Marcus

ſtatim mittit fal. qm̄ adeſt meſſis HIERO. Falx ē moravel iudicium: qd̓ ſecat oīa: meſſis ē ꝯſumatio ſeculi. GRFGO. Uel aliter. Semē homo iactat ī terrā: cū cordi ſuo bonā intentionē īſerit. Dormit autē ꝗ iā ī ſpe boni oꝑis ꝗeſcitNoctę vero exurgit ac die: qꝛ īter aduerſa ⁊ ꝓſꝑa ꝓficit: dūille neſcit ꝗ adhuc metiri incrementa ſua nō valet: ⁊ tn̄ ꝯcepta v̓tus ad ꝓfectū ducit̉. Cū igit̉ deſideria bona ꝯcipimusſemē in terra mittimꝰ. Cū recte oꝑari īcipimꝰ: herba ſumusCū ad ꝓfectū boni oꝑis creſcimus: ad ſpicam peruenimuscū in eiuſdeꝫ oꝑatiōis ꝑfectione ſolidamur: iam plenumfrumentum in ſpica proferrimus.¶ Et dicebat: Cui aſſimilabimus regnuꝫ dei:aut cui ꝑabole cōꝑabimꝰ illud? Sicut granū ſinapis qd̓ eū femīatū fuerit in terra minꝰ eſt oībꝰſeminibꝰ q̄ ſūt in terra: ⁊ cū natū fuerit aſcendit īarborē: ⁊ fit maiꝰ oībus oleribꝰ: ⁊ facit ramosmagnos: ita vt poſſint ſub vmbra eiꝰ aues celi hītare. Et talibꝰ multis ꝑabolis loq̄bat̉ eis verbūꝓut poterant audire. ſine ꝑabola aūt nō loq̄bat̉eis. Seorſuꝫ aūt diſcipulis ſuis diſſerebat oīa.GLO. Poſtqͣꝫ poſuit ꝑabolā de fructificatiōe ſeīs euāgelijh̓ ſubiūgit aliā ꝑabolā ad on̄dēdā excellētiā doctrīe euaglice ad oēs alias doctrīas. vn̄ dr̄: Et dicebat: Cui aſſimilabmꝰ regnū dei? THFO. Paruiſſimū ꝗdē ē fidei v̓bū: Crede ī deū ⁊ ſaluus eris: ſꝫ ſparſiꝫ ſuꝑ terrā: p̄dicatio dilata ēaugmētata: ita vt celi volatilia .i. ꝯtēplatiui hoīes ⁊ alti ītellectu ⁊ cognitiōe ſub eo habitēt. Quāti .n. ſapiētes gētiliur̄linq̄ntes ſapīaꝫ ſub p̄dicatiōe euāgelij reꝗeuerūt. oīuꝫ igimaior p̄dicatio fcā ē. CHRY. Et ēt qꝛ qd̓ fuit hoībꝰ ī breuibꝰ ẜmōibꝰ nūciatū ſapīa q̄ īter ꝑfectos dr̄: dilatauit ſupeoēs ẜmōes: qꝛ nihil maiꝰ ē hac v̓itate. THFOPHI. R.mos āt magnos fecit. ꝗdā .n. apl̓oꝝ ī Romam: ⁊ quidamirindiā: ⁊ ꝗdā ī alias terre ꝑtes ſūt diuiſi ſicͣ rami. HIEROUel ſemē iſtd̓ minimū ē timore magnū āt ī charitate: q̄ eſmaior oībꝰ oleribꝰ: qꝛ d̓s charitas ē: ⁊ oīs caro fenū. fecit ātramos miẜicordie ⁊ ꝯpaſſiōis: cū ſub vmbra pauꝑes xp̄i:ſūt celi aīalia delectāt̉ hītare. BED A. Hō āt ꝗ ſeminatapleriſqꝫ ſaluator ip̄e ītelligit̉: ab alijs aūt ip̄e hō ſeminās icorde ſuo. CHRV. Poſtea v̓o Marcꝰ breuitate gaudēson̄dens ꝑabolaꝝ naͣꝫ ſubiūgit: Et: talibꝰ multis ꝑabolis loq̄bat̉ eis v̓bū ꝓut po. audire. THEO. Qm̄ .n. turbe erātindocte a comeſtibilibꝰ ⁊ ꝯſuetis noībꝰ īſtruit eas: ⁊ ꝓpterhoc ſubdit ſine ꝑabola āt nō loquebat̉ eis: vt .