Marcus

AAan galli cantu: an mane: ne cum venerit repenteinueniat vos dormiētes. Quod aūt vobis dico:omnibus dico. Uigilate.CHFOPHI. Uolēs dn̄s diſcipl̓os īpedire ab īterrogatione illiꝰ diei ⁊ hore dixit: De die aūt illo ⁊ hora ne. ſcit: nꝫan. ī ce. ne. fi. niſi pr̄. Si .n. dixiſſet: qꝛ ſcio: tamē nolo vob̓ reuelare: ip̄os nō modicū ꝯtriſtaſſet. Nūc v̓o ſapiētius egit: ⁊ip̄os excludit ab ho̓ īterrogatōe: ne ei moleſti fierent ī hoꝙ dixit: Neqꝫ āgeli ſciūt neqꝫ ego. AVGV. ix. de triniIgnoratio aūt diei atqꝫ hore obijcit̉ vnigenito deo: vt deꝰex deo natꝰ nō ſit in ea nature ꝑfectione qͣ deꝰ ē. Sꝫ pͥmuſenſu cōis iudicij ſentiēdū ē: an credibile eē poſſit vt aliꝗdex oībus neſciat: ꝗ oībus ad id quod ſunt atqꝫ erunt auctorē. Qūo .n. extra eiꝰ nature ſcīam ē ꝑ quaꝫ ⁊ ī qͣ id qd̓ efficiēdū ſit cōtinet̉? Hanc aūt ille diē ignorat que aduentus ſudies ē humane nature qd̓ agere diffiniūt: qͣꝫtū ī ſe ē p̄ſciūt:⁊ ſeꝗtur gerēdoꝝ cognitio volūtatē agendi. Qūo ergo dn̄sgl̓ie aduētus ſui ignorata die nature eē īperfecte creditur:q̄ ⁊ neceſſitatē habeat adueniēdi: ⁊ ſcīaꝫ aduētꝰ ſui nō adepta ſit; Iam v̓o qͣꝫta īpietatis geminat̉ occaſio: ſi deo pr̄i deputabit̉ īdignitatis affectꝰ: ſi ei ademerit btītudinis cogntōeꝫ cui moͣtis īduxerit p̄ſciētiā: ꝙ ſi ī eo oēs ſciētie theſairi ſunt: diē hūc nō ignorat: ſꝫ meminiſſe nos ꝯuēit occultoī eo ſcīe theſauros eē. Ignoratio igr̄ eiꝰ ē ẜꝫ ꝙ theſauri ſcietie ī eo latēt. In oībus .n. que deꝰ ignorare ſe loꝗtur ignoratōe nō d̓tinet̉: ſꝫ aut tp̄s ē nō loq̄ndi: aut diſpēſatio n̄ agēdi.Si āt tūc cognouiſſe deꝰ dr̄: ꝙ abrahā eū amauerit cū hocnō celauit abrae: neceſſe ē ⁊ vt pr̄ ob id diē ſcire dicatur: ꝙnō celauerit filio. Si itaqꝫ diē filiꝰ neſcit: ſacramētū eſt vtaceat. ecōtrario pr̄ ſolus oſtēdit̉ ſcire: qꝛ nō tacet. Abſit ātcorporaliū mutationū nouitates in patre ⁊ filio exiſtimariDeniqꝫ ne ꝑ īfirmitatē ignorare dicat̉ cōtinuo ſubiecit: Tdete: vigilate ⁊ orate: neſcitis .n. quādo tp̄s ſit. HIERUigilia .n. opꝰ ē mētis ante mortē corꝑis. THEOPHIDocet aūt vigilare ⁊ orare: duo hec. Multi nāqꝫ vigilamꝰſꝫ noctes ducētes ī prauitates. ad hoc aūt ꝯn̄ter ſil̓itudineꝫīducit dicēs: Sic̄ hō ꝗ ꝑe. ꝓfec. re. do. ſu. ⁊ de. ẜ. ſu. po. cu. oꝑ⁊ ia. p̄ce. vt vigilet. BED A. Homo ꝗ ꝑegre ꝓfectꝰ relidomū ſuā xp̄s eſt: ꝗ ad patrē poſt reſurrectionē victor aſcedens: eccleſiā corꝑaliter reliꝗt: quā tamē nūqͣꝫ diuine p̄ſertie p̄ſidio deſtituit. GREGO. ī ho. Carnis etenī locꝰ proprie terra ē: que velut ad ꝑegrinādū ducta ē: cuꝫ ꝑ redēptorē nr̄m ē ī celis collocata. Pedit autē ſeruis ſuis ptātem cuiuſqꝫ oꝑis: qꝛ fidelibꝰ ſuis ꝯceſſa ſanctiſpūs gr̄a: facultateꝫtribuit bonis oꝑbus ẜuiēdi. Ianitori quoqꝫ p̄cepit vt viglarꝫ: qꝛ ordini paſtoꝝ ꝯmiſſe ſibi eccl̓ie curā iubet īpēdere.Nō ſolū āt rectores eccl̓ie: ſꝫ oēs vigilare p̄cipimur: ianuacordiū cuſtodiētes: ne antiꝗ hoſtis mala ſuggeſtio ſubītretne nos dn̄s dormiētes īueniat. vn̄ ex hac ſil̓itudīe ꝯcludēſubdit: Uigilate gͦ. neſcitis .n. qn̄ dn̄s do. ve. ſero: an me. noan gal. cā. an̄ ma. ne cū vene. re. īue. vos dormiētes. H IIRO. Nā ꝗ dormit: nō corpora v̓a ſꝫ phātaſmata ītendit-vacuus vigilat de his q̄ viderat: ſic nimiꝝ ſūt ꝗ quos mūd1amor rapit ī vita deſerūt poſt vitā qd̓ ſomniabāt ꝓ certoTHEOPHI. Uide aūt qꝛ nō dixit: Neſcio qn̄ tp̄s erit: (ſed neſcitis. Propter hͦ .n. hoc occultauit: qꝛ nobis expediebat. nā ſi nūc ignorātes finē nō curamꝰ ꝗd faceremꝰ ſi fineſciremꝰ: malicias nāqꝫ nr̄as differremꝰ vſqꝫ ad vltimūAttēdamnus ēt dictiōes: ſero nāqꝫ finis exiſtit: cū ꝗs moriſenectute. media nocte: cū ꝗs morit̉ ī medio iuuētutiſ. gallicātū v̓o: cū rō ꝯplet̉ ī nob̓. Cū .n. īcipit puer ẜꝫ rōnē viueretūc gallꝰ ī eo vociferat̉ excitās a ſomno ſenſualitatis. maneaūt puerilis ē etas. Oꝫ .n. oēs iſtos finē p̄ſcire: nam ⁊ puerocauēdū ne ībaptizatus ꝑtrāſeat. HIERO. Hoc aūt finecōcludit ẜmonē: vt cōe oīum preceptū nouiſſimi ꝑ primo-

audiāt: vn̄ ſubdit: Qd̓ aūt vo. di. oībꝰ dico: vig. A1ad heſiciū. Nō ſolū .n. illis dixit ꝗbꝰ tūc audiētibꝰ loq̄baēt illis ꝗ fuerūt poſt illos an̄ nos ⁊ ad nos ipſos: ⁊ q̄ erūtnos vſqꝫ ad nouiſſimū eiꝰ aduētū. Nūꝗd āt oēs īuēturꝰ eodies ille ī hac vita: aut ꝗſqͣꝫ dicturꝰ ē ꝙ ad defunctos ēt poneat qd̓ ait: Uigilate: ne cū vene. repē. īue. vos dormiēte.Cur itaqꝫ oībꝰ dicit ꝙ ad eos ſolos ꝑtineat: ꝗ tunc erūt nūqꝛ ad oēs ꝑtinet qūo dixi; Tūc .n. vnicuiqꝫ veniet dies illcū venerit eiꝰ dies: vt tal̓ hīc exeat qͣlis ē iudicādꝰ illo dieac ꝑ hͦ vigilare dꝫ oīs xp̄ianꝰ: ne īparatū eū īuēiat dn̄i aduitꝰ: Imparatū aūt īueniet dies ille quē imparatum īuenieſue vite huius vltimus dies.CAP. XIIIIDRat āt paſcha ⁊ azima poſt bidu⁊ q̄rebant ſummi ſacerdotes ⁊ ſcribe qūo eum dolo tenerent ⁊ occiderent. Dicebant enim: Non in die feIU ſtorne forte tumultꝰ fieret in ppl̓oHIERO. Nūc aſꝑgamꝰ librū nr̄ꝫ de ſanguīe: ⁊ limiadomoꝝ: ⁊ funē coccīeū circūdemꝰ domui or̄onis nr̄e: ⁊ cocciin manu nr̄a: vt ⁊ are ligemus vaccā ruffam: et ī valle occiſam enarrare poſſimꝰ. De xp̄i .n. occiſiōe narraturꝰ euāgelſta p̄mittit: Erat āt paſcha ⁊ acima poſt biduū. BEDA.Paſcha ꝗdē hebraice dr̄ phaſe: nō a paſſiōe vt pleriqꝫ arbitrant̉: ſꝫ a trāſitu noīat̉: eo ꝙ extermīator vidēs ſanguinēforibꝰ iſraelitaꝝ ꝑtrāſierit nec ꝑcuſſerit eos: vl̓ ip̄e dn̄s p̄bēs auxiliū ppl̓o ſuo deſuꝑ ābulauit. HIERO. Uel parcha trāſitꝰ īterp̄tat̉. phaſe v̓o īmolatio. De īmolatiōe agnitrāſitu ppl̓i ꝑ mare vel ꝑ egyptū. Prefigurat̉ āt paſſio xp̄i⁊ redēptio ppl̓i de īferno: qn̄ nos poſt biduū viſitat .i. pleniſima luna etate xp̄i ꝑfecta: vt nec cū aliqͣ ꝑte tenebroſa carnes agni īmaculati ꝗ tollit peccata mūdi ī vna domo: q̄ eſteccl̓ia catholica: calciati charitate: ⁊ armati v̓tute comedamus. BEDA. Hoc āt iuxta veteris inſtr̄i ſcripturā interpaſcha ⁊ aęiā diſtat: ꝙ paſcha ip̄e ſolꝰ dies appellat̉: ī qͦ agoccidebat ad veſꝑaꝫ: hͦ ē. xiiij. lūa mēſis pͥmi. xv. āt lina qn̄egreſſū ē d̓ egypto ſuccedebat feſtītas acimoꝝ: q̄ ſeptē diebus .i. vſqꝫ ad. xxi. diē eiuſdē mēſis ad veſꝑaꝫ ē ſtatuta ſolēnitas. veꝝ euāgeliſte īdifferēter ⁊ diē acimoꝝ ꝓ paſcha: ⁊diebꝰ acimoꝝ paſcha ponere ſolēt. vn̄ ⁊ marcꝰ h̓ dicit. Erataūt paſcha ⁊ acima poſt biduū: qꝛ ⁊ paſche dies ī acimis panibꝰ ē celebrari p̄ceptꝰ: ⁊ nos qͣſi paſcha ꝑpetuū faciētes: ſꝑex hͦ mūdo trāſire p̄cipimur. FIERO. Apͥncipibus aūtegreſſa ē iniꝗtas ī babylone: ꝗ tēpluꝫ ⁊ vaſa ⁊ ſe purificareẜꝫ legē ad eſum agni debuerāt. vn̄ ſeꝗt̉: Et q̄re. ſum. ſacer.⁊ ſcri. qūo eū dolo tene. ⁊ occiderēt. Acciſo āt capite totuncorpꝰ īnerue efficit̉. vn̄ miſeri faciūt ꝙ caput moriat: Utāt āt diē feſtū ꝗ euenit illis: nō .n. ē feſtiuitas his ꝗ vitaꝫmiſericordiā ꝑdiderūt: vn̄ ſeꝗt̉: Dicebāt āt: Nō in die feſtine forte tumultꝰ fieret ī ppl̓o. BED A. Nō ꝗdē metuetesſeditōeꝫ vt ſimplex ẜmo demōſtrat: ſꝫ cauentes ne auxiūppl̓i de ſuis manibꝰ tolleret̉. THEOPHI. Ipſe tamēchriſtus tempus ſibi conſtituerat paſſionis: voluit .n. ī palchate crucifigi: qꝛ ipſe verum erat paſcha.¶ Et cū eēt bethanie in domo ſymonis leproſi⁊ recūberet: venit ml̓ier habēs alabaſtꝝ vnguti nardi ſpicati p̄cioſi: ⁊ fracto alabaſtro effudſuꝑ caput eiꝰ. Erāt āt ꝗdā īdigne ferētes ītra ſimetipſos: ⁊ dicētes: Vt ꝗd ꝑditio iſta vnguentifcā ē? Poterat .n. vnguētū iſtd̓ venūdari pluſqͣꝫtrecentis denarijs: ⁊ dari pauꝑibus. Et fremibant in eaꝫ. Ieſus aūt dixit: Sinite eā. Quid ili moleſti eſtis? Bonum opus operata ē in me