Capi.XXVI

ioꝫ

Capi.raliter inſtruimur vt quātum confidimus de ardore fideirantum timeamus de carnis fragilitate. videtur tamen acuſabilis petrus: ⁊ quoniā contradixit: ⁊ quoniā alijs ſeip̄mprepoſuit: ⁊ tertio: quoniā totuꝫ ſibi attribuit qͣſi fortiter eſet perſeueraturus. vt hoc igitur in eo ſanaret. permiſit fieri eius caſum: non impellens eum ad negandum: ſed eū ſibipeſerens: ⁊ naturaꝫ humanaꝫ de fragilitate conuincens.ORIGE. Unde alij diſcipuli ſcandalicati ſūt in ieſu. Potrus auteꝫ non ſoluꝫ ſcandalizatur: ſed abundantius relirquitur vt ter denegaret. vnde ſequitur: Ait illi ieſus. Amenvico tibi: quia in hac nocte antequam gallus cantet: terme negabis. AVGV. de concor. euange. Poteſt autem mouere ꝙ tā diuerſa nō tm̄ verba: ſed etiaꝫ ſnīas euangeliſte premittunt: quibus premonitus petrus illā preſumptioneꝫ proferret vel cum domino vel pro domino moriendi: ita vt cogant intelligibiliter euꝫ expreſſe preſumptioneꝫſuam diuerſis locis ſermonis chriſti: ⁊ ter illi a domino reſponſuꝫ ꝙ eū eſſet ante galli cantū ter negaturus: ſicut etiāpoſt reſurrectionē ter illū interrogat vtrū eū amet: ⁊ mādatum de paſcendis ouibus ter precepit: Quid enim habenhec verba matthei vel ſententie ſimile illis vl̓ ꝗbus ẜm ioānem vel quibus ẜm lucam petrus protulit preſumptionemſuam. Marcus auteꝫ pene ipſis verbis hoc cōmemoratbus ⁊ mattheus: niſi ꝙ diſtinctius quemadmodum futurieſſet: expreſſit dictum eſſe a dn̄o. Amen dico tibi quia tu hodie in nocte hac priuſqͣꝫ bis gallus vocem dederit ter me esnegaturus. vnde non nullis qui parum attendunt: Marcvidetur non congruere ceteris. tota enim negatio petri trina eſt: que ſi poſt primum galli cantum inciperet: falſum dxiſſe viderentur tres euangeliſte qui dicūt dixiſſe dominūꝙ anteqͣꝫ gallus cantaret eū petrus eſſet negaturus. Ruiſus ſi totam trinam negationem ante peregiſſet qͣꝫ cantaregallus inciperet: ſuperfluo dixiſſe marcus deprehēdereturex perſona domini: Priuſqͣꝫ gallus bis vocem dederit teme es negaturus. Sed quia ante primum galli cantum cepta eſt illa trina negatio: attenderunt tres euangeliſte nonquando eam completurus eſſet petrus: ſed quanta futuraeſſet ⁊ quando inceptura: ideſt ante galli cantum: quanquam in animo eius ⁊ ante primum galli cantū tota poſſetintelligi: quoniam ante galli cantum tantus timor obſederat mentem: qui eam poſſet vſqꝫ ad tertiam negationemperducere. Multominus igitur mouere debet: quia trinanegatio etiam trinis negantis vocibus ante galli cantuꝫ cepta: ⁊ ſi nō ante primū galli cantū peracta eſt: tanqͣꝫ ſi alicuidiceret̉: Anteqͣꝫ gallus cantet ad me ſcribes epiſtolamin qua mihi ter cōuiciaberis: nō vtiqꝫ ſi eā an̄ oēꝫ galli cartum ſcribere īciperet: ⁊ poſt primū galli cātū finiret: iō dicendū erat falſuꝫ fuiſſe p̄dictū. ORIGE. Queres autemſi poſſibile erat vt nō ſcādalicaret̉ petrus: ſemel ſaluatordicēte: qm̄ oēs vos ſcādalū patiemini in me. Ad qd̓ aliquisreſpodebit: qm̄ neceſſe erat fieri qd̓ predictum erat a ieſu.Alius aūt dicit: qm̄ qui exoratꝰ a niniuitis: que predixeraꝑ Ionā nō fecit: poſſibile fuit vt repelleret etiaꝫ ſcandalūa petro deprecante. Nunc auteꝫ ꝓmiſſio eius audax in affctū quidē prōpto: nō ſine prudenti facta eſt ei cauſa: vt n̄ſoluꝫ ſcandelicaret̉: veruꝫ etiaꝫ ter denegaret. poſtqͣꝫ autēcum affirmatione iuramenti ꝓnunciauit: dicet aliquis ꝙnō erat poſſibile vt non denegaret. Si eniꝫ iuramētū eratchriſti amen: mentitus fuiſſet dicendo. Amen dico tibi. ſiverū dixiſſet petrus: quia non te negabo. videntur autemmihi ceteri diſcipuli cogitantes quod primū fuerat dictuꝫOinnes vos ſcaudaluꝫ patiemini: Ad hoc autem quod dicius eſt petro. Amen dico tibi ⁊c̄. ꝓmiſerūt ſimiliter petroquia non erant cōprehenſi in illa prophetia. vnde ſequiturAſt illi petrus: Etiam ſi oportuerit me mori tecum non teeaabo. Similiter ⁊ omnes diſcipuli dixerunt: hic etiaꝫ po

trus neſcit quid loquatur: Cum ieſu enim mori pro omnibus moriēte hoīuꝫ nō erat: qm̄ oēs fuerāt in peccatis: ⁊ oēsopus habebāt vt ꝓ eis alius moreret̉: nō ipſi ꝓ alijs. RABA. Sꝫ qꝛ ītellexerat petrꝰ dn̄ꝫ pre timore mortis eū ſe p̄dixiſſe negatuꝝ: ob hͦ dicebat: ꝙ lꝫ ꝑiculū mortis īmineretnullo mō ab eius fide poſſet auelli: ⁊ ſil̓r alij apoſtoli per ardorē mentis nō timuerunt damnum mortis. ſed vana fuitp̄ſumptio hūana ſine protectione diuina. CHRY. in ho.Hīc ergo magnū diſcimus dogma ꝙ nō ſufficit deſideriūhominis: niſi diuino aliquis potiatur auxilio.¶ Tunc venit ieſus cum illis in villam que dicitur gethſemani. Et dixit diſcipulis ſuiſ: Sedetehic donec vadam illuc ⁊ orem. Et aſſumpto petro ⁊ duobꝰ filijs zebedei: cepit ꝯtriſtari: ⁊ meſtus eſſe: tunc ait illis: Triſtis eſt anima mea vſqꝫ ad mortem. Suſtincte hic ⁊ vigilate mecuꝫ.REMI. Paulo ſuꝑiꝰ euāgeliſta dixerat: qꝛ hymno iā dcōexijt cū diſcipulis in mōtē oliuēti: ⁊ vt oſtēderet ad quē locū ipſiꝰ mōtis diuerterit: ꝯſequēter adiūxit: Tunc venit iſus cū illis in villā q̄ dr̄ gethſemani. RAB A. Lucas dic̄.In mōtē oliuēti. Ioānes Trās torrente cedron. qd̓ idē eſtqd̓ gethſemani: ⁊ eſt locus in quo orauit ad radicem mōtisoliueti: vbi ortus eſt. vbi ēt eccleſia ē edificata. HIERO.Gethſemani īterp̄tat̉ vallis pinguiſſima: in qͣ iuſſit diſcipulos ſedere pauliſper. ⁊ expectare redeuntē: donec ꝓ cūctisdn̄s ſolus oraret. ORIGE. Nō enī ꝯueniebat vt ibi caꝑetur: vbi cū diſcipulis maducauerat paſcha. ꝯueniebat autē⁊ priuſqͣꝫ ꝓderetur orare: ⁊ eligere locū mūdū ad orationē.vnde ſeꝗtur. Et dixit diſcipulis ſuis: ſe. hic do. va. il. ⁊ oreꝫ.CHRY. in ho. Hoc aūt dicit: qꝛ diſcipuli indiuiſibiliterſeq̄bant̉ chriſtū. Cōſuetudo enī ei erat ſine diſcipulis orare: hoc auteꝫ faciebat erudiens nos in orationibus quieteꝫnobis conſtituere ⁊ ſolitudinem querere. DAMA. inli. iij. Sed cum oratio ſit aſcenſus intellectus ad deum. vepetitio decentium a deo: qualiter dominus orabat? Neqꝫenim aſcenſione que ad deum eſt indigebat intellectꝰ eiusſemel ẜm perſonam deo verbo vnitꝰ: neqꝫ .n. ea que a deo ēpetitione: vnus enim deus ⁊ homo chriſtus eſt. Sed formans in ſeipſo quod noſtrum eſt: docuit nos a deo patre petere: ⁊ ad ipſum extendi: ſicut enim paſſiones ſuſtinuit vttriumphans nobis aduerſus eas victoriam tribueret: itaorat: nobis viam faciens ad eam que ad deum eſt aſcenſionē: ⁊ pro nobis omnem iuſtitiam implens: ⁊ reconciliāsnobis patrem ſuum: ⁊ vt principium ipſum honorans. ⁊monſtrans ꝙ non eſt deo contrarius. REMI. Cum autem dominus in monte orauit: Docuit nos in oratione proceleſtibꝰ dominum ſupplicare. Cuꝫ vero in villa orauit nosinſtruxit vt in oratione ſemper humilitatem ſeruare ſtudeamus. RAB A. Pulchre autem appropinquans paſſioni: in valle pinguedinis oraſſe dicitur: vt demonſtraretꝙ per vallem humilitatis ⁊ pinguedinem charitatis mortem pro nobis ſuſceperit. Moraliter etiam nos inſtruxit:vt non geſtemus cor aridum a pinguedīe charitatis. RABA. Appropinquās morti dominus in valle pinguedinisorauit: quia per vallem humilitatis ⁊ pinguedine cbaritatis ꝓ nobis mortē ſubijt. REMI. Qꝛ vero fidē diſcipulorum ⁊ conſtantiam deuote ſibi voluntatis accepetat: ſedturbandos illos ⁊ diſpergendos preſciebat: ideo iuſſit eosin loco ſedere: nā ſedere reꝗeſcētis eſt: laboraturi .n. erāt eūnegaturi. Qualiter aūt ꝓgreſſus ſit manifeſtat: cū ſubiūgitEt aſſum. petro ⁊ duobꝰ filijs zebedei: cepit cōtriſtari ⁊ meſtus eſſe. Illos vꝫ aſſumpſit quibus in monte claritatemſue maieſtatis oſtenderat. HIL A. Sed quia dicit: Cepitcontriſtari ⁊ meſtus eſſe: hereticorum omnis hic ſenſus eſt: