Mattheus
ꝯuerſe fuerāt: mō retrorſū pctā ꝯuerſa ſūt: ſic̄ etiamHelias ī iordane diuiſione fecit aqͣꝝ: ⁊ chriſtꝰ ī eodē Iordane ſeꝑatiōꝫ oꝑatꝰ ē pctōꝝ/ REMI. Officiū deſignat̉ cum ſeqͥtur: Ut baptizaretur ab eo.CHRV. ſuꝑ matth̓. Nō vt ip̄e remiſſionē pctōꝝ acciꝑet ꝑ baptiſmū: ſꝫ vt ſcīficatas aqͣs relinqͣret poſtmodū baptizādis. AVG. Saluator .n. iō baptizari voluit: nō vt ſibi mudiciā acqͥreret: ſꝫ ut nobis fluenta mūdaret. Exquo ipſe in aquā demergit̉: ex eooīm pctā abluit aqͣ. Nec miꝝ ꝙ aquā: hoc ē ſubſtātiā corꝑalē ad purificādā aīam dicimꝰ ꝑuenire: ꝑuenit plane: ⁊ penetrat ꝯſcīe vniuerſe latibl̓a. Quāuisenī ip̄a ſit ſubtilis ⁊ tenuis: bn̄dictōe tn̄ chriſti factaſubtilior: occultas vite cās ad ſecreta mētis ſubtiliore rore ꝑtranſit. Subtilior .n. bn̄dictionū curſus qͣꝫaqͣꝝ meatꝰ. vn̄ q̄ de ſaluatoris baptiſmate bn̄dictiofluxit: tanqͣꝫ fluuiꝰ ſpiritalis oīm gurgitū tractꝰ vniuerſoꝝ fontiū venaſ impleuit/ CHRY. ſuꝑ matth̓.Adhuc aūt ad baptiſmū venit: ut qͥ hūana ſuſcepitnaturā: totū hūane nature īueniat̉ impleſſe myſteriū: nā qͣꝫuis ip̄e n̄ erat pctōr: tn̄ naturā ſuſcepit peccatricē. ꝓpterea etſi ꝓ ſe baptiſmate nō egebat: tn̄ īalijs carnal̓ natura opꝰ hēbat. AVG. ī ſer. de epi.Itē iō baptizari voluit: qꝛ voluit facere qd̓ faciēdūoībꝰ imperabat vt bonꝰ magr̄ doctrinā ſuā nō tamv̓bis inſinuaret: qͣꝫ actibꝰ exerceret. 7AVG. ſuꝑ iohānē: Hinc gͦ dignatꝰ ē a iohāne baptizari: vt cogſcerēt ſerui quata alacritate debeant currere ad baptiſma dn̄i: qn̄ ip̄e nō dedignatꝰ ē acciꝑe baptiſma ſeruiHIE. Itē baptizari voluit: vt baptiſmate ſuo iohānis baptiſma ꝯfirmaret./ CHRV. ī ho. Quia v̓obaptiſmꝰ pnīe erat: ⁊ ī demōſtratiōꝫ delictoꝝ inducebat̉: ne aliqͥs eſtimaret: ꝙ hac rōne chriſtꝰ ad iordanē venit: iō veniēti dixit: Ego a te debeo baptizāri: ⁊ tu venis ad me? qͣſi dicat: CHRV. ſuꝑ matth̓.Ut tu me baptizes: ē idonea rō: vt iuſtꝰ efficiar: ⁊ dignꝰ celo. vt aūt ego te baptizē q̄ ē rō? Om̄e bonū d̓celo deſcēdit ī terrā: nō de terra aſcēdit ī celum.HILA. Deniqꝫ a iohāne baptizari ꝓhibet̉ vt deꝰ⁊ ita ī ſe fieri oportere vt hō docet. Un̄ ſequit̉: Rn̄dēs aūt ieſus dixit ei: Sine mō. Pulchre dixit mō:vt on̄deret chriſtū ī aqͣ a iohāne: Iohānē a chriſto īſpū baptizādū. Siue aliter: Sine mō: vt qͥ formā ſerui aſſūpſi: expleā ⁊ hūilitatē eiꝰ: alioqͥn ſcito te ī dieiudicij meo eē baptiſmate baptizādū. vel Sine mō:vt dic̄ dn̄s: habeo ⁊ aliud baptiſma: quo ⁊ baptizandus ſū. Tu me baptizas ī aqͣ: vt ego te baptizē ꝑ mein ſanguine tuo. CHRI. ſuꝑ matth̓. In quo etiaꝫon̄dit qꝛ poſtea chriſtꝰ baptizauit iohānē: qͣꝫuis etiāin apocryphis libris hͦ māifeſte ſcriptū ſit. Sꝫ mō ſine vt iuſticiā baptiſmatꝭ nō v̓bis ſꝫ factis adimpleā:pͥus ſuſcipiā: poſtea p̄dicabo. Un̄ ſeqͥtur: Sic .n. decet nos oēm implere iuſticiā. vbi nō hoc ſignificatvt ſi fuerit baptizatꝰ adimpleat oēm iuſticiā: ſꝫ ſic .i.quēadmodū baptiſmatis iuſticiā pͥus factis impleuit: poſtea p̄dicauit: ſic ⁊ oēꝫ aliā iuſticiā: ẜm illud:Cepit ieſus facere ⁊ docere. Aut ita: ſic oportet vosimplere oēꝫ iuſticiā ſic̄ iuſticiā baptiſmi .i. ẜm diſpēſatiōꝫ hūane nature. Sic̄ .n. impleuit iuſticiā naſcendi creſcēdi ⁊ ſimiliū. HILA. Erat ⁊ ꝑ eū oīs īplēda iuſiicia: ꝑ quē ſolū lex poterat īplerit HIERO.Nō aūt addit iuſticiā legis fiue nature: vt vtrūqꝫ in
telligamꝰ REMI. Uel ſic. Decet voſ implere oēꝫiuſticiā .i. on̄dere exēplū oīs implēde iuſticie ī baptiſmo: ſine quo nō aꝑit̉ aditꝰ regni celeſtis. vel etiamdiſcāt ſuꝑbi exēplū hūilitatiſ: ut nō dedignēt̉ baptizari ab huilibꝰ mēbris: dū viderint me baptizatuꝫ ate iohāne ẜuo meo. Illa āt ē vera hūilitas quā comes obediētia ſeqͥt̉. vn̄ ſubdit̉: Tūc dimiſit eū. i. advltimū aſſenſum p̄buit ut baptizaret eum.¶ Gaptizatꝰ āt ieſus: ꝯfeſtim aſcēdit de aqͣ. Et ecce aꝑti ſūt ei celi: etuidit ſpm̄ dei deſcendenteꝫ ſicut columbam: ⁊ uenientem ſuꝑ ſe.AVG. ī ſer. de ep̄i. Quia ut dictū ē cū ſaluator nr̄abluit̉: iā tūc nr̄m baptiſmū tota aqͣ mūdat̉: ut ſecuturis poſtmodū ppl̓is lauacri gr̄a mīſtret̉. Oportuit etiā chriſti baptiſmo ea deſignari q̄ ꝑ baptiſmū cōſequūt̉ fideles. vn̄ dr̄: Baptizatꝰ aūt ieſus ꝯfeſtimaſcēdit de aqͣ. CHRV. ſuꝑ matth̓. Factum chriſtiad myſteriū ꝑtinet oīm qͥ poſtmodū fuerāt baptizādi: ⁊ iō dixit ꝯfeſtim. Et nō dixit ſimpliciter: aſcēdit:qꝛ oēs qͥ digne baptizāt̉ in chriſto ꝯfeſtim de aquaaſcēdūt .i. ꝓficiūt ad v̓tutes: ⁊ ad dignitatē ſubleuātur celeſtem. Qui .n. in aquam ingreſſi fuerāt: carnales ⁊ filij ade pctōres: ꝯfeſtim de aqͣ aſcēdūt ſpiritales filij dei facti. ſi āt qͥdā ex ſua culpa nihil ꝓficiunt baptizati: qͥd ad baptiſmuꝫ. RABA. Quia gͦnobis dn̄s ſui corꝑis intinctu baptiſmi lauacrū dedicauit: nobis quoqꝫ pꝰ acceptū baptiſma celi aditū patere ⁊ ſpm̄ ſcm̄ demōſtrauit. vn̄ ſequit̉: Et aptiſūt ei celi. HIERO. Nō reſeruatiōe electoꝝ ſꝫ ſpiritalibꝰ oculis fic̄ ⁊ ezechiel ī pͥncipio volumīs ſuiaꝑtos eſſe cōmemorat̉/ CHRV. ſuꝑ matth̓. Si .n.ipſa creatura rupta fuiſſet nō dixiſſet. Aꝑti ſūt ei. qꝛqd̓ corꝑaliter aꝑit̉ oībꝰ ē aꝑtū. Sꝫ dicet aliqͥs: quidenī an̄ oculos filij dei clauſi fuerāt celi: qͥ etiā ī terra ꝯſtitutꝰ erat ī celo? Sꝫ ſciēdū ꝙ ſic̄ ẜꝫ diſpēſatōꝫhūanā baptizatꝰ ē: ſic ẜm hūanā diſpēſationeꝫ aꝑtiſūt ei celi. ẜꝫ āt naturā diuinā erat ī celis. REMI.Sꝫ nūquid tūc pͥmo aꝑti ſūt ei celi: etiā ẜm hūanānaturā? fides .n. eccl̓ie ⁊ credit: ⁊ tenet ꝙ nō minusaꝑti ſūt ei celi an̄ qͣꝫ poſt. Ideo gͦ dr̄: ꝙ aꝑti ſūt ei celi: qꝛ oībꝰ renatꝭ aꝑit̉ ianua regni celeſtꝭ CHRI̓.ſuꝑ matth̓. Forte .n. erāt inuiſibilia q̄dā obſtaculapͥus qͥbꝰ obſiſtētibꝰ aīe defūctoꝝ n̄ poterāt introirecelos. Nullā .n. aīam an̄ xp̄m arbitror aſcēdiſſe ī celū exquo peccauit Adā: ⁊ clauſi ſūt celi. Sꝫ ecce baptizato xp̄o aꝑti ſūt tm̄. Poſtqͣꝫ v̓o tyrānū vicit ꝑcrucē: qꝛ nō erāt neceſſarie porte celo nūqͣꝫ claudedo: nō dicūt angeli. Aꝑite portas: iā .n. erāt aꝑte: ſꝫTollite portas. Uel ī baptizatꝭ aꝑiunt̉ celi: ⁊ vidētea q̄ ſūt ī celo: nō carnalibꝰ ocul̓ vidēdo ſꝫ ſpiritalibus fidei credēdo. Aut ita: Celi ſūt ſcripture diuīeqͣs oēs legūt: nō tn̄ oēs ītelligūt: niſi qͥ fuerūt ſic baptizati: ut accipiāt ſpm̄ſcm̄. Un̄ ⁊ apl̓is pͥmitꝰ erantclauſe ſcripture ꝓph̓aꝝ: ſꝫ accepto ſpūſcō reſerateſūt eis oēs ſcripture. Tn̄ quocūqꝫ mō ītelligat̉: celiaꝑti ſūt ei .i. oībꝰ ꝓpter eū: ſic̄ ſi īꝑator alicui ꝓ aliopetenti dicat: Hoc bn̄ficiū nō illi do: ſꝫ tibi .i. ꝓpterte illi. GLO. Uel tātꝰ ſplēdor circūfulſit chriſtū ībaptiſmo: vt empyreū videret̉ celū reſeratum eſſe.