tit qn̄ eſt aliud ſemen predominans vl̓ etiamqn̄ eſſet ſpēs media: vt qn̄ eſt ꝟtus in vtroqꝫmniſcibiliū eqͣlis: nihil refert qͣꝫtū ad ꝯficiēduꝫhoc ſacr̄m. qͥncūqꝫ .n. nō mutat̉ ſpēs panis poterit in illo cōfici. idē btūs Tho. Petrꝰ ⁊ alij¶ Quartū correlariū eſt. ꝙ ſi hoſtia inciperetcorrupi qͣꝫuis eēt tritici panis: ⁊ in illa corruptione ſpēs panis nō remaneat: ita ꝙ liqueſieret ⁊ in farimulā cōuerteret̉ certe nō eſſet materia debita huius ſacr̄i. vnde dicit btus Tho.vi ſupra ꝙ hoc modo cognoſcit̉ quando ſpēsmanet: quādo .ſ. ꝯtinuitas nō ē ſoluta nec aliaaccn̄a omnia ablata. idē dicit Alanus. ¶ Sꝫcōtra inquies pater Ambroſi. Sicut .n. in oīaqua naturali pōt baptizari: nc .ſ. ꝓpter maͣedefectū quiſqͣꝫ a ꝑceptiōe baptiſmi defraudciſic ⁊ oīs panis debet eſſe ma huius ſacramētine inopia quēqͣꝫ excuſet. Dico ꝙ nō ē ſimilequia omnis aqua omni aque eſt eadē ſpē ẜmph̓m: ⁊ ideo nō differt in quacūqꝫ aqua baptiſmus ſiat: ſꝫ nō oīa grana ex quibus hoc ſacr̄ꝫcōfici ſolet eiuſdē ſpeciei ſūt. Et etiā hoc ſacramentū nō eſt tante neceſſitatis ſimpliciter qͣꝫtūeſt ſacr̄m baptiſmi: vt patꝫ in quarto ꝑ doctores. Sꝫ dic pater Ambroſi. nūquid ſi ex farina tritici ⁊ aqͣ roſea vel hꝰ i fiat panis: erit huiſacramēti ma. Hic ſūt due opiniones. Prīadicit ꝙ aqua reſoluit̉ ⁊ nō manet in ſubſtantiapanis. ⁊ ideo poterit cū ea cōfici. Alij dicūt orpoſitū: qm̄ partes pͥncipales panis qui eſt mahuiꝰ ſacramēti ſūt aqua naturalis ⁊ farina. Etideo ſi ſiat panis cū aqua artificiata nō erit mahꝰ ſacramēti. Et hāc opinionē magis approbat btūs Tho. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜꝫ dico ꝙ diqͣlitas ſpēm mutet nihil facit impedimēti. Etꝓpter hͦ pono vnā regulā gnālē ꝙ pōt conficitā in ſermētato qͣꝫ in azimis: qꝛ oē ſermentatūvel nō fermētatū ſpēm nō mutat. Item ⁊ tꝑXconis pape in fermētato legimꝰ eē celebratū⁊ adhuc a grecis reſeruat̉. nec ꝓpter hͦ eccl̓iaritūeoꝝ tollit. Poſtqͣꝫ tn̄ in azimis eccl̓ia confici ſtatuit: cōficiens in ſermētato gͣuiter errattanqͣꝫ tranſgreſſor cōſuetudinis eccl̓ie. Et addit huic dicio biūs Tho. in tertia ꝑte. q. 84. ꝙqͣꝫuis apud nos cōſuetudo ꝯficiēdi in azimisrōnabilis ſit: peccaret tn̄ grecꝰ ſi in azimis cōficeret tāqͣꝫ trāſgreſſor ſue cōſuetudinis ab eccleſia nō derogate. Et ſi q̄ris qͣre nos in azimis cōficimꝰ. Dico qꝛ credimꝰ xp̄m in azimiscelebraſſe. Mai. 25. Prima aūt die azimorūparauerūt paſca: ⁊ tali die erat ꝓhibitū fermētu ī lege. ⁊ Exo. 12. Dn̄s Moyſi p̄cepit in azimis comedi paſca: vt eēt figura paſce in qͣ debebat xp̄s hͦ ꝯfice̓ ſacr̄m. Itē ⁊ xp̄s fermentūſꝑ in malā ꝑtē accepit. vn̄ ait. Attēdite a fermēto phariſeoꝝ qd̓ ē hypocriſis. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtuꝫad tertiā dico ẜm bt̄m Tho. vbi sͣ. ꝙ quātitasmagna vel parua nihil ad hoc facit tn̄ neceſſeeſt vt ma cōſecrāda ſit corā ſacerdote. vnde ſacerdos in domo exiſtens nō poſſet panē conſecrare ꝗ eſt in altari neqꝫ in foro: ſꝫ quātacūqꝫ ſit quātitas panis coram ſacerdote ꝓpoſitodū illū conficere intendat de facto ꝯficit. Hocidē btūs Tho. vt. sͣ. Et recte diximꝰ ſi ītenditcōficere. qm̄ ẜm Alanū in libº de miſſa ſi aliqͥhoſtie remāſerūt ī altari vel aliqͣ ꝑs ex obliuione: ex qͦ illas ꝯſecrare nō intēdit nō erūt cōſecrate. Et rō ē. qꝛ ẜm Aug. ſine intētiōe nihiloꝑat̉ in ſacr̄o. E hec ſufficiāt ꝓ pͣn̄ti cōcl̓one.¶ De ma ſanguinis in calice. Cōcl̓o ſcd̓a.Ccipc ẜam ꝯcl̓onē. vꝫ. vinū de vitaaqͣ mixtū ⁊cͣ. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ.¶ Prīa ē iſta. q̄ ē ma ſanguīs ī hͦ ſacramēto. ¶ Scd̓a ē. vtrū ſine aqͣ poſſet cōficiſanguis. ¶ Tertia ꝟi. ē ponam ꝙ ſacerdosan̄ ꝯſecrationē ſanguīs perpēdat vinū in calice nō eē ꝗd agendū. ¶ Quātū ad pͥmā dicoẜm mgr̄m in 4º di. xj. ⁊ oēs ſcribētes ꝙ vinūvitis ē ꝓpͥc ma ſanguīs: qꝛ in eo xp̄s confecivt pꝫ ī euāgelio. Nō bibā de hͦ genimīe vitis.⁊c̄. Et qꝛ hͦ ſolū ꝓpͥe vinū ē ⁊ cōmuniꝰ in potū ſūmit̉. ex hͦ ſequūt̉ plura correlaria. ¶ Primū ē ꝙ nō pōt ꝯfici in aceto. qꝛ vinū ⁊ acctumſpē differūt. ſic̄ vinū a mortuo ẜꝫ philoſophuꝫsº methaphiſice. ¶ Scd̓o ſeꝗt̉ ꝙ ſi vinū eſt invia fiēdi acctū: tn̄ adhuc nō ē: lꝫ ꝯficiat ſacerdos: tn̄ mortal̓r deccat ẜꝫ Alanū ⁊ btm̄ Tho.¶ Tertio ſeꝗt̉ ꝙ ſi vinū ē putridū ⁊ tēdēs adcorruptōꝫ: dū tn̄ vini naͣꝫ nō ꝑdiderit ꝯficit̉ tn̄nō dꝫ ſūmi ꝑꝑ irreuerētiā ſacr̄i. Et idē dicendū de vino potico ſiuc multū acri ẜꝫ eundem.¶ Quarto ſeꝗt̉ ꝙ nō pōt cōfici de agreſto. qꝛlꝫ ſit ī via gnātōis vin nō tn̄ habꝫ ſpēm vini.¶ Quīto ſeꝗt̉ ꝙ in muſto pōt cōfici: qꝛ cōpletā hꝫ vini ſpeꝫ. h̓ oīad̓ intētōe doctoꝝ. qͣre ⁊cͣ.¶ Quātū ad ẜam dico ẜm Petrū de tarentaſio. in 4º diſ. xj. ⁊ btm̄ Tho. ibidē. ꝙ qͣꝫtū admam hꝰ ſanguinis aliqua ſūt de neceſſitate aliqua ad bn̄ eē. De neceſſitate ē vinū vitis: vtdem̄ ē. ad bn̄ eſſe eſt aqͣ naͣlis illi cōmixta. ⁊ ſic
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten