¶ Exqo ſitio Auerte faciē&cͣ.tua noͣ ſūt repelte: ſine qua nemo pōt bene viuere: ſine teem nihil poſſumus facere. Cōfidebant in virtute ſua: quenon erat virtus: Ideo defecerūt in ſtultitia ſua veniat ergovirtus tua dn̄e: & exultabunt oſſa humiliata: Veniat grātua: veniat fides. que per dilectionē operat̉: Veniāt virtutes & dona & exultabūt oſſa humiliata: exultabit quipperō: letabit̉ memoria gaudebit volūtas: nimiꝝ exultabūtꝗa extra ſe ſaliēt. Dū ad bona opera ꝓdibūt. virtute ma-gna exercebūtur ī eis: nec deficient. ſed teiuuate ad finemVſqꝫ perducent.Auerte faciemtuam apeccatis meis & omnes iniquitates meas dele.Cur dn̄e reſpicis pctā mea? cur numeras ea? cur adeo dili-genter conſideras; nūquid neſcis: ꝗa hō tanꝗͣ flos agri: curnō reſpicis potius in faciē chriſti tui: heu me miſeꝝ. Curvideo te mihi iratū: peccaui fateor Sed tu benignꝰ meẜeremei. A VERTE. F. T. A P M. Eacies tua cognitio tua eſtAuerte itaqꝫ cognitionē tuā a pctīs meis Non loquor decognitiōe ſimplicis app̄hētionis: qua oīa ſēꝑ vides Sed decognitiōe approbatiōis & reprobatiōis: qua oꝑa iuſtoꝝ/approbas: & pctā impioꝝ reprobando comdemnas. Nolimea peccata ita cognoſcere vt mihi īputes ea: Sed auer. f.tuā a. p. meis: Vt ꝑ mīam tuā deleant̉: Reſpice dn̄e aīam.quā creaſti: reſpice imaginē tuā ꝗͣ formaſti. Tuenī creaſti.eā ad imagine tuā: & ego miſer ſuꝑ induxit imaginē dya-boli. Auerte dn̄e faciē tuā ab imagine diabolo. Vt nō ira-ſcaris mihi & reſpice imaginē tuā. vt miſerearis mei omi-ſericors dn̄e: recordare quia Nacheū aſcēdētē in arboremſiccomorn̄ reſpexiſti: & ī domū eiꝰ deſcēdiſti: quod planenunꝗͣ feciſſes: ſi magine diabolo ī eo reſpexiſſes: ſed quiaimaginē tuā ī eo vidiſti cōpaſſus es ei & ſalutē ei tribuiſtiip̄e male ablata reſtituere quadruplicata & dimidiū bonorū ſuorū pauꝑibꝰ erogare ꝓmiſit. Et cōſequntꝰ eſt mīamet ſalutē ego me totū trado tibi: nihil mihi reẜuo tibi ſeꝑſeruire ſincero corde ꝓmitto: vota mea reddā oībus die-bus vite mee: Cur ergo dn̄e ī me quoqꝫ nō reſpicis imagi-nē tuā. Vt ꝗd adhuc pctā mea cōſideras: auerte obſecro fa