Iohānes

e̓ diuinitꝰ ꝑ moyſen ⁊ ip̄a cōtēnit̉. Adde tertiū dieꝫmortis. venit euāgeliū ⁊ ip̄m trāſgrediunt̉ hominesEcce quartꝰ dies mortis: etiā ad tales excitādos dominꝰ nō dedignatur accedere. ¶ALCVI. Aliter:Primū peccatū extitit latio ī corde: ſecūdū cōſēſus:tertiū factū: quartū cōſuetudo. Seqͥt̉: Erat au. be. iuxta hiero. quaſi ſtadijs. xvy CHRI. Quod erat miliaria duo. Hoc aūt dicit̉ ad on̄dendū ꝙ cōgruumfuit multos iudeorū a hieroſolymis adeſſe. vn̄ ſubdit̉: Multi aūt ex iu. vene. ad ma. ⁊ mar. vt cōſo. easde fra. ſuo. Sed qūo iudei cōſolabāt̉ dilectas a chriſto: cū iā ſtatuiſſent ꝙ ſiqͥs chriſtū cōfiteret̉ extra ſynagogā fieret. Sed ꝑꝑ calamitatiſ neceſſitatē: aut ꝙſi nobiles has mulieres reuerētes eas ꝯſolabāt̉: autqꝛ hi aderāt qͥ nō mali erāt. multi eniꝫ ex ip̄is credebāt. Hoc āt dicebat euāgeliſta: ad on̄dendū ꝙ lazarus vere mortuꝰ erat̉ VBEDA: Nōdū aūt dn̄s caſtellū ītroierat. vn̄ adhuc extra caſtellum poſito occurrit martha. vn̄ ſeqͥt̉: Martha au. vt au. qꝛ ie. ve.occurrit illi. Maria au. do. ſe YCHRY. Nō aūt aſſumit ſororē obuiā chriſto vadēs. vult enī fingulariter chriſto loqͥ ⁊ quod factū ē ei annūciare. cū veroeā ī bonā ſpē duxit: tūc abijt ⁊ vocat mariaˢ THE.Primo itaqꝫ nō pādit ſorori: volēs aſtātes hocͣ latere: qm̄ ſi ꝑcepiſſet maria chriſtū accedere: obuiā iret⁊ comitarent̉ eā p̄ſentes iudei: qͥbus notuꝫ fore aduentū ieſu martha nolebat. Seqͥt̉: Sixit autem martha ad ieſus: dn̄e ſi fu. hic fra. me. nō fuiſſet mortuꝰ.CHRI. Credebat enī ī chriſtū: ſed non vt oportebat. nōdū enī cognoſcebat: qm̄ deus erat. ⁊ iō dicebat: Si fuiſſes hic: frater meus nō fuiſſet mortuus.THEO. Quaſi diffidens qm̄ etiā abſens ſi vellet:poſſet ꝓhibere mortē fratris ſut CHRI. Nōdumēt cognoſcebat ꝙ ꝓpria virtute hoc faceret: qd̓ apparet ex hoc qd̓ ſubdit̉: Sed ⁊ nūc ſcio qꝛ quecūqꝫpopoſceris a deo dabit tibi deꝰ: vt de virtuoſo quodā ⁊ approbato viro loquēs FAVG. Nō aūt dicitei Rogo te vt reſuſcites fratrē meū. vn̄ enī ſciebat: ſifratri eius reſurgere vtile fuerat; hoc tm̄ dixit: Scioqꝛ potes ſi vis facere: vtrū facias: iudicij tui ē: nō pͥſumptiōis mee. CHRI. Dn̄s āt vtraqꝫ quē nō cōgnoſcebat: eā docuit. vn̄ ſeqͥt̉. Dixit ei ie. reſur. fra. tuus. Nō dixit petā vt reſurgat. ſed ſi diceret: Nō īdigeo adiutorio: a meip̄o oīa facio: valde fuiſſꝫ grauemulieri. ſed hͦ dicere Reſurget: mediū eratꝟ AVG.Ambiguū āt fuit ꝙ dixit Reſurget. Nō ei ait Mō.⁊ iō ſeqͥt̉: Dicit ei mar. Scio qꝛ reſurget ī reſurrectione ī nouiſſi. die. De illa reſurrectōe ſecura ſū: de hacīcerta ſū yCHRI. Audierat aūt mulier ml̓ta a xp̄ode reſurfectiōe loquēte. dn̄s āt māifeſtiꝰ ſuā on̄ditauctoritatē. nā ſubdit̉: Dicit ei ie. Ego ſuꝫ reſur. ⁊ vi.on̄dēs qm̄ nō īdiget alio adiutorio. ſi enī alio adiutorio īdiget: qͣliter erit reſurrectio? Si vero ip̄e eſt vita: nō loco circūcludit̉: ſed vbiqꝫ exn̄s pōt ſanare.ALCVI. Iō ego ſum reſurrectio: qꝛ vita ꝑ quē tūccū alijs reſurget ꝑ eūdē pōt ⁊ mō reſurge? CHRI.Illa ergo dicēte quecūqꝫ petieris: ip̄e dicit: Qui cre.ī me ēt ſi mor. fue. vi. on̄dēs qm̄ ip̄e ē tributor bonorū: ⁊ ab ip̄o oportet petere: ꝑ hͦ aūt eiꝰ ītellectū eleuat. nō enī hͦ erat ſolū qd̓ querebat̉: vt ſolū lazarumſuſcitaret: ſed ēt oportebat eā ⁊ qͥ p̄ſentes erāt diſcere reſurrectionē. AVG. Dicit ergo Qui cre. in me

ēt ſi mor fu. ī car Uiuet in aīa. donec reſurget catonūqͣꝫ poſtea moritura. Nā vita aīe fides ē. SeqͥtuꝝEt oīs qͥ vi. ī car. ⁊ cre. ī me. ēt ſi moriat̉ ad tēpꝰ permortē carnis Nō moriet̉ ī eternū gA1 CVI. Prepter vitā ſpūs ⁊ īmortalitatē reſurrectōis. Sciebataūt dn̄s quē nihil latet ꝙ hͦ credebat: ſed cōfeſſionēqͣ ſaluaret̉ q̄rit. vn̄ ſeqͥt̉: Credis hͦ? Ait illi vtiqꝫ dn̄eego cre. qꝛ tu es chriſtꝰ filiꝰ dei viui: ī hūc mun. ve.CHRX. Uidet̉ mihi nō ītellexiſſe mulier qd̓ dictūē: ſed qm̄ magnū qͥd erat ītellexit: non tn̄ cognouitqͥd ē: ꝓpterea aliud īterrogata aliud rn̄dit/AVG.Uel alit̓: Qm̄ hͦ credidi ꝙ filius es dei: credidi qꝛ tues vita: qꝛ ⁊ qͥ credit ī te ēt ſi moriat̉ viuet.¶ Et cuꝫ hec dixiſſet: abijt ⁊ uocauit mariā ſororē ſuā ſilētio dicens:Magiſter adeſt: ⁊ uocat te. Illa utaudiuit ſurrexit cito: ⁊ uenit ad euꝫnondū enī uenerat ieſus in caſtellū:ſed erat adhuc in illo loco ubi occutrerat ei martha. Iudei ergo ꝗ erātcū ea ī domo ⁊ cōſolabant̉ eā: cū uidiſſet mariā qꝛ cito ſurrexit ⁊ exijt:ſecuti ſūt eā dicētes. Quia uadit acmonumentuꝫ ut ploret ibi. Mariaergo cū ueniſſet ubi erat ieſus uidēseū: cecidit ad pedes eius: ⁊ dixit ei:Domine ſi fuiſſeſ hic non eſſet mortuus frater meus.CHRXI. Ex virtute ẜmonū chriſti īterī martha lucrata ē luctꝰ diſſolutionē. ea enī q̄ ad magiſtrū eratdeuotio: n̄ ꝑmittebat eā ſentire pn̄tia q̄ luctū īducere poterāt. vn̄ dr̄: Et cū hec dixiſſet: abijt ⁊ vo. ma.ſoro. ſuā ſilē. 7AVG. Aduertēdū ꝙ ſupp̄ſſam voceꝫſilētiū nūcupauit. nā qūo ſiluit: cū ſubdatur dicēs:Magiſter adeſt ⁊ vocat te/ CHRl̓. Iō āt occulteſorore vocat: ſi eī ſciuiſſent iudei chriſtu aduenire receſſiſſēt: ⁊ nō fuiſſēt teſtes miraculi AVG. Aduertendū etiā quē admodū euāgeliſta non dixerit: vbivel qn̄ vel quo mariā dn̄s vocauerit: vt hͦ in verbismarthe potiꝰ ītelligeret̉ narratiōis breuitate fuataIHEO. Siue ēt ip̄am chriſti p̄ſētiā vocationē reputauit q. d. Inexcuſabile ē vt eo p̄ſente tu nō exeas obuiā ip̄i. CHRV. Oībus aūt aſſidētibꝰ illa lugēs ⁊ plāgēs nō expectauit ad ſe vēire magiſtrū neqꝫ dignitatē ẜuauit: neqꝫ a luctu detēta ē ſed ſurgescōfeſtim obuiauit. vn̄ ſeqͥt̉: Illa vt audi. ſurre. cito ⁊ve. ad eū. ¶AVG. Ex quo patet ꝙ nō illā p̄ueniſſetmartha fl̓ei notꝰ fuiſſet aduētus ieſu. Seqͥt̉: Nōduenī venerat ie. ī caſtel. ſed erat adhuc ī illo loco vbioccurrerat ei martha/ CHRY. Uacātiꝰ eī ibat: vtnō videat̉ inijcere ſeip̄m miraculō: ſed rogari ab atijs. Hoc igit̉ vult occulte euāgeliſta inſinuare: autqꝛ cito currebat: vt anticiparet eū veniētę. venit atnō ſola: ſed oēs trahēs iudeos. vn̄ ſeqͥt̉: Iudei igi. qͥerāt ī domo cū ea: ⁊ cōſola. eam cū vidiſ. ma. qꝛ cuo-