tioni cuiuſdā debiti. Et ẜm h̓ nō ē neceſſe viſi debitū ꝓ vno ſoluit̉ ꝙ ex hͦ albitū. Franciſcꝰ aūt maronima ſuffragioꝝ dicit ſicferent̉ ꝓ oībꝰ: ſic̄ or̄omelioribꝰ. qm̄ hec ē 1cie: vt plꝰ meliori det̉de cura agēda ꝓ mortſūt ẜm qd̓ vnuſqſqꝫ merudeſſent. Et ſic ītelligit pͥma opinio q̄ fuit p̄poſitiui ⁊ ſequentiū. Aut ſit det̓minate ꝓ aliqͣ velaliꝗbꝰ: ⁊ tūc indubitant̉ ill̓ magis ꝓdeſt cū oēmeritū alienū dirigat̉ ẜm intētōem merētꝭ vtdictū ē. ſic intelligit opinio ẜa. Intētio .n. ē vera circūſtātia ī oī actu meritorio: vt pꝫ ī 2º ſen.di. 45 ¶ Ad 7ᵐ breuit̓ dico ꝙ bona qͥ fiuntꝓ cōi p̄n̄t dupl̓r ꝯſiderari. Uno mō vt bonū⁊ ſic tm̄ ꝓdeſt ſingul̓ acſi ꝓ vnoqͣꝫ ſingulari fieret: ſupple ſi eqͣlit̓ eēt diſpoſiti. ſꝫ hͦ nō ad pene deletōeꝫ: ſed qͦ ad gaudiū interiꝰ vt dictū ē.qͦ mō ītelligit̉ tex. de ꝯſe. di. 5. nō mediocriterorat. ⁊ de hͦ in glo. in. c. fr̄nitatē tuā. exͣ de ſepulturis. ⁊ in. c. non eſtimemꝰ. i3. q. 2. cū glo.rē ꝑſonā: ⁊ vt ſatiſfactiōes q̄dā ꝑ intētionemſatiſſacientis trāſlate ī mortuos: cū intētio eiꝰad quē illi placet dirigi poſſit: manifeſtū eſt ꝙvalet tātū quātū ē intēno ſuffragātis: ⁊ ſic miſſa tātū valebit illi ꝓ quo fit or̄o .ſ. ad pene liberatōem ꝑalē: qꝛ forte nō ītēdit illā ꝓ oībꝰ: ſedꝓ vno tm̄. Sed dices ponamꝰ ꝙ nūc ego probꝰ: nūꝗd tātū valebit illa or̄o cōis: acſi ꝓ vnodifficile cuꝫ ita poſſit abſoluere multos ſicut ⁊vnū tū ex ꝑte ſuffragātis: cuꝫ ipſa ſuffragia habeāt rōne ſatiſfactōis ⁊ fini finite ꝟtutis: n̄ poterūt i a multis ſuffragari ſic̄ paucis vel vnotm̄. Nā ſi tm̄ duobꝰ vel tribꝰ vl̓ qͣttuor ꝓdeſſent fic̄ vni: eadē rōe poſſet ⁊ īfinitꝭ: ⁊ ſic vnodie poſſ purgatoriū ſpoliari. pꝫ: qꝛ nō ē maiōrō de vno qͣꝫ de alio. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſuffragiū finitūſa ſit in ſe infinite ꝟtutis: ē tn̄ det̓minati effcſūt in purgatorio expiet̉. ſic̄ nec vnū ſacr̄m qd̓quis ꝓ ſatiſfactiōe in ſua vita offert: liberat atota ſatiſfactione debita ꝓ peccat: ⁊. Unde creſoluat̉ deeccl̓e vt miſſa: vl̓ vt bonū ex charitate ꝓueniēſScd̓o ꝯſiderari pn̄t vt ſūt bona ſcā ꝑ ꝑticulapluribꝰ defūctis celebrē: ⁊ intētio mea ſit ꝓ oīquoqꝫ diceret̉. Dico qͣꝫuis ex ꝑte dei hͦ non ſitvalorē hr̄et ⁊ īſinitū: qd̓ ē īcōuēiēs. vn̄ lꝫ miſctus ad quē illud ſacrificiū ordinat̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄oꝫ ꝙ ꝑ vnū ſacrificium altaris tota pena eoꝝ q̄
vniꝰ petī plures miſſe a condic̄ btūs Tho. ī. 4. di 45i. de cura agēda ꝓ mortuid Bonifaciū. ⁊ cōiter ſicī ſi vnū ſacr̄m ⁊ vnū ſuffranſū liberarent̉ aqͣliter oēscl̓ie inſtitutio: q̄ ſuffragiacdiligent̓ aīaduertant quiilarit ſuſcipiūt ꝓ miſſis ꝑparet .n. ex dictis ꝙ perībꝰ dictā non ſatiſfaciūttorio expectantibꝰ. Sedvna miſſa plures or̄oesbtūs Tho. ibidē in qͣdāiſſa dr̄ nō ē incōueniēsfiāt. Naꝫ alie or̄ones q̄vt ſatiſfactio vniꝰ ſacrideterminet̉: ſꝫ vt or̄oesit. hec iſte doctor. qr̄ ⁊cͣ.r̄ ꝙ quattuor ſūt generan̄ grā baptiſmali ꝗ nūqͣꝫQuidā in grā penitentirexcrūt. Quidā ī culpaoriginali: cuiuſmodi ſt̓uidā ſūt in culpa morſic̄ infideles oēs ꝗ nō ſt̓it ⁊ ſecūdis ſatis ꝯſtat ꝙū ſint ī gr̄a ꝯſtituti: ⁊ ꝑa. De qͣrtis ēt pꝫ ꝙ nōihil eſt mundū: vt dr̄ adidelibꝰ baptizatis exn̄tiifficultas: an .ſ. eoꝝ ſufad hͦ btūs Tho. in. 4.icēs: ꝙ ſuffiagia qͥ perꝯſiderari .ſ. vt opꝰ oꝑai vt opꝰ oꝑatū vt nr̄a ſaſtia: ſic ipſa nō ex opereꝫſiue ex gr̄a dei efficaciāmīſtrent̉ valent. Si aūtis: diſtingue iteꝝ qꝛ cōſi.ſ. ipſiꝰ oꝑantis: ⁊ vt ſicꝑatio meritoria eē pōt:ecōis: ſicut eſt ſacerdosruꝫ facit in eccleſia: ⁊ qꝛleri noīe vel vice cuiꝰ fiti3. c. celeſtis hierarchie.ſacerdotis qͣꝫuis ſit ī pecꝰꝓſint. Itē pōt ꝯſideratꝑſone particularis inſtr̄al̓⁊ tūc cā inſtr̄m agat in ꝟtute pͥncipal̓ agentis: