Expoſitio Dn̄e labea &cͣ.in oēs (& ſuꝑ om̄es: qui credūt in eū: exultabit itaqꝫ linguamea) laudādo hanc iuſticiā tuā. extollēdo gr̄am tuā. Ma-gnificādo pietatē tuā: cōfitēdo peccata mea: vt ī me laudetur mīa tua: q̄ tā magnū peccatorē dignata ſit iuſtificarevt cognoſcāt oēs homines ꝙ ſaluas ſperātes in te: & libe-ras eos de manu anguſtie domine deus noſter.Domine labia mea aperies: & os meū annunciabit laudem tuam.Magna res eſt laus tua domine: & de tuo fonte ꝓcedit: dequo non bibit peccator. Non eſt enim ſpecioſa laus in orepeccatoris Libera ergo me de ſanguinibus deus. Deꝰ me.ſa. mee & ex. lin. mea iu. tuā. Tunc dn̄e (labia mea aperies:et os meū an. Ia. tu. Tu enī habes claues dauid: ꝗ claudis &nemo aperit et aꝑis & nemo claudit: tūc ergo aperies labiamea: ſicut aꝑuiſti labia infātiū) & lactētium: ex quoꝝ oreꝑfeciſti laude tuā: hi ꝓfecto fuerūt ꝓphete & apli ceterimquoqꝫ ſctī tui: qui te ſimplici: & puro corde & ore lauda-bāt nō aūt philoſophi/ & oratores qui dixerūt linguā no-ſtrā magnificabimus/ labia noſtra a nobis ſunt. Quia no-ſter deus eſt: aꝑiebāt ip̄i labia ſua: nō tu aperiebas ea; Ideoex eorū ore nō ꝑfeciſti laudē: infantes tui dn̄e laudabāt te.et te ip̄os deſpiciebāt: philoſophi (dū te laudare geſtiebātſeipſos magnificare volebāt: lactētes tui laudabant gloriātuā/ quā ꝑ gr̄am ſuꝑ celeſtē cognoſcebāt. philoſophi ꝑ ſo-Ia naturalia te cognoſcētes. laudes tuas ꝑfecte exprimerenō poterāt. Sācti tui te corde & ore (& bonis oꝑibus lau-dabāt philoſophi ſolis verbis & inflata ſapiētia. Pueri tuiin toto terrarū orbē laudes tuas diffuderunt. philoſophivix paucis diſcipulis p̄dicauerūt. Amici tui laudibus tuisinnumerabiles homines apctīs (ad virtutes: & ad verā fe-licitatē cōuertebāt. philoſophi nec veras virtutes) nec verā felicitatē cognoſcebāt dilecti tui ineffabilē pietate tuā-quā oſtēdiſti in filio charitatis tue p̄dicauerunt. philoſo-phi hāc nullo pacto intelligere potuerunt. Ex ore itaqꝫ in-fantiū & lac. ꝑfeciſti laude tuā. ſemꝑ enim tibi placuit exaltare humiles/ & humilitare ſuꝑbos quia ergo ſuꝑbis ſem