Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Pirabil̓r ⁊c̄.vbi tres inꝗramꝰ ve. vꝫ. Prīa ve. ēiſta. qͥ fuit illa vmbra q̄ ſpūs ſcūs ꝟgine obumbrauit. 2ª c̄. Quare potius ſpūsſius qͣꝫ alia duarū ꝑſonaꝝ. 3ª ē. Quare nondr̄ xp̄s filiꝰ ſpūs ſcī. ¶ Ꝙtū ad pͥmam dico ꝙvmbra illa nihil alid̓ fuit qͣꝫ gr̄a ſp̄s ſcī ī ip̄a ſuꝑueniēs: vt ī ꝯccptione ꝟbi ꝟgo nō ꝯcurreret cū aliqͦ ardore libidīs in qͦ oēs nos ꝯcipimur: vt dicit Inno. d̓ vtilitate ꝯditiōiſ hūaneHoc pꝫ. Auc. i. Nā cū peteret ꝟgo modū q̄ꝯciꝑe debebat filiū dei. angelꝰ illi rn̄dit. Speſcūs ſuꝑueniet ī te: ⁊ ꝟtus altiſſimi obumbrabit tibi .i. vmbrā faciet ꝯͣ libidīs eſtū ⁊ eiꝰ ꝟtute ꝯceptus ē vt dicit articulꝰ fidei: ⁊ declarat̉amgr̄o. 3. di. 4. ⁊ ponit̉ in decretali. firmit̓ credimꝰ de ſūmatrini. vbi dr̄ ſic. Et tandē vnigonitꝰ dei filiꝰ xp̄s Ih̓s a tota trinitate cōit īcarnatꝰ ex Maria ſꝑ ꝟgine ſpūs ſc ī obūbratiōeꝯceptus verꝰ hō ſcūs ex hūana carne ⁊ aīa rōnali cōpoſitus. vna ī duabꝰ nat̉is ꝑſona viaꝫvite manifeſtꝰ demōſtrauit ⁊c̄. h̓ ille. Et gloſaſuꝑ ꝟbo a tota trinitate. dicit ſic. Hoc iō dic̄:qꝛ inſeꝑabilia ſūt oꝑa trinitatis. d̓ ꝯſe. di. 3. c.vl. in fi. ⁊. 48. q. i. c. ſi enī neqꝫ. circa pͥnᵐ permediā colūnā: nec filiꝰ p̄t a ſe face̓ ꝗcqͣꝫ niſi qd̓viderit pr̄em facientē d̓ ꝯſe. di. 5. c. ſaluator. īfi. Sꝫ dicēs. Credo pr̄ Amb. ꝙ ꝯccꝑit d̓ ſpūſco: ſꝫ quō: an ſubſtātia ſpūs ſci ꝯuerſa ē ī carnē xp̄i: vt qͣſi ſpūs ſcūs fuerit ꝟgini ꝓ ſcīe. dico aīa mea ꝙ aliꝗd fieri ex alio p̄t intelligi duobꝰ modis: ſicut dicit mgr̄ ſnīaꝝ vbi. sͣ. Unomō ꝙ fiat ex eiꝰ ſubſtātia: ſic̄ filiꝰ ſit ex ſubſtantia pr̄is. Alio mō vt fiat ex eiꝰ ꝟtute: ſicut dicimꝰ ꝙ hō ſit ex ſole. 2. phyſi. Sol ⁊ hō generāthoīem. Cōceptꝰ ē gͦ d̓ ſpū ſcō: nō ꝙ ſpūs ſciūsfuerit ꝟgini ꝓ ſcīe. qꝛ d̓ ſub̓a ſpūs ſcī ſcīe ꝑtꝰꝟgo nō accepit: ſꝫ ꝯceptꝰ ē de ſpū ſcō: qꝛ ꝑ gratiā dei ⁊ oꝑationē ſpūs ſcī ꝟbū d̓ ꝟgine carnē aſſūpſit. Inde Amb. li. 3. de ſpū ſcō ait. c.5. Qd̓ ex aliqͦ ē: aut ex ſub̓a: aut ex ptāte eiuſ ēEx ſub̓a ſicut filiꝰ ꝗ a pr̄e. ⁊ ſpūs ſcūs ꝗ a pr̄ofilioqꝫ ꝓcedit. Ex potētia ſicut ex deo aīa. quōgͦ ⁊ in vi̓o Maria habuit de ſpūſctō: ſi qͣſi exſub̓a. gͦ ſpūs ſcūs ī carnē ⁊ oſſa ꝯuerſus ē. nōvtiqꝫ. Si ꝟo qͣſi ex oꝑatione ⁊ ptāte eiꝰ ꝟgoꝯcepit: ne ꝗs negabit ſpm̄ ſcm̄ dn̄ice incarnationis auctorē. h̓ ille. Dn̄s aūt Bona. in. 3. inhac di. hanc ꝓpōnē dupl̓r exponit. Unoº vtdicat̉ ꝟbū incarnatū mediante ſpū ſciō tanqͣꝫvinculo interueniente. ⁊ hic ſenſus ē falſus:qꝛ nullo mediante dīna ꝑſona carni vnita eſt¶ Scd̓o mō vt medianie ſpū ſcō intelligat̉ tāqͣꝫ pͥncipio diſponente ⁊ efficiente. ⁊ hic ſenſus ē verus. