Druckschrift 
Opus aureum Sancti Thome// de aquino super quatuor// euangelia
Seite
121r
Einzelbild herunterladen
 

Capi.III

i 2 1

Capi.op̄m predicare peccator: neꝗs dum predicantē audit: ſequatur errantē. improbus enim magiſter eſt diabolus qui falca veris ſepe permiſcet: vt ſpiritꝰ veritatis teſtimoniū fraudis obtegat. Ceterū nō ſolū demones: ſed ⁊ a chriſto ſanati:gapoſtoli ante paſſionē precipiunt̉ reticere de illo:ne diuina maieſtate p̄dicata paſſionis dipenſatio differret̉. Iuxtaallegoriā vero in hoc ꝙ dn̄s egreſſus d̓ ſynagoga ſeceſſit acmare gentiū ſaluationē prefigurauit: ad quas venire ꝑ fidēacta ob perfidiā iudea dignatus eſt. Recte enim diuerſis erroꝝ anfractibus iactate nationes inſtabilitati pelagꝯparantur. Multa aūt turba a diuerſis ꝓuincijs ſecuta eſtcu qꝛ predicātibus apl̓is multas nationes ad ſe venienteshenigne ſuſcepit. Nauicula vero dn̄o in mari deſeruiēs eccleſia eſt de gentibꝰ ꝯgregata. ꝓpter turbam aūt ne ſe ꝯprimat nauiculā aſcēdit: qꝛ turbidas carnaliū mentes fugiensad eos qui gloriā ſecl̓i ſpernūt venire ⁊ māſionē facere gadet. Piſtat aūt inter ꝯprimere dn̄m ⁊ tangere. cōprimūt enīeū carnalibus cogitationibꝰ aūt factis pacē turbāt in qͣ veritas manet. tangit vero ꝗ ꝑ fidē ⁊ dilectionē eū ſuſcepit corde: vn̄ qui eū tetigerūt ſaluati eſſe perhibentur. THFOMoraliter aūt herodiani .i. carnales chriſtū interficere volunt. Herodes enim pelliceus interpretatur. Qui vero d̓ ptria ſua egrediunt̉ .i. a carnali habitudine hi ſequūt̉ Chriſti⁊ eoꝝ plage curant̉ .i. peccata q̄ ꝯſcīaꝫ vulnerāt. Ih̓s aūt innobis eſt ratio que precipit vt nauicula noſtra .i. corpus ei d̓ſeruiat: ne rationē turbatōnes opprimant rerum. Et aſcendens in montē vocauit ad ſe quos voluit ipſe ⁊ venerūt ad eū: ⁊ fecit vt eſſent. xii. cuꝫillo: ⁊ vt mitteret eos predicare. ⁊ dedit illis poteſtatē curandi infirmitates ⁊ eijciēdi demoniaEt impoſuit ſymoni nomē Petrus: ⁊ Iacobūzebedei. ⁊ Ioānē fratrē Iacobi: ⁊ impoſuit eisnoīa boanerges: quod eſt filius tonitrui: ⁊ Andreā ⁊ Philippū ⁊ Bartholomeū ⁊ Matthouꝫ ⁊ Thomā ⁊ iacobū alphei ⁊ Thadeū: ſymonē chananeū ⁊ Iudā ſcarioth ꝗ tradidit illum.BEDA. Poſtqͣꝫ nephandos ſpūs ſe p̄dicare ꝓhibuit: elecos ꝗ ⁊ īmundos ſpūs eijcerēt: ⁊ euāgeliū predicarentvnjiEt aſcē. ī mō. vo. ad ſe quos vo. ip̄e. THFO. Lucas aūt dicit ꝙ aſcēdit ad orādū. poſt miraculorū enī on̄ſionē orat docens nos ꝙ oꝫ gratias agere cū ꝯſequimur aliꝗboni: ⁊ hoc diuine v̓tuti appropriare. CHRV. Prelatoretiā eccl̓ie inſtruit in orationibꝰ ꝑnoctare anteqͣꝫ ordinationē faciāt vt eoꝝ officiū nō fruſtret̉. Cū ergo ẜꝫ lucā dies factus eſſet vocauit quos voluit. Erant eniꝫ plures ꝗ eū ſebantur. BED A: Non enī illoꝝ electionis ac ſtudij: ſꝫ diuine erat dignationis ⁊ gr̄e: vt in apl̓atū vocarent̉: Monsetiā ille in quo apl̓os dn̄s elegit altitudinē deſignat iuſticiin qua erant inſtituendi: ⁊ quā erant hominibꝰ p̄dicaturi.HIERO. Uel Chriſtus ſpiritaliter mōs ē ex quo aq̄ vuent: lac in paruuloꝝ ſalutē p̄paratur: pinguēdo ſpirtalismoſcit̉: ⁊ ꝗcꝗd ſūme bonū credit̉ in mōtis iſtius eſtgratia ꝯſtitutuꝫ. In mōtē ego vocant̉ excelſi meritis ⁊ vebis: vt locꝰ ꝯgruat meritis altis. Seꝗt̉: Et ve. ad eū ⁊ fe. vteent. xij. cū illo: ⁊ vt mit. eos p̄dicare: Spēm enī Iacob d̓lexit dn̄s: vt ſint ipſi ſuꝑ thronos. xij. iudicantes. xij. tribusſrael: qui etiā trini ⁊ quaterni circa tabernaculū dn̄i excibāt: ſctā dn̄i verba humeris oꝑū portāt. BED A. In hoenim ſacramento quondā filij Iſrael circa tabernaculumcaſtramētabātur vt ex omni parte ꝑ quadrū trine tribꝰ marerent. Ter aūt quattuor. xij. faciunt: ⁊ ter quaterni ad predicandū ſūt miſſi apl̓i: vt per vniuerſas qͣdrati orbis plagaap̄ticaret gētes in noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti. Seꝗtur: Etdedit illis poteſtatē cu. īfir. ⁊ euci. de. vt .ſ. ꝓmiſſoꝝ celeſtiuꝫ

magnitudine atteſtaret̉ magnitudo factoꝝ ⁊ noua facerētꝗ noua predicarent. THEO. Numerat aūt apl̓orū noīa:vt ꝓpter falſos apl̓os euitandos ſint noti ⁊ veri. ⁊ ideo ſectur: Et impo. Simo. no. Petrus. AVQV. d̓ cō. euā. Nullus aūt putet nūc accepiſſe Symonē nomē vt petrus vocaret̉ ne ſit ꝯͣriū Ioāni ꝗ lōge an̄ dictū eē illi ꝯmemorat: Tuvocaberis Cephas: qd̓ interpretat̉ Petrus. Marcus aūt recapitulādo hoc ꝯmemorauit. Cū eniꝫ vellet noīa. .xij. apl̓oꝝenumerare: ⁊ neceſſe hēret Petrū dicere: breuiter inſinuare voluit ꝙ nō hoc antea vocaret̉: ſꝫ hoc ei dn̄s nouū īpoſuerit. BED A. Ideo aūt dn̄s voluit eū pͥus aliter vocari: vtex ipſa cōmutatiōe noīs ſacr̄m ꝯmēdaret̉. idē ē gͦ grece ſiuelatine Petrus qd̓ ſyriace Cephas: ⁊ in vtraqꝫ lingua nomēa petra deriuatū ē. nec dubiū ꝗn illa de qͣ Paulꝰ ait. Petraautem erat Chriſtus. Nā ſicut lux v̓a erat ⁊ Chriſtus donauit apl̓is vt lux mundi vocēt̉: ſic ⁊ Simōi ꝗ credebat in petrā: Chriſtus petre largitꝰ eſt nomē. HIERO. De obediētia aūt quā Simon ſignificat. aſcenditur ad agnitionē quaꝫſignificat Petrus. Sequitur ⁊ iacobū cebe. ⁊ Io. fra. Iaco.BED A. Subaudit̉ a ſuꝑioribꝰ vocauit ad ſe aſcēdēs inmōtē. HIE. Iacobū .ſ. ꝗ ſupplātata hꝫ tota deſideria carinis ⁊ Ioānē ꝗ gr̄a accepit: qd̓ alij ꝑ laborē tenēt. Seꝗt̉: Etmpo. eis noīa boanerges. C HRY. Filios ꝗdem zebedeiſic noīat ꝑꝑ hoc ꝙ magna ⁊ clara dīnitatis edicta debebātorbi terre diffudere. HIERO. Uel ꝑ hoc triū ſuꝑioꝝ ſublime on̄dit̉ meritū: ꝗ ī mōte merēt̉ audire tonitruuꝫ pr̄isꝑ nubē de filio tonātis: Hic ē filiꝰ meus dilectꝰ. vt ⁊ ip̄i pernubē carnis. ⁊ ī ignē v̓bi qͣſi fulgura ī pluuiā ī terris ſpargerēt: qm̄ dn̄s fulgura ī pluuiaꝫ fecit: vt extīguat miẜicordiaqd̓ iudiciū vrit. Seꝗt̉: Et Andreā. ꝗ viriliter vim facit ꝑditōi: ⁊ vt rn̄ſum mortis ī ſe ſꝑ habeat ⁊ aīa eius ſit ſemꝑ ī manibꝰ ſuis. BED A. Andreas .n. grecum nomen eſt: ⁊ interp̄tat̉ virilis: ab arach qd̓ ē vir: qꝛ viril̓r dn̄o adheſit. Seꝗt̉:Et Philippū. HIERO. Qui eſt os lāpadis ꝗ illuminarepōt ore qd̓ corde cōcepit: cui dedit dn̄s aꝑtōeꝫ oris illuminātis. Scimꝰ hūc modū locutōis ꝓpriū eē diuinaꝝ ſcripturaꝝ ꝙ hebrea noīa ad aliqd̓ myſteriū ſignificatōis ſunt poſita. Seꝗt̉: Et Bartholomeū. ꝗ eſt filius ſuſpēdentis aqͣs: illius .ſ. ꝗ dixit: Et mādabo nubibus meis ne pluāt ſuꝑ eumimbrē. Nomen v̓o filij dei ꝑ pacē ⁊ dilectionē acꝗrit̉ inimici. Beati .n. pacifici: qm̄ filij dei ſūt. Et diligite inimicos veſtros vt filij dei ſitis. Sequit̉: Et Mattheū: ꝗ eſt donatuscui donat̉ a domino: vt nō ſolū remiſſionē peccatoꝝ adippiſcat̉ ſꝫ numero aſcribat̉ apl̓oꝝ. Et Thomā. ꝗ ē abyſſus:ml̓ta .n. ꝓfunda ſciētes dei numine ꝓferūt. Seꝗtur: Et Iacobū Alphei .i. docti vel milleſimi: cuius a latere cadēt mille. h̓ alter Iacobꝰ ē: cui colluctatio nō ē aduerſus carnē ⁊ ſāguinē: ſꝫ aduerſus ſpūales neꝗͣtias. Seꝗtur: Et Thadeū isē corculus .i. cordis cultor ꝗ ꝯſeruat cor ſuū omni cuſtodia.BED A. Thadeus aūt ip̄e eſt quē Lucas in euangelio ⁊in actibus apl̓oꝝ iudā iacobi noīat. erat .n. frater iacobi fretris domini vt ip̄e in epiſtola ſua ſcripſit. Seꝗtur: Et ſymonē chananeū ⁊ iudā ſcarioth ꝗ tradidit illū. Hec cū additamēto poſuit diſtinctionem Simonis Petri ⁊ iude Iacobi.Simon aūt chananeus dicit̉ ab chana vico galilee: Iudasaūt ſcariotha vico in quo ortus eſt: aut ex tribū iſachar dicicitur. HIERO. Quomō īter apoſtolos cōputat̉: vt diſcamus ꝙ deus nō repellit aliquē ꝓpter futurā maliciam ſedꝓpter p̄ſenteꝫ virtutē dignū facit habere. HIERO. Sꝫmon autē ponens triſticiā interp̄tatur. Beati nanqꝫ qui ligent nunc: qm̄ ipſi cōſolabunt̉. Chananeus aūt .i. celotes d̓cit̉ quē celus domus dei comedit. Iudas autem ſcarioth ēqui non delet peccatū ſuū ꝑ penitentiā. iudas .n. confitensvel glorioſiis interpretatur: ſcarioth autem memoria mortis. Sunt autem confeſſores multi in in eccleſia ſuperbi etglorioſi: vt ſymon magus ⁊ arrius ⁊ ceteri heretici: quoruꝫ