cruci expoliās pͥncipatꝰ ⁊ ptātes ⁊c̄. Cyp̄ſſusarbor boni odoris ē. Et certe nō eſt odor ſicutodor crucis: cuius odore multa corꝑa ſcōꝝ quidormierāt ſurrexerūt ⁊ venerūt in ſcām ciuitatē ⁊ apparuerūt multis. Mat. 27. O liua ſuoliquore ꝗ ceteris ſupenatat. ⁊ vbi melior liquormīa dei: quē ſamaritanꝰ infudit vulneribusſauciati. Luc̄. x. c. Cedrꝰ arbor īputreſcibilisē. Et crux ſcā ab oī nos putrefactiōe p̄ſeruat.Act̉. 5. Filie mūdās corda ipſoꝝ: ⁊ ipſa incorruptibilis vſqꝫ ad diem iudicij perſeuerabit.Mat. 24. Apparebit ſignū filij hoīs ī celo ⁊c̄De iſtis qͣtuor lignis notat etiā glo. ī cle. i. deſūma trini. ſuꝑ ꝟbo cruci. qͣre ⁊c̄. 3ª exaltatōē in ornata decoratōe. Nūqͣꝫ .n. auꝝ argētuꝫ:lapides p̄cioſi. ⁊ ꝗcꝗd in ornatu alicuiꝰ rei accōmnodari pōt: tm̄ ornare aliꝗd pn̄t: ſic̄ ſanguis ⁊mēbra xp̄i crucē ſcām ornauer̄t. vn̄ in hymnocantat eccl̓ia. Arbor decora ⁊ fulgida: ornataregꝭ purpura: electa digno ſtipite. tā ſcā membra tāgere purpura regꝭ fuit ſāguis xp̄i nudoxp̄i corꝑi ſaciēs veſtimētū. purpura .n. ī qͦdāaīalis ſanguīe tingit̉. qͣre ⁊cͣ. ¶ Quarta exaltatio eſt in magni myſterij cognitōe. Si .n. linguis hominū loquerer ⁊ angeloꝝ crucis myſteriū exprimere nō valerē. Mirabil̓ certe facta ē ſcīa iſta: ꝯfortata ē ⁊ nō potero ad eā: vtinā cōprchendere poſſemus cū oībus ſcīs q̄ ſitiſtius ſctē crucis latitudo. longitudo ſublimitas ⁊ ꝓfundū. Tanta nēpe ē latitudo eiꝰ ut extendat̉ eius charitas vſqꝫ ad inimicos dicētedn̄o. Math̓. 5. c. Diligite inimicos vr̄os bn̄ſacite his ꝗ oderūt vos. Et ipſe Ih̓s expāſismanibꝰ ꝓ inimicis exorauit. d. pr̄ ignoſce illis. Luc. 23. Tantaqꝫ eiꝰ ē longitudo: vt in eifide neceſſe ſit ꝑſeuerare vſqꝫ ad mortē. Mathei. x. Qui ꝑſcuerauerit vſqꝫ ī finē: h̓ ſaluuserit. Sic ⁊ xp̄s cū dilexiſſet eos: in finē dilexiteos. Io. 13. Sūmitas eiꝰ ī celū tāgēs: vt nosnō terrēa: ſꝫ celeſtia doceat amare. ad Col̓. 3.Que ſurſū ſūt q̄rite: nō qͥ ſuꝑ t̓rā. Sic ⁊ xp̄usvolūtatē pr̄is ſue p̄tulit volūtati. d. verūtamēnō ſicut ego volo: ſꝫ ſic̄ tu. Math̓. 26. Profūditas eiꝰ ē ꝓfūduas iudicioꝝ dei: vt qͣre huncvocat: illū reprobat. vt cū Paulo dicamuſ adRo. xi. O altitudo diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīe dei qͣꝫincōprehēſibilia ſt̄ iudicia eiꝰ ⁊ īueſtigabilesvic eiꝰ: qͣre ⁊c̄. ¶5ª exaltatio ē ī miracl̓oꝝ oꝑatiōe p̄s. Exaltabor ī gētihꝰ: ⁊ cxaltabor ī t̓ra.vide miraculū mortui ſuſcitate ī īuētōe ſcē cruin vijcis 5ª exaltatio ē ī p̄dicātiū laudatōe. Iſa. 13.Suꝑ mōtē caliginoſuꝫ leuatē ſignū ⁊ exaltatevoce. i. Cor. i. c. Iudei ſigͣ petūt: greci ſapīaliiq̄rūt. Nos āt p̄dicamꝰ xp̄ꝫ ih̓m crucifixū iudeis ꝗdē ſcādalū gētibꝰ āt ſtultitiā. ip̄is āt uocatꝭiudeis atqꝫ grecis xp̄m dei ꝟtutē ⁊ dei ſapīaꝫqꝛ qd̓ ſtultū ē dei: ſapiētiꝰ ē hoībꝰ. ⁊ qd̓ īfirmūxiiiē dei. fortiꝰ ē hoībꝰ ⁊ paꝝ īfra. Infirma mūdiiielegit d̓s: vt fortia qͦqꝫ ꝯfūdat: ⁊ qͥ ſtulta ſt̓ mūuligineplisdi eligit d̓s vt ꝯfūdat ſapiētes. ⁊ igͦbilia ⁊ ꝯtēptabilia elegit: ⁊ ea qͥ n̄ ſt̓: vt ea q̄ ſt̓ deſtrueret¶ ſumnevt n̄ gl̓iet̉ oīs caro ī ꝯſpectu eiꝰ ⁊cͣ. ª ē ī ſingl̓ari īpreſſiōe: qꝛ ſignū qd̓ pͥus erat latronuꝫīprimit̉ ī frōtibꝰ īꝑatoꝝ: vt n̄ erubeſcamꝰ eē ſb̓i ncpꝰ eſtis ⁊ vodeo ī carne crucifixo. ad Bal̓. vl. Mihi abfitIbi nbis ⁊ pax a degl̓iari niſi ī cruce dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. Luc̄. 12. quieū erubuerit corā hoībꝰ erubeſcēt ⁊ ip̄e eū corāipmūgrūs.pr̄e ſuo. ⁊ pͥª Pe. 3. Parati ſumꝰ redde̓ rōeoī poſcēti d̓ ca qͦ nobis ē fide ⁊ ſpe ⁊c̄. Octauainthin. c. 1.ē in hoſtiū deiectōe ſiue ſpūaliū ſiue corꝑaliū.ij In diDx ſpūalibꝰ inimicis Criſo. ait. Diabolꝰ timet crucē in qͣ letale vulnꝰ accepit. pͣs. Dediſti timētibꝰ te ſignationē vt fugiāt a facie arc.i. crucꝭ. De īimicis corꝑalibꝰ pꝫ qn̄ dcm̄ eſt.imi preūCōſtātino. Cōſtātine i hͦ ſignū vīces. pͥſ. Famecū ſignū ī bono: vt videāt ꝗ me oderūt ⁊ cōcumm ſemel.fūdāt̉: qm̄ tu dn̄e adiuuiſti me ⁊ ꝯſolatꝰ es meEt xp̄s d̓ diabolo cū d̓ ip̄o triūphauit. pͥſ. Dn̄sregͣuit a ligno. Iſa. 9. Faciꝰ ē pͥncipatꝰ ſuꝑ huIlidt pacemeꝝ eiꝰ. Et ꝙ ī hͦ ſigno paueāt demōes reꝑit̉in ſcripturis: lꝫ nō auctēticis. Dormiētē quēdā iudeū ꝗ in caſu hͦ ſigno cruciſſe ſigͣuerat vexare nō ē auſus ſpūs malignꝰ. ſꝫ dixiſſe legit̉Oas vacuū ē: ſꝫ ſigͣtū ¶ Nona exaltato ē adoratōis. qꝛ adorat̉ qd̓ pͥꝰ ſpernebat̉. ſꝫ qͣre nonadorat̉ ita aſina dr̄ de ꝯſe. di. 3. c. crucꝭ. ⁊ q̄ adoratōe adoret̉ diximꝰ in ſuꝑioribꝰ. Exēplū ſciAndree dic qͣl̓r eā adorauit. ¶ Decīa exaltatōē in hūili aſſūptōe qꝛ multi tā viri qͣꝫ ſemīe miſteriū crucis ſentiētes: ꝓ ipſa morte elegerūt.Mat. 16. Qui vult venire pꝰ me abneget̉ ſemetipſū ⁊ tollat crucē ſuū ⁊ ſequat̉ me. Percruce intellige quācūqꝫ aduerſitatē quā patiēt̉ꝓ eiꝰ amore portamꝰ. quia: vt Breg. ait. nosſine ferro martyres eē poſſumꝰ: ſi patīaꝫ ī aīotolleramꝰ. qͣre ⁊c̄. ⁊ h̓ ſufficiāt ꝓ pͥª. ꝟi. Ꝙtūad ẜam ꝟi. dico ꝙ tuipſa aīa mea ſi geſta paſſiōis ꝯſiderabis īfirmitai qͦdāmō ſubſanatōeſreꝑies. p̄s. Subſanauer̄t me ſb̓ſanatōe. Dicebāt .n. alios ſaluos fecit: ſeipſū ſaluū ſace̓ n̄ pͥt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten