Maj .jets
Mali.tibꝰ cū ieiunamꝰ nos eſſe debere: qd̓ turpiſſimū oēs fatent̉CHRV. ſuꝑ matth̓. Itē ſi iō iubet nos n̄ fieri triſtes: neꝑ triſtitiā appareamꝰ hoībꝰ ieiunare. Si vnctio capitis ⁊ lauatio faciei a ieiunantibꝰ ſemꝑ reſeruent̉: nihilominꝰ erūtſigna ieiunij. HIERO. Sed loꝗt̉ iuxta ritū ꝓuincie paleſtine: vbi diebꝰ feſtis ſolent vngere capita. Precipit gͦ vtqn̄ ieiunamꝰ letos ⁊ feſtiuos nos eē mōſtremꝰ. CHRVſuꝑ mat. Simplex gͦ īterp̄tatio hꝰ ē: qm̄ ꝑ aggregatione intelligēda ſūt iſta: ſicut cetera an̄dicta: tanqͣꝫ ſi dicat: Sic lōge te facere debes ab on̄tationeⁱ ieiunij tui vt ſi poſſꝫ fieriqd̓ tamē nō decet: ea ēt facias q̄ ex diuerſo luxurie ⁊ epulationis vident̉ eē īdicia. vn̄ ſeꝗt̉: Ne vi. ho. ieii. CHRVī hō. In elemoſyna ꝗdē nō ſimpl̓r hoc poſuit: ſed dixit elemoſynā nō eē faciendā corā hoībꝰ: apponēs vt videremūab eis. In ieiunio aūt ⁊ oratōe nihil tale addidit: qm̄ elemoſynā ꝗdē impoſſibile ē oīno latere: orōnē aūt ⁊ ieiuniū pol̓eeſt. Nō paruus aūt fructꝰ ē humanā gl̓iam cōtēnere: ꝑ hocenī aliꝗs a graui hoīuꝫ ſeruitute liberat̉: ⁊ ꝓprius virtutisoꝑator efficit̉: eā amans: nō ꝓpter alios ſꝫ ꝓpter ſeip̄aꝫ. Sicut .n. nos cōtumeliā eſtimamꝰ: cū nō ꝓpter nos ſꝫ ꝑꝑ aliosdiligimur: ita nec virtutem oportet propter alios ſequnec deo ꝓpter hoīes obedire: ſed propter ſeip̄m. Iō ſeꝗt̉Sꝫ patri tuo ꝗ eſt ī abſcōdito. G LO. Ideſt pr̄i tuo celeſti ꝗ eſt inuiſibilis: vel ꝗ habitat ī corde per fidē. deo autēieiunat ꝗ ꝓ eiꝰ amore ſe macerat: ⁊ qd̓ ſibi ſubtrahit: alterilargit̉. Et pr̄ tuus ꝗ vi. in abſcō. red. tibi. REMI. Sufficitenī tibi vt ꝗ ē inſpector ꝯſcīe. ſit ⁊ remunerator. CHRV.ſuꝑ matth̓. Spuāliter aūt facies aīe: ꝯſcīa ītelligit̉. Sic̄ .n.ī cōſpectu hoīum gratioſa ē facies pulchra ſic in oculis deſpecioſa ē mūda ꝯſcīa. Has facies hypocrite ꝗ ꝑꝑ hoīes ieiunāt extermināt: fallere volētes deū ⁊ hoīes: nā ſemꝑ vulnerata eſt ꝯſcīa eiꝰ ꝗ peccat. Si ergo abſtuleris neꝗtiaꝫ abaīa tua lauaſti ꝯſcīam tuaꝫ ⁊ bene ieinnas. LEO pa. inſer. de ieiu. Impleri .n. debet ieiuniū nō ciborū tm̄mo parotate: ſꝫ maxime pͥuatōe vitioꝝ. Nā cū ob hoc caſtigatio iſtaſumat: vt carnaliū deſiderioꝝ fomites ſubtrahant: nullumagis ſectandū ē ꝯtinētie genꝰ: qͣꝫ vt ſꝑ ſimꝰ ab iniuſta volūtate ſobrij: ⁊ ab inhoneſta actōe ieiuni. q̄ deuotio nō ſecernit īualidos: qꝛ ēt in lāguido corꝑe pōt aīe ītegritas reperiri. CHRY. ſuꝑ matth̓. Spuāliter aūt caput tuū xp̄s ēſitientē pota: eſurientē ciba: ⁊ ſic oleo miſericordie vnxiſticaput ſuū .i. xp̄m ꝗ clamat in euāgelio: qd̓ vni ex minimismeis feciſtis: mihi feciſtis. GREGO. in ho. Illud .n. ieiunium deꝰ approbat: qd̓ ante oculos eiꝰ manus elemoſynaꝫlauat. Hoc aūt qd̓ tibi ſubtrahis alteri largire. vt vn̄ tua caro affligit̉: īde egētis ꝓximi caro reꝑaret̉. AVGV. d̓ ſer.do. Uel caput recte accipimꝰ rōnē: qꝛ ī aīa p̄eminet: ⁊ cetera hoīs mēbra regit. Ungere gͦ caput ad leticiā ꝑtinet. Interiꝰ gͦ gaudeat de ieiunio ſuo: ꝗ ieiunādo ſe auertit a volūtate ſeculi: vt ſit ſubditus xp̄o. GLO. Ecce nō oīa ī nouo teſtamēto ad lr̄am accipiūt̉. Rīdiculū .n. ē ī ieiunio oleo deliburi: ſed ſpū amoris eius cꝰ paſſionibꝰ debemꝰ participarenos macerādo mēs dꝫ inungi. ¶ HRV. ſuꝑ mat. Propriāt debet faciē quidē lauare: caput āt nō lauare: ſed vngere.Quādiu enī ſumꝰ in corpore ꝯſcīa noſtra ſordida ē ī pctīs.Caput aūt noſtrū chriſtus: peccatū nō fecit.¶ Nolite theſaurizare vobis theſauros in terravbi erugo ⁊ tinea demolitur: ⁊ vbi fures effodiunt ⁊ furantur. Theſaurizate aūt vobis theſauros ī celo vbi nec erugo nec tinea d̓molit̉: ⁊ vbifures non effodiunt nec furātur. Vbi eſt .n. theſaurus tuus: ibi eſt ⁊ cor tuuꝫ.CHRV. ī ho. Poſtqͣꝫ vanegl̓ie expulit egritudinē: optime iam ſermonē de cōtēptu diuitiarum īducit. Nihil eniꝫita pecunias ꝯcupiſcere facit: vt glorie cupido: ꝑꝑ hoc nāqꝫ
herfamuloꝝ greges ⁊ auro oꝑtos equos ⁊ argēteas mēſas expetūt hoīes: nō vt vtilitatē aut voluptatē īpleāt: ſꝫ vt multis on̄dāt̉. ⁊ hoc ē qd̓ dicit. Nolite theſau. vo. theſa. ī terra.AVGV. de ſer. do. Si .n. eo corde ꝗſqꝫ oꝑet̉ aliꝗd vt terrenū eomodū adipiſcat̉: nō erit cor mūdū: qd̓ ī terra volutat̉. Sordeſcit .n. aliꝗs cū īferiori miſcet̉ nature: qͣꝫuis ī ſuogenere nō ſordidet̉: qꝛ etiā de puro argēto ſordidat̉ auꝝ ſmiſceat̉: ita ⁊ aīus nr̄ terrenoruꝫ cupiditate ſordeſcit: qͣꝫuisterra ī ſuo ordine mūda ſit. CHRV. ſuꝑ matth̓. Uel al̓rQꝛ ſupra dn̄s nihil de elemoſyna vel or̄one vel ieiunio docuerat: ſꝫ ſimulationē eoꝝ cōpeſcuit tm̄: nūc ẜm tria predicta tres ꝯn̄as ītroducit doctrine: quaꝝ pͥma ꝑtinet ad elemoſynā q̄ ē hec. Nolite theſau. vo. the. ī terra. vbi pͥmo dacōſilium vt elemoſyna fiat: vt ſit ordo narratōis talis: Cuꝫfācis elemoſynā: noli tuba canere an̄ te. ⁊ poſtea ſubſequit̉Nolite theſaurizare vobis theſauros ī terra. vbi primo daconſilium vt elemoſyna fiat. ſcd̓o oſtendit q̄ ſit vtilitas inelemoſyna faciēda: tertio vt neqꝫ timor inopie accidētis īpediat voluntateꝫ elemoſyne faciēde. ¶HRV. in homi.Dicēs autē: Nolite vo. theſau. in terra. ſubdit. Ubi erugotinea demolit̉: vt demōſtret theſauri ꝗ ē hic nocumētum: ⁊eius qui eſt in celo: vtilitatē: ⁊ a loco ⁊ ab his q̄ nocent. qͣſidi. quid formidas ne pecunie conſument̉: ſi elemoſynā dederis: Itaqꝫ da elemoſynā ⁊ additionē accipiēt. etenī q̄ incelis ſūt apponēt̉: ꝙ ſi nō dederis pereūt: ⁊ nō dixit alijs derelinquis: qm̄ in hoc delectabile eſt hominibꝰ. RABA.Tria aut ponit ẜm tres diuerſitates diuitiaꝝ: metalla erugine: veſtes tinea demoliunt̉. Sunt aūt alia que neqꝫ eruginē neqꝫ tineam timent: ſicut lapides precioſi. ⁊ iō ponit generale d̓trim̄tū .ſ. fures: ꝗ oēs diuītias raꝑe pn̄t. CHRY.ſuꝑ matth̓. Alia lr̄a habet: vbi tinea ⁊ cōmeſtura extermināt. Oīa .n. bona mūdi tripl̓r tollit īteritꝰ. Aut .n. a ſemetipſis veteraſcūt ⁊ tineāt: ſicut veſtimēta: aut ipſis dn̄is luxurioſe viuētibus commedunt̉: aut ab extraneis vel dolovel vi vel calūnijs: vel alio iniquo mō diripuīt̉: ꝗ oēs furesdicūt̉ qꝛ ꝑ iniꝗtatē feſtināt aliena facere ſua. Sꝫ dices. Nūꝗd oēs ꝗ hec hn̄t ꝑdūt ea; Interī ꝗdē dicā: qꝛ etſi nō oēs ꝑdūt tn̄ multi ꝑdūt. Uere āt ⁊ male ẜuatas diuitias ⁊ ſi noncorꝑaliter: ſpiritualiter tn̄ ꝑdidiſti: qꝛ nō ꝓficiūt tibi ad vſūſalutis. RAB A. Allegorice āt erugo ſignificat ſuꝑbiā q̄d̓corē v̓tutū obfuſcat. Tīea q̄ veſtes latēter rodit īuidia ē:q̄ bonū ſtudiū lacerat: ⁊ ꝑ cōpactionē vnitatis diſſipat. Fures ſūt heretici ⁊ d̓mōes ꝗ ſemꝑ ad hoc ſūt ītēti vt ſpiritualibꝰ ſpoliēt. HVLA. Ceteꝝ laꝰ celeſtis eterna ē: nec furtoſurrepēti ſubtrahēda: nec tinea ⁊ rubigīe inuidie excidētia.Et iō ſeꝗt̉. Theſauricate āt vob̓ theſauros ī celis. vbi neqerugo neqꝫ tinea d̓molit̉: ⁊ vbi fures nō effodiūt: neqꝫ furātur. AVGV. de ſer. do. ī mōte: Celū āt hoc loco nō corporeū acceperī: qꝛ oē corpꝰ ꝓ terra habēdū ē. Totū .n. mundūdebet ꝯtemere ꝗ ſibi theſauricat in illo celo: de quo dictūē: Celū celi dn̄o .i. ī firmamēto ſpirituali. Celū .n. ⁊ terra trāſibūt. Nō āt ī eo qd̓ trāſit collocare debemꝰ theſauꝝ noſtꝝſꝫ in eo qd̓ ſemꝑ manet. ¶ HRY. ſuꝑ mat. Quid gͦ meliusē: an ſuꝑ terra reponere: vbi īcertus ē ꝯſeruatiōis euētꝰ: anin celo vbi ē certa cuſtodia; Que autē ſtulticia ē illic relinere vn̄ exiturus es ⁊ illic nō p̄mittere quo iturus es? Illic ęſubſtātiam tuā colloca: vbi patriā habes. CHRV. in ho.Quia tn̄ nō oīs terrenꝰ theſaurus erugine aut tinea deſtrutur: aut per fures aufertur ⁊ ideo aliud īducit dicens: Ubieſt theſaurus tuus: ibi eſt ⁊ cor tuū: ac ſi dicat: ⁊ ſi nihil prioruꝫ eueniat non paruam ſuſtinebis iacturam inferioribusaffixus: ⁊ eorum ſeruus factus: ⁊ a celeſtibus cadens ⁊ nihiexcelſorum cogitare potens. HIERO. Hoc autem nonſolum de pecunia: ſed de cunctis poſſeſſionibus ſentienduꝫeſt. Guloſi enim deus venter eſt. Laſſiui theſaurus ſunt lubrica amatoris libido. huic ſeruit vnuſquiſqꝫ a quo vincit:Ibi ergo hꝫ cor: vbi ⁊ theſauruꝫ. CHRY. ſuper matth̓.