Ca. III.
tet mētiōꝫ qͣ inſtruxit eos qͥ ꝓuectores videbāt̉. Etiō dic̄. Uides aūt mul. phari. ⁊ ſaduce. veni. ad bap.ſuū SIDO. in li. etymo. Phariſei ⁊ ſaducei interſe ꝯͣrij ſut na phariſei ex hebreo ī latinū intecp̄tant̉diuiſio: eo ꝙ traditionū ⁊ obẜuationū iuſticiā p̄ferūt: vn̄ diuiſi vocant̉ a ppl̓o qͣſi ꝑ iuſticiā. Saduceiinterp̄tant̉ iuſti: vēdicāt .n. ſibi qd̓ nō ſūt: corpoꝝ reſurrectionē negāt: ⁊ aīam cū corꝑe interire p̄dicant.Hi tm̄ qͥnqꝫ libros legꝭ reſpiciūt: ꝓphetaꝝ vaticiniareſpuūt. FGLO. Hos gͦ qͥ inter iudeos maiores videbāt̉ vidēs iobānes ad baptiſmū ſuū venire: dixiteis: Progenies viꝑarū: qͥs vobis demōſtrabit fugere a vētura ira? REMI. Cōſuetudo ſcripturaꝝ eſtab imitatōe opeꝝ noīa imponere: ẜm illud: Pr̄ tuamorreꝰ: ſic ⁊ iſti ab imitatiōe viperaꝝ ꝓgenies viperarū dicūt̉ CHRV. ſuꝑ matth̓. Sic̄ enī artificioſus medicꝰ ſi viderit egrotātis colorē: intelligit ſpeciē paſſionis: ſic ioh̓es veniētiū ad ſe phariſeoꝝ prauas cogitatiōes intellexit: forſitā .n. apud ſe cogitauerūt: Imꝰ ⁊ ꝯfitemur pctā nr̄a: nullū laborē nobiſimponit: baptizamur: ⁊ ꝯſequimur indulgētiā pctōrū. Inſipiēs: nūqͥd facta digeſtiōe īpuritatis nō ē neceſſaria ſuppoſitio medicine? ſic multa diligētia neceſſaria ē hoī poſt ꝯfeſſionē ⁊ baptiſmū vt vulnuspctōꝝ ꝑfecte ſanet̉: iō dicit: Progenieſ viperaꝝ. Natura enī viperaꝝ ē: ꝙ ſtatim cū momorderit hoīemcurrit ad aquā: quā ſi nō īuenerit morit̉. iō iſtos dicebat ꝓgeniē viperaꝝ: qꝛ pctā mortifera cōmittēteſcurrebāt ad baptiſmū: ut ſic̄ vipere ꝑ aquā tm̄ ꝑicula mortis euaderēt. Itē viperaꝝ natura ē ruꝑe viſcera matꝝ ſuaꝝ: et ſic naſci. qm̄ gͦ iudei aſſidue ꝑſequētes ꝓph̓as corrupūt matrē ſuā ſynagogā: iō ꝓgenies viperarū nūcupāt̉. Itē vipere a foris ſpecioſe ſūt⁊ qͣſi picte. ītus aut veneno replete: ita ⁊ iſti pulchritudinē ſcītatis on̄debāt ī vultu REMI. Cū gͦ dr̄:Quis demōſtrabit vobis fugere a ventura ira? ſubaudit̉ niſi de EHRY. ſuꝑ matth̓. Uel qͥs vobisdemōſtrauit: nū Iſaias ꝓph̓a; abſit. Si .n. ip̄e vosdocuiſſet: nō ſpē in aqua poneretis tm̄: ſꝫ etiā ī oꝑibus boniſ. ille .n. dicit: Lauamī ⁊ mūdi eſtote: aufete neqͥtiā ab aīabꝰ vr̄is: diſcite bn̄facere. Nūqͥd aūtetiā dauid dicēs: Lauabis me ⁊ ſuꝑ niuem dealbabor? abſit. ille .n. ſic dic̄ poſtea: Sacrificiū deo ſpūscōtribulatꝰ. Si gͦ eſſetis diſcipuli pauid: cū gemituad baptiſmū venirētis. REMI. Si v̓o: qͥs demonſtrabit: ſub futuro legat̉ tꝑe: hic ē ſenſus: Quis doctor: qͥs p̄dicator dabit vobis ꝯſiliū: vt poſſitis euadere irā eterne dānatiōis? AVGV. in li. de ci. dei:Deꝰ āt ꝓpter quādā opeꝝ ſil̓itudinē: nō ꝓpter affectionū infirmitatē ẜm ſcriptutas iraſcit̉: nec tn̄ vllapaſſiōe turbat̉. hoc enī v̓bū vindicte vſurpauit effectus: nō ille turbulētos affectꝰ. Si gͦ vultiſ effugerefacite dignū fructum pnīe. ¶ GREG. in ho. In qͥbv̓bis notādū ē: ꝙ nō ſolū fructu pnīe: ſꝫ dignoſ pnīeadmonet eē faciēdos. Sciēdū .n. ē qꝛ qͥſquis illicitanulla cōmiſit: huic iure cōcedit̉ vt licitis vtat̉. At ſiqͥs ī culpā lapſus eſt: tāto a ſe dꝫ licita abſcidere qͣnto ſe memīt ⁊ illicita ꝑpetraſſe. Uniuſcuiuſqꝫ gͦ ꝯſcientia ꝯuēit̉: ut tāto maiora q̄rat bonoꝝ opeꝝ lucraꝑ pnīaꝫ: quāto gͣuiora ſibi intulerit dāna ꝑ culpā. ſꝫiudei de gētis nobilitate gloriātes: iccirco ſe agnoſcere pctōres nolebāt: quia de abrae ſtirpe deſcēde
