Marcus

ꝓpter euā. ſal. fa eā. q. d. Hec vobis mādo quaſi vobis parcens: etenī ꝗ filio ſuo ꝑcit: ꝑdit eū: ꝗ v̓o nō ꝑcit: ſaluat. Opotet gͦ nos eē ad mortē ꝯtinue p̄paratos. Si .n. in maͣlibus īlijs ꝗ paratꝰ eſt ad mortē melior ē alijs: nullo poſt mortemeum reſuſcitare valēte: multomagis ī ſpūalibꝰ p̄lijs cū ſpestāta refurrectōis exiſtat: ꝙ ꝗ ponit aīaꝫ ſuā ī mortē: ſaluamfacit eā. REMI. Aīa aūt hoc loco ītelligenda eſt vita pn̄snō aūt ipſa ſubſtantia aīe. CHRY. Qꝛ ergo dixerat. Quvo. ani. ſu. ſal. fa. ꝑ. eā. neꝗs ꝑditionē hāc ⁊ ſalutē illā eſtīeteqͣlem: ſubiūgit: Quid .n. ꝓ. ho. ſi lu. to. mū. ⁊ detri. fa. animeſue; Aut quā da. hō. ꝯmu. ꝓ aīa ſna?; q. d. ne dicas qm̄ aīamſuā ſaluauit: ꝗ crucis effugit pericula. Qn̄ .n. cū aīa ſua. i. vtta iſta lucrat̉ aliꝗs orbē terre: ꝗd ampliꝰ erit ei aīa ꝑeunteNūꝗd aliā hꝫ aīaꝫ ꝓ aīa dare: Preciū .n. ꝓ domo p̄t aliꝗcōmutare: aīaꝫ v̓o ꝑdens: aliā aīaꝫ dare nō poteſt. Caute adicit. Aut quā ꝯmu. da. ho. Deꝰ enī ꝓpter nr̄aꝫ ſalutē deditcōmutationē p̄cioſū ſanguinē ieſu xp̄i. BEDA. Uel hocdicit: qꝛ ꝑſecutōis tꝑe ponēda eſt aīa: pacis aut tꝑe frangenda ſūt deſideria terrena: qd̓ ſignificat cū dicit: Quid .n. ꝓderit hoī ⁊cͣ. Plerūqꝫ aūt verecūdie vſu p̄pedimur: vt rectitudineꝫ quā ſeruamus ī mente nō expͥmere valeamꝰ ī voceEt ideo ſubdit̉: Qui enī me cō. fu. ⁊ ver. me ī gene. iſta adu⁊ pec. ⁊ fi. ho. cōfi. eū: cū ve. in glo. pa. ſu. cū ang. ſu. THENō enī eſt ſufficiens fides que ſolū īmente ꝯſiſtit: ſꝫ ⁊ orisꝯfeſſionē dn̄s reꝗͥrit: ſanctificata enī ꝑ fidē aīa: dꝫ ⁊ corpusꝑ ꝯfeſiionē ſanctificari. CHRV. Qui aūt hoc didicit ſubnecit ſe cū deſiderio ad hoc ꝙ ſine cōfuſione xp̄m ꝯfiteat̉.Or̄ āt adultera gn̄atio q̄ deū veꝝ aīe ſpōſū d̓reliꝗt: ⁊ nō ē ſecuta xp̄i doctrinā: ſed d̓mōibꝰ ꝓſtrata: ſemīa īpietatis ſuſcepit ꝑꝑ qd̓ ⁊ pecatrix dr̄. Qui gͦ īter hos xp̄i dn̄ationē negaurit ⁊ v̓ba dei ī euāgelio reuelata: dignā īpietatis penā ſuſciet audiēs ī ſcd̓o aduētu: Nō noui vos. THEOPHI. Quigͦ ꝯfuſus fuerit crucifixū eē ſuū deū: ⁊ ip̄e ꝯfūdet illu non l̓vbi reputat̉ xp̄s pauꝑ ⁊ miſer: ſꝫ in gl̓ia ⁊ cū multidune angelorū. QREGO. in ho. Sūt aūt nō nulli ꝗ xp̄m iō cōfittur: qꝛ cūctos xp̄ianos eē cōſpiciūt. Nō ergo ad ꝓbationeꝫfidei vox ſuffic̄ quā defēdit a verecūdia ꝓfeſſio gnaͣlitatisPacis ergo tꝑe eſt aliud vbi oſtēdamur vobis: veremur ſepe a ꝓximis deſpici: d̓dignamur iniurias v̓bi tollerare. Scōtigerit iurgiū fortaſſe cū ꝓximo: erubeſcimꝰ priores ſatfacere. Cor ꝗppe carnale dū huiꝰ vite gl̓iam q̄rit humilitatem reſpuit. THEOPHI. Qꝛ v̓o d̓ ſua gl̓ia dixerat volēoſtēdere ꝙ nō īania ꝓmittebat. ſubditur: Et dicit ill̓. Amēdi. vo. qꝛ ſūt ꝗdaꝫ de hic ſtantibꝰ: ꝗ nō guſta. mor. do. vi. redei venien. ī virtute. Ac ſi diceret: ꝗdā .i. petrꝰ ⁊ iacobꝰ ⁊ ioannes nō guſtabunt mortem: donec eis oſtendaꝫ in tranifguratōe cū qua gloria venturus ſim in ſecūdo aduētu. Nōenī erat aliud trāſfiguratio: niſi ſecūdi aduētus ꝓnūciatio: īquo ⁊ ipſe chriſtus ⁊ ſancti lucebūt. BED A. Pia vero ꝓuiſione factū eſt: vt ꝯtēplatōe ſemꝑ manētis gaudij ad briue momētū delibata: fortius aduerſa tollerarēt. CHR INō aūt eoꝝ ꝗ aſcēſuri erāt noīa declarauit: ne reliꝗ diſcipuli aliꝗd paterent̉ humanū. p̄dicit aūt vt dociliores circaho̓ cōtēplatōeꝫ fiāt. BED A. Uel regnū dei pn̄s eccl̓ia vocatur. Aliꝗ aūt ex diſcipl̓is vſqꝫ adeo ī corꝑe erāt victuri: veccleſiaꝫ cōſtructā ꝯſpicerēt: ⁊ ꝯͣ mūdi gl̓iaꝫ erectā. Diſciplis enī rudibꝰ de pn̄ti vita aliꝗd ꝑmittēduꝫ fuit: vt poſſentrobuſtiꝰ ī futuro ſolidari. CHRY. Myſtice aūt vita xp̄eſt: mors vero diabolꝰ. Guſtauit aūt mortē ꝗ peccatis īmoratur: adhuc oīs hō habēs dogmata bona aut praua: mortis aut vite panē deguſtat. Et ꝗdem minumalū ē videre mortē: malū aūt eſt eā guſtare: ſed adhuc peius eā ſeꝗ: peſſimum autemei ſupponi. Capi.IXT poſt dies ſex aſſūpſit ieſus petrūi ⁊ iacobū ⁊ ioanē: ⁊ duc̄ illos ī mō

tē excelſum ſolos: ⁊ trāſfiguratus eſt corā ipoEt veſtimēta eius facta ſunt ſplendentia ⁊ cda nimis velut nix: qualia fullo non poteſt ſupterrā cādida facere. Et apparuit illis helias cmoyſe: ⁊ erāt loquētes cū ieſu. Et rn̄dens perait ieſu: Rabbi: bonū eſt nos hic eſſe: ⁊ facitria tabernacula: tibi vnuꝫ: moyſi vnum ⁊ hevnū. Non .n. ſciebat ꝗd diceret. Erāt .n. timo.exterriti. Et fcā ē nubes obumbrans eos: ⁊ vevox de nube dicens: Hic eſt filius meus charimus audite illum. Et ſtatim circunſpiciētes:.minem amplius viderunt niſi ieſum tm̄ ſecumHIERO. Poſt ꝯſūmationē crucis: gl̓a reſurrectiōis.dit̉: vt nō timerēt obprobria crucis: ꝗ oculis ſuis viſuri erāgl̓iaꝫ reſurrectiōis future. vn̄ dr̄: Et poſt di. ſex: aſ.ie. pe. zi⁊ io. ⁊ du. il. in mō. exce. ſo. ⁊ trā eſt co. ip. CHRV.Cāticas dic̄ poſt octo dies: nō ꝯͣriat̉ huic. Lucas .n. ⁊ diēſtus p̄dicta locutꝰ fuerat: ⁊ diē ī quo eos aſſumpſit nuuit. Iō āt poſt ſex dies eos aſſumpſit: vt vehemētiori reti d̓ſiderio ī hoꝝ dieꝝ ſpacio vigilāti ⁊ ſollicita mēte evidebāt attēderēt. THFOPHI. Aſſumit āt tres v̓tioapl̓oꝝ: petꝝ tāqͣꝫ ꝯfitētē ⁊ diligētē: ioānē tāqͣꝫ dilectumiabū v̓o tāqͣꝫ altiuocū ⁊ theologū. Intātū .n. grauis erat iuis: vt herodes volēs iudeis placer̄: ip̄ꝫ occiderit. CHNō āt ī domo ſuā gl̓iaꝫ demōſtrat: ſꝫ ī montē excelſaſſumit: qm̄ mōtis ſublimitas ꝯueniēs erat ad gl̓ie ſublūtatē on̄dēdā. THFOPHI. Seorſū āt eos ducit: qꝛ debat eis myſteria reuelare. Trāſfigurationē āt oꝫ ītellnō figure īmutationē: ſꝫ qꝛ manēte vt pͥus erat fiſiitio fcā ē cuiuſdā īenarrabilis claritatis. CHRY. ſigͦ d̓cet aliquā figure trāſformatōeꝫ ī regno di eē futurā: aucirca ip̄ꝫ ſaluatorē: aut circa eos ꝗ aſſimilabūt̉: ſꝫ anē claritatis BEDA: Trāſfiguratꝰ igr̄ ſaluatortiā vere carnis amiſit: ſꝫ gl̓iaꝫ future vel ſue vel nr̄e reſurectiōis on̄dit: ꝗ qͣlis tūc apl̓is apparuit: talis poſt iudiccūctis apparebit electis. Seꝗt̉: Et ve. eiꝰ fa. ſūt ſplē. GGO. xxxij. mor. Qꝛ ī ſuꝑne claritatis culmīe ei vite infulgētes adherebūt. veſtiū .n. noīe iuſtos quos ſibi adīſinuat. Seꝗtur: Et appa. il. he. cum moy. ⁊ erāt lo. cumīCHRY. Moyſen ⁊ heliā in medio ītroducit: pͥmo ꝙqꝛ turbe dicebāt chriſtū heliā: aut vnū ꝓphetaꝝ: apl̓is ſe cueis on̄dit: vt differētiā ẜuoꝝ ⁊ dn̄i cernerēt. Et ēt qꝛ de tragreſſiōe legis iudei chriſtū accuſabāt: ⁊ blaſphemū eū pl̓bāt: tāqͣꝫ ſibi gloriā pr̄is attribuētē: eos ꝗ ī vtroqꝫ fulſeruimediū ducͣ. Etenī moyſes legē d̓dit: ⁊ helias glorie dei celator fuit: vn̄ ei nō aſſiſterēt: ſi deo ⁊ legi eiꝰ ꝯͣrij eēnt. Et vt ſirēt ꝙ vite ptātē ⁊ mortis hꝫ: ꝑꝑ hͦ ⁊ moyſen ꝗ mortuꝰ er⁊ heliā ꝗ nōdū mortē paſſus fuerat ī mediū ītroducit. Ittꝑ hͦ ſignificauit ꝙ doctrine legis xp̄i ꝓphetaꝝ doctrinadagogꝰ fuit. Significat ēt ꝯiūctionē noui ⁊ veteris teſti. xiqm̄ in reſurrectiōe cū ꝓphetis apl̓i ꝯiūgētur: ⁊ vna erit ciuiatio regi cōi. Seꝗtur: Et reſ. pe. ait ie. Rabbi bonū ē nolh̓ eē: ⁊ faciamꝰ hic tria ta. ti. vnū: mo. vnū: ⁊ he. vnum.DA: Si tm̄ trāſfigurata xp̄i humanitas: duorūqꝫ ſocietſcōꝝ ad pūctū viſu d̓lectat: vt eos ne diſcedāt ēt obſeqdtrus ſiſtere velit: qͣꝫta erit felicitas viſiōi deitatis iter alloꝝ choros adeē ꝑpetuo? Seꝗt̉. Nō .n. ſcie. ꝗd dice. xii.petrꝰ ꝓ ſtupore humāe fragilitatis neſciat ꝗd dicat ī ſuitſibi dat effectꝰ īdiciū. neſciebat .n. ꝗd diceret: qꝛ oblit e ſsgnū ſāctis a dūo nō alicubi terraꝝ: ſꝫ ī celis eē ꝓmiſſuꝫ ierecordatꝰ ē ſe ſuoſqꝫ coapl̓os mortali adhuc carne cirtaptos īmortalis vite ſtatu ſubire n̄ poſſe: cui ēt mēte exten

2ſxvitiiinulliuſimiuci.xii3iſiixii..xꝘ velixiiIntuia putūniluplemitinpuiſporēxxitiſiCFIRI AIuibeuiannb pvxilimntennit īqade epculi mū vulūtmneiica cū ve