Marcus
ꝑ parabolā audiētiū mētē vt māifeſtiorem ẜmonē faceretjres viſui on̄dēs. THEOPHI. Et vt attētiores faceretcauditores pͥmā ꝑabolā p̄ponit de ſemine qd̓ ē v̓buꝫ dei. vn̄qͥſeꝗt̉: Et dicebat illis ī doctrīa ſua nō moyſi: nō ꝓphetaꝝ: q̄tſuū p̄dicat euāgeliū. Exijt ſeminās ad ſeminādum. Semi6nās aūt xp̄s ē. CHRY. Nō āt loco exiuit ꝗ p̄ſens extitiīoībꝰ ⁊ īplet: ſꝫ habitu ⁊ diſpēſatōe qͣ nob̓ factꝰ ē ꝓpingor ꝑjicarnis amictū. Quia .n. nō valebamꝰ ire ad eū peccatis īpediētibꝰ iter nr̄uꝫ: ip̄e exijt ad nos. Exijt āt p̄dicās pietatis ſeminare ſermonē quē copioſe loq̄bat̉. Nō aūt īculcat ẜmonē eūdē ī eo qd̓ dicit: Exijt ſeminās ad ſeminādū. exit eniI.aliqn̄ ſeminās: aut vt faciat nouale: aut herbas malas euellat: aut aliꝗd aliud oꝑet̉. Iſte aūt exijt ad ſeminandū. BEl1DA. Uel exijt ad ſeminādū cū poſt vocatā ad fideꝫ ſuamꝑtē ſynagoge electā ad vocatōeꝫ quoqꝫ gētiū gr̄e ſue donadiffudit. CHRV. Sicut āt ſeminās nō diſcernit terramſubiectā: ſꝫ ſimpl̓r ⁊ abſqꝫ diſcretione ſemē mittit: ſic ⁊ ip̄o1oēs alloꝗt̉. Et ad hoc ſignificādū ſubdit: Et dum ſeminat2alid̓ cecidit circa viā. THEOPHI. Uide qꝛ nō dixit ꝙ5ꝓiecit illud ī via: ſꝫ qꝛ cecidit. ꝗ enī ſeminat quātū ni ſe ē interrā bonā ꝓijcit: ſꝫ illa ſi fit mala corrūpit v̓bū. Uia āt xp̄ē. īfideles aūt ſunt circa viā .i. extra xp̄ꝫ. BED A. Ul̓ viē mēs ſedulo malaꝝ cogitationū motu trita: ne v̓bi ſemenī ca germīare ſufficiat. Et iō ꝗcꝗd bōi ſeminis vicinia talisvie ꝯtigerit perit: ⁊ a demōibꝰ rapit̉. vn̄ ſeꝗt̉: Et vene. voluce. ⁊ come. illud. Recte aūt demōes volucres celi dicūt̉: ſiue qꝛ celeſtis ſpūaliſqꝫ ſunt naͣe: ſiue qꝛ ī aere habitāt. Uelꝗ ſunt circa viā ſunt negligētes ⁊ deſides. Seꝗt̉: Alid̓ verocecidit ſupra petroſa. Petrā dicit duritiā ꝓterue vētis: terrā leuitatē aīe obediētis: ſolē feruorē ꝑſecutōis ſeuiētis. Ztitudo gͦ terre q̄ ſemē dei debuerat acciꝑe ꝓbitas ē animdiſciplinis celeſtibꝰ exercitati: atqꝫ ad obediēdū dīnis eloquijs regl̓ariter īſtituti. Petroſa āt loca q̄ viꝫ radicis ſuſcipiēde nō habēt illa ſūt p̄cordia q̄ dulcedīe tm̄ auditi ẜmonis ac ꝓmiſſis celeſtibꝰ ad horā delectāt̉: ſꝫ ī tꝑe tētatōis recedūt: qꝛ paꝝ ē ī eis ſalutaris d̓ſiderij qd̓ ſemē vite ꝯcipiat.THEOPHI. Uel petroſi ſūt ꝗ modicū adherentes petre .i. xp̄o inqͣꝫtū ad tp̄s v̓bū recipiūt poſtmodū abijciūt recedētes. Seꝗt̉: Et aliud cecidit īter ſpinas. ꝑ qd̓ ſignanturaīe ml̓ta curātes. Spine .n. cure ſūt. ¶HRV. Ulteriꝰ v̓oponit terrā bonā dicēs: Et aliud cecidit ī terrā bonā. Secūdū .n. conditōeꝫ terre ē dr̄ia fructuū. Multa ē aūt dilectioſeminātis ad hoīes qm̄ ⁊ pͥmos cōmēdat: ⁊ ſecūdos nō reicit: ⁊ tertijs tribuit locū. THEOPHI. Uide ēt qūo mali ſūt plurimi: ⁊ pauci ꝗ ſaluāt̉: qͣrta .n. pars ſeminis īuenit̉ſaluata. CHRV. Nō tn̄ maior ꝑs ſeminis occaſiōe amittitur ſeminātis: ſꝫ terre recipiētis .i. aīe audiētis. ⁊ ꝗdē materialis agricola hoc mō ſeminādo cōgrue īcuſaret̉. Nō .n.ignorat lapidē aūt viā aut terrā ſpinoſaꝫ: terrā pinguē nonfieri. In rōnabilibꝰ v̓o nō ē ſic. Petrā .n. poſſibile ē fieri terrā pinguē: ⁊ viā nō cōculcari ⁊ deſtrui ſpinas qd̓ ſi fieri nonpoſſet: nō ibi ſeminaſſet. Per hoc gͦ nob̓ tribuit penitentiſpeꝫ. Seꝗt̉: Et dicebat ꝗ hꝫ aures audiendi audiat. HIRO. Quotiēs hec admōitio ī euāgelio aūt ī apocalipſi ioānis īterponit̉: myſticū hͦ qd̓ dr̄ atqꝫ ad audiēdū diſcēdūqꝫīſinuat̉. Aures .n. audiēdi ſunt cordis ⁊ ſenſus īterioris aures obediēdi ⁊ faciēdi q̄ iuſſa ſunt. Seꝗt̉: ⁊ cū eſſet ſingularis īterrogabāt eū hi ꝗ cū eo erāt. xij. ꝑabolam exponere. ⁊dice. eis. Uob̓ datū ē ſcire myſteriū regni dei. illis aūt q foris ſūt ī para. oīa fiūt. BED A: Qua ſi diceret: vos ꝗ eſtisdigni oīa q̄ ad p̄dicatōeꝫ ſūt cōgrua edoceri parabolaꝝ manifeſtationē addiſcetis. Ad iſtos aūt ꝑabolis verſus ſuꝫ: qꝛdigni nō ſūt addiſcere ꝑꝑ eoꝝ maliciā. Qui .n. legis quā acceꝑant obediētiā nō tenebāt: iuſtū fuit vt noui ſermōis p̄tcipationē nō haberēt: ſꝫ ab vtroqꝫ ſunt aliēi. Oſtēdit .n. perdiſcipuloꝝ obediētiā ꝙ ꝑ ꝯtrariū īdigni facti ſūt reliꝗ my
ſtice doctrīe. Poſtea v̓o īductōe vocis ꝓphetice eoꝝ ꝯcdit neꝗtiaꝫ tāqͣꝫ a lōge cōfutatā. vnde ſeꝗt̉: Ut vidētesdeant ⁊ nō videāt: ⁊ audiētes audiant ⁊ nō ītelligāt. Ouadi. vt ꝓphētia īpleat̉ q̄ hoc p̄dicit. THEOPHI. Deꝰneos fecit vidētes .i. ītelligētes bonū. Ipſi v̓o nō videt vortarie ſe fingētes nō videre: ne ꝯuertant̉ ⁊ corrigāt ſe tanſue ſaluti īuiderent. Seꝗtur: Nequando ꝯuer. ⁊ di. eis peCHRV. Sic gͦ vidēt ⁊ n̄ vidēt: audiūt ⁊ nō ītelligūt. o.n. vidēt ⁊ audiūt: cōtingit eis ex gr̄a dei. ſed qd̓ vidēt ⁊ nōītelligūt: ꝯtingit eis: qꝛ gr̄aꝫ reciꝑe nolūt ſꝫ oculos clauo⁊ fingūt ſe nō videre: neqꝫ dictis acꝗeſcunt: ⁊ ſic a peccatinō mutant̉ ꝑ hoc qd̓ vidēt ⁊ audiūt: ſed ꝯtrariū patiumTHEOPHI. Uel pōt al̓r ītelligi ꝙ reliꝗs loq̄bat̉ inrabolis: vt vidētes nō videant: ⁊ audiētes nō ītelligāt de.n. dat viſuꝫ ⁊ ītellectum his ꝗ petūt: reliquos aūt obcecene ī maiorē redargutionē fit eis: qd̓ cū ītelligerēt: noluerifacere q̄ oꝫ. vn̄ ſeꝗt̉: Ne qn̄ ꝯuer. ⁊ di. eis pec. AVCVde cōcor. euā. Uel hoc ītelligunt̉ peccatis ſuis meriuſſexnō ītelligerēt ⁊ tn̄ hoc ip̄ꝫ miſericorditer eis factū vt pecota ſua cognoſcerēt: ⁊ ꝯuerſi veniam mererēt̉. HIFRIllis gͦ ꝗ foris ſūt ī ꝑabol̓ oīa fiūt: ⁊ fcā .ſ. ⁊ v̓ba ſaluatorisnꝫ ī his q̄ oꝑabat̉ v̓tutibꝰ nꝫ ī eis q̄ p̄dicabat archāis eū cognoſcere deū valēt. ¶HRV. Iōqꝫ ad remiſſionē pctōattīgere n̄ valēt. Ꝙ āt n̄ loq̄bat̉ eis niſi ī ꝑabol̓: nec oīnolꝗ d̓ſiſtebat: demōſtrat ꝙ his ꝗ bono ꝓpīꝗ ſūt: ⁊ ſi ī ſeip̄is bonū n̄ habeāt: occultū tn̄ eis on̄dit̉. Cū āt aliꝗs cū reuerētiaac recto corde accedit: occultoꝝ reuelatione cōſeꝗt̉ abūdāter. Cū aūt non ſana ſentit: nec his q̄ ml̓tis facilia ſūtfiet: nec etiā eoꝝ auditu. Seꝗt̉: Et ait illis neſcitis parabolā hāc: ⁊ qūo oēs parabolas cognoſcetis? HIFRO. Opoͣtebat ſiꝗdē vt illi ꝗbꝰ ī parabolis loq̄bat̉: reꝗrerettelligerēt: ⁊ ꝑ apl̓os quos cōtēptos habebāt diſcerēt myſtiriū regni qd̓ ipſi nō habebāt. GLO. Et iō dn̄s hec dicēon̄dit oportere eos ⁊ hāc pͥmā ⁊ oēs ꝯn̄tes ꝑabolas ītere. ꝑꝑ qd̓ exponens ſubdit: Qui ſeminat: verbum ſerCHRV. Et ꝗdē ꝓphete docrinā populi plātatiōi vineꝯparauit: hoc v̓e ſeminatōi: manifeſtās ꝑ hoc ꝙ breuiorenūc ⁊ facilior obediētia ⁊ ſtatiꝫ fructū dabit. BEDA. Inhac aūt dn̄i expoſitōe oēs eoꝝ q̄ audire v̓ba ſalutis potuerūt ſi ad ſalutē ꝑuenire neq̄unt diſtātia ꝯp̄hēdit̉. ſunt nāꝗ v̓bū qd̓ audiūt: nulla fide: nullo ītellectu: nulla ſaltē tentādi vtilitatis occaſiōe ꝑcipiūt. de ꝗbꝰ dicit: Hi autē ſurcirca viā. Cordibꝰ .n. eoꝝ mādatū v̓bū: ꝯfeſtim īmūdi ſpiritꝰ qͣſi vie trite volucres ſemē eripiūt. Sunt ꝗ auditi v̓bivtilitatē ꝓbāt ⁊ deſideriū guſtāt. ſꝫ ne ad id qd̓ ꝓbant ꝑniāt: alios hꝰ vite aduerſa terrēdo: alos ꝓſꝑa blandiēdo retardāt. de quoꝝ pͥmis dr̄: Et hi ſunt ſimiliter ꝗ ſupra petrſa. De alijs dr̄: Et alij ſunt ꝗ ī ſpinis. Spine aūt diuitie vocetur: qꝛ cogitationū ſuaꝝ pūctōibꝰ mētē lacerāt: ⁊ cū vſoad peccatū ꝑtrahūt qͣſi īflicto vulnere cruētāt. Dicit auieEt erūne ſeculi ⁊ deceptio diuitiaꝝ. Quēcūqꝫ .n. ſupuacidiuitiaꝝ decipit apetitus: neceſſe ē mox curaꝝ eruna colnuaꝝ affligat. Addit āt. Et circa reliqͣ ꝯcupiſcētie. qꝛ qdatis dei ꝯtēptis circa reliqͣ cōcupiſcēs aberrat: ad gauobeatitudinis nō pōt attīgere. Suffocāt aūt hō cōcupſſtv̓bū: qꝛ bonū d̓ſideriū ad cor ītrare nō ſinunt: qͣſi aditutꝰ vitalis necāt. Excipiūt̉ aūt ab his hoīuꝫ differetijs ęles ꝗ nec audire v̓ba vite merēt̉. THEOPHII. Foꝗ ſemen ſuſcipiūt ꝯuēiēter rurſus tres ſūt gradus. vn̄ ſoEt hi ſunt ꝗ ſuꝑ terrā bonam ſemi. Qui ī centū fructificūtſunt ꝗ ꝑfectā ⁊ obediētē habēt vitā vt v̓gines ⁊ herenQui āt ī. lx. ꝗ mediocriter ſe hn̄t vt ꝯtinētes: ⁊ q ī cenſūt: Qui aūt. xxx. q̄ ꝑui ꝗdē ſūt ẜm vpriā v̓tutē fructu ſites: vt layci ⁊ ꝗ ī cōiugio ſūt. BED A. Ul̓. xxx. fricuncocum aliꝗs fidem ſancte trinitatis electorum cordibusſinuat. lx. cum perfectionem docet bone operationis cel-