Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
153v
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

bus ꝑtus eſt cauſa peccati punita: ī hac per gaudiū meſticiapellit̉. vnde iocunditatē nō abſurde p̄nunciat angelus virgini dicēs: Aue. Ꝙ autē digna cognoſceret̉ ſpōſaliū atteſtatur: cū dicit: Gratia plena. quaſi enī quedā arra aūt dos ſpōſi oſtenditur: ꝙ fecūda ſit gratijs. Horū .n. qͥ dicit: hec ſuntſponſe: alia ſponſi. HIERO. in ſermone de aſſū. Et benegr̄a plena: ꝗa ceteris per ꝑtes p̄ſtat̉: Marie v̓o ſimul ſe totam infudit gr̄e plenitudo. Uere gr̄a plena: ꝑ quā largo ſpiritus ſancti imbre ſuꝑfuſa eſt oīs creatura. Iam aūt erat cūv̓gine: ꝗ ad v̓ginē mittebat angelū: ⁊ p̄ceſſit nūciū ſuuꝫ dn̄snec teneri potuit locis: ꝗ oībus habet̉ in locis. vnde ſequit̉.Dn̄s tecū. AV GV. in ſer. de nati. Magis qͣꝫ mecuꝫ: ipſeenī in tuo eſt corde: in tuo fit vtero: adimplet mēteꝫ: adimplet ventrem. GRECV§. Hoc aūt eſt totū legationicōplemētū. dei .n. verbū vt ſpōſus ſupra rationē vnionē efficiēs tanqͣꝫ ipſe germinās: idēqꝫ germīatꝰ totā naͣꝫ hūanſibijpſi ꝯfortauit. Ultimū v̓o ponit̉ tāqͣꝫ ꝑfectiſſimū ⁊ cōpdioſū. Bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. Una .ſ. p̄ cūctis mulieribus.vel etiā bn̄dicātur in te ml̓ieres: ſicut mares in filio: ſꝫ magis vterqꝫ in vtriſqꝫ. Uelut .n. ꝑ vnā ⁊ vnū feminā ⁊ marepeccatū ſimul ac triſticia intrauit: ſic ⁊ nūc ꝑ vnā ⁊ vnū bn̄dictio reuocata eſt ⁊ leticia: ⁊ adᵗ ſingulos eſt ꝓfuſa. AlBRO. Diſce āt virginē a verecūdia: ꝗa pauebat: nā ſeꝗturQue cū audiſſet: turbata eſt in ſermone eiꝰ. Trepidare viginū eſt: ⁊ ad oēs ingreſſus viri pauere: oēs viri affatꝰ vereri. Diſce virgo v̓boꝝ vitare laſciuiā: Maria etiā ſalutatōeꝫangeli verebat̉. GRECVS. Cū aſſueta foret his viſionibꝰ: euangeliſta nō viſioni: ſꝫ relatibꝰ turbatiōeꝫ attribuit dicēs: Turbata eſt in ſermōe eiꝰ. Attende aūt virginis ⁊ pudicā ⁊ prudētē ⁊ aīaꝫ ſiml̓ ⁊ vocē. audita letitia dictuꝫ exaīauit: ⁊ neqꝫ māifeſte obſtitit ꝑ īcredulitatē: nec ſtatī parꝫ exleuitate: eue leuitatē euitās ſimul ⁊ duritiā cacharie. vn̄ ſequit̉: Et co. qua. eſ. iſ. ſal. Nō ꝯceptio: nā adhuc ignorabat īmēſitatē myſterij: ſꝫ ſalutatio nūꝗd libidinoſa: vt a viro acvirginē: an diuīa: dū dei faceret mētionē dicēs: Dn̄s tecuAMBRO. Bn̄dictiōis ēt nouā formulā mirabat̉: q̄ nuſqͣꝫ e an̄ coꝑta: ſoli marie h̓ ẜuabat̉. QRI. Si .n. ſciuiſſꝫ maria ad aliū quēpiā ſimilē ſcm̄ eē ẜmonē: vtpote q̄ hēbat legis ſcīaꝫ: nunqͣꝫ eā qͣſi peregrinā talis ſalutatio exterruiſſet Et ait angelus ei: Ne timeas maria: īueniſtienī gr̄am apud deū. Eccc ꝯcipies in vtero ⁊ paries filiū: ⁊ vocabis nomē eiꝰ ieſū. Hic erit magni⁊ filius altiſſimi vocabit̉. Et dabit illi dn̄s deꝰ ſedem dauid patris eius: ⁊ regnabit ī domo iacob̓ī eternū: ⁊ regni eius non erit finis.BEDA. Quia ſalutatiōe in ſolitu virginē turbataꝫ viderat: qͣſi familiariꝰ notā vocās ex noīe: ne timere debeat iubet. vn̄ dr̄: Et ait ei āgelus: ne timeas maria. GRECV.q. d. Nō acceſſi decepturus: īmo deceptōis abſolutiōeꝫ d̓ꝓmere. Nō veni p̄ daturus īuiolabilē tuā virginitatē: ſꝫ.ditoris puritatis ⁊ cuſtodis cōtubernia reſerare. Nō ſuꝫ ſepētis mīſter ſꝫ ꝑimētis ſerpētē legatꝰ ſpōſaliū tractator n̄ īſidiaꝝ molitor: Sic gͦ neqͣqͣꝫ diſtrahētibꝰ ip̄aꝫ ꝯſideratōibꝰ vxari ꝑmiſit: ne dijudicaret̉ īfidꝰ mīſter negocij. CHRVQui aūt apud deū meret̉ gr̄aꝫ: nō hꝫ ꝗd timeat. vn̄ ſeꝗt̉:ueniſti enī gr̄aꝫ apd̓ deū Qual̓r āt illā ꝗſqꝫ reꝑiet: niſi huilitate mediāte? Hullibꝰ .n. dat d̓s gr̄aꝫ. GRECV §. Inuenit en ī gr̄aꝫ v̓go corā deo: ꝗa ſpledore pudicitie ꝓpriā exornās aīaꝫ: gratū deo ſe hītaculū p̄parauit: nec ſolū celibatuīuiolabilē ꝯẜuauit: ſꝫ ēt īmacl̓atā ꝯſcīaꝫ cuſtodiuit. ORGE. Inuenerāt enī pl̓es gr̄aꝫ an̄ eā: Et iō ſubdit qd̓ ꝓpͥumē dicēs: Ecce ꝯcipies ī vtero. GRECV§. Q dr̄: ecce: cōceleritatē ⁊ pn̄tiā denotat: īſinuās cū eiꝰ v̓bo celebratā eē ꝯceptionē. Dic̄ āt: Cōcipies ī vtero: vt demonſtret dn̄m ab ip̄o

vtero v̓ginali ⁊ de nr̄a ſub̓a carne̓ ſuſciꝑe. Uēit .n. diuinv̓bū emudatuꝝ naꝫ hūanā ⁊ ꝑtū ⁊ nr̄e gnātiōis p̓moroEt iō ſine pctō ⁊ hūano ſemine ꝑ ſingula ſicut nos in corcōcipitur ⁊ nouē mēſiū ſpatio geſtat in vtero. GREGoniſenus: Sꝫ qm̄ ꝯtigit ſpecial̓r diuinū cōcipi ſpūm: ⁊ ſpiparere ſalutarē ẜm ꝓph̓am iō addidit: Et paries filiumAMBRO. Nō aūt oēs ſūt ſicut maria: vt dū de ſpūſccōcipiūt v̓bū pariāt. Sūt aūt q̄ abortiuū excludāt v̓bū apqͣꝫ pariāt. Sūt q̄ ī vtero xp̄m hēant: ſꝫ nōdū formauerintGRFGO. niſenꝰ. Cū āt expectatio partꝰ ml̓ieribꝰ tīorincutiat: ſedat timoris metū dulcis partꝰ relatio: cū ſubEt vocabis nom̄ eiꝰ ih̓ꝫ. Saluatoris .n. aduētꝰ ē cuiuſlibetimoris ꝓpulſio. BEDA. Ih̓s aūt ſaluator ſiue ſalutari.īterp̄tat. GRECVS. Dicit aūt: tu vocabis nō pr̄. pr̄e ecaret qͣꝫtū ad inferiorē generationē: ſicut ⁊ matre reſpeciſuperne. CVRIL. Hoc aūt nom̄ de nouo fuit v̓bo imrſitū natiuitati ꝯgruens carnis: ẜm illud ꝓpheticū: Uocabitur tibi nomē nouū qd̓ os dn̄i noīauit. GRCV§. Ueriuqꝛ hoc nomē cōe eſt ſibi cū ſueceſſore moyſi: Iccirco inniens angelꝰ ꝙ nō erit ẜꝫ illiꝰ ſimilitudinē ſubiūgit: Hic eritmagnus. A MBRO. Dictum eſt quidem etiam de ioāꝗa erit magnus: ſed ille qͣſi homo magnꝰ: hic qͣſi magnꝰ d̓sTate .n. fundit̉ dei virtꝰ: late celeſtis ſubſtātie magnitudoporrigit̉. nō loco claudit̉: nō opīone cōprehēdit̉: nō eſttōe ꝯcludit̉: non etate variat̉. ORIGE. Uide gͦ magnitidinem ſaluatoris quō ī toto orbe diffuſa ſit. aſcende ī celosquō celeſtia repleuerit. deſcēde cogitatōe ad abyſſos et vide eū illuc deſcēdiſſe. ſi hoc videris: pariter intueberis opcōpletū: hic erit magnꝰ. QRFCV S. Neqꝫ carnis aſſumptio deitatis derogat celſitudini: īmo potiꝰ humāitatis humilitas ſublimat̉. vnde ſeꝗt̉. Et filiꝰ altiſſimi vocabit̉: Nvtiqꝫ tu īpones vocabulū: ſꝫ ip̄e vocabit̉. a quo: niſi a ꝯſubſtātiali genitore. nullus .n. filiū nouit niſi pater. Penes quēvero īfallibilis ē noticia geniti: nec verꝰ īterpres ē erga īꝑſitionē ꝯgruā noīs. ꝑꝑ qd̓ dicit: Hic ē filiꝰ meus dilectꝰ. abeterno ſiꝗdē eſt qͣꝫuis nūc ad noſtrā doctrinā nomē eius ꝑtuerit. Et iō ait: vocabit̉: nō fiet vl̓ generabit̉. nā ⁊ ante ſecula fuerat ꝯſubſtātialis patri. Hūc ergo ꝯcipies: huiꝰ materefficieris: hūc virginalis cella cōcludet: cuiꝰ celeſte ſpatiumcapax nō extitit. CHRY. Ceteꝝ ſiꝗdē enorme ꝗbuſdavidet̉: deū habitare corpus. Nōne ſol cuiꝰ ē corpus ſenſible quocūqꝫ radios mittit: nō ledit̉ in ꝓpria puritate: Mito gͦ magis iuſticie ſol ex vtero virginali mundiſſimū coraſſumēs: nō tm̄ cōtaminatꝰ nō ē: īmo etiā ip̄aꝫ matrē ſanctorē oſtēdit. GRECV S. Et vt v̓ginē redderet memoreꝓphetaꝝ ſubdit: Et da. il. do. deus ſe. dauid patris eius. ynoſcat liquido: qm̄ ꝗ naſciturꝰ ē ab ea ipſe ē xp̄s quē illi ꝓnſerunt ex dauid ſemine naſcituꝝ. CVRIL. Nō tamē exioſeph ē editū corpꝰ xp̄i mūdiſſimū: ẜm .n. vnā linea cogitōis ꝓfluxerāt ioſeph ⁊ virgo: ex qͣ formā humanitatis vigenitꝰ ſumpſit. B A 5I. Nō aūt ī materiali ſede dauidſedidn̄s tranſlato iudaico regno ad herodē: ſꝫ ſedē appellat deuid: ī qua reſedit dn̄s: īduſſolubile regnū. vn̄ ſeꝗt: Et reqn̄ī do. iacob ineternū. CHRV. Dicit aūt ad pn̄s domuꝫcob eos ꝗ de numero iudeoꝝ crediderūt ī illū. Ut .n. paldicit. Nō oēs ꝗ ex iſrael ſunt: hi ſunt iſraelite: ſꝫ ꝗ ſunt fiūꝓmiſſiōis cōputant̉ ī ſemīe. BED A: Ul̓ domuꝫ iacobitā eccleſiā dicit: vel q̄ de bona radice nata: vel cuꝫ oleaſtieēt: merito tamē fidei ī bonā ē inſerta oliuā. QRECINullius āt ē ineternū regnare niſi dei ſolius: quo fit vlꝑꝑ incarnationē dicat̉ dauid ſedē acciꝑe: tamē ide ip̄e ſqͥtu deus rex eternus agnoſcit̉. Seꝗt̉: Et regni eiꝰ nō eritnis. nō ſolū inquantū deus ē: ſed etiā in eo ꝙ homo. ⁊ ſprtſenti quidē hꝫ regnū multoꝝ: finaliter vero vniuerioꝝ eaei oīa ſubijciāt̉. BED A. Omittat ergo Neſtorius diceihoīem tm̄ ex virgine natū: ⁊ hūc a verbo dei nō in vniaꝰ