Lucas
ī poſteriore potiꝰ qͣꝫ ī pͥore generatiōe chriſtum numerandū. Sequit̉: Qui fuit adā G O. Quod eſthō vel terrenꝰ vel īdigēs. Qui fuit dei/ AMBRO.Quid pulchriꝰ potuit cōuenire: qͣꝫ vt ſancta generatio a dei filio inciꝑet ⁊ vſqꝫ ad dei filiū duceretur:creatuſqꝫ p̄cederet ī figura vt natꝰ ī veritate ſequeret̉: ad imaginē factus p̄iret: ꝓpter quē dei imagodeſcēderet. Putauit etiā lucas ad deū chriſti originē referendā: ꝙ verꝰ chriſti generator deꝰ ſit: vl̓ ẜmgenerationē verā pater: vel ẜm lauacrū ⁊ regenerationē myſtici auctor muneris. Et iō nō a pͥmo generationē eiꝰ cepit deſcribere: ſꝫ poſtea qͣꝫ baptiſma eꝰexplicuit: vt ⁊ ẜꝫ naturā ⁊ ẜm gratiā dei filiū demōſtraret. Quod aūt euidētius diuīe generatiōis indiciū: qͣꝫ qd̓ de generatiōe dicturꝰ patrē p̄miſit loquētem: Tu es filiꝰ meꝰ dilectꝰ/ AVG. de con. euan.Satis etiā ꝑ hoc demōſtrauit̉: n̄ ſe iō dixiſſe ioſephfiliū hely ꝙ de illo genitꝰ: ſꝫ ꝙ ab illo potiꝰ illi fuerit adoptatꝰ: cū etiā ip̄m adā filiū dixit cū ſit factusa deo: ſed ꝑ gratiā quā poſtea peccādo amiſit tanqͣꝫfiliꝰ ī ꝑadiſo cōſtitutꝰ ſit THEO. Ideo etiā generationē finit ī deū: vt addiſcamꝰ ꝙ qͥ ī medio ſuntpatres chriſtꝰ ad deū eriget: ⁊ filios dei faciet: vt ētcrederet̉ chriſti generatio ſine ſemīe fuiſſe. q. d. Sinō credis ꝙ ſecūdus adā factꝰ ſit ſine ſemine: deuenias ad primū adā: īuenies eū abſqꝫ ſemīe factum adeo. AVG. de con. euā. Et mattheꝰ quidē ſignificare voluit dn̄m deſcēdentē ad noſtrā mortalitatēiō generatiōes ab abraā vſqꝫ ad chriſti natiuitatemdeſcēdēdo cōmemorauit ab initio euāgelij ſui. Lucas autē nō ab initio: ſed a baptiſmo chriſti generationes narrat: nec deſcēdendo ſed aſcendēdo tāqͣꝫſacerdotē expiādis peccatis magis aſſignās: vbi teſtimoniū ꝑhibuit dicēs: Ecce qͥ tollit peccata mundi. Aſcēdendo aūt ꝑuenit ad deū cui mūdati ⁊ expiati recōciliamur. AMB. Nec ſic euāgeliſte diſcrepare videant̉: qͥ veterē ordinē ſūt ſecuti. Nec mirerꝭſi ab abraā plures ẜm lucā ſucceſſiōes vſqꝫ ad chriſtū ſūt: pauciores ẜm mattheū: cū ꝑ alias ꝑſonas generationē fatearis eē decurſam. Pōt enī fieri vt alij longeuā trāſegerīt vitā: alteriꝰ vero generatiōisviri ī matura etate deceſſerīt: cū videamꝰ qͣꝫpluresſenes cū ſuis nepotibꝰ viuere: alios vero viros ſtatīfilijs obire ſuſceptis. AVG. de cō. euā. Cōuenientiſſime auteꝫ lucas baptizato dn̄o generatiōes perlxxvij. ꝑſonas ſurſum verſus numerat: nā ⁊ aſcēdēsad deū cui ꝑ peccatoꝝ obliuionē recōciliamur exp̄ſſus ē: ⁊ ꝑ baptiſmū fit homini omniū remiſſio peccatorū que illo numero ſignificat̉: naꝫ vndecies ſeptē. lxx. ⁊ ſeptē ſūt. In denario aūt ꝑfectio beatitudinis ē: quod trāſgreſſio denarij deſignat peccatuꝫꝑ ſuperbiā plus aliqͥd haberi cupiētis. hoc aūt ſepties ꝓpterea ducit̉: vt motu homīs facta ſignificeturilla trāſgreſſio. Ternario enī numero īcorporea ꝑshomīs ſignificat̉: quaternario vero corpꝰ. motꝰ autem ī numeris nō exprimit̉ cū dicimꝰ: vnū duo triaſed cū dicimꝰ: ſemel bis ter. vn̄ ꝑ ſepties. xi. ſignificatur motu hominis facta trāſgreſſio. . CA. IIII.Ieſus aūt plenꝰ ſpū ſcō regreſſuſ ē a iordane: ⁊ agebatur ī ſpū ī deẜto diebꝰ qͣdra
gīta: ⁊ tētabat̉ a diabolo. Et nihilmāducauit ī diebꝰ ill̓: ⁊ cōſūmatisillis eſurijt. Dixit aūt illi diaboluSi filiꝰ dei es: dic lapidi huic ut panis fiat. Et rn̄dit ad illū ieſꝰ: Sciptū ē: qꝛ n̄ in pane ſolo uiuit hō: ſedin omni uerbo dei.THEO. Pꝰ baptiſmū chriſtꝰ tētat̉: inuēs noꝙ poſtqͣꝫ erimꝰ baptizati tētatiōes īminent nobisvn̄ dicit̉: Ieſus aūt ple. ſpi. ſan. regreſ. ē a iordaneCIRVL. Dudū dixit deꝰ: Nō ꝑmanebit ſpūs meꝰhomībus iſtis: eo ꝙ ſūt caro. vbi vero regeneratiōeꝑ aquā ⁊ ſpiritū ditati ſumus: facti ſumꝰ diuīe nature ꝑticipes. ꝑ ſpūs aūt ꝑticipationē pͥmogeniaut ī multis fratribꝰ pͥmus. Recepit ſpiritu qͥ ⁊ ſpūtdator ē: vt etiā ad nos ꝑ ip̄m ꝑueniat gr̄a ſpūs ſancti. QRI. Qn̄ igit̉ legis ieſum plenū ſpū ſanctoī actibꝰ ſcribit̉ de apoſtolis: ꝙ repleti fuerit ſpiritiſancto: vide ne equales putes eē apoſtolos ſaluatri. Quo enī ſi volueris dicere: Hec vaſa plena ſūt vinō vel oleo: nō ſtatī dices ꝙ equali mēſura ſūt plna; ſic ⁊ ieſus ⁊ paulꝰ pleni erāt ſpū ſancto: ſed vaspauli multo minꝰ erat qͣꝫ ieſu: ⁊ tn̄ erat ẜm menſurā ſuā vtrūqꝫ repletū. accepto itaqꝫ a ſaluatore plinō ſpū ſancto baptiſmo qͥ ſuꝑ eū ī ſpecie colūbe decel̓ venerat: ducebat̉ a ſpū: qꝛ quotquot ſpiritu deducunt̉: hi filij dei ſūt. iſte aūt ſupra oēs ꝓprie fildei erat. BED A: Ne cui autē veniret ī dubium aquo ſpū ductū fiue expulſū: alij euāgeliſte dicerent:ī deſertū: cōſulte lucas demū ītulit: Et agebat̉ ī deẜtū ſpū. xl. diebꝰ. ne qͥd cōtra eū valuiſſe ſpūs putartur īmūdus: qͥ plenꝰ ſpū ſcō quecunqꝫ volebat agebat. GRECVS: Si vero nos arbitrio ꝓprio noſtrā vitā diſponimꝰ: qūo ip̄e trahebat̉ īuitꝰ: Quodgͦ dicit̉ agebat̉ ſpū: huiuſmōi hꝫ ītellectum: Spōtſpiritalē duxit cōuerſationē: vt locū exhiberet tētāti BASI. Nō enī verbo ꝓuocās inimicū. ſeviſitās q̄rit deſertū: delectat̉ enī diabolꝰ ī deſertopatit̉ eē ī vrbibꝰ: cōtriſtat ip̄m cōcordia ciuiumA MB. Agebat̉ igit̉ ī deſertū cōſilio vt diabolū)uocaret: nā niſi ille certaſſet: non mihi iſte viciſſetMyſterio: vt illū adā de exilio liberaret: qͥ de ꝑadiſo ī deſertū eiectꝰ ē. Exēplo: vt on̄deret nobiſdiabolū ad meliora tendētibꝰ īuidere: ⁊ tūc magis eē cauendū ne myſterij gr̄am deſerat mētis īfirmitas. viſequit̉: Et tētabat̉ a diabolo/ CRIL. Ecce factꝰē ī athletis iubēs agones deꝰ ī his qͥ coronat ſcorūvertices. ¶ GRE. iij. mo. Hoſtis tn̄ noſter mēte mediatoris dei ⁊ hoīm tētatiōe quaſſare nō valuit ſteenī dignatꝰ ē tētatiōes exteriꝰ ſuſciꝑe: vt tn̄ eiꝰ mēsīteriꝰ diuinitati īherēs īcōcuſſa ꝑmanereTētatur aūt ieſus a diabolo. xl. diebꝰ: ⁊ q̄ fuerit tetamēta neſcimꝰ: q̄ iō forſitā p̄termiſſa ſūt: qꝛ mara erāt qͣꝫ vt lr̄is crederent̉ ¶BASI. Uel on̄s pacdragenā intētatꝰ māſit: nouerat enī dīabolꝰ ꝙ ſdūnabat: ⁊ nō fameſcebat: ⁊ iō nō audebat accedeſevn̄ ſequit̉: Et nihil mādu. ī il. die. Ieiunauit ſiqdeion̄dēs: ꝙ illi qͥ ſe vult ad pugnas tētationū acere ſobrietas ē neceſſarta. AMB Cria igit̉ ſit qͥe