Capi.XXVI

Capi̓.XXV

i oc

Capi.rij erāt. REMI. Cōdēnant̉ āt iſti ⁊ qꝛ ꝯgregati ſūt: ⁊ qꝛ pͥrcipes ⁊ ſacerdotes fuer̄t. quo .n. plures ad ꝑagēdū aliquomalū ꝯueniūt: ⁊ quo ſublimiores: ⁊ nobiliores fuerīt: eo deteriꝰ hr̄ malū qd̓ ꝯmittit̉: ⁊ eo maior pēa illis p̄parat̉. Ad oraēdā āt dn̄i ſimplicitatē ⁊ īnocētiā addit euāgeliſta. Ut iecuꝫ po. te. ⁊ occi. In quo .n. nullā mortis cāꝫ īuēire poterāꝯſiliū fecer̄t vt dolo tenerēt ⁊ occiderēt. CHRV. ī ho. C.quliati ſūt gͦ vt tenerēt eū occulte ⁊ īterimerēt: formidabātar ppl̓ꝫ: iōqꝫ expectabant feſtiuitatē p̄terire. ꝑꝑ qd̓ ſeꝗt̉. Diqu nō ī di. fe. Diabolꝰ .n. nolebat ī paſcha xp̄ꝫ pati: vt nō manifeſtā eiꝰ ꝯſtitueret paſſionē. Prīcipes āt ſacerdotū nō eaqͣ dei ſūt timuerūt: ne .ſ. pctō ī hoc tꝑe ꝑacto maior eius innatio fierꝫ: ſꝫ vbiqꝫ q̄ hūana ſūt cogitabāt. vn̄ ſeꝗt̉: Ne fortu. fi. ī po. ORIGE. Propter diuerſa ſtudia ppl̓i diligētixp̄ꝫ ⁊ odiētis: credētis ⁊ nō credētis. LEO pa. ī ẜ. d̓ paſProuidētibꝰ gͦ pͥncipibꝰ ne ī ſcō die tuml̓tꝰ oriret̉: nō feſtiutati ſꝫ faciori ſtudebāt. ſeditōes .n. turbaꝝ fieri ī p̄cipua ſolēnitate metuebāt: nō vt ppl̓s nō peccaret: ſꝫ ne xp̄s euadret. CHRX. ī ho. Sꝫ tn̄ furor̄ feruētes īmutati ſūt a ſuoꝯſilio: qꝛ .n. traditorē īuenerunt: ī ip̄a feſtiuitate xp̄ꝫ occiderūt. LEOpa. ī ẜ. d̓ paſ. Dīno āt ītelligimꝰ diſpoſitū fuiſſeꝯſilio: vt iudeoꝝ pͥncipes ꝗ ſeuiēdū ī xp̄ꝫ occaſiones ſepe qſierāt: nō niſi ī ſolēnitate paſchali exercēdi furoris ſui acciperēt ptātē. Oportebat .n. vt māifeſto īplerēt̉ effectu: q̄ diufigurato fuerāt ꝓmiſſa myſterio: vt ouē ſignificatiuā: veraremoueret ouis: ⁊ vno expleretur ſacrificio variaꝝ dr̄ia vctimaꝝ. Ut gͦ vmbre cederēt corꝑi ⁊ ceſſarēt imagines ſubpreſentia veritatis: hoſtia ī hoſtiā trāſijt: ſanguine ſanguisaufertur: ⁊ legalis feſtiuitas dum mutatur: mpletur.¶ Cuꝫ autem eēt ieſus in beathania ī domo ſimonis leproſi: acceſſit ad eū mulier hn̄s alabaſtruꝫvnguēti p̄cioſi: ⁊ effudit ſub caput ip̄iꝰ recūbentis. Uidētes āt diſcipuli: īdignati ſunt dicentesUt ꝗd ꝑditio hec? Potuit .n. iſtud venūdari mito ⁊ dari pauꝑibꝰ. Sciēs āt ieſus: ait illis: Quidmoleſti eſtis hūic mulieri? Opus .n. bonū oꝑataē ī me. Nā ſꝑ pauꝑes hēbitis vobiſcū: me at n̄ ſꝑhēhitis. Mittens .n. hec vnguētū hoc in corpusmeuꝫ: ad ſepeliendū me fecit. Amē dico vobis:vbicunqꝫ predicatū fuerit hoc euāgeliuꝫ in totomundo dicetur: ⁊ ꝙ hoc fecit in memoriā eiusG LO. On̄ſo ꝯſilio pͥncipiū de xp̄i occiſiōe vult exeꝗ euāgeliſta ꝯpletiōeꝫ eius: on̄dēs qͣl̓r iudas hūit ꝯuētōem cū iudeis vt xp̄ꝫ traderet: ſꝫ pͥꝰ cāꝫ ꝓditōis p̄mittit. Doluit .n. qꝛnō erat venūdatū vnguētū qd̓ ml̓er ſuꝑ caput xp̄i effuditvt de p̄cio aliꝗd tolleret. vn̄ voluit hͦ dānuꝫ ꝓditōe magr̄irecōpeſare. Dic̄ gͦ. Cū āt eēt ie. ī bet. ī do. ſy. le. HIF. Nō ꝙleproſus illo tꝑe ꝑmāeret: ſꝫ qꝛ ātea leproſus poſtea a ſaluatore mūdatꝰ ē: noīe pͥſtino ꝑmanēte: vt v̓tꝰ curantis apꝑeatSeꝗt̉. Acce. ad eū mū. ha. ala. vn. p̄ci. RAB A. Eſt at̄ alabaſtꝝ genꝰ maͣmoris cādidi varijs coloribꝰ ītincti: qd̓ ad vſa vnguētaria cauare ſolēt: eo ꝙ optīe ẜuare ea īcorrupta d̓cat̉. HIE. Alius āt euāgeliſta ꝓ alabaſtro vnguēti p̄cioſnarduꝫ piſticū poſuit: hͦ ē veꝝ ⁊ abſqꝫ dolo. RAB A. Pſtis .n. grece: latīe dr̄ fides: vn̄ piſticū .i. fidele. Erat .n. illucvnguētū fidele .i. puꝝ ⁊ n̄ adultētatū. Seꝗt̉: Et ef. ſu. ca. iprecū. ORI. Forſitā ꝗs diceret qͣttuor fuiſſe ml̓ieres d̓ ꝗbꝯſcripſer̄t euāgeliſte. Ego āt magis ꝯſētio tres fuiſſe: ⁊ vnāqdē de qͣ ſcripſerūt mattheꝰ ⁊ marcꝰ: alterā āt de qͣ ſcripſitlucas: aliā de qͣ ſcripſit ioānes. HIE. Nęmo .n. putet eandē eē q̄ ſuꝑ caput vnguētuꝫ: ⁊ q̄ ſuꝑ pedes effudit. Illa .n. lachrymis lauit: ⁊ crine terſit: ⁊ māifeſte meretrix appellat̉De hac āt nihil tale ſcriptū ē: nec .n. poterat ſtatī capite dn̄imeretrix digna fieri. AMBRO. ſuꝑ lu. Pōt gͦ n̄ eadē eē:

XXVne ſibi ꝯͣria dixiſſe euāgeliſte videāt̉. Pōt ēt qō meriti ⁊ tēꝑis diuerſitate diſſolui: vt adhuc illa peccatrix ſit: iā iſta ꝑfectior. CHRV. ī hō. Et ẜꝫ hͦ apd̓ tres euāgeliſtas .ſ. mattheū marcū ⁊ luca: vna ⁊ eadē eē vr̄. Nō āt abſqꝫ rōe lepreſimōis mēinit euāgeliſta: ſꝫ vt on̄dat vn̄ fiduciā ſumēs hecml̓r acceſſit ad xp̄ꝫ. qꝛ .n. lepra īmūda paſſio eē videbat̉: vdēs ꝙ ieſus illū hoīeꝫ curauerat apd̓ quē māebat: ꝯfidit ꝙ⁊ aīe eiꝰ īmundiciā facile expurgabit. ⁊ alijs ml̓ribꝰ ꝓcuratōe corꝑis ad xp̄ꝫ accedētibꝰ ſola ip̄a hōris gr̄a ad xp̄ꝫ acceſſit ⁊ ꝑꝑ aīe curatōꝫ: cū nihil ī corꝑe īfirmū hr̄et. Quaꝑꝑ maxīe aliꝗs eādē admirari dꝫ. Apd̓ ioānē āt nō ē eadeꝫ ml̓r: ſꝫaltera q̄dā mirabilis lazari ſoror. ORI. Qm̄ mattheꝰ ꝗdē⁊ marcꝰ ī domo ſimōis leproſi hͦ ſcm̄ fuiſſe exponūt: ioānesaūt ꝙ venit ieſus vbi erat lazarꝰ ⁊ nō ſimō: ſꝫ maria ⁊ martha mīſtrabat. Adhuc ẜm ioanē āte ſex dies paſche venitībethaniā: qn̄ fecerunt ei cenā maria ⁊ martha: hic āt qn̄ recūbit ī domo ſimōis: poſt biduū paſcha erat futuꝝ. Et apd̓mattheū ⁊ marcū diſcipuli īdignant̉ ex bono ꝓpoſito: apd̓ioānē aūt ſolus iudas furādi affectu: apd̓ lucā aut murmūrat nemo. GRE. ī hō. Uel dicēdū ꝙ hāc eādē quaꝫ lucaspeccatricē ml̓reꝫ: ioānes mariā noīat. AVGV. d̓ cō. euā.Lucas aūt qͣꝫuis ſil̓e ſcm̄ ꝯmemoret ei quod h̓ dr̄: nomēqꝫꝯueniat eiꝰ apd̓ quē ꝯuiuabat̉ dn̄s: nā ⁊ ip̄ꝫ ſimonē dicit: tn̄qꝛ nō ē ꝯͣ naͣꝫ vl̓ moreꝫ hoīuꝫ vnū nomē hr̄e duos hoīes: potius credibile ē fuiſſe aliuꝫ illū ſymonē nō leproſuꝫ ī cuiusdomo hec in bethania gerebant̉. Nihil igr̄ alid̓ arbitror: niſi ꝙ n̄ ꝗdē aliā fuiſſe ml̓rē q̄ peccatrix tūc acceſſit ad pedesieſu: ſꝫ eādē mariā bis hoc feciſſe: ſemel .ſ. ꝙ lucas narrauit.nā ioānes mariā ꝯmēdās ꝯmemorauit anteqͣꝫ veniret ī bethaniā: Erat iꝗt lāguēs lazarꝰ ī bethania de caſtello marie⁊ marthe ſororis eiꝰ. Maria āt erat q̄ vnxit dn̄m vnguē to⁊ exterſit pedes eiꝰ capill̓ ſuis cuiꝰ fr̄ lazarꝰ īfirmabat. iamitaqꝫ hoc maria fecerat. Qd̓ aūt ī bethania rurſus fec̄ alid̓ ēqd̓ ad luce narratōeꝫ nō ꝑtīet: ſꝫ pariter narrat̉ a tribꝰ: ioanne .