ſ. mouerentūad accedēdū ⁊ īterrogādū. Seꝗt̉: Seorſuꝫ āt diſcipl̓is ſuidiſſerebat oīa .ſ. de ꝗbꝰ īterrogabāt: vt ignorātes: nō ſimpl̓ioīa tā māifeſta qͣꝫ īmāifeſta. HIERO. Illi enī digni erātſeorſum audire myſteria īpenetrali ī timore ſapīe: ꝗ remoti a cogitationū malaꝝ tumultibus in ſolitudine virtutumpermanebant. Sapīa enim in tempore ocij percipitur.¶ Et ait illis in illa die eū ſero eēt factuꝫ: Trāſeamꝰ ꝯtra. Et dimittētes turbā aſſumūt euꝫ ita vterat in naui ⁊ alie naues erāt cū illo. Et fcā ē procella magna venti: ⁊ fluctus mittebat in nauimita vt īpleret̉ nauis. Et erat ipſe ī puppi ſuꝑ ceruical dormiēs: ⁊ excitāt eū: ⁊ dicunt illi: Magr̄nō ad te ꝑtinet qꝛ ꝑimꝰ? Et exurgēs ꝯmīatꝰ ē vēto: ⁊ dixit mari: Tace: obmuteſce. Et ceſſauit vtꝰ. Et facta ē trāꝗllitas magna. Et ait ill̓. Quidtimidi eſtis? Necdū hētis fidē? et timuerūt tīoremagno: ⁊ dicebāt ad alterutrū: Quiſputas eſtiſte: quia mare ⁊ venti obediūt ei-

rcusHIERO. Poſt doctrinā de hinc ad mare veniūt ⁊ ſiubꝰ turbant̉: vnde dr̄. Et ait illis in illa die cū ſero eēt factranſeamꝰ ꝯͣ. REMI. Tria enī legit̉ dn̄s habuiſſe ret.ſ. nauis: mōtis ⁊ deſerti: quotiēs a turbis ꝯprimebat̉ ad oqd̓ iſtoꝝ refugebat. Cū ergo vidit dn̄s turbas multas cirſe earū importunitatē qͣſi hō volēs declinare iuſſit diſcinlos ſuos trāſfretare. Seꝗt̉: Et dimit. tur. aſſu eū: ita vt exī naui. GHRV. Diſcipl̓os ꝗdē aſſūpſit dn̄s vt viſores frēt futuri miraculi: ſꝫ ſolū ip̄os aſſumit: ne alij cognoſceripſos eē tā modice fidei. vn̄ ad on̄dendū ꝙ ſeꝑatim alu trafretabāt: ſubiūgit: Et aliena. er. cū illo. Ne āt ſuꝑbiret diſepuli ꝙ eos folos aſſūpſerat: ꝑiclitari eos ꝑmittit. Et vt etioper hoc diſcerent tentationes viriliter ſuſtinere. vnde ſeqr.Et fa. ē pro. ma. Ut aūt futuri miraculi maiorē eis īprimſenſum: dat tēpus timori dormiēdo. vnde ſeꝗt̉: Et erat in ipup. ſu. cer. dor. Si .n. vigilaſſet. aut nō timuiſſēt neqꝫ rogaſent tēpeſtate orta: aut eū aliꝗd tale facere non putaſſenHFOPHI. Dimiſit gͦ eos īcidere ī timorē ꝑiclitatōivt eiꝰ v̓tutē ī ſeip̄is cognoſcerēt: ꝗ alios ab eo bn̄ficiatos videbāt. Dormiebat āt ſuꝑ cer. nauis ligneū ſiꝗdē. CHRIOn̄dēs ſuā hūilitatē: ⁊ ex hoc ml̓tā ſapīaꝫ docēs. Nōdū ādiſcipl̓i ꝗ circa eū exiſtebāt eiꝰ gl̓iā cognoſcebāt. ⁊ ꝗdē ꝙ ſugēs poterat vētis īperare credebāt: ſed ꝙ ꝗeſcens ſeudomiēs neqͣqͣꝫ. Et iō ſeꝗt̉: Et excitāt eū ⁊ dicūt ei. Magr̄ nad te ꝑtinet qꝛ ꝑimꝰ; THEOPHI. Ipſe