rāt. ⁊ iō eis recte dr̄: Et ne velitis dicere intra vos:patrē hēmꝰ abraā ¶CHRY̓. in ho. Hec āt dixit nōꝓhibēs illos dicere ex illo ſe eē: ſꝫ ꝓhibet ī hoc cōfidere: v̓tuti aīe non inſiſtētes. CHRY. ſuꝑ matth̓.Quid .n. ꝓdeſt ei quē ſordicāt mores generatio clara; aut qͥd nocet illi generatio vilis quē mores adornāt? Meliꝰ ē .n. alicui vt ī eo gl̓ient̉ parētes qꝛ tālē filiū hn̄t: qͣꝫ ut ip̄e in ꝑentibꝰ gl̓iet̉. Sic ⁊ vos nolite gl̓iari dicētes: qꝛ patrē hēmꝰ abraā: ſꝫ magꝭ erubeſcite: qꝛ filij eſtis eiꝰ: ⁊ ſcītatis eiꝰ n̄ eſtis heredes.De adulterio .n. natꝰ videt̉ qͥ nō aſſimilat patrē. Parētū igit̉ gloriā excludit dicēs: Et ne velitis dicere.RAB A. Quia gͦ p̄co v̓itatis ad dignū pnīe fructūfaciēdū eos incitare volebat: ad hūilitatē ꝓuocabatſine qͣ nullꝰ penitere pōt ſubdēs: Dico .n. vo. qm̄ po.ē deꝰ de lapi. iſtis ſuſci. fi. abraē. REMI. Fert̉ ꝙ īeo loco p̄dicauit ioh̓eſ circa iordanē: vbi iubēte deoxij. lapides de medio alueo iordanis ſublati poſitiſūt. potuit gͦ fieri ut hos demōſtrādo diceret: De lapidibꝰ iſtis. HI ERO. In quo dei indicat potētiā:ꝙ qͥ de nihilo cūcta fecerat: poſſet ⁊ de ſaxis duriſſimis ppl̓m ꝓcreare. Prima .n. ſūt rudimēta fidei credere deū poſſe qͥcquid voluerit. ex lapidibꝰ aūt generari hoīes ſil̓e eſt ei ꝙ ex ſara ꝓceſſit iſaac. vn̄ etꝓpheta dic̄. Aſpicite ad petrā de qͣ exciſi eſtis. Huiꝰigit̉ ꝓphetie eos memores faciēs mōſtrat ꝙ poſſibile ē nūc etiā ſil̓e fierī. RABA. Uel alter: Lapidū noīe gētes ſignificate ſūt: q̄ lapides coluerunt.CHRY. ſuꝑ matth̓. Itē lapis durꝰ ē ad opꝰ: ſꝫ cuꝫfacͣtū fuerit opꝰ ex eo deficere neſcit: ſic ⁊ gētes cuꝫdifficultate crediderūt qͥdē: tn̄ credētes ꝑmanēt inet̓nū in fide. HIERO. Lege gechi. Auferā inqͥt avobis cor lapideū: ⁊ dabo vobis cor carneū. in lapide duritia: ī carne mollitudo monſtrat̉ RAB A.De lapidibꝰ gͦ filij abrae ſuſcitati ſūt: qꝛ dū gētiles īabrae ſemīe .i. ī chriſto crediderūt eius filij facti ſūt:cuiꝰ ſemī ſūt vniti. Seqͥt̉: Iā enī ſecuris ad radicemarboris poſita e CHRY. ſuꝑ math̓. Securꝭ ē acutiſſima ira ꝯſūmatiōis q̄ totū p̄ciſura ē mūdū. Sedſi poſita ē: qͣre nō p̄cidit? qꝛ rōnabiles ſūt arbores:⁊ in ptāte hn̄t facere bonū aūt nō facere: vt vidētesad radices ſuas poſitā eē ſecurī: timeāt ⁊ faciāt fructu. Ergo denuciatio ire qd̓ ē ſecuriſ poſitio: etſi malis nihil agat: tn̄ a mal̓ ſegregat bonoſ/ HIERO.in hō. Uel ſecuris ē p̄dicatio euangelij iuxta hieremiā qͥ v̓bū dn̄i ꝯparat ſecuri cedēti petrā. GRE.in ho. Uel ſecuris ē redemptor nr̄ qͥ velut ex manubrio ⁊ ferro ex diuinitate cōſtās ⁊ hūanitate: tenet̉ex hūanitate: ſꝫ incidit ex diuinitate: q̄ videlꝫ ſecurisad radicē arboris poſita ē: qꝛ etſi ꝑ patiētiam expectat: videt̉ tn̄ qͥd factura ē. Oīs enī ar. q̄ non fa. fru.bo. excidet̉: ⁊ ī ig. mittet̉. Quia vnuſquiſqꝫ ꝑuerſusꝑatā citiꝰ gehēne ꝯcrematiōꝫ īuenit: qͥ h̓ fructū boni oꝑis facere ꝯtēnit. Securim āt nō iuxta ramospoſitā ſꝫ ad radicē dic̄. cū enī malorū filij collūt̉: rami infructuoſe arboris abſcindūt̉: cū v̓o tota ſil̓ ꝓgenies cū parente tollit̉: infructuoſa arbor a radiceabſciſa eſt: ne remaneat vn̄ praua iteruꝫ ſoboles ſuccreſcat. CHRY̓. in home. Cū autē dicit: Oīs excludit pͥmatū qͥ eſt a nobilitate: quaſi dicat: Etſi neposfueris abrae ſuſtinebis penā ſine fructu manēs.RABA. Quatuor āt ſūt ſpēs arboꝝ: qͣꝝ vna tota ē