modis efficit̉ ꝗs xp̄ianus ¶3ª ē. Qui ſūt boni ⁊ veri xp̄iani. ¶ Ꝙtum ad pͥmam dico ꝙxp̄ianū nomen pͥmū Antiochie ē inuentum.Antea aūt credentes oēs diſcipuli vocabant̉.Act. xi. Peruenit ẜmo ad aures eccleſie queerat Hieroſolimis ſuꝑ iſtis: ⁊ miſcrūt Barnabā vſqꝫ Antiochiā ꝗ ꝓfectꝰ ē Tarſū: vt qͥreret Saulū. quē cum inueniſſet ꝑduxit Antiochiā: ⁊ annū totū ꝯuerſati ſūt in eccl̓ia: ⁊ docuerūt turbā muliā. ita vt cognominarent̉ pͥmū Antiochie diſcipuli xp̄iani h̓ ibi. Et ſic poſtea deinceps oēs vocati ſunt xp̄iani. De hͦ īan̄cedentibꝰ etiā diximꝰ. vt reperire poteris ītabula nr̄a: q̄re ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜam dico ꝙ diobus modis efficit̉ ꝗs xp̄ianus .ſ. ꝑ baptiſmū⁊ ꝑ pacientiā ⁊ operationē. ¶ Primū ꝑ baptiſmū. Act̉. s. vbi ponit̉ qualit̓ Eunuchuscādacis regine factus ē xp̄ianus ꝑ Philippūbaptizantē eū. vbi dr̄. Aperiēs aūt os ſuū .ſ.Philippus euangelizabat illi ih̓m: ⁊ cū irētꝑ viā venerūt ad quandā aquā. Et ait Eunuchus. Ecce aqͣ: ꝗs ꝓhibet me baptizari. Dixit aūt ei Philippus. Si credis ex toto cordetuo: lꝫ ⁊ rn̄s ait. Credo: ⁊ iuſſit ſtare currū: ⁊deſcenderūt vterqꝫ in aquā ⁊ baptizauit eum⁊c̄. Et ibidē etiā dr̄. Philippus aut deſcēdēſī ciuitate ſamarie p̄dicabat illis ih̓m. Cū autēcredidiſſent Philippo euangelizanti de regno dei: ⁊ noīe ieſu xp̄i baptizant̉ ⁊c̄. Et deniqꝫ oēs nos xp̄iani ſumꝰ: qꝛ baptizati ſumꝰ innoīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūs ſcī: ẜm formā traditā axp̄o. Max. vl. Baptizātes eos in noīe pr̄is⁊c̄. ¶ Scd̓o xp̄iani fiūt ꝑ patientiā ī aduerſitatibꝰ ⁊ oꝑationē bonā. i. Pe. 4. Nemo aūtvr̄m paciat̉ qͣſi homicida: aut fur aut maleditꝰ: aut alienoꝝ appetitor. Si aūt vt chriſtiannō erubeſcat: glorificet aūt deū in iſto noīe ⁊c̄.Inde xp̄s diſcipulis dicebat. Luc̄. 21. Eritisodio oībꝰ hoībus ꝓpter nomē meū. Et hic d̓ꝑſecutionibus potes dicere xp̄ianoꝝ. ad Hebre. xi. Scī ꝑ ſidē vicerūt regna: oꝑati ſunt iuſticiā ⁊c̄. Act̉. 4. Ihāt apl̓i gaudētes a cōſpectu cōſilij ⁊c̄. ¶ Qtū ad tertiam dico breuit̉ q̄xp̄us oſtendit Mathei. 7. Qui ſint hi veri ⁊boni xp̄iani. dicens. Non omnis ꝗ dixerit mihi dn̄e dn̄e intrabit in regnū celoꝝ: ſed qui fecerit voluntatem patris mei qui in celis eſt. ⁊ibidē ait. A fructibus eorum cognoſcetis eoſDe hoc vīde ſupra vt in tabula notatur. Et hͨſufficiant qͣꝫtum ad primā conſiderationem1De dignitate ⁊ nobilitate huius noīs ih̓s.Conſideratio ſecunda.Ecundo locē qc glo¶ Ꝙtu:rio ſū ⁊ magnū nomen ieſu vide.jjſiiiianius. vbi tres ꝯcl̓ones ſubiungamꝰ vꝫ ¶ Prīa ꝯcl̓o ē iſta. Lꝫiichryſto plura noīa attribuant̉. Ih̓s tn̄ ſuꝑ oīa.xxi. iicōpetit ei excelient̉. Scd̓a ꝯcl̓o ē iſta. Ꝙͣta ſit.iiimirabilis nominis ieſu altitudo: on̄dit ⁊ declarat mirabilis ꝯpoſitio. Tertia ꝯcl̓o ē iſta.jxxtiſNon fuit hoc nomen Ieſus a peccatoribus.xi ſtuliſadeo depreſſū ꝗn magis a deo ſit ſublimatumqrlaū ⁊ plancias¶ Ꝙ nomē ih̓s ſuper oīa nomina conuenitConcluſio pͥma.miitia anchriſto.xixtruiTcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Licꝫ xp̄o ⁊c̄.dic totā. vbi tres inꝗramꝰ ve. vꝫ 1ri nin Ben̄. i. i. 2ve. ē iſta. Que ſūt noīa q̄ magꝭ accoIinumī. Et ẜm nōmodant̉ xp̄o 2ª ē iſta. Quid interp̄tatur hocxix cōexuaisnomē ieſus. ¶ Tert a ē. Quarc hͦ nomē ieſmagꝭ ꝯueniat xp̄o. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ꝙ aliuſi tiſm noīa ſipioqͣ noīa ꝯueniunt xp̄o ẜm ꝙ deꝰ: ⁊ aliqn̄ ẜm ꝙnDic dn̄s nr̄qꝫ admi.hō: inqͣꝫtū d̓s īfinita ei qͦdāmo noīa ꝯueniuntiſcricordie maxiEt rō qm̄ xp̄s inqͣꝫtū d̓s ē īfinitꝰ. iō ⁊ ci īfiniEtẜmh̓ota noīa accōmodāt̉: qꝛ ꝑ finita explicari n̄ⁱ pōtvbi noͣ ad pn̄s ꝙ aliqͣ noīa xp̄o ꝯueniūt rōnedeitatꝭ: aliqͣ rōne attribu iōis. ⁊ aliqͣ rōne ꝑſonalitatꝭ. Iſta ei noīa ꝯueniūt rōne deitatꝭ: vtthethagramatō: qd̓ ē nomē dei magnū: ⁊ rōeſue magnanimitatꝭ iudci ī lamina aurca ſculptū ī frōte pontificꝭ appēdebāt. qd̓ ⁊ Alexan.hierl̓m intrās adorauit. Qui cū ſuꝑ hͦ a ſuismilitibꝰ argueret̉: rn̄dit: nō hūc: ſꝫ ꝑ deuꝫ illūrepn̄tatū adoraui. Sic .n. hac nocte ſuꝑna pietas mihi i viſiōe demōſtrauit. Et tm̄ ſōat hocrmiinſua crcatur.nomē thethagramatō qd̓ apud nos pͥnᵐ vite⁊ mortis. Itē ꝯuēitei hͦ nomē adonai qd̓ idēſonat qd̓ dn̄s. itē hͦ nom̄ otheos: qd̓ idē ē qd̓deꝰ. itē hiſchiros qd̓ ē idē qd̓ fortꝭ. itē athanatos qd̓ idē ē qd̓ mortal̓: itē agios qd̓ idē qd̓ ſāctꝰ: itē ſabaoth qd̓ ē idē qd̓ d̓s exercituū: itcinpātagrathon qd̓ idē ē qd̓ pr̄ ꝑfecte diſponensitē homoſiō qd̓ idē ē qd̓ vniꝰ eēntie: itē kyrilei ſō qd̓ idē eſt qd̓ dn̄e miſerere. Hec ſi noīsq̄ ꝯueniūt xp̄o rōe deitatꝭ. Rōe ꝟo attributionis iſta ei noīa accōmodāt̉. Et dicūt̉ attributōnis. qꝛ illi attribuūt̉ rōe quarūdā ꝟtutū ⁊ oꝑationū xp̄i. Quidditas .n. ẜm ph̓m ꝑ ꝟtutē cōgnoſcit̉ ꝟtꝰ per oꝑationē: oꝑatio aūt ꝑ experientiū. Ex quo ſequit̉ ꝙ per exꝑientiā operuin