S 90☞S 55beāt in eccleſijs: ⁊ a ꝗbus abſtinere: vſqꝫ ibi.ordinarij. In tertia ꝑte ponit̉ ꝙ ordinarij perſe ⁊ ꝑ alios hec faciāt obẜuari: vſqꝫ ibi: ꝗ ꝟoIn qͣrta ꝑte ꝯminat̉ penā ī ꝯͣriū facientes ibiq ꝟo. vſqꝫ in finē. Tu ꝟo qͦt ſūt hic ꝑagͣphi.iot ſacias regulas: ⁊ ẜm practicā bonā declara ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ẜam dico ꝙ iō eccl̓ia de ieſuexp̄ſſa ⁊ nō de xp̄o facit mentionē. qꝛ ieſus diſaluator qd̓ e ꝓpriū dei. pͣs. 44. Ego ſū dn̄s⁊ nō eſt p̄ter me ſaluator. Xp̄s āt dr̄ vnctꝰ: qd̓ꝓpͥc cōuenit hoī: nec ieſus dr̄ vnctꝰ inqͣꝫtū d̓sſꝫ inqͣꝫtū hō. Deo āt ꝓpͥe debet̉ adoratio: nōhoī. Nec xp̄s īqͣꝫtū hō deberet adorari latriaqꝛ ſolū talis cultꝰ deo ꝯuenit: vt in ſuꝑioribusſepe on̄dimus. igit̉ eccl̓ia recte d̓ ieſu facit ſpālē mentionē ⁊ nō d̓ xp̄o: Et lꝫ vbicūqꝫ audīt̉noīari hͦ p̄cioſū nomē ieſus: debeamꝰ caput cūmaxia reuerentia inclinare: hͦ in̄ p̄cipue eſt fiēdū in eccl̓ia: p̄ẜtim cū celebrant̉ miſſarū ſolennia. qꝛ dicit ſupͣdictus tex. ꝙ in eccl̓ia eſt pcōꝝvenia poſtulanda: ⁊ iō nō dn̄t ibi pcā cōmitti.Tres āt ſūt rōnes ẜm dn̄m Ioannē an. in ſupdicto. c. qͣre nomē Ieſu ſuꝑ oīa alia noīa extollit̉: ⁊ dꝫ ſpāli reuerentia a tolli vꝫ. ⁊ pͦ. ꝓpt̓ipſius pͥoritatē: qꝛ fuit an̄ oīa. Io. i. In pͥnerat bū. 1º ꝑꝑ ip̄ius excellentiā cū ſit oīpotēs eternꝰ ⁊ ineffabilis. 3º ꝑꝑ affectionē quāſe conuēinobis on̄dit in creando: paſcendo: redimēdoīI il vniu⁊ nobis gr̄am p̄parando. Propt̓ qͥ remanetobligatio nō modica ī hoīe: ⁊ ideo ſūmeⁱ ē colēdus: honorandꝰ: vt pꝫ. c. i. de reliquijs ⁊ vene. ſcōꝝ. vbi d̓ honore apl̓oꝝ: doctoꝝ: cōfeſſorū: ⁊ alioꝝ ſcōꝝ pulchre declarat̉ in. 6. decre.ab ecclija prtaliū. iūcto. c. firmit̉. d̓ ſū. tri. ⁊ fi. c. Et tal̓ hooſtulāda ponor ꝗ debet̉ ei duplex ē .ſ. interior ⁊ exterior.pcū ꝯmitiDe int̓iori pꝫ ibi in tex. cū dicit ſupͣdictꝰ textuſflcctāt gēna cordis ſui. De ext̓iori pꝫ ibidem.s exerciratiqd̓ capitꝭ inclinatione teſtent̉: qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙͣtūad tertiā dico ꝙ tria p̄cipue bona eccl̓ia ſctā exno mīe p̄cioſo ieſu reportat .ſ. benignā int̓ceſſionē: gratā ēxauditionē: ⁊ audacē p̄liationeꝫpꝰ reportāt fideles ex inuocatiōe ⁊ reuerētiaeſcani. Adhuiꝰ noīs ieſu benignā int̓ceſſionē. pͥma Io.ſſiduos: ⁊ qi. Aduocatū habemꝰ apud pr̄em ieſū xp̄ꝫ iuſtūꝗ int̓pellat ꝓ nobis. Io. 16. Ego rogabo patrē ꝓ vobis vt ipſe vos cuſtodiat. ⁊ Bern̄.Quis inꝗt pctōꝝ audeat inuocaxe deū vltionū dn̄m exercituū: vt in vet̓i teſtō. Nūc ꝓpͥeē nom dn̄i Ieſu: qd̓ ꝗcūqꝫ inuocauerit ſaluuserit. Act̉. 3. Nō eſt datū aliud nomē ⁊c̄. ¶fructus ē grate exauditiōis. Io. 16. Si ꝗd petieritis pr̄em in noīe meo dabit vobis. Notaiſtoꝝ ꝟboꝝ ꝓfundum ſenſuꝫ. ¶ Primo enīdicit ſi ꝗd .i. aliꝗd. O īa eniꝫ terrena certe nihil dici pn̄t in cōꝑatione eine btītudīs. gͦ cumait ſi ꝗd īnuit̉ ꝙ tm̄ vitā et̓nā ⁊ non iſta tꝑaliapetere debemꝰ. Etſi aliqn̄ tꝑalia pete̓ poſſimꝰhͦ ideo ē: vt poſſimꝰ illis viuere: ⁊ gloriā ſuagr̄a mediante ꝓmereri: vt dicit btūs The. ẜaẜe. q. 82. In̄ Criſo. ſuꝑ Mat. ait. Si petis adeo terrena. aut difficile īpetraſ aut n̄ īpetrasquō enī tibi illa p̄ſtat nō hn̄ti: q̄ ſi habes admonet vt cōtēnas. 3º ait. petas. vt innuat̉ bonaa deo petenda eſte: ⁊ nō ab incantatoribꝰ. Inde. 4. Re. i. de O choſia rege iſrl̓ dr̄ ꝙ dū ſuꝑ infirmitate ſua deū acharon cōſulendū miſiſſet: dn̄s ait: ꝑꝑ hͦ moriet̉. ⁊ pͦ. Paral̓. x. c.dū. Mortuus eſt Saul ꝓpter iniꝗtates eo ꝙphitoniſſā cōſuluerit: nec ſperauerit in dn̄o ꝓpter quod interſecit eū dn̄s ⁊ trāſtulit eius regnū ad Dauid filiū Iſai. ⁊ ſic d̓ alijs. 5ꝰ aitin noīe meo. i. in gr̄a. ꝗ enī ē in pcō mortali:totus eſt extra nomen xp̄i. Inde Ambr. ſuꝑbtī īmaculati. Uolare inꝗt facit or̄oneꝫ bonavita: ⁊ dat alas p̄cibus ſpūales: ꝗbus ſcōꝝ addeū vehat̉ or̄o. Inde Hiero. ſuꝑ li. 2. Hieremie ait. Precipitur Hicremie a dn̄o. Tunoli orare ꝓ ppl̓o iſto: qꝛ nō exaudiā. Ex quibꝰ dicimꝰ fruſtra aliquem orare ꝓ alio. cū illenō mereat̉ acciꝑe ꝓ qͣ rogat̉ deus: hec ille.3º ex magno noīe Ieſu ſ ideles reportāt audacem p̄liationem vt exhortat̉ petrꝰ bonus paſtor pugnate īꝗt cū antiqͥ ẜpente. ⁊ Mar. vl.In noīe meo demonia eijciēt ⁊cͣ. Et hec ſufficiant quātū ad pn̄tē cōcluſionē.¶ De honore Ieſu in celis. ¶ Cōcluſio t̓tia.Lcipe tertiā ꝯcl̓onem. vꝫ. Nūqͣꝫ fuitxp̄s Ieſus in hͦ mūdo tm̄ ſpretꝰ. quinml̓to magꝭ ſit in celeſti gl̓ia ſublimatꝰvbi treſīꝗramꝰ vi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē. Quō xp̄ſī celos gl̓ioſꝰ aſcēdit. 1ª ē. quō a ſcīs ī cel̓ honorat̉. 5ª ē. Quō apd̓ pr̄eꝫ ē exaltatꝰ. ¶ Ꝙtūad pͥmā vt clariꝰ iſta maͣ ītelligat̉ oīa iſta videamꝰ. Et pͦ qͣlis aſcēdit xp̄ſ ī celū. 2º qͣrte ⁊ ad ꝗdaſcēdit. 3º ī qͦ aſcēdit. 4º qn̄ aſcēdit. Et ꝗnto qn̄vidētibꝰ apl̓is. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico breuit ꝙaſcēdit in corꝑe ⁊ aīa ſine pctō. ⁊ gl̓ioſus .i. ipaſſibilis imortal̓ ⁊cͣ. Et breuit̓ cū oībus dotibꝰ corꝑis gl̓ioſi xp̄s ih̓s nr̄ aſcēdit. ad Phil̓.3. Qui reformabit corpꝰ hūilitatis nr̄e ꝯfiguG 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten