Lucas
quot ad fidē vitāqꝫ predeſtinatos nouit eternā: qͣſialteriꝰ nauis receptacula piſcibꝰ querēs ſuis. cordaquoqꝫ gentiū fidei gr̄a replet: ⁊ bene rupto rheti ſocia nauis aduocat̉. Quādo aūt iudas ꝓditor: ſimōmagꝰ: ananias: ⁊ ſaphira: ⁊ multi diſcipl̓orū abier̄tretro: ac deinde barnabas ⁊ paulꝰ a gētiū ſunt apoſtolatu ſegregati/ AMBRO. Poſſumꝰ tn̄ ⁊ aliaꝫeccl̓iam intelligere nauim alteriꝰ: ab vna enī pl̓eseccl̓ie deriuant̉ ¶ CIRVL. Innuit aūt ſocijs vt auxiliarent̉ eis. Multi enī ſequūt̉ apl̓orū labores: ⁊ pͥus illi qui euāgeliorū ediderūt ſcpͥturas: poſt quosalij p̄ſides ⁊ ppl̓orū paſtores: ⁊ in deitatꝭ doctrinaperiti. BED. Harū aūt impletio nauiū in fines ſeculi creſcit: ſed ꝙ implete mergūt̉: hoc eſt ī ſubmerſione premūt̉: nō enī ſunt ſubmerſe ſed periclitate.Apl̓s exponit: In nouiſſimis diebꝰ erūt tꝑa ꝑiculoſa: ⁊ erūt hoīes ſeip̄os amātes: ⁊ cetera. nam merginaues eſt homīes in ſeculo ex quo electi ꝑ fidē fuerant morū prauitate relabi.¶ Quod cū uideret ſimō petrꝰ ꝓcidit ad genua ieſu dicens: Exi a medn̄e: qꝛ homo pctōr ſum. Stuporenī circūdederat eū: ⁊ oēs qui cumillo erāt in captura piſciuꝫ quā ceperant. Sil̓r autē iacobū ⁊ iohānē filios zebedei: qui erāt ſocij ſimonis.Et ait ad ſimonē ieſus: Noli timere: ex hoc iā hoīes eris capiens. Etſubductis ad terrā nauibꝰ: relictisomnibus ſecuti ſunt eum.A MBRO. Admirabat̉ petrꝰ dona diuina: ⁊ qͦplꝰ metuerat p̄ſumebat magis. vnde dicit̉: Qd̓ cumvide. ſimō petrꝰ ꝓci. ad ge. ie. di. Exi a me dn̄e: qꝛ hōpec. ſum. CIRVL. Reducēs enī ad ꝯſcīam patrata delicta: tremit ⁊ trepidat ⁊ velut immūdꝰ mūdūnō credat ſe poſſe ſuſciꝑe: acceꝑat enī a lege diſtinguēdū eſſe inter maculatū ⁊ ſanctū GRE. niſenꝰCum enī mādaſſet demergere rhetia: tota copia piſciū capta eſt: qͣꝫtū ip̄e maris dn̄s ⁊ terre voluerat.Uox enī verbi ſemꝑ eſt vox virtutis: cuiꝰ p̄cepto inorigine mundi lux ⁊ cetere creature ꝓdibāt. In hisadmirat̉ petrꝰ. vnde ſequit̉: Stupor enī circū. eū: ⁊om qui cū illo erāt in captu. piſ. quā cepe. ſil̓r autēiaco. ⁊ iohā. fili. zebe. qui erāt ſo. ſimonis. VAVG.de cō. euā. Andreā nō noīat: qui tamē intelligit̉ inea naui fuiſſe ẜm matthei ⁊ marci narratōnem. Etait ad ſimonē ieſus: Noli timere. AMBRO. Dic⁊ tu: Exi a me dn̄e: qꝛ pctōr ſum. vt reſpōdeat deusNoli timere. Indulgēti dn̄o peccatū fatere. Uidesqͣꝫ bonꝰ dn̄s qui tantū tribuit hōibꝰ: vt viuificandihabeāt ptātē. vnde ſequit̉: Ex hͦ iā hoīeſ eris capiēsBEDA: hoc ad ip̄m petrū ſpāl̓r ꝑtinet. exponitenī ei dn̄s quid hec captura piſcium ſignificet: ꝙ .ſ.ip̄e ſicut nūc ꝑ rhetia piſces: ſic aliquādo ꝑ verba ſitcapturꝰ hoīes: totuſqꝫ facti huiꝰ ordo quid in eccl̓iacuiꝰ ip̄e typū tenet quotidie gerat̉ oſtēdit/ CHRY.Cōſidera aūt eorū fidē ⁊ obediētiā. hn̄tes enī opus
pre manibus appetibilis piſcatōis cū audiſſent mīdantē: nō diſtulerūt: ſed relictis oībꝰ ſequebāt̉. Talem enī obediētiā requirit a nobis chriſtꝰ: vt eā nōp̄termittamꝰ: etiā ſi aliquid valde neceſſariū vrgeUnde ⁊ ſequit̉: Et ſubductis ad terrā nauibꝰ: relicom. ſecu. ſunt eū. AVG V. de cō. euā. Mattheus⁊ marcꝰ breuiter hoc ꝑſtringūt: quēadmodū geſtſit quod lucas hic aꝑtiꝰ explicauit. Hoc tamē videtur diſtare ꝙ tm̄ petro a dn̄o dictū cōmemorat. frhoc iam hoīes eris capiēs: qd̓ illi ambobꝰ fratribusdictū eſſe narrauerūt. Sed potuit vtiqꝫ pͥus hoc petro dici: cū de capta ingēti multitudine piſciū miraret̉: qd̓ inſinuat ambobꝰ poſtea: qd̓ illi duo cōmēorauerūt. vel intelligēdū eſt hoc pͥmo fuiſſe factū olucas cōmemorat: nec tunc eos a dn̄o vocatos ſedtm̄ fuiſſe p̄dictu petro: ꝙ hoīes eſſꝫ capturꝰ: nō aūtꝙ nunqͣꝫ piſces eēt capturꝰ. vnde dat̉ locꝰ intelligere eos ad capturā piſciū remeaſſe: vt poſtea fierꝫ qd̓mattheꝰ ⁊ marcꝰ narrāt: tūc nō ſubductis ad terrnauibꝰ tanqͣꝫ cura redeūdi: ſed ita eū ſecuti ſūt: tāqͣꝫvocātē aut iubentē. Sed ſi ẜm iohānē iuxta iordanē ſecuti ſunt eū petrꝰ ⁊ andreas: quō ab alijs euangeliſtis dicit̉ ꝙ eos in galilea piſcātes inuenit: ⁊ addi ſcipulatū vocauit? niſi qꝛ intelligēdum eſt nō fieos vidiſſe dn̄m iuxta iordanē: vt ei inſeꝑabil̓r cohererēt: ſed tm̄ cognouiſſe quis eēt: eūqꝫ miratos ad ꝓpria remeaſfe./ AMBRO. Myſtice aūt quos petrus in verbo capit: in verbo credidit: negat ſuā predā: negat ſuū munꝰ: Exi inqͥt a me dn̄e. Noli timer⁊ tu que tua ſunt dn̄o deferre: qꝛ que ſua nobis ille cōceſſit. AVGV. de que. euā. Uel aliter ex ꝑſona eccl̓ie carnalibꝰ hōibꝰ plene petrꝰ dicit: Exi a meqꝛ homo peccator ſum. tanqͣꝫ eccl̓ia turbiſ carnaliūimpleta ⁊ eorū moribꝰ pene ſubmerſa: regnū ſpiritliū in quibꝰ maxime ꝑſona chriſti eminet: a ſe quodāmodo repellit. Nō enī hoc voce lingue dicūt hmines bonis miniſtris dei vt eos a ſe repellāt: ſꝫ vtce morū ⁊ actuū ſuadēt a ſe recedi: ne ꝑ bonos mergant̉: ⁊ eo vehemētiꝰ quo deferūt eis honorē vt honorificētiā eorū ſignificauerit. petrꝰ cadēs ad pedesdn̄i: mores auteꝫ in eo ꝙ dixit: Exi a me. BEACōfortat autē dn̄s timorē carnaliū: ne quis vel deſua ꝯſcīa culpe tremēs: vel de aliorū innocētia ſtipens ſanctitatis iter formidet aggredi. AVC. Ique. euā. Dn̄s aūt dū nō receſſit ab eis: ſignificat inbonis ⁊ ſpūalibꝰ viris nō eē oportere hāc volūtatevt peccatis turbarū cōmoti: quo quaſi ſecuriꝰ tranquilliuſqꝫ viuāt: munꝰ eccl̓iaſticū deſerāt. ꝙ aūt ſubductis ad terrā nauibꝰ: relictis oībꝰ ſecuti ſunt eūpōt ſignificare finē tꝑis quo ab huiꝰ mūdi ſalo: quchriſto inheſerūt penitꝰ receſſuri ſunt.¶ Et factū eſt: cū eēt in una ciuitatū: ⁊ ecce uir plenꝰ lepra uidēs ieſuꝫ⁊ ꝓcidēs in faciē ſuā: rogauit euꝫ dicens: Dn̄e ſiuis potes me mūdareEt extendēs manu tētigit eū dicesUolo: Mūdare. Et ꝯfeſtim lepradiſceſſit ab illo. Et ipſe p̄cepit illi ūnemini diceret: ſed uade oſtende ſe