Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

adꝯſiliū gnāle. De gnāͣlibꝰ īfra dicet̉ ꝯº2De duobꝰ pͥmis dico qn̄ a ſeipſo īꝗrēdode aliqͣ re oꝑabili ꝯſiliū fac̄ qͣlit debeat ſace̓ ⁊c̄tres ꝯditōes hr̄e dꝫ. ē vt inꝗrat an illd̓qd̓ ī mēte venie ſit bonū vl̓ malū. ſi malū aliud ꝯſiliū faciat: ſꝫ illud tanqͣꝫ nociuū fugiat. ouis exīatiuā. i:utē quādā naͣlē videt lupū veniētē fugit. Si āt illud ſit bonū:tūc inqrat media poffit ad illud bonū ꝑuenire: tūc habitꝭ ill̓ ꝯſiliū inꝗrat qd̓ illoꝝmeliꝰ poſſit ad illud bonū ꝑuenire. iſta ē pͥmaꝯſideratio. V2º ꝯfide̓t inꝗrat an illud bonūqd̓ ītēdit ſit bonū vl̓ meliꝰ hn̄ti. Aliꝗd .n. eritbonū: tn̄ meliꝰ ad ītellīgēdū. exⁿIohānesdubitat an̄ dē̄at mr̄imoniū ꝯͣhe̓: an ſolutꝰ ī ſcl̓aſolꝰ rēane̓: tūc ipſe inꝗrit ſi mr̄imoniū eligotāta ſt̓ onera eꝰ dīnis aīe mee ſaluti vacar poto. ſi ero ſolutꝰ nulliꝰ niſi meicurā hēodeo aīcqꝫ mee pot̓o deẜuir̄. Ex alia ꝑte diſcurrit ait. Sꝫ nūꝗd qn̄ ero ſolutꝰ potero carnismoleſtias ſuſtine: ita vt a carnalibꝰ deſiderijs oꝑibꝰ poſſim ꝯtire̓. ſtat electo mr̄imonij recuſatio. ſi videt ſe ꝯtine̓ poſſe: n nubat:qꝛ melior ē ſibi r̄ligiōis īgreſſꝰqͣꝫ vxorari. ſi āt pōt nubat ī noīe iſu xp̄i: qꝛ lꝫ religio meliſit bonū qͣꝫ mr̄imoniū abſolutē: tn̄ ꝯtine̓valēti. vn̄ mr̄imoniū meliꝰ ē illi potiꝰ eligen: ſic de alijs. ꝯſide̓t poſtqͣꝫ ꝯſiliūqd̓ meliꝰ ſibi ē adīuenit: ſil̓r media ad illud bonū poſſit ꝑuenire: tūc data oportunitate tardet illud bonū exeꝗ. Eccl̓. 5. c. Ne tardes ꝯuertī ad dn̄m ne differas de die in diē.In̄ Aug. li. ꝯfeſ. de ſeipſo ait. erat qd̓ rn̄derē tibi dicēti mihuo deꝰ meꝰ: ſurge: ꝗd dormis: niſi ꝟba ſōnolētia lēto: cras: cras:ſine: ſine paululū. ſꝫ illud monhēbat mo. illud paululū ībat ī lōgū. ille. Et qͣꝫuisiſte tres ꝯditōes dicātur ꝯſilij interioris: tn̄ꝯueniūt in oībꝰ ꝯſilijs. Aꝝ. āt 3. ethicoꝝ idēponit ad aliqͣ: dic̄ ſuppoſito aliqͦ finc ꝓpt̓quē intēdit aliꝗd oꝑari: tūc cōſiliū triarēda ſūt. Prīo motu: quaue actiōe ad illū finem ꝑueniri poſſit. poſtea inſtr̄a oꝫ ipſūmoueri vl̓ agē ad ſinē. ꝟbi gr̄a. meliꝰ ēequū vl̓ tauꝝ ſil̓ia. Poteris .n. ꝯnūerare diuerſa inſtr̄a poſſit ꝑuēiri ad finē alicꝰ oꝑisvl̓ artꝭ. ꝯſiliuꝫ inꝗrēdū ē. Si videt ꝗs plura media īſtra vl̓ plures actōes adad aliquē ītēiū finē ꝑueniri pōt tūc īꝗrat qd̓eoꝝ meliꝰ faciliꝰ ꝑueniat̉: ꝑtīctad iudiciūin qn̄qꝫ aliꝗ deficiūt bn̄ ſe hn̄tes ī viaīuētōe ad finē. º reꝗͥrit̉ vt ſi ꝯtīgat vnū ſo inſtr̄m vl̓ vnū motū vl̓ vnū actionē optīeꝑueniat̉ ad finē: tūc ꝓcuret̉ qͣlit̓ ad fineueniat̉. reꝗͥrit̉ ꝯſtātia ſollicitudo circa illud iuxͣ dictū apl̓i. Sollicitudine pigri ſpūſeruētes ⁊cͣ. Sed poſito illud qd̓ ad fineꝫdeueniēdū eſt hr̄i poſſit ita ī ꝓmptu ſubito: tunc inꝗrendū ē ꝗd hr̄i poſſit. ſic de illoquouſqꝫ ꝑueniat̉ ad cām ꝯcurrit pͥma ī oꝑādo eſt vltīa ī inuētiōe ꝯſilij. qͣlit̓ intelligat̉ſtati dicet̉. Poſtqͣꝫ igit̉ inꝗſitio ꝯſilij ad id qd̓pͥmū oꝑari oꝫ ꝑuenit: tūc ſi illud erit īpoſſibilohr̄i: diſcede̓ oꝫ ab illo negocio qd̓ ītēdebamusꝟbi gr̄a. Si ad ꝯſequēdū vel illd̓ oꝫ me hr̄epecuniā: nec alit̓ hr̄i pōt: certe negociū dimittēoꝫ. Dicit̉ āt ꝗd īpoſſibile dupl̓r. aut qꝛ ẜmpriā potētiā pōt hr̄i illud: vt qꝛ pauꝑ ē illudili vniuerſūhr̄e pōt: qm̄ pecuniā illud hr̄ ītētuꝫ. Aut ētiſntīẜm potētiā aīcoꝝ hr̄i pōt: vt qꝛ ſolū ille puiulimcuniā hr̄e pōt: qꝛ pauꝑ ē: ſꝫ ēt qꝛ nullꝰ amioillā ꝯpͥſtari aūt alio dare vult: tūc pecūiaerit īpoſſibil̓ pauꝑi ẜm ſuā alioꝝ potētia adibūt̉ in diaꝯſequēdū effectū quē intēdū. Et talibusiIit. Prci. j. adlus ꝯfiliabꝰmedijs caret ſi agat alia media nūqͣꝫ ꝑuēietad finē: cū̄ ſint cāe ad illū effectū ordīate. Illa .n. aīcos nr̄os facimꝰ noſipſos face̓ vtdemur: īqͣꝫtū .ſ. pͥnᵐ hoꝝ ē ī nob̓ ꝓut ipſi ītuitu nr̄i faciūt. Si āt apꝑeat illud mediū qd̓ē īuētū ꝯſiliū ſit poſſibile. autꝑ nos: aut amicos nr̄os: tūc ſtatī ab illo īcipiēdū ē oꝑari.ſic illud qd̓ fuit vltimū ī īuētōe ē pͥmū ī oꝑatōeEt ē iſta vt dic̄ ph̓e ibi. qꝛ ꝯſiliat̉ vr̄ īquire̓ modū reſolutōis cuiuſdā. Un̄ ꝗd aliintēdit ꝗs oꝑari ꝯſiliū inꝗrit cās qͣs illudpoſſit. vnde neceſſe ē vt reſoluēdo illū effectuꝫquē intēdit ī illas cās oꝫ ꝓducat̉ ad illd̓ pͥᵐqd̓ ē ampliꝰ reſolubile ī aliud: ab illo ꝯſilians īcipiet oꝑari. Et dat exᵐ ī ſpecl̓abilibꝰ dicēs diagrāmata .i. de diffinitōe grāmatice: ſi ꝗs ꝓbare ītēdit aliquā ꝯcl̓one: oꝫ ꝯcl̓onēreſolue ī pͥnª qͦuſqꝫ ꝑueniat ad pͥnª pͥma īdemōſtrabilia. āt ꝯſiliū q̄dā. i. īꝗſitio qͥdaꝫē vt patuit ex dcīs. Et qꝛ ꝯſiliās reſolutōe inrit nc̄e ē ꝙͣciꝰ inꝗſitio ꝑducat̉ ad illd̓ qd̓ ē pͥᵐin oꝑatōe. Hec ī ſnīa oīa ponit ph̓s ī. 3. ethicoꝝ. ibi. Cōſiliamur āt de finibꝰ. He .n.ditōes Aꝝ. in oībꝰ ꝯſilijs ẜuādē ſūt: ꝑmaxime in duabꝰ pͥmis .ſ. ī ꝯſilio īternali ꝑticulari. Alic āt ſpāles ꝯditōes ponēt̉ ī ꝯſilio gnaͣli