Expoſitio Tūc accepta. &cͣ.Reſpice de celo & fac benigne) iuxta cōſuetudinē tuā: vtigne charitatis de celo emittas ſuꝑ nos: qui conſumat oīapeccata nr̄a Fac do. in bo. vo. tua (vt nō ẜm peccata noſtrafacias nobis neqꝫ ẜm iniquitates noſtras retribuas nobis.Sed fac nobis ẜm magnā miſericordiā tuam. Tu dominepater noſter: & redemptor noſter: tu pax & gaudiū nr̄m:tu ſpes nr̄a & ſalus eterna: omnes a te bona expectant. Dā-te te illis colligent: aperiente te manū tuā) omīa implebū-tur bonitate: auertente aūt te faciē turbabunt̉: auferas ſpiritū eorū (et deficiant: & in puluerē ſuū reuertētur: emitteſpiritū tuū: & creabunt̉: & renouabis faciē terre. Domineobſecro) que vtilitas in dānatione tot miliū hominū; in-fernus impletur (eccleſia quotidie euacuat̉: exurge quareobdormis domine? Exurge: & ne repellas in finē: benignefac in bo. vo tua ſyon. VT. EDIF. MVRI. IER VSE.Quid eſt hieruſalē que interpretatur viſio pacis niſi bea-torū ciuitas ſancta; que eſt mater noſtra. huius muri cor-ruerunt: quādo lucifer cū angelis ſuis corruit; in quorū loca aſſumuntur homines iuſti. benigne igit̉ fac domine ſyon vt cito impleat̉ numerus electoꝝ: & edificēt̉ ꝑficiāt̉ꝙmuri hieruſale) ex lapidibꝰ nouis (te ſemper laudātibus& ꝑmanentibus internum.Tunc acceptabis ſacrificium iuſticie oblationeset holocauſta: tunc inponent ſuper altare tuumVitu losTunc cū benigne feceris ī bona volūtate tua ſyon acceptabis ſacrificiū iuſticie (Acceptabis dico) quia igne tue cha-ritatis cōſumes: ſic enī ſacrificiū moyſi & ſacrificiū hel yeacceptaſti. Tūc enī ſacrificia iuſticie acceptas: qn̄ aīas (queiuſte vincere ſatagunt: gr̄a tua impinguas: quid ꝓdeſt ſa-crificia tibi offerre: quando nō acceptas ea? Odūe quot offerimus hodie ſacrificia (que tibi grata nō ſunt: ſed potiꝰabominabilia: offerimus enī ſacrificia. nō iuſticie: ſed cerimonie: noſtre. Ideo nō ſunt tibi accepta. Vbi nūc a poſto-lorū gloria; vbi martirū fortitudo; vbi p̄dicatoꝝ fructus.vbi monachorū ſancta ſimplicitas: vbi primorū chriſtia-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten