eccl̓iam cuiꝰ caput ē xp̄s redēptor nr̄: ac rōanūpōtificē eiuſdē redēptoꝭ vicariuꝫ feruore fidei⁊ clare deuotiōis proptitudīe venerantes eidēromano pōtifici a quo approbationeꝫ perſonead imꝑialis cclſitudīs apicē aſſūmēde: necnōvnctionē ꝯſecrationē ⁊ imꝑij coronā accipiūtſua ſubmittere capita nō reputauerūt īdignuꝫſeqꝫ illi ⁊ eidē eccleſie q̄ a greciſ imꝑiū tranſtulit ī germanos: ⁊ a qͣ ad ceteros eoꝝ pͥncipesius ⁊ ptās eligēdi regē ī imꝑatorē poſtmodūꝓmouēdū ꝑuenit aſtringe̓ vīculo iuramentiꝓuttā mos obẜuatiōis ātiq̄ nouiſſimis tꝑibꝰrenouate: quā formā iuramēti huiꝰ ſacrꝭ inẜtacanonibꝰ manifeſtant̉ ⁊c̄. Hº iuraᵐ ab antiꝗs īꝑatoribꝰ etiā obẜuatū eſt. Obẜuauit illudrex Otto Lodo. ⁊ alij. Et nouiſſimis tꝑibusanno dn̄i. 1453. īꝑator Federicꝰ quē vidi ꝓprijs oculis vna cū īꝑatrice Rome coronatūDe hͦ habet̉ tex. 93. di. c. tibi dn̄o. ⁊. c. ego lodouicꝰ. Tibi dn̄o Ioāni pape īꝗt tex. ego rexO tto ꝓmitte̓ ⁊ iurare facio ꝑ pr̄em filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄: ⁊ ꝑ hͦ lignū viuifice crucꝭ: ⁊ ꝑ has reliꝗas ſcōꝝ: ꝙ ſi dn̄o ꝑmittēte romā venero ſcāmRo. eccl̓iaꝫ ⁊ te rectorē ip̄iꝰ exaltabo ẜm meūpoſſe: ⁊ nūqͣꝫ vitā aūt mēbra: neqꝫ ip̄m honorē quē hēs mea volūtate: aut meo ꝯſenſu autmeo ꝯſilio: aut mea exhortatiōe ꝑdes Et i roma nullū placitū: aut ordinatōꝫ faciā d̓ oībꝰ qͥad te aut romanos ꝑtinent ſine tuo ꝯſilio. Etꝗcꝗd d̓ t̓ra ſcī Petri ad nr̄am ptātē ꝑuēit reddā tibi. Cuicūqꝫ regnū italicū ꝯmiẜo iurar̄ faciā illū vt adiutor tui ſit ad defendendā terraꝫſci petri ẜm ſuū poſſe. h̓ ibi. Iſta fuit ꝯſtitutiōOtionis īꝑatorꝭ. Et dic̄ gl̓. ꝙ īꝑiū pͥꝰ fuit frācoꝝ. poſtea theutonicoꝝ ſnis ꝟtutibꝰ. Et. c.ego lodouicꝰ dic̄ ſic. Ego lodouicꝰ romanꝰ iꝑatorſanguſtꝰ ſtatuo ⁊ ꝯcedo ꝑ hͦ pactū ꝯfirmationis nr̄e tibi btō Petro principi ⁊ ꝑ te vicariotuo dn̄o Paſcali ſūmo pōtifici ⁊ ſucceſſoribuseiꝰ ī ꝑpetuū ſic̄ a p̄deceſſoribus nr̄is vſqꝫ nūc īvr̄a ptāte ⁊ dictiōe tenuiſtis ⁊ diſpōſuiſtis ciuitatē rōanā cū ducatu ſuo: ⁊ ſuburbāis atqꝫ vīcul̓ oībꝰ ⁊ territorijs eiꝰ montanis atqꝫ maritimis: litoribꝰ ⁊ portubꝰ ſeu cūctis ciuitatibꝰ: caſtell̓ oppidis: ac vill̓ ī tuſcie ꝑtibꝰ ⁊cͣ. Et ml̓taalia ī illa ſāctiōe decreuit. qꝛ̄ ⁊c̄. Et iſta ſuffici ijant ꝓ pͥª ꝟi. Ꝙtū ad ẜaꝫ dico ꝙ lꝫ ꝯſiliatores tiſūmoꝑe oīa ꝓficua reipu. debeāt inꝗre̓. ⁊ noci ciua ꝓ viribꝰ remoue̓: qn̄qꝫ tn̄ int̓ oīa ncc̄ia ſūt. Quare dii coll̓r de mēte Aꝝ. pͦ r̄thoricoꝝ. vꝫ. de ꝓuēti tebit vtiqꝫ ītroitꝰ ciuitatis ſcire. ⁊ ꝗ ī qͣꝫti: qͣtenuſtodia regiōis. de hisiſlatiōe. vn̄ dicit ſic teroēs ⁊ circa q̄ ꝓnūciāt d̓xiſtūt nūero entia. Heco ⁊ pace de cuſtodīa regit̉ ⁊ dicūt̉. ⁊ d̓ legiſlatōe. h̓ꝝ ꝗnqꝫ ẜꝫ dn̄ꝫ Egidiū oraccipit̉ ſic. Qm̄ ꝯſiliū nōqꝫ de malo hēat̉ ꝯſiliū hͦu. Malū āt fuge̓ hꝫ aliqͦr̄oꝫ diſtīgui ꝯſiliabilia ẜꝫna āt diuidūt̉. qm̄ quedāinſeca: ſꝫ bona extrīſecaia. ⁊ ẜꝫ bona ītrīſeca duouētꝰ. hęnores. libertateſer bellū .n. ītelligunt̉ ⁊ ꝑtes ⁊ dn̄ationes. ⁊ ceteraid hmōi bona ordināt̉. ⁊tatis ꝑ quā cuſtodiunt̉ tāignitates. Nā cū ꝯſeruaz de cuſtodia bonoꝝ eſſebona ītrīſeca ſt̓ duo .ſ. qͥlatio. Nā cū bona hoīs q̄ē. ẜꝫ bona corꝑalia ē ꝯſid̓ iō vocat̉ ītrīſecū. qꝛ aliti: ut pꝫ 2º de aīa. ẜm boſlatiōe. Iſta ꝗnqꝫ ſt̓ cōiaoia alia reducunt. De orh̓m ibidē. Et pͦ videamꝰdū ꝯſiliuꝫ. Et dicit ph̓usi de ꝓuētibꝰ: pͦ eos opporatis. ⁊ ꝗ ſt̓ qͣꝫtū ad numemagnitudinē: ita ꝙ ſi ꝗst̉. ſi minor ē augeat̉. hisdāt̉ ciuitates. qꝛ aut nonꝗbꝰ dꝫ: aut ſi dat non triquō augēt̉ ꝓuētꝰ. ⁊ dicitſubtractiōꝫ. Et ad hͦ faciexpēſas ciuitatis. ⁊ ita ſiuferāt̉. ⁊ ſi que maioresuobꝰ modis aliꝗs plꝰ exēdit vbi nō dꝫ. ⁊ tūc expēSi āt vbi dꝫ: tn̄ cū minopoſſet. ⁊ tūc expenſe auſende. His .n. mōis dicitmultiplicādo ī roitꝰ ⁊ ſubIic .n. alic ciuitates dicit los ſic faciamꝰ. Textus ē iſtoibꝰ ꝗdē debētes ꝯſiliari oppō
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten