia beneficia recepiſſe cōgaudēt ⁊ recipiūt mīorſe ipſis. vnde ſeꝗt̉. Iuſiurandū qd̓ iu. ad abra. pa. no. doſe nobis. B 451LI. Nemo autē audiēs ꝙ iuraſſet drabrae: ad iuradū ſit ꝓmptus. ſicut .n. furor de deo dictꝰn.fignificat paſſionē ſꝫ punitionē: ſic neqꝫ deus iurat vt hov̓bum eius loco iuramēti nobis ad veritateꝫ exprimit̉ inmutabibili ſententia quod promiſſuꝫ eſt approbans.¶ Vt ſine timore de manu inimicorum noſtroliberati ſeruiamus illi.CHRV. Quia exortū nob̓ cornu ſalutis ex domo dauidixerat. oſtendit ꝙ per ipſum ⁊ gloriam participamus ⁊ diſpendia inimici vitauimus: vnde dicit: Ut ſine ti. de maninimicorum no. li. ſerui. illi. Duo predicta nō facile reperietaliquis ſeſe comitantia. plures enīeuitāt pericula: ſed vitaglorioſa priuātur: ſicut ſceleris patratores qui decarecre eindulgentia regia abſoluūtur. econtra gaudent angeliria: ſed ob hanc periclitari coguntur: ſicut milites belliſi vitam inclytam amplexantes ſecuritate multotiēs carurunt. Sꝫ hͦ cornu ⁊ ſaluat ⁊ gl̓ificat. ſaluat ꝗdē eripiēs a manibꝰ hoſtiū: nō leuiter ſꝫ mirifice: vt nō ſit vltra timēdū. Ethͦ ē qd̓ dicit: Ut ſine timore. ORIGE. Uel al̓r crebro dehoſtiū manu aliꝗ liberātur: ſed nō abſqꝫ timore. Cuꝫ eninmetꝰ ⁊ diſcrimē ante p̄ceſſerint: ⁊ ſic de inimicoꝝ manueruatur: liberatus ē ꝗdē: ſꝫ nō ſine timore: ideo dixit ꝙ readuentus ſine timore nos a māibus hoſtiū eripi fecit. Neniꝫ eoꝝ inſidias ſenſimus: ſed repēte ab eis nos ſegregāteduxit ad ſortis proprię manſionem.¶ In ſanctitate ⁊ iuſticia coram ipſo omnibusdiebus noſtris.C H RY. Glorificat zacharias dn̄ꝫ: qꝛ fecit nos ſibi ẜuirecū plena fiducia nō carnaliter vt iudei ī ſanguīe victima.ſꝫ ſpiritaliter ī bonis oꝑbꝰ. Et hoc ē qd̓ dicit: In ſcī. ⁊ iuſtiEſt .n. ſanctitas apta circa deū eꝗtas. Iuſticia v̓o que ē circahoīes: puta ꝙ aliꝗs reuerenter exequat̉ diuīa: ⁊ quo ad homines laudabiliter cōuerſetur. Dicit aūt: non corā hoībus:vt hypocrite volentes hoībus placere ſꝫ coraꝫ deo: ſicut hquoꝝ cōmendatio nō eſt ab hoībꝰ ſed a deo: ⁊ hoc nō ſemeſaūt ad tp̄s ſꝫ ſingulis diebꝰ ⁊ qͣꝫdiu vixerint. vn̄ dicit: Dīdiebus nr̄is. BED A. Nā ꝗ vel ante mortē ab eius ẜuitiodiſcedit: vel īmudicia qualibet ſiue iniuſticia fidei ſiue ſynceritatem cōmaculat: vel corā hoībꝰ tm̄ ⁊ nō corā deo ſactus ⁊ iuſtus eē contēdit: nōdū perfecte de manu ſpiritaliūinimicoꝝ liberatus domino ſeruit: ſed exēplo veteꝝ ſamaritanoꝝ dijs gentiū pariter ⁊ demonio ẜuire conatur.¶ Et tu puer propheta altiſſimi vocaberis: prebis enim ante faciem domini parare vias eiusAMBRO. Pulchre cū de dn̄o ꝓphetaret: ad ꝓph̓aꝫ ſuv̓ba ꝯuertit: vt hoc quoqꝫ bn̄ficiū eſſe dn̄i deſignaret: nicū publica numeraret: ſua qͣſi īgratꝰ tacuiſſe videret. vndr̄. Et tu. pu. ꝓ. al. vo. ORIGE. Iō reor cachariā feſtinanſe vt loq̄ret̉ ad pueꝝ: qꝛ ſciebat eū poſt paulū ī heremo n̄ratuꝝ: nec ſe eius poſſe hr̄e pn̄tiā. AMBRO. Sꝫ fortaꝙ octo dieꝝ infantē alloꝗtur. veꝝ ſi tenemꝰ ſuꝑiora: intēgimus profecto ꝙ potuit vocē patris natꝰ audire: q̄ maſalutatōeꝫ anteqͣꝫ naſceret̉ audiuit. ſciebat ꝓpheta alſas eaures ꝓphete: q̄ ſpū dei nō corꝑis etate reẜant̉: hebat inēligendi ſenſuꝫ: ꝗ exultādi hēbat affectū. EED A. Iliſi ſolte putādus ē cacharias ꝓpter eos ꝗ aderāt potius iſtrueofutura ſui filij q̄ dudū ꝑ āgelū didicerat: mox: vt loq̄ pep̄dicare voluiſſe. Audiāt arriani ꝙ xp̄ꝫ quē ioannes ꝓptādo p̄ibat altiſſimū vocat: ſicut ī pſalmo dr̄. hō natup en