Xºh5PSl9. Quos p̄deſtinauit hos ⁊ vocauit: ⁊ qͣs vocauit hos ⁊ iuſtificauit. qͣre ⁊cͣ. Et iſta ſufficiātꝓpreſenti ꝯcluſione.ꝙ ꝯuerſio Magdalene fuit gl̓oſiſſima ꝯͣºꝫTcipe ẜam ꝯcl̓onem vꝫ. Sic̄ ꝯuerſioPauli ī nūero viroꝝ: ſic ꝯuerſio magdalene gl̓oſiſſima fuit ī nūero mulirū. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē qͥtaplex ē ꝯuerſio. 2ª ꝟi. ē an̄ oēs ꝯuerſi cū magdalena ſtēt ad pedes xp̄i. 3ª. ꝟi. ē ꝙ hōi hacvita ꝯͣriat̉ ne poſſit ad deū ꝯuerti. ¶ Vtū adpͥmā dico ꝙ triplex ē ꝯuerſio pͥncipal̓ .ſ. dei iuſti ⁊ diaboli. Pª ꝯuerſio eſt ꝯuerſio dei. vbinoͣ ꝙ aliqn̄ deꝰ ꝯuertit hoīeꝫ. aliqn̄ ꝯuertit̉ abhoīe. ⁊ aliqn̄ ꝯuertit̉ ad hoīem. ꝯuertit hoīemdū illū. ꝑ gr̄aꝫ iuſtificat. pͣs. Suꝑ aquā refecnis educauit me: aīaꝫ meā ꝯuertit. Et ibidēCōuerte nos deꝰ ſalutarꝭ nr̄: ⁊ auerte irā tuāa nob̓. ⁊ hͦ mō ſamaritanos xp̄s ꝯuertit qn̄ adꝟbū mulieris exiuer̄t ad ipſū: ⁊ mulieri dicebāi. Iā n̄ ꝑꝑ loq̄lā tuā credimꝰ tibi. ipſi eī audiuimꝰ de ore eius. Io. 4. ⁊ ſic de alijs. Aliqn̄deꝰ ꝯuertit̉ ab hoīe vt hō ꝯuertat̉ ad ip̄ꝫ. Iac.pͥ. Cōuertimī ad me ⁊ ego ꝯuerter ad voſ dic̄dn̄s. p̄s. Cōuerte̓ dn̄e ⁊ eripe aīaꝫ mcā. ſaluūme ſac ꝑꝑ mīaꝫ tuā. In̄ Niniuite dixerr̄t Ione vlt. Quis ſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ igͦſcat deꝰ: ⁊ reuertat̉ a furore ire ſue: ⁊ n̄ ꝑibimꝰ. ⁊ ſic d̓ alijsjis rex iudeAliqn̄ deꝰ ꝯuertit ſe ad hoīeꝫ ipſuꝫ .ſ. pūiēdo.Iſa. j. Cōuētā manū mneā ad te ⁊ excoquā adpuꝝ ſcoriā tuā. Sic ad pͥmos ꝑentes ſe ꝯuertit qn̄ vocauit eos. Adā vbi es. ſic ꝯuertit qͦttidie italiā flagellādo: ſic̄ pluries on̄dimꝰ; ⁊ ſicptū ſiūai. ſpꝫ pͥma ꝯuerſio. 2ª ꝯuerſio dr̄ cōuerſio iuſtiſe ac node. 1.Tripl̓r ꝯuertit̉ iuſtꝰ. Pº de virijs ad ꝟtutesp̄s. Cogitaui vias meaſ ⁊ ꝯuertipedes meosī teſlīonia tua. Ezech̓. 18. Nūꝗd volūtatꝭ meeē mors īpij dic̄ dn̄s: ⁊ n̄ vt ꝯuertat̉ a vijs ſuis⁊ viuat. Sic ad p̄dicatōes apl̓oꝝ vna dic conuerſiſt̓ tria milia: ⁊ alia dic ꝗnqꝫ milia: vt ī actibꝰ apl̓oꝝ legimꝰ. psͣ. Lex dn̄i īma. ꝯuer. a.teſti. dn̄i fid̓le ſapīaꝫ p̄ſtāſꝑuul̓. Ecōuerſo peccatores faciūt: qm̄ a ꝟtutibꝰ ad vitia ꝯuertunt̉psͣ. Cōuertāt̉ oēs p̄ciōres ī īfernū oēs gētesq̄ obliuiſcūt̉ deū. In̄ ait dn̄s Iſa. zō3 Cōuertimī ad me ⁊ ſalui eritꝭ. ⁊ Tren. vl. Hrl̓ꝫ hirl̓ꝫꝯuerte dn̄m deū tuū. O ciuitas. Al. ꝯuerteread dn̄m deū tuū. qꝛ niſi ꝯuerſi fueritis gladiūſuū vibrauit: arcū ſuū tētēdit ⁊ ꝑauit illū ⁊cͣ. 2ºꝯuertit̉ iuſtꝰ ad alios viros bonos ⁊ iuſtos ꝑ580exhortatōeꝫ. Lu. 22. Et tu aliqn̄ ꝯuerſus ꝯfuma fr̄es tuos. 3º. ꝯuertit̉ ad pctōres ꝑ p̄dicanonē. Hicrs 3. Uade ⁊ clama ẜmoēs iſtos ꝯͣuꝗlonē ⁊ dicēs. Reueriē aduerſatrix iſrl̓ aitdn̄s ⁊c̄. 3º ꝯuerſio ē ꝯuerſio diaboli. Cōuertit̉ .n. retrorſū diabolꝰ qn̄ videt n̄ poſſe obtine̓qd̓ voluit. psͣ. Incōuertēdo ini. me. ret. īfir.⁊ ꝑi. a fa. tua. qꝛ̄ ⁊cͣ. Et h̓ ſufficiāt ꝓ pͥma ꝟi.¶ Ꝙͣtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico ꝙ n̄. ſꝫ ſic̄ ſt ī gr̄a ⁊ inbono ꝓficiūt: ita apd̓ xp̄uꝫ morāt̉. Sūt .n. tregͣdꝰ ꝯuerſoꝝ .ſ. īcipiētiū ꝓficiētiū ⁊ ꝑſcōꝝ. Incipiētes ad xp̄i pedes cū magdalena ꝓ eoꝝ culpis veniā pctūt: ⁊ mīaꝫ clamāt. psͣ. Doce me.ad do. cla. ⁊ exau. me de mō. ſan. ſuo. ⁊ idemEgo cla. qm̄ exau. me deꝰ: īcli. au. tu. mihi: ⁊exau. ꝟ. mea. ⁊ idē. Exaudi do. vo. me. qͣ clama. ad te: miẜ. mei ⁊ exau. me. ⁊ idē. Dn̄e deus cla. ad te ⁊ ſa. me ⁊cͣ. ¶2º ꝓficiētes ſtāt adxp̄i manꝰ gr̄aꝫ poſtulātes vt ꝑſeuerēt dicētes.Cōfirma hͦ deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es ī nobis a tēpl̓o ſcōtuo. In Apl̓s. j. ad Theſ. 3. īfine. Dos āt inꝗt dn̄s ml̓tiplicet ⁊ habūdare faciat charitateꝫvr̄aꝫ ī inuicē ⁊ ī oēs: quēadmodū ⁊ nos ī vob̓ad cōfirmāda corda vr̄a ſine q̄rela ī ſcītate an̄deū ⁊ pr̄eꝫ nr̄m ī aduētu dn̄i ieſu cū oībꝰ ſcīseiꝰ amē. h̓ ille. 63º ꝑſcī ſtāt ad os xp̄i dīnā pn̄tiā poſtulātes .ſ. vt cito ad eū vidēdū valeāt ꝑuenire. psͣ. Deſideriū pauꝑū exaudiuit dn̄s:p̄ꝑatōeſ cordis eoꝝ audiuit auris tua. ⁊ paulꝰad Phil̓. j. Mihi inꝗt viue̓ xp̄s ē ⁊ mori lucrū. ⁊ ad coſdē. 4. c. ait. Deꝰ. āt meº īplcat oēdeſideriū vr̄m ẜm diuitias ſuas ī gl̓a in xp̄o ieſu ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad t̓tiā ꝟi. dico ꝙ plura ſt̓ īpedientia ꝯuerſionē: de ꝗbꝰ ad pn̄s trāſcamꝰ: vnūtm̄ ponētes īpedim̄tū .ſ. īgua d̓trahēſ. Bre.14. moꝝ. Cīore līgue d̓trahētꝭ ml̓ti deſiſtūt abono oꝑe qd̓ ceꝑāt. Quidā .n. p̄teritas cl̓pasꝯmēorāt. ꝗdā diſſuadēt dicēteſ. hache tāto bē⁊cͣ. ꝗdā deridēt vt ſocij. ꝗdā iudicāt dicētes eēhipocritā ⁊cͣ. Ecce hodie magdalēa plorās n̄ſolū a phariſeo pb̓lica peccatrix iudicat̉: ſꝫ ēt d̓xp̄o murmurat dicēs ſic. Si h̓ eēt ꝓph̓a ſciretvtiqꝫ ⁊cͣ. Hic ſcī oēs ⁊ viri boni gaudeāt ſi d̓ſe aliqͣ n̄ ꝟa dici audiūt: qꝛ ſi arido hͦ faciūt ī viridi ꝗd fiet. Ꝙͣͣta āt fuerit ſingl̓arꝭ pnīa ⁊ ꝯuerſio magdalene pꝫ in legenda ⁊cͣ. Et iſta ſufficiant ꝓ pn̄ti ꝯcluſione.Ꝙ magdalēa fuit xp̄i ꝑſcā diſcipula. ꝯºCcipc t̓tiā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. Sic̄ ꝓpt̓ pctōruꝫml̓titudinē fuit magdalena dei ꝑfidaP 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten