re iurīs debet deponi. Sꝫ diſtingue aut talishº ex igͦrātia fecit. tūc ex diſpēſatiōe ep̄i poteriad ordinem p̄termiſſū ꝓmoueri: ⁊ interim abexecutiōe ſuꝑioris ordinis erit ſuſpēſus. di. 53caº ſollicitudo ⁊ exͣ de clerico ꝓmoto ꝑ ſaltumc. vnico. Eodē mō poterit ep̄s diſpenſare ſi interim miniſtrauit in illo ordine p̄termiſſo credens ꝙ gͣdatim vt debebat ꝓmotꝰ eēt vt in. d.c. 3. Si ꝟo ex ꝓpͥa malitia ⁊ ſciēter fecit: ſic inordine ſuſcepto pōt ꝑ ep̄m diſpēſari: ſꝫ nō poterit ꝑ ep̄m diſpēſari ꝙ vlteriꝰ aſcēdat: ſꝫ indiget diſpēſatiōe pape. Et in hͦ ꝯueniūt Hoſti.Inno. ⁊ Guil. de hac ma vide ex de clerico ꝓmoto pſaltū ꝑ totū. 3º indebite ꝗs ordiat̉: qn̄extra tꝑa debita ordinat̉. Iſta enī ſūt temporadebita ad ſuſceptionē ordinū deputata. A ſcptēnio enī vſqꝫ ad duodecimū annū poteſt ꝗsconſurā ⁊ minores ordines accipere p̄terqͣꝫ accolitatū: quē tm̄ poſt duodecimū annū accipietvt pꝫ. 77. diſ. in ſingulis. vide ſup̄feria tertiaſecūde dn̄ice in tertia cōcluſione pͥme cōſiderationis in ſecūda ꝟitate. Si igit̉ ꝗs extra tempora ordinatus eſt. quidā dicunt ꝙ epiſcopuspōt diſpenſare in ſuſceptis nō ſuſcipiendis.dam ī vtroqꝫ: ſꝫ nūc diſputare nō licꝫ ¶ Quarto. in excōicatione .ſ. exiſtendo ⁊ tūc ſi ſciebat ſeexcōicatū in perpeiuo deponēdus ē. Si verode facto nō recordabat̉ ꝓ quo excōicatꝰ eēt velſi factū ſciebat: tn̄ iuris ignarus neſciebat ſe excōicatū: tūc ſi ſunt ſeculares archiep̄i vel ep̄i diſpenſare nō poſſūt abſqꝫ mādato ſedis apl̓iceSi ꝟo ſunt regulares tūc abbates eoruꝫ poſtiniunctā pnīam paractā poterūt cū eis diſpenſare niſi graue fuerit vl̓ notabile factū. hec oīapatēt. ex de ſen. ex. c. cū illoꝝ. longus textꝰ eſtideo non pono ad lrām. ¶ Quinto in apoſtaſia. Ubi noͣ ꝙ apoſtaſia ē multiplex. Primadr̄ apoſtaſia a fide Ih̓u xp̄i ⁊ ſcē mr̄is eccleſieqn̄ .ſ. ꝗs a xp̄i fide recedit: ⁊ hic ipſo iure eſt hereticus ⁊ excōicatus. exͣ de hereti. c. ad abolendam. Textū notaui in p̄cedēti ẜmone in tertiacōſideratōe. Et hi oēs a dignitatibꝰ repellunt̉⁊ multis alijs: vt pꝫ de iureiurādo. c. querela⁊. 6. q. i. infames. ⁊ de cōſe. di. 3. c. celebritatē.Nota tn̄ bonū ꝟbū ẜm btm̄ Tho. 2ª. 2ͤ. q. 24⁊. 23. q. 4. c. ſicut ſanctius ꝙ ſi ꝗ interiꝰ ſunt fideles: exteriꝰ tn̄ ꝓpter mētū quidā ſigna inſidelitatis on̄dūt: vt reuerentiā idolis ⁊ ſil̓ia. hiapoſtate nō ſūt nec heretici: mortaliter tn̄ peccant qͣꝫtuſcūqꝫ fuerit metus: qꝛ ſanctiꝰ ē ſamemori qͣꝫ idolaticis veſci. vt Aug. ait in illo. c.ſicut ſanctiꝰ. vbi dr̄. Sicut ſanctiꝰ ē ſame moriqͣꝫ idolaticis veſci: ita ſanctiꝰ eſt defūgi .i. morſine liberis qͣꝫ ex illicito cōcubitu ſtirpē querēUndecūqꝫ aūt naſcūt̉ hoīes ſi parētum vicianō ſectent̉ ⁊ deū recte colāt honeſti ⁊ ſalui erūtSemē .n. hoīs ex qͣlicūqꝫ hoīe dei creatura ē.Et ea male vtentibus male erit: nō ipſū aliqn̄malū erit. hec Aug. de bono cōiugan. qͣre ⁊c̄¶ Scd̓a apoſtaſia ē ab ordine: vt qn̄ dimittiſcorona toſura vel habitꝰ clericalis. 2. q. 3. c. i.⁊ 3. ⁊ exͣ de apoſtaſis capitulo pͥmo ⁊. z. ¶ Itēaccipiēdo vxorē. exͣ. de clericis cōiugatis. c. exꝑte. Itē cōuertēdo ſe ad negocia ſecularia. exde vita ⁊ hone. cleri. c. ex lr̄is. exͣ. de ſen. exco.c. in audiētia. ⁊. c. perpēdimꝰ. ⁊ hic ſi ē in ſacris dꝫ ab accuſatiōe ⁊ teſtimonio tāqͣꝫ īfamisrepelli. 3. q. 4. c. btūs. ⁊ caret interim pͥuilegioclericali: ita ꝙ eū verberās nō incidit in canonē. hoc tn̄ intellige ſi trina āmonitione facta ꝑep̄m nō ſe correxerit vel ſeditionibꝰ vel enormitatibꝰ ſe īmiſceat. exͣ. eo. c. i. ⁊ ex. de ſen. exco. cū nō ab hoīe. ¶ 3ª apoſtaſia ē a religionevt qn̄ ꝗs hītū ſuum temerarie dimintēs ad ſecularē vitā trāſit. Qui ſi redierit recipit̉ ī monaſterio ꝓut in regula cōtinet̉ ſupple ſi illucmonaſteriū regulariter viuit. alit̓ vt diſtrictimonaſteriū ingrediat̉ cū oībꝰ rebꝰ ſuis qͣs obptrunt iotulerat̉ priori monaſterio. quo mortuo ad pͥusmonaſteriū redibit. 27. q. i. c. ſi qua monacaꝝ⁊. c. ſi quis rapuerit. ⁊. 16. q. 6. c. de lapſis autſacerdotibꝰ. ⁊. 18. q. i. c. i. Quidam tn̄ dicūt ꝙres ſimpliciter erūt ſecūdi moaſterij. ¶ Quarta apoſtaſia dicit̉ inobedientie: vtputa quādoquis dei ſiue canonū ſiue eccleſie p̄ceptis obedire cōtēnit. qui velut īſamis a teſtimonio repellitur. ⁊ excōicari debet. z. q. 4. c. ſi quis ꝟoa ſuo. ⁊. xj. q. 3. c. ſi aūt vobiſ cp̄is ⁊ creſcēte cōtumacia debet creſcere ⁊ pena. ex vt lite conteſtata. c. qm̄ frequēter. Iſti ergo ſunt quatuormodi apoſtandi. ⁊ dimiſſis primo ⁊ quarto: d̓tertio ⁊ ſecūdo accipe hanc regulā ꝙ ſi quis intalibus apoſtaſijs ordinem ſuſcipit: ſi ordo ſacer eſt: non poteſtꝭ diſpenſari niſi per papamexͣ de appella. c. vltimo. In executione tn̄ ordinū ante rite ſuſceptoꝝ poterit cp̄us diſpenſare. Si vero ordo ſuſceptus ſacer nō ſit: tuncep̄i ſcopus diſpenſabit: quia conditor canonis hͦ ſibi non reſeruat. Et ſic patet conditioquarta requiſita ad ad hoc vt quis ſit perſona
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten