Ca. XVIII.

Filiꝰ enī dei qͥ nullū opꝰ fecit ſeruile quaſi habensformā ſerui quā ꝓpter hoīem ſuſcepit: tributū ⁊ cēſū dedit. HIE. Quid pͥmū in hͦ loco mirer neſciovte p̄ſcīam an magnitudinē ſaluatoris? Preſciētiāꝙ nouerat habere piſcē in ore ſtaterē: ⁊ pͥmus ipſecapiēdus eēt. magnitudinē atqꝫ v̓tutē ſi ad eiꝰ v̓būſtater in ore piſcis creatus ē: ⁊ qd̓ futuꝝ erat: ipſe loquēdo fecerit. Ipſe gͦ chriſtꝰ ꝓpter eximiā charitatē⁊ crucē ſuſtinuit ⁊ tributa reddidit: nos infelices qͥchriſti cenſemur noīe: ⁊ nihil tanta dignū facimusmaieſtate: ꝓ illius honore ⁊ tributa nō reddimus:⁊ qͣſi filij regis a vectigalibꝰ īmunes ſumꝰ. hoc etiāſimplicit̓ intellectū edificat auditorē: dū audit dn̄mtante fuiſſe pauꝑtatis: vt vnde tributa ꝓ ſe ⁊ apl̓oredderet: nō habuerit. Qd̓ ſi qͥs obijce̓ voluerit: quōiudas in loculis portabat pecuniā: rn̄debimꝰ: rempaupeꝝ in vſus ſuos ꝯuertere nephas putauit: nobiſqꝫ idē tribuit exēplū. CHRY. Uel iō nō expoſiris iubet dare: vt on̄dat ꝙ maris ⁊ piſciū dominet̉.ORIGE. Nel qm̄ ieſus nō habuit imaginē ceſaris. p̓nceps enī huiꝰ ſeculi nihil hēbat ī eo: ꝓptereanō ex ꝓprio: ſꝫ ex mari imaginē ceſaris accepit. nonaūt ſuſcepit ipſe ſtaterē: neqꝫ fecit eū ſibi poſſeſſiōeꝫne ſit aliqn̄ imago ceſaris apud imaginē inuiſibilisdei. Uide etiā chriſti prudētiā qualit̓ nec rēnuit tributū: nec ſimpliciter iubet dari: ſꝫ prius on̄dit ſe nōeſſe obnoxiū: ⁊ tūc dat quoꝝ vnū fecit .ſ. dare tributū: vt illi .ſ. actores non ſcandalizentur. hoc aūt .ſ. vton̄dat ſe libeꝝ vt nō ſcandalizētur diſcipuli. alio v̓oloco ꝯtēnit phariſeoꝝ ſcandalū: qn̄ de eſcis diſputabat: docens nos ſcire tꝑa ẜm q̄ oportet nō cōtēnereeos qͥ ſcandalizant̉: ⁊ ẜm q̄ oportet cōtēne GRE.ſuꝑ ezechiel̓. Cōſiderandū enī ē: qꝛ inqͣꝫtū fine pctōpoſſumꝰ vitare ꝓximoꝝ ſcādalū debemꝰ. Si aūt deveritate ſcādalū ſumit̉: vtiliꝰ ꝑmittit̉ naſci ſcādaluꝫqͣꝫ veritas relinquat̉. ECHRI. Sic̄ aūt ſtupeſcis dechriſti v̓tute: ita admirare petri fidē: qm̄ rei tā difficili obediuit. Ideoqꝫ de fide eum remunerās: cōpulauit eū ſibi in tributi datione: qd̓ fuit abūdātis honoris. Et hoc ē qd̓ dr̄: Inuenies ſta. il. ſu. da eis prome ⁊ te. GLO. Cōſuetudo enī erat vt vnuſquiſqꝫꝓ ſe didrachma redderit. Stater v̓o ē pondꝰ duoꝝdidrachmatu/ ORI. Myſtice aūt in agro ꝯſolationis: ſic enī interp̄tat̉ capharnaū: ꝯſolat̉ oēm diſcipulū: ⁊ libeꝝ filiū eē ꝓnūciat: ⁊ dat ei v̓tutē piſcādipͥmū piſcē: vt aſcendente eo ꝯſolationē accipiat petrus ſuꝑ eū quē piſcatꝰ ē 4HLA. Cū aūt pͥmū piſcē admonet̉ petrꝰ inqͥrere: aſcenſuri on̄dūt̉ ⁊ plures. Btus ille primꝰ martyr ſtephanꝰ: primꝰ aſcendit: ⁊ ſtaterē ī ore ꝯtinuit. In quo didrachma nouep̄dicatiōis tāqͣꝫ duo denarij hēbant̉. dei enī gloriā⁊ dn̄m chriſtū in paſſione ꝯtuens p̄dicabat. E.Uel iſte piſcis qͥ pͥmꝰ factꝰ ē adā: qͥ ꝑ ſecūdū adā liberat̉ id qd̓ in ore eiꝰ hͦ ē in ꝯfeſſiōe fuit īuentū: propetro ⁊ dn̄o reddit̉. ¶ QRIG. Cū etiā videris auarū hoīem ab aliquo petro correctum ꝙ abſtulit deore eiꝰ v̓bū pecunie: dicēs eū aſcēdiſſe de mari. i. defluctibꝰ ſolicitudinuꝫ auaricie ad hamū rōnabilē ⁊ꝯp̄henſū atqꝫ ſaluatū ab aliquo petro qͥ euꝫ docuitperitatē: vt ꝓ ſtatere habeat imaginē dei .i. eloqͥa eiꝰE. Et pulchre illud ipſū quidē dat̉ p̄ciū: ſꝫ diuiſū ē: qꝛ ꝓ petro qͣſi ꝓ peccatore preciū reddebatur:

Dn̄s aūt nr̄ pctm̄ nō fecit. Qn̄dit̉ āt ſil̓itudo carnisdū eodē ⁊ dn̄s ⁊ ſeruꝰ p̄cio liberāt̉. 7CA. XVIII.N illa hora acceſſerunt diſcipuli ad ieſū dicēteſ: Quiſputas maior eſt in regno celoꝝ? Et aduocans ieſus ꝑuulū: ſtatuit eū in medio eoꝝ: ⁊ dixit: Amēdico uob̓: niſi ꝯuerſi fueritis ⁊ efficiamini ſicut ꝑuuli nō intrabitis in regnuꝫ celoꝝ. Quicūqꝫ ergo humiliauerit ſe ſicut ꝑuulꝰ iſte: hic ē maior īregno celoꝝ. Et ꝗ ſuſceperit unumꝑuulū talē in noīe meo me ſuſcipit.Qui aūt ſcandalizauerit unū de puſillis iſtis ꝗ in me credūt: expedit eiut ſuſpēdat̉ mola aſinaria ī collo eiꝰdimergat̉ in ꝓfundum maris.HE. Quia diſcipuli viderāt ꝓ petro ⁊ dn̄o idē tributū redditū: ex ęqͣlitate p̄cij arbitrati ſūt oībꝰ apl̓ispetrū eē p̄latū. CHRV. Un̄ paſſi ſūt aliqd̓ hūanūqd̓ euāgeliſta deſignat dicēs: In illa hora acceſſerūt diſcipuli ad ieſū dicētes: Quiſputas maior ē inregno celoꝝ? Uerecundati ſiquidē paſſionē ꝯfiteriquā paſſi ſūt: nō dicūt manifeſte: Petrū cur p̄honoraſti nobis; ſed indet̓minate interrogāt: Quis maior ē? Qn̄ aūt tres p̄honoratos viderūt .ſ. petrū iacobum ⁊ iohānē in trāſfiguratiōe: nihil tale paſſi ſūt.qn̄ v̓o in vnū ſolū cōtulit honorē: tūc doluerūt. Tuaūt ꝯſidera pͥmū quidē ꝙ nihil eoꝝ q̄ ſūt in terris q̄rūt: deinde ꝙ poſtea hāc paſſionē depoſuerūt. Noſaūt neqꝫ ad defectꝰ eoꝝ ꝯtingere poſſumꝰ. neqꝫ enīquerimꝰ: Quis maior ē in regno celoꝝ; ſꝫ Quis maior eſt in regno terre ¶ ORI. In his aūt imitatoresdiſcipuloꝝ eē debemus: ſiqn̄ aliquid ī nobis dubiūqueritur ⁊ nō inuenit̉: vt cū omni ꝯſenſu accedamꝰad ieſū: qͥ potēs ē illuminare corda hoīm ad intelligendā ſolutionē oīm queſtionū. Interrogemꝰ etiāaliquē doctoꝝ: Qui p̄poſiti hn̄tur in eccleſijs? Sciebant aūt diſcipuli hoc interrogātes: quia nō eſt eqͣlitas ſanctoꝝ in regno celeſti: ſꝫ quō maior ⁊ qualit̓viuēs minimꝰ hoc diſcere cupiebant. Uel ſciebantquiſ eēt minimꝰ: ⁊ qͥs magnꝰ: ex eo qd̓ ſupra dn̄s dixerat: ſed ex multis magnis qͥs eſſet maior hoc eisnō erat manifeſtū. E. Uidēs aūt ieſus cogitationes eoꝝ voluit deſiderio glorie humilitatis ꝯtētionē ſanare. vn̄ ſeqͥtur: Et aduo. ie. ꝑuu. ſta. eū in me.eoꝝ CHRV. Mihi videt̉ valde paruulū ī medioſtatue̓: oībꝰ paſſiōibꝰ exutū. FHIE. Ut ī eo et etatēq̄re̓ ⁊ ſil̓itudinē īnocētie demōſtraret. vl̓ certe ꝑunlū ſtatuit in medio eoꝝ ſeipſū qui non venerat miniſtrari ſed miniſtrare: vt eis humilitatis tribueretexemplū. Alij paruulū interp̄tantur ſpm̄ſanctū quēpoſuerit in cordibꝰ diſcipuloꝝ: vt ſuꝑbiā in humilitatē mutaret. Seqͥt̉: Et dixit. Amen di. vo. niſi ꝯuer.fue. ⁊ efficia. ſicut paruuli: non intr. in reg. celorum.Nō p̄cipit apl̓is vt etatē habeāt paruuloꝝ: ſed īno-