dicerē deprecare ſcōs: expedit inimicis nr̄is:vt iuuent̉: gͦ non deprecare nobis expedit neiuuemur. certe non valet. īmo pͦ in oībꝰ. remedijs ad deū ꝓ auxilio recurrendū ē. ⁊ or̄onibus clamādū. Et rō. qm̄ vt dicit apl̓s ad Dehre. 4. Deus nouit oīa anteqͣꝫ fiant: ⁊ nō eſtvlla creatura inuiſibilis ī ꝯſpectu eiuſ. oīa .n.nuda ⁊ aꝑta ſūt oculis eiꝰ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in dubijsnr̄is recte poterit cōſiliari. Exᵐ Iudith. c. 4Clamauit oīs ppl̓s ad dn̄m inſtantia magna⁊ hum iliauerūt aīas ſuas ipſi ⁊ mulieres corū: ⁊ induerūt ſe ſacerdotes cilicijs: ⁊ infantes ꝓſtrauerūt ꝯͣ faciē tēpli dn̄i: ⁊ altare domini operierūt cilicio: ⁊ clamauerūt ad dn̄m iſrl̓vniformit̉: ne darent̉ in p̄dā infantes eorum:⁊ vxores in diuiſionē: ⁊ ciuitates eoꝝ in exterminiū: ⁊ ſancta eoꝝ in pollutionē. tūc Elyachim ſacerdos dn̄i magnus circuiuit oēꝫ iſrl̓.locutuſqꝫ ē ad eos. d.. Scitote qm̄ exaudiuitdn̄s preces vr̄as: ſi manentes ꝑſeueraueritꝭ īieiuijs ⁊ or̄onibus in conſpectu dn̄i ⁊c̄. De hͦIn indlūētꝰ ē cuvide feria 4. p̄cedenti in tertia conſideratiōe⁊c̄. ¶ Tertius modus quē ponit Aꝝ. eſt iſteIllud ē bonū vbi ſuperhabundantia non eſtlitati. ⁊ auarima eſtnec eē pōt. gͦ vbi ē vel eſſe pōt ē malū. ꝑ ſuperhabundantiā intellige qn̄ aliꝗs hꝫ aliꝗd plusqͣꝫ oporteat certe hr̄e plus qͣꝫ oporicat certe habere pluſqͣꝫ oꝫ malū ē. ¶ Quartus modꝰ eſtiſte. illud videt̉ eſſe bonū ꝓ quo multa elaborata ⁊ expenſa ſūt. nā qn̄ ꝓ aliquo elaboramꝰ⁊ multas expenſas facimꝰ. vr̄ hr̄e rōnē finisoē marie bona ⁊⁊ finis ē bonus. iō illud erit bonū. Ex quo ſequunt̉ multa ꝓuerbia. vt dedit gloriā Priamo: in quo on̄dit̉ victoria Troie. ꝓ qua tanteexpenſe facte ſunt. Itē ⁊ ſufferre diuturnū laborē: ⁊ non hr̄e inientū turpe eſt. Itē ⁊ in ianuis ē ydria qͣſi dicat ꝓ habenda aqͣ nō ē maxime laborandū. qꝛ in ianuis ē ydria .i. ē maxima copia aque. In oībꝰ his ꝓuerbijs ph̓snil aliud intendit niſi ꝙ qn̄ maximos ſb̓imuslabores ⁊ expenſas: illud on̄dit hoc magnuꝫeē bonū: qꝛ ꝓ re ꝑua nō multū laboramꝰ ⁊c̄.onū. vdl e¶ Quintus modꝰ ē iſte. illud ē bonū qd̓ ml̓ti appetūt: ⁊ apparet certū pugnabile .i. apparet ꝙꝓ eo hn̄do hoīes pugnare deberēt. ⁊ rō: quiabonū ē qd̓ oēs appctūt: ⁊ ideo illud qd̓ multiappetūt vr̄ eē bonū. De iſtis ꝗnqꝫ modis ꝟba ph̓i audiamꝰ. In dubijs aūt ex his. ſilogiſmis fiunt cuiꝰ ꝯͣriū malū ⁊ hoc bonū. Et cuiꝯͣriū inimici expedit. puta ſi timidos eē maxīe5 25inimicis. palā ꝙ fortitudo maxīe ꝓficua ciuibus ⁊ totalit̓ qd̓ inimici volūt. audi in qͦ gaudēt ꝯͣriū huic ꝓficuū vr̄. ꝑꝑ qd̓ bn̄ dictū ē: ꝓfecto .i. certe gauderet Priamꝰ: ē aūt nō ſꝑ. ſedhͦ vt freq̄nt. nihil en̄ ī ꝓhibet aliqn̄ eadē expedire ꝯͣrijs. vn̄ dr̄ ꝙ mala ꝯgregant hoīes. qn̄idē ē nocumentū ambobꝰ. Et cuius nō ē ſuꝑhabundantia hͦ bonū qd̓cūqꝫ aūt qd̓ fuerit maius qͣꝫ oꝫ malū .ſ. ē. Et cuiꝰ gr̄a multa laborata ſūt. aut multa ſūt expenſa. apparēs enī bonū iā ⁊ vt finis. iā qd̓ tale exiſtimat̉ ⁊ finis ml̓toꝝ. finis aūt bonū. vn̄ .ſ. ꝓuerbia dicta ſt̉. dedit gl̓iaꝫ Priamo. ⁊ turpe ⁊ diuturnū ſufferre ⁊ ꝓuerbiū. qꝛ in ianuis. ydria. Et qd̓ multiappetūt ⁊ circūpugnabile apparēs. qd̓ enī oēſappetūt hͦ bonū erat. multi aūt velut oēs vidētur. hec ibi. videamꝰ alios modos. ¶ Sextusmodꝰ ē iſte. illud cui debet̉ laus ē bonū. gͦ cuidebet̉ vituperiū ē malū. Et rō: qꝛ nullus laudat niſi bonū. Cā āt q̄re ſolū bona ſunt laudabilia ē. qꝛ bona ordinant̉ ad rōnē boni. malaaūt nō. ſꝫ dicūt pͥnationē ordinis. ⁊ qꝛ ordo infinē bonū claudit̉ in laudē. vt pꝫ ex pͦ ethico.iō ſola bona ſūt laudabilia. ⁊ on̄dit quō intelligit̉ iſta laus. Et dicit ꝙ pͦ ſic pōt argui. illud ēbonū qd̓ inimici laudant. ſil̓r qd̓ ⁊ ꝓui laudātnaͣ lꝫ inimici ſꝑ odiāt aduerſarios ſuos. ⁊ pͥuidiligāt pͣua qꝛ qͣlis vnuſꝗſqꝫ ē. talis ſinis vr̄ eiqd̓ iſti laudāt. eſt tamē bonū: qd̓ iā velut oēsꝯfitent̉ eē bonū. ſil̓r ⁊ qd̓ inſani laudāt vr̄ eſſebonū. ſil̓r ⁊ q̄ laudāt prudentes vident̉ eē bona. ⁊ breuiter vult dicere Aꝝ. ꝙ qn̄ aliquid ēita euidens ab omnibus tam ſapientibus qͣꝫinſipientibus. tam amicis qͣꝫ inimicis. illd̓ apparet manifeſte eſſe bonū. qꝛ ab oībus laudalqͣre ⁊c̄. Audi tex. ⁊ laudabile. Nullus enimnō bonū laudal. ⁊ qd̓ inimici ⁊ p̄ui laudāt velut omnes iā ꝯfiient̉. ⁊ ſi qd̓ male paſſi .i. inſani ꝓpter euidentiā enī ꝯſitebunt̉ ſicut ⁊ praui quos amici vituperāt. ⁊ honi quos inimicilaudāt. h̓ ibi ⁊c̄. ¶ Septimꝰ modꝰ eſt. illud ēbonū qd̓ ē eligibile ⁊ poſſibile. gͦ illud qd̓ ē clīgibile ⁊ īpoſſibile ē malū. vn̄ malū nohꝫ ratonē eligibilitatis. Un̄ ſi qn̄qꝫ malū eligamuſhͦ nō ē vt malū. ſed vt illi ꝯiunctū ē aliqd̓ bonum. Bonū enī mouet appetitū ſicut verummouet intellectū. Et cū ens ⁊ bonū ꝯuertant̉ſequit̉ ꝙ illud qd̓ nō hꝫ rōneꝫ entis vel ſaltempoſſibilis eſſe non hꝫ rationem boni. ⁊ ꝑ conſequens nec rationeꝫ appetibilitatis. ⁊ hꝰ i ſūt