adꝯſiliū gnāle. De gnāͣlibꝰ īfra dicet̉ ꝯº2De duobꝰ pͥmis dico ꝙ qn̄ hō a ſeipſo īꝗrēdode aliqͣ re oꝑabili ꝯſiliū fac̄ qͣlit debeat ſace̓ ⁊c̄tres ꝯditōes hr̄e dꝫ. Pª ē vt pͦ inꝗrat an illd̓qd̓ ī mēte venie ſit bonū vl̓ malū. ſi malū nō aliud ꝯſiliū faciat: ſꝫ illud tanqͣꝫ nociuū fugiat.Nā ouis ꝑ exīatiuā. i ꝑ ꝟ:utē quādā naͣlē videt lupū veniētē ⁊ fugit. Si āt illud ſit bonū:tūc inqrat media ꝑ qͣ poffit ad illud bonū ꝑuenire: ⁊ tūc habitꝭ ill̓ ꝑ ꝯſiliū inꝗrat ꝑ qd̓ illoꝝmeliꝰ poſſit ad illud bonū ꝑuenire. iſta ē pͥmaꝯſideratio. V2º ꝯfide̓t ⁊ inꝗrat an illud bonūqd̓ ītēdit ſit bonū vl̓ meliꝰ hn̄ti. Aliꝗd .n. eritbonū: n̄ tn̄ meliꝰ ad ītellīgēdū. exⁿIohānesdubitat an̄ dē̄at mr̄imoniū ꝯͣhe̓: an ſolutꝰ ī ſcl̓aſolꝰ rēane̓: ⁊ tūc ipſe inꝗrit ſi mr̄imoniū eligotāta ſt̓ onera eꝰ ꝙ dīnis ⁊ aīe mee ſaluti vacarnō poto. ſi ero ſolutꝰ nulliꝰ niſi meicurā hēo ⁊deo aīcqꝫ mee pot̓o deẜuir̄. Ex alia ꝑte diſcurrit ⁊ ait. Sꝫ nūꝗd qn̄ ero ſolutꝰ potero carnismoleſtias ſuſtine: ita vt a carnalibꝰ deſiderijs⁊ oꝑibꝰ poſſim ꝯtire̓. h̓ mō ſtat electo mr̄imonij l̓ recuſatio. ſi videt ſe ꝯtine̓ poſſe: n nubat:qꝛ melior ē ſibi r̄ligiōis īgreſſꝰqͣꝫ vxorari. ſi ātnō pōt nubat ī noīe iſu xp̄i: qꝛ lꝫ religio meliſit bonū qͣꝫ mr̄imoniū abſolutē: n̄ tn̄ ꝯtine̓ nōvalēti. vn̄ mr̄imoniū meliꝰ ē illi ⁊ potiꝰ eligendū: ⁊ ſic de alijs. 3º ꝯſide̓t ꝙ poſtqͣꝫ ꝑ ꝯſiliūqd̓ meliꝰ ſibi ē adīuenit: ſil̓r ⁊ media ꝑ qͦ ad illud bonū poſſit ꝑuenire: tūc data oportunitatenō tardet illud bonū exeꝗ. Eccl̓. 5. c. Ne tardes ꝯuertī ad dn̄m ⁊ ne differas de die in diē.In̄ Aug. li. ꝯfeſ. de ſeipſo ait. Nō erat qd̓ rn̄derē tibi dicēti mihuo deꝰ meꝰ: ſurge: ꝗd dormis: niſi ꝟba ſōnolētia ⁊ lēto mō: cras: cras:ſine mō: ſine paululū. ſꝫ illud monhēbat modū. ⁊ illud paululū ībat ī lōgū. h̓ ille. Et qͣꝫuisiſte tres ꝯditōes dicātur eē ꝯſilij interioris: tn̄ꝯueniūt in oībꝰ ꝯſilijs. Aꝝ. āt 3. ethicoꝝ idēponit qͦ ad aliqͣ: ⁊ dic̄ ꝙ ſuppoſito aliqͦ finc ꝓpt̓quē hō intēdit aliꝗd oꝑari: tūc ꝑ cōſiliū tria qͥrēda ſūt. Prīo q̄ motu: quaue actiōe ad illū finem ꝑueniri poſſit. ⁊ poſtea ꝑ q̄ inſtr̄a oꝫ ipſūmoueri vl̓ agē ad ſinē. ꝟbi gr̄a. Nō meliꝰ ē ꝑequū vl̓ tauꝝ ⁊ ſil̓ia. Poteris .n. ꝯnūerare diuerſa inſtr̄a ꝑ q̄ poſſit ꝑuēiri ad finē alicꝰ oꝑisvl̓ artꝭ. ¶ 4º ꝑ ꝯſiliuꝫ inꝗrēdū ē. Si videt ꝗsꝙ ꝑ plura media ⁊ īſtra vl̓ ꝑ plures actōes adad aliquē ītēiū finē ꝑueniri pōt tūc īꝗrat ꝑ qd̓eoꝝ meliꝰ ⁊ faciliꝰ ꝑueniat̉: ⁊ hͦ ꝑtīctad iudiciūin qͦ qn̄qꝫ aliꝗ deficiūt bn̄ ſe hn̄tes ī viaīuētōerū ad finē. º reꝗͥrit̉ vt ſi ꝯtīgat ꝙ ꝑ vnū ſolū inſtr̄m vl̓ ꝑ vnū motū vl̓ vnū actionē optīeꝑueniat̉ ad finē: tūc ꝓcuret̉ qͣlit̓ ꝑ hͦ ad fine ꝑueniat̉. ⁊ h̓ reꝗͥrit̉ ꝯſtātia ⁊ ſollicitudo circa illud iuxͣ dictū apl̓i. Sollicitudine nō pigri ſpūſeruētes ⁊cͣ. Sed poſito ꝙ illud ꝑ qd̓ ad fineꝫdeueniēdū eſt hr̄i nō poſſit ita ī ꝓmptu ⁊ ſubito: tunc inꝗrendū ē ꝑ ꝗd hr̄i poſſit. ⁊ ſic de illoquouſqꝫ ꝑueniat̉ ad cām q̄ ꝯcurrit pͥma ī oꝑādo q̄ eſt vltīa ī inuētiōe ꝯſilij. qͣlit̓ hͦ intelligat̉ſtati dicet̉. Poſtqͣꝫ igit̉ inꝗſitio ꝯſilij ad id qd̓pͥmū oꝑari oꝫ ꝑuenit: tūc ſi illud erit īpoſſibilohr̄i: diſcede̓ oꝫ ab illo negocio qd̓ ītēdebamusꝟbi gr̄a. Si ad ꝯſequēdū hͦ vel illd̓ oꝫ me hr̄epecuniā: nec alit̓ hr̄i pōt: certe negociū dimittēoꝫ. Dicit̉ āt ꝗd īpoſſibile dupl̓r. aut qꝛ ẜm ꝓpriā potētiā n̄ pōt hr̄i illud: vt qꝛ pauꝑ ē illudili vniuerſūhr̄e n̄ pōt: qm̄ ꝑ pecuniā illud hr̄ ītētuꝫ. Aut ētiſntī māẜm potētiā aīcoꝝ hr̄i n̄ pōt: vt qꝛ n̄ ſolū ille puiulimcuniā hr̄e n̄ pōt: qꝛ pauꝑ ē: ſꝫ ēt qꝛ nullꝰ amioillā ꝯpͥſtari aūt alio mō dare vult: ⁊ tūc pecūiaerit īpoſſibil̓ pauꝑi ẜm ſuā ⁊ alioꝝ potētia adibūt̉ in diaꝯſequēdū effectū quē intēdū. Et iō ꝗ talibusiIit. Prci. j. h̓ adlus ꝯfiliabꝰmedijs caret ſi agat ꝑ alia media nūqͣꝫ ꝑuēietad finē: cū̄ n̄ ſint cāe ad illū effectū ordīate. Illa .n. qͥ ꝑ aīcos nr̄os facimꝰ ꝑ noſipſos face̓ vtdemur: īqͣꝫtū .ſ. pͥnᵐ hoꝝ ē ī nob̓ ꝓut ipſi ītuitu nr̄i hͦ faciūt. Si āt apꝑeat ꝙ illud mediū qd̓ē īuētū ꝑ ꝯſiliū ſit poſſibile. autꝑ nos: aut ꝑ amicos nr̄os: tūc ſtatī ab illo īcipiēdū ē oꝑari.ſic illud qd̓ fuit vltimū ī īuētōe ē pͥmū ī oꝑatōeEt rō ē iſta vt dic̄ ph̓e ibi. Nā qꝛ ꝗ ꝯſiliat̉ vr̄ īquire̓ ꝑ modū reſolutōis cuiuſdā. Un̄ ꝗd aliintēdit ꝗs oꝑari ꝑ ꝯſiliū inꝗrit cās ꝑ qͣs illudpoſſit. vnde neceſſe ē vt reſoluēdo illū effectuꝫquē intēdit ī illas cās oꝫ ꝙ ꝓducat̉ ad illd̓ pͥᵐqd̓ nō ē ampliꝰ reſolubile ī aliud: ⁊ ab illo ꝯſilians īcipiet oꝑari. Et dat exᵐ ī ſpecl̓abilibꝰ dicēs d̓ diagrāmata .i. de diffinitōe grāmatice:q̄ ſi ꝗs ꝓbare ītēdit aliquā ꝯcl̓one: oꝫ ꝯcl̓onēreſolue ī pͥnª qͦuſqꝫ ꝑueniat ad pͥnª pͥma īdemōſtrabilia. oē āt ꝯſiliū q̄dā qō. i. īꝗſitio qͥdaꝫē vt patuit ex dcīs. Et qꝛ ꝯſiliās reſolutōe inrit nc̄e ē ꝙͣciꝰ inꝗſitio ꝑducat̉ ad illd̓ qd̓ ē pͥᵐin oꝑatōe. Hec ī ſnīa oīa ponit ph̓s ī. 3. ethicoꝝ. ibi. Cōſiliamur āt n̄ de finibꝰ. He .n. cōditōes Aꝝ. in oībꝰ ꝯſilijs ẜuādē ſūt: ⁊ ꝑmaxime in duabꝰ pͥmis .ſ. ī ꝯſilio īternali ⁊ ꝑticulari. Alic āt ſpāles ꝯditōes ponēt̉ ī ꝯſilio gnaͣli
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten