Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Lucas

quot ad fidē vitāqꝫ predeſtinatos nouit eternā: qͣſialteriꝰ nauis receptacula piſcibꝰ querēs ſuis. cordaquoqꝫ gentiū fidei gr̄a replet: bene rupto rheti ſocia nauis aduocat̉. Quādo aūt iudas ꝓditor: ſimōmagꝰ: ananias: ſaphira: multi diſcipl̓orū abier̄tretro: ac deinde barnabas paulꝰ a gētiū ſunt apoſtolatu ſegregati/ AMBRO. Poſſumꝰ tn̄ aliaꝫeccl̓iam intelligere nauim alteriꝰ: ab vna enī pl̓eseccl̓ie deriuant̉ CIRVL. Innuit aūt ſocijs vt auxiliarent̉ eis. Multi enī ſequūt̉ apl̓orū labores:us illi qui euāgeliorū ediderūt ſcpͥturas: poſt quosalij p̄ſides ppl̓orū paſtores: in deitatꝭ doctrinaperiti. BED. Harū aūt impletio nauiū in fines ſeculi creſcit: ſed implete mergūt̉: hoc eſt ī ſubmerſione premūt̉: enī ſunt ſubmerſe ſed periclitate.Apl̓s exponit: In nouiſſimis diebꝰ erūt tꝑa ꝑiculoſa: erūt hoīes ſeip̄os amātes: cetera. nam merginaues eſt homīes in ſeculo ex quo electi fidē fuerant morū prauitate relabi. Quod uideret ſimō petrꝰ ꝓcidit ad genua ieſu dicens: Exi a medn̄e: qꝛ homo pctōr ſum. Stuporenī circūdederat: oēs qui cumillo erāt in captura piſciuꝫ quā ceperant. Sil̓r autē iacobū iohānē filios zebedei: qui erāt ſocij ſimonis.Et ait ad ſimonē ieſus: Noli timere: ex hoc hoīes eris capiens. Etſubductis ad terrā nauibꝰ: relictisomnibus ſecuti ſunt eum.A MBRO. Admirabat̉ petrꝰ dona diuina:plꝰ metuerat p̄ſumebat magis. vnde dicit̉: Qd̓ cumvide. ſimō petrꝰ ꝓci. ad ge. ie. di. Exi a me dn̄e: qꝛpec. ſum. CIRVL. Reducēs enī ad ꝯſcīam patrata delicta: tremit trepidat velut immūdꝰ mūdū credat ſe poſſe ſuſciꝑe: acceꝑat enī a lege diſtinguēdū eſſe inter maculatū ſanctū GRE. niſenꝰCum enī mādaſſet demergere rhetia: tota copia piſciū capta eſt: qͣꝫtū ip̄e maris dn̄s terre voluerat.Uox enī verbi ſemꝑ eſt vox virtutis: cuiꝰ p̄cepto inorigine mundi lux cetere creature ꝓdibāt. In hisadmirat̉ petrꝰ. vnde ſequit̉: Stupor enī circū.:om qui illo erāt in captu. piſ. quā cepe. ſil̓r autēiaco. iohā. fili. zebe. qui erāt ſo. ſimonis. VAVG.de. euā. Andreā noīat: qui tamē intelligit̉ inea naui fuiſſe ẜm matthei marci narratōnem. Etait ad ſimonē ieſus: Noli timere. AMBRO. Dic tu: Exi a me dn̄e: qꝛ pctōr ſum. vt reſpōdeat deusNoli timere. Indulgēti dn̄o peccatū fatere. Uidesqͣꝫ bonꝰ dn̄s qui tantū tribuit hōibꝰ: vt viuificandihabeāt ptātē. vnde ſequit̉: Ex hoīeſ eris capiēsBEDA: hoc ad ip̄m petrū ſpāl̓r ꝑtinet. exponitenī ei dn̄s quid hec captura piſcium ſignificet: .ſ.ip̄e ſicut nūc rhetia piſces: ſic aliquādo verba ſitcapturꝰ hoīes: totuſqꝫ facti huiꝰ ordo quid in eccl̓iacuiꝰ ip̄e typū tenet quotidie gerat̉ oſtēdit/ CHRY.Cōſidera aūt eorū fidē obediētiā. hn̄tes enī opus

pre manibus appetibilis piſcatōis audiſſentdantē: diſtulerūt: ſed relictis oībꝰ ſequebāt̉. Talem enī obediētiā requirit a nobis chriſtꝰ: vtp̄termittamꝰ: etiā ſi aliquid valde neceſſariū vrgeUnde ſequit̉: Et ſubductis ad terrā nauibꝰ: relicom. ſecu. ſunt. AVG V. de. euā. Mattheus marcꝰ breuiter hoc ꝑſtringūt: quēadmodū geſtſit quod lucas hic aꝑtiꝰ explicauit. Hoc tamē videtur diſtare tm̄ petro a dn̄o dictū cōmemorat. frhoc iam hoīes eris capiēs: qd̓ illi ambobꝰ fratribusdictū eſſe narrauerūt. Sed potuit vtiqꝫ pͥus hoc petro dici: de capta ingēti multitudine piſciū miraret̉: qd̓ inſinuat ambobꝰ poſtea: qd̓ illi duo cōmēorauerūt. vel intelligēdū eſt hoc pͥmo fuiſſe factū olucas cōmemorat: nec tunc eos a dn̄o vocatos ſedtm̄ fuiſſe p̄dictu petro: hoīes eſſꝫ capturꝰ: aūt nunqͣꝫ piſces eēt capturꝰ. vnde dat̉ locꝰ intelligere eos ad capturā piſciū remeaſſe: vt poſtea fierꝫ qd̓mattheꝰ marcꝰ narrāt: tūc ſubductis ad terrnauibꝰ tanqͣꝫ cura redeūdi: ſed ita ſecuti ſūt: tāqͣꝫvocātē aut iubentē. Sed ſi ẜm iohānē iuxta iorda ſecuti ſunt petrꝰ andreas: quō ab alijs euangeliſtis dicit̉ eos in galilea piſcātes inuenit: addi ſcipulatū vocauit? niſi qꝛ intelligēdum eſt fieos vidiſſe dn̄m iuxta iordanē: vt ei inſeꝑabil̓r cohererēt: ſed tm̄ cognouiſſe quis eēt: eūqꝫ miratos adpria remeaſfe./ AMBRO. Myſtice aūt quos petrus in verbo capit: in verbo credidit: negat ſuā pre: negat ſuū munꝰ: Exi inqͥt a me dn̄e. Noli timer tu que tua ſunt dn̄o deferre: qꝛ que ſua nobis ille cōceſſit. AVGV. de que. euā. Uel aliter ex ꝑſona eccl̓ie carnalibꝰ hōibꝰ plene petrꝰ dicit: Exi a meqꝛ homo peccator ſum. tanqͣꝫ eccl̓ia turbiſ carnaliūimpleta eorū moribꝰ pene ſubmerſa: regnū ſpiritliū in quibꝰ maxime ꝑſona chriſti eminet: a ſe quodāmodo repellit. enī hoc voce lingue dicūt hmines bonis miniſtris dei vt eos a ſe repellāt: ſꝫ vtce morū actuū ſuadēt a ſe recedi: ne bonos mergant̉: eo vehemētiꝰ quo deferūt eis honorē vt honorificētiā eorū ſignificauerit. petrꝰ cadēs ad pedesdn̄i: mores auteꝫ in eo dixit: Exi a me. BEACōfortat autē dn̄s timorē carnaliū: ne quis vel deſua ꝯſcīa culpe tremēs: vel de aliorū innocētia ſtipens ſanctitatis iter formidet aggredi. AVC. Ique. euā. Dn̄s aūt receſſit ab eis: ſignificat inbonis ſpūalibꝰ viris oportere hāc volūtatevt peccatis turbarū cōmoti: quo quaſi ſecuriꝰ tranquilliuſqꝫ viuāt: munꝰ eccl̓iaſticū deſerāt. aūt ſubductis ad terrā nauibꝰ: relictis oībꝰ ſecuti ſuntpōt ſignificare finē tꝑis quo ab huiꝰ mūdi ſalo: quchriſto inheſerūt penitꝰ receſſuri ſunt. Et factū eſt: eēt in una ciuita: ecce uir plenꝰ lepra uidēs ieſuꝫ ꝓcidēs in faciē ſuā: rogauit euꝫ dicens: Dn̄e ſiuis potes me mūdareEt extendēs manu tētigit dicesUolo: Mūdare. Et ꝯfeſtim lepradiſceſſit ab illo. Et ipſe p̄cepit illi ūnemini diceret: ſed uade oſtende ſe