aūt exurgecōminat̉ pͥmo ꝗdē vēto: ꝗ maris tēpeſtatē ⁊ fluctꝰ faciebꝰ⁊ hoc eſt qd̓ ſubdit̉: Et exurgēs cōmi. ē vēto. deīde vero ypit mari. vn̄ ſeꝗtur: Et dixit mari: tace: obmuteſce. G I(Ex cōmotōe .n. maris ꝗdā ſonitus ꝯſurgit: ꝗ videt̉ eē qmaris locutio ꝑiculū cōminātis: ⁊ iō ꝯueniētes ſub qͣdā methaphora trāquillitatē imperat taciturnitatis vocabulo.cut ⁊ in cohibitōe ventoꝝ ꝗ ſua violētia mare cōturbat: cōminationē noīauit. Solet .n. ptātē habētes eos ꝗ violenpacē hoīum cōturbāt: cōminatōe penaꝝ refrenare. Perergo dat̉ intelligi ꝙ ſicut rex aliꝗs pōt cōminatōe violētescōprimere ⁊ ſuis edictis murmur ſubiecti ppl̓i mitigare: itchriſtus rex vniuerſe creature exn̄s: ſua cominatōe vētocohibuit violētiā: ⁊ mari taciturnitatē indixit: ⁊ ſtatim ē efectus ſecurꝰ. Seꝗtur enī: Et ceſſauit vē. cui .ſ. fuerat cōminatꝰ. Et facta ē tranqllitas magna .ſ. ī mari: cui taciturnitē īdixerat. THEO. Cōminatꝰ ē etiā ⁊ diſcipulis tācdē nō habētibꝰ. Seꝗt̉ .n. Et ait illis: Quid timidi eſtis: nedū habetis fidē? Si .n. habuiſſent fidē credidiſſent ꝙ etdormiēs ẜuare eos potuiſſet īcolumes. Seꝗt̉: Et timuerꝭtimore magno ⁊ dicebāt ad alterutrū: Quiſputas eſt iſteventi ⁊ mare obediūt ei? Etenī dubie habebāt ſe erga eūInquantū .n. iuſſu mare placuit: nō baculo vt moyſes: nōp̄cibꝰ vt heliſeꝰ iordanē: neqꝫ arcaꝫ vt ieſus naue: ſꝫ hͦ verdeꝰ eis videbat̉: ẜm v̓o ꝙ dormiebat hō. HIERO. IIſtice enīuero puppis eccl̓ie eſt initiū: ī qͣ dn̄s corporalr omit: qꝛ nūqͣꝫ dormit ꝗ cuſtodit iſrael. puppis .n. mortuis/libꝰ viuos cōtinet: ⁊ fluctꝰ arcet: ⁊ ligno ſolidat̉ .i. cruce ⁊ ſte dn̄i eccl̓ia ſaluat̉. Ceruical corpꝰ dn̄i ē cui diuinitas ſicicaput īclinata ē. Uentꝰ aūt ⁊ mare: demones ⁊ ꝑſecutortiſūt: ꝗbꝰ dicit: Tace: qn̄ cōpeſcit edicta reguꝫ iniquoꝝ viluerit. Trāꝗllitas magna ē pax eccl̓e poſt p̄ſſura: ſiue tperica poſt vitā actiuā. BED A. Uel nauicula qua aicedpaſſiōis arbor ītelligit̉ ꝑ quā fideles ad ſecuritate ſecūtoris ꝑueniūt. Alie naues q̄ fuiſſe dicunt̉ cū dn̄o: illos ſsficāt ꝗ fide dn̄ice crucis ībuti ſunt: nō tn̄ turbine tributnū pulſati. Uel poſt tētationū ꝓcellas ſerenitate pacis ſatur. Diſcipl̓is āt nauigātibꝰ xp̄s obdormiuit: qꝛ ſituri regni ꝗetē mediātibꝰ tp̄s dn̄ice paſſiōis aduenit. ꝰſero factū fuiſſe ꝑhibet̉: vt v̓i ſolis occubitū nō ſola bnidmitio ſꝫ ip̄a diſcedētis luciſ hora ſignificet. Aſcēdete alpuppim crucis: fluctꝰ blaſphemātium ꝑſecutoꝝ aſiuor-