ſ. mattheo: ⁊ marco. ꝙ āt mattheꝰ ⁊ marcꝰ caput dn̄i vr̄guēto illo ꝑfuſū dicūt: ioānes āt pedes: on̄dit̉ non eē ꝯͣriū: ſiaccipiamus nō ſolū caput: ſꝫ ⁊ pedes dn̄i ꝑfudiſſe ml̓reꝫ: niſiforte qm̄ marcus fracto alabaſtro ꝑfuſū caput ꝯmemorat:tā ꝗſqꝫ calūnioſus ē vt aliꝗd ī vaſe fracto neget remanerepotuiſſe: vn̄ ēt pedes dn̄i ꝑfūderet. Ille āt ꝗ ſic calūniat̉: pͥºaccipiat ꝑfuſos pedes anteqͣꝫ illd̓ fractū eēt: vt in integro remaneret: vn̄ ēt caput ꝑfunderet̉ vbi fractura illa totū effuderat. AVGV. de doc. chri. Neqꝫ vllo mō ꝗſqͣꝫ fieri crediderit dn̄i pedes ita vnguēto p̄cioſo a ml̓re ꝑfuſos vt luxurioſoꝝ ⁊ neqͣꝫ hoīum ſolent. In oībꝰ enī talibꝰ nō vſus reꝝſꝫ libido vtētis ī culpa ē. Quiſꝗs .n. rebus ſic vtit̉: vt metasꝯſuetudīs bonoꝝ inter quos v̓ſat̉ excedat: aut aliꝗd ſignificat aūt: flagitioſus ē. Itaqꝫ qd̓ ī alijs ꝑſonis plerūqꝫ flagitiūē: ī diuina vel ꝓphetica ꝑſona magnū cuiuſdā rei ſignū eſt.odor .n. bonꝰ fama bōa ē quā ꝗſqꝫ bōe vite oꝑbꝰ habuerit:dū veſtigia xp̄i ſeꝗt̉ qͣſi pedes eiꝰ p̄cioſiſſimo odore ꝑfūdit.AVGV. d̓ q̄. euā. Sꝫ hoc videri pōt eē ꝯͣriū ꝙ mattheꝰ⁊ marcꝰ poſtea quā dixerūt paſca poſt biduū futuꝝ: deīdeꝯmemorauerūt ꝙ erat ih̓s ī bethania: vbi d̓ vnguēto illo p̄cioſo dr̄: Ioānes aūt an̄ ſex dies paſce de vnguento eademnarraturꝰ: Sꝫ ꝗ ita mouēt̉ nō ītelligūt mattheū ⁊ marcū illd̓ qd̓ ī bethania d̓ vnguēto ſcm̄ erat recapitulādo poſuiſſe.Nō .n. ꝗſqͣꝫ eoꝝ cū dixiſſꝫ poſt biduum paſcha futurum: ſicadiūxit vt diceret: Poſt hec cū eēt bethanie. CHRV.ī ho. Sꝫ qꝛ diſcipuli audierāt magr̄ꝫ dicētē: Miẜicordiā volo ⁊ nō ſacrificiū: apd̓ ſe cogitabāt: Si holocauſta non acceptat: ml̓to minꝰ olei hꝰ vſū. vn̄ ſeꝗt̉. Uidētes āt diſcipl̓i indignati ſūt dicētes. Ut ꝗd ꝑditio hec: potuit enī iſtd̓ venundari ml̓to: ⁊ dari pauꝑibꝰ. HIE. Scio quoſdaꝫ hūc locuꝫcalūniari: qͣre ioānes iudā ſolū dixerit ꝯtriſtatū: eo ꝙ loculos tenuerit: ⁊ fur ab initio fuerit: ⁊ mattheꝰ ſcribat oēs diſcipl̓os īdignatos neſciētes tropuꝫ ꝗ vocat̉ ſynodoche: ꝙ ⁊

n 4