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜam ve. videſabbato tertie dn̄ice ⁊ mgr̄m in. 3. di. 4. ¶ Ꝙtū ad tertiā ē rn̄ſio ẜm mgr̄m vbi. sͣ. dicit enīſic ad lr̄am. Nunꝗd dicturi ſumꝰ pr̄em hoīschriſti eē ſpm̄ ſcm̄ vt deꝰ pr̄ ꝟbū genuit. ſpūsſcūs hoīem. ex qͣ vtraqꝫ ſuba chriſtꝰ vnꝰ eēt. ⁊dei pr̄is filiꝰ ẜm ꝟbū. ⁊ ſpūs ſcī filiꝰ ẜm hoīcꝫꝘ eū ſpūs ſcūs taniqͣꝫ pr̄ eiꝰ d̓ ꝟgine genuiſſet: ꝗs hoc dice̓ audebit. cū hͨ ita abſurdū ſit: vtnulle valeant aures ſuſtinere. ⁊ tandē ꝯcluditꝙ nō oē qd̓ de aliqͦ naſcit̉ ē filiꝰ illiꝰ: ſicut piluſſudor ⁊ hꝰ i naſcūt̉ de hoīe: ⁊ tn̄ nō ſūt filiꝰ hominis. quare ꝯcludamus ꝙ verbū ẜm ꝙ hōnatus ē de ſpū ſcō .i. virtute ſpūs ſctī: qͣre ⁊c̄.De forificatione ꝟginis. ¶ Concluſio. 2.Tcipe ẜam ꝯl̓onē vꝫ. Mirabilit̓ ſpiritus ſcūs ꝟginē decorauit: qn̄ illamꝯͣ oē pcm̄ fortificauit. vbi treſīqͥramve. vꝫ ¶ Prīa ve. ē. Ꝙtus fuit ꝟginis zelꝰad deū. 2ª ē. Quanta fuit fortitudo ꝟginisꝯͣ pctā. 3ª eſt. Ꝙͣta fuit ꝟginiſ ꝯſtantia ī paſione. ¶ Ꝙtū ad pͥmā vt meliꝰ intelligamus.ſciendū ꝙ duplex ē zelus .ſ. zelus dei ⁊ zelushoīs. Ielus dei ē duplex. vnujs dulcis ⁊ vnꝰamarꝰ. Ielus dulcis ē amor ⁊ iencritudo illadilectiōis qua creator diligit ⁊ zelat creaturaꝫſuā. Iſa. 43. Nunꝗd pōt obliniſci mulier infantē ſuū: vt nō miẜcat̉ filio vteri ſui. ⁊ ſi illaoblita fuerit. ego tn̄ nō obliuiſcar tui. Et quiagl̓oſus deus mat̓no nos amat amore: iō vocare nos ad ſe nō ceſſat. Hiere. 3. Tu fornicata es cū amatoribus multꝭ: reuerte̓ tn̄ ⁊ egoſuſcipiā te. Et Iſa. 30. Reuertere reuertē ſunamitis: reuertere reuertere ⁊ intucamur te.Nos tn̄ ꝑuerſi filij ꝟba eiꝰ ponimꝰ pꝰ terguiꝓuer. i. Docaui ⁊ renuiſtis extēdi manꝰ meas: ⁊ nō fuit ꝗ aſpiceret ⁊c̄. Et dn̄s in euangelio. Hierl̓m hic rl̓m qͥ occidis ꝓphetas ⁊ lapidas eos ꝗ ad te miſſi ſunt. quotiēs volui ꝯgregare filios tuos quem admodū gallina ꝯgregat pullos ſuos. ſb̓alis ⁊ noluiſti. Ielꝰ amarꝰē indignatio ⁊ vindicta dei. Ezech. 5. Cōplebo furorē meū ⁊ reꝗeſcere faciā indignationēmeā in eis: ⁊ ꝯſolabor: ⁊ ſcient: qꝛ ego dn̄s loctus ſū ī zelo meo. Et Sopho. i. Effundeturſanguis eoꝝ ſicut humꝰ: ⁊ corꝑa eoꝝ ſic̄ ſter-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten