Lucas

nere .i. noue legiſ gratia coruſcāte in humiliū nationū corde qͥeſce̓. Qd̓ aūt deſcēde̓ d̓ ſicomoro ⁊ ſic māſionē in domo ꝑare iubet̉: hoc ē quod ait apl̓s: Etficognouimꝰ ẜm carnē chriſtū: ſed iā nūc nō nouimꝰEtfi .n. mortuꝰ eſt ex infirmitate: ſꝫ viuit ex v̓tute deiManifeſtū ē aūt iudeos gentiū ſemꝑ odiſſe ſalutē:ſed ſalꝰ que olim iudeorū domos īplebat: hodie populū nationū illuxit: eo ꝙ ⁊ ip̄e populꝰ filiꝰ ſit abraecredēdo in deū. THEO. Sed ⁊ facile eſt hͦ ad moralē vtilitatē retorqͥre. Auiſqͥs .n. in malicia pluribꝰp̄eſt: ꝑuꝰ eſt ſtatura ſpiritali: ⁊ nō pōt vide̓ ieſuꝫ preturba. Nam ꝑplexꝰ a paſſiōibꝰ ⁊ ſecl̓aribꝰ rebus: nōaſpicit ieſum ambulātē .i. in nobis oꝑātē: nullū opꝰeiꝰ cognoſcēs. Aſcēdit aūt ſuꝑ ſicomoꝝ .i. voluptatꝭdulcedinē: q̄ ſignificat̉ ꝑ ficū: depͥmēs eā. ⁊ ſic ſublimior factꝰ: videt ⁊ videt̉ a chriſto. GRE. Uel qꝛ ficomorꝰ ficꝰ fatua dicit̉: puſillꝰ zacheꝰ ſicomoꝝ ſubijt⁊ dn̄m vidit: qꝛ qͥ mūdi ſtulticiā humilit̓ eligūt: ipſide his ſapiētiā ſubtil̓r cōtēplant̉. Quid .n. in hͦ mūdo ſtultiꝰ qͣꝫ amiſſa nō quere̓: poſſeſſa rapiētibuſ relaxare: nullā ꝓ acceptis iniurijs iniuriā redde̓. Perhāc aūt ſapiētē ſtulticiā: ⁊ ſi nōdū ſolide vt eſt: iā tn̄ꝑ cōtēplatōis lumē dei ſapiētia videt̉. FTHE. Dic̄aūt ei dn̄s: Feſtinās deſcēde. hͦ ē. Aſcēdiſti ꝑ pnīamad altiorē locū: deſcēde ꝑ humilitatē: ne te ſupplātꝫelatio: oꝫ .n. me in humilis domo mane̓. Geminis ātbonis in nobis exn̄tibꝰ: corꝑalibꝰ .ſ. ⁊ ſpūalilibꝰ: cūcta corporalia derelinquit iuſtus pauperibus: ſedſpiritalia nō deſerit bona: ſed ſiqͥd exegit ab aliquoreddit qͣdruplū: ſignificās ꝑ hͦ ꝙ ſiqͥs ꝑ pnīam ꝑgit īꝯͣrio tramite pͥſce prauitatis: ꝑ ml̓tiplices v̓tutes ſanat oīa pͥſtina delicta: ac ſi ꝓme̓t̉ ſalutē. Uocat̉ filiꝰabrae: eo ꝙ a ꝓpͥa cognatōe exierit .ſ. ab ātiqͣ neqͥcia¶ Hec illis audiētibꝰ adijciēs dixitꝑabolā: eo ꝙ eēt ꝓpe hieruſalē: ⁊ ꝗaexiſtimarēt ꝙ ꝯfeſtim regnū dei manifeſtaret̉. Dixit ergo: Hō ꝗdā nobilis abijt in regione longinquā acciꝑe ſibi regnū: ⁊ reuerti. ocatis ātdece ẜuis ſuis: dedit. eis dece mnas⁊ ait ad illos: Negociamini duꝫ uenio. Tiues aūt eiꝰ oderāt eū: ⁊ miſerūt legatōem poſt illū dicētes: Nolumꝰ hūc regnare ſuꝑ noſ. Et factūeſt ut rediret accepto regno: ⁊ iuſſituocari ẜuos quibꝰ dedit pecuniā: utſciret quātū ꝗſqꝫ negociatꝰ eēt. Uenit aūt pͥmꝰ dicēs: Dn̄e mna tua decē mnas acꝗſiuit. Et ait illi: Eugebone ẜue: qꝛ in modico ſuiſti fideliseris poteſtatē hn̄s ſupra decē ciuitateſ. Et alter uenit dicēs: Dn̄e mnatua fec̄ ꝗnqꝫ mnaſ. Et huic ait: Et

tu eſto ſuꝑ ꝗnqꝫ ciuitates. Et alteruenit dices: Dn̄e ecce mna tua quāhabui repoſitā in ſudario. Timui eite: qꝛ homo auſterꝰ es: tollis qd̓ nōpoſuiſti: ⁊ metis quod nō ſeminaſtiDixit ei: De ore tuo te iudico ſeruenequā. Sciebas enim ꝙ ego homoauſterꝰ ſum: tollēs qd̓ non poſui: etmētēs quod non ſeminaui. Et quare nō dediſti pecuniā meā ad mēſa⁊ ego ueniēs cū uſuris utiqꝫ exegiſem illud. Et aſtantibꝰ dixit. Auferte ab illo mnā: ⁊ date illi qui decemmnas habet. Et dixrūt ei: Dn̄e: hꝫdecē mnas. Dico aūt uobiſ: quia oīhabēti dabit̉ ⁊ abūdabit: ab eo autēqui nō habet: ⁊ qd̓ habet auferet̉ abeo. Uerūtamē inimicos meos illosqui noluerūt me regnare ſuꝑ ſe: adducite huc: ⁊ interficite ante me.EVSE. Eſtimabāt quidā in pͥmo ſaluatoris aduentu regnū eius venire: ⁊ hoc putabāt mox tūc fieri cum aſcēſurꝰ erat hieroſolymā: adeo obſtupefecerāt eos miracula diuina que fecerat. Et ideo īſtruiteos nō pͥus reciꝑe regnū a patre: qͣꝫ ab hōibꝰ iret adpatrē. Et ideo dicit: Hec illiſ audiētibꝰ adijciēs dixitparabolā: eo ꝙ eēt ꝓpe hieruſalē: qꝛ eſtimarēt ꝙ cōfeſtim regnū dei manifeſtaret̉ THEO. Sed dn̄soſtēdit eis ꝙ vana quedā eſtimarē: nō enī eſt ſenſibile regnū dei. Oſtendit etiā ꝙ quafi deꝰ nouit cogitatōnes eorū proponēs eis ſubſequentē parabola.vnde ſequit̉: Dixit ergo: Homo quidā nobilis abijtin regionē longinquā accipere ſibi regnū ⁊ reuertiCIRVL. Deſcribit aūt ſenſus huius parabole myſteria chriſti a primo vſqꝫ ad vltimū. Homo enī factus eſt deus verbū exiſtēs: ⁊ qͣꝫuis ſeruus factus ſiteſt tamē nobilis ẜm ineffabilē ortum a patre/ BASI. Necnon ſolum ẜm deitatē dominꝰ nobilis eſt:ſed etiā ẜm genꝰ humanū ex ſemine dauid ẜꝫ carneexortꝰ. Abijt aūt in regionē lōginquā: nō tā localidiſtātia ſeꝑatā qͣꝫ reꝝ ꝯditōe. Ip̄e .n̄. deꝰ ꝓpe eſt vnicuiqꝫ noſtruꝫ: cū bona oꝑa nos ei aſtrīgūt: ⁊ diſtatquotiēs nos herēdo perditiōi elōgamur ab eo. Adhāc igit̉ t̓renā regionē acceſſit lōgīquā a deo: vt getiū regnū acciꝑet ẜm illd̓: Poſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hē̓ditatē tuā. ¶ AVG. de q̄ euā. Uel regiolōginqͣ eccl̓ia gētiū ē: vſqꝫ ad fines terre. abijt enī vtplenitudo gētiū intraret: reuertet̉ vt oīs iſrl̓ ſaluusfiat̉. ¶ EVSE. Uel ꝑ hoc ꝙ ꝓfectꝰ eſt ad regionē loginquā: aſcenſum propͥum a terra in celos deſignatCuꝫ vero ſubdit: Accipere ſibi regnū ⁊ redire: ſecundam ſui apparitōem glorioſam ⁊ regiam oſtendit.Et pͥmo quidē hoīem ſe vocat̉ ꝑꝑ natiuitatē in cai