Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Xºh5PSl9. Quos p̄deſtinauit hos vocauit: qͣs vocauit hos iuſtificauit. qͣre ⁊cͣ. Et iſta ſufficiātꝓpreſenti ꝯcluſione. ꝯuerſio Magdalene fuit gl̓oſiſſima ꝯͣºꝫTcipe ẜam ꝯcl̓onem vꝫ. Sic̄ ꝯuerſioPauli ī nūero viroꝝ: ſic ꝯuerſio magdalene gl̓oſiſſima fuit ī nūero muli. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē qͥtaplex ē ꝯuerſio. ꝟi. ē an̄ oēs ꝯuerſi magdalena ſtēt ad pedes xp̄i.. ꝟi. ē hōi hacvita ꝯͣriat̉ ne poſſit ad deū ꝯuerti. Vtū adpͥmā dico triplex ē ꝯuerſio pͥncipal̓ .ſ. dei iuſti diaboli. ꝯuerſio eſt ꝯuerſio dei. vbinoͣ aliqn̄ deꝰ ꝯuertit hoīeꝫ. aliqn̄ ꝯuertit̉ abhoīe. aliqn̄ ꝯuertit̉ ad hoīem. ꝯuertit hoīem illū. gr̄aꝫ iuſtificat. pͣs. Suꝑ aquā refecnis educauit me: aīaꝫ meā ꝯuertit. Et ibidēCōuerte nos deꝰ ſalutarꝭ nr̄: auerte irā tuāa nob̓. ſamaritanos xp̄s ꝯuertit qn̄ adꝟbū mulieris exiuer̄t ad ipſū: mulieri dicebāi. ꝑꝑ loq̄lā tuā credimꝰ tibi. ipſi audiuimꝰ de ore eius. Io. 4. ſic de alijs. Aliqn̄deꝰ ꝯuertit̉ ab hoīe vt ꝯuertat̉ ad ip̄ꝫ. Iac.. Cōuertimī ad me ego ꝯuerter ad voſ dic̄dn̄s. p̄s. Cōuerte̓ dn̄e eripe aīaꝫ mcā. ſaluūme ſac ꝑꝑ mīaꝫ tuā. In̄ Niniuite dixerr̄t Ione vlt. Quis ſcit ſi ꝯuertat̉ igͦſcat deꝰ: reuertat̉ a furore ire ſue: ꝑibimꝰ. ſic alijsjis rex iudeAliqn̄ deꝰ ꝯuertit ſe ad hoīeꝫ ipſuꝫ .ſ. pūiēdo.Iſa. j. Cōuētā manū mneā ad te excoquā adpuꝝ ſcoriā tuā. Sic ad pͥmos ꝑentes ſe ꝯuertit qn̄ vocauit eos. Adā vbi es. ſic ꝯuertit qͦttidie italiā flagellādo: ſic̄ pluries on̄dimꝰ; ſicptū ſiūai. ſpꝫ pͥma ꝯuerſio. ꝯuerſio dr̄ cōuerſio iuſtiſe ac node. 1.Tripl̓r ꝯuertit̉ iuſtꝰ. de virijs ad ꝟtutesp̄s. Cogitaui vias meaſ ꝯuertipedes meosī teſlīonia tua. Ezech̓. 18. Nūꝗd volūtatꝭ meeē mors īpij dic̄ dn̄s: vt ꝯuertat̉ a vijs ſuis viuat. Sic ad p̄dicatōes apl̓oꝝ vna dic conuerſiſt̓ tria milia: alia dic ꝗnqꝫ milia: vt ī actibꝰ apl̓oꝝ legimꝰ. psͣ. Lex dn̄i īma. ꝯuer. a.teſti. dn̄i fid̓le ſapīaꝫ p̄ſtāſꝑuul̓. Ecōuerſo peccatores faciūt: qm̄ a ꝟtutibꝰ ad vitia ꝯuertunt̉psͣ. Cōuertāt̉ oēs p̄ciōres ī īfernū oēs gētes obliuiſcūt̉ deū. In̄ ait dn̄s Iſa. zō3 Cōuerti ad me ſalui eritꝭ. Tren. vl. Hrl̓ꝫ hirl̓ꝫꝯuerte dn̄m deū tuū. O ciuitas. Al. ꝯuerteread dn̄m deū tuū. qꝛ niſi ꝯuerſi fueritis gladiūſuū vibrauit: arcū ſuū tētēdit ꝑauit illū ⁊cͣ.ꝯuertit̉ iuſtꝰ ad alios viros bonos iuſtos580exhortatōeꝫ. Lu. 22. Et tu aliqn̄ ꝯuerſus ꝯfuma fr̄es tuos.. ꝯuertit̉ ad pctōres p̄dicanonē. Hicrs 3. Uade clama ẜmoēs iſtos ꝯͣuꝗlonē dicēs. Reueriē aduerſatrix iſrl̓ aitdn̄s ⁊c̄. ꝯuerſio ē ꝯuerſio diaboli. Cōuertit̉ .n. retrorſū diabolꝰ qn̄ videt poſſe obtine̓qd̓ voluit. psͣ. Incōuertēdo ini. me. ret. īfir. ꝑi. a fa. tua. qꝛ̄ ⁊cͣ. Et ſufficiāt pͥma ꝟi. Ꝙͣtū ad ẜaꝫ ꝟi. dico. ſꝫ ſic̄ ſt ī gr̄a inbono ꝓficiūt: ita apd̓ xp̄uꝫ morāt̉. Sūt .n. tregͣdꝰ ꝯuerſoꝝ .ſ. īcipiētiū ꝓficiētiū ꝑſcōꝝ. Incipiētes ad xp̄i pedes magdalena eoꝝ culpis veniā pctūt: mīaꝫ clamāt. psͣ. Doce me.ad do. cla. exau. me de. ſan. ſuo. idemEgo cla. qm̄ exau. me deꝰ: īcli. au. tu. mihi:exau.. mea. idē. Exaudi do. vo. me. clama. ad te: miẜ. mei exau. me. idē. Dn̄e deus cla. ad te ſa. me ⁊cͣ. ¶2º ꝓficiētes ſtāt adxp̄i manꝰ gr̄aꝫ poſtulātes vt ꝑſeuerēt dicētes.Cōfirma deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es ī nobis a tēpl̓o ſcōtuo. In Apl̓s. j. ad Theſ. 3. īfine. Dos āt inꝗt dn̄s ml̓tiplicet habūdare faciat charitateꝫvr̄aꝫ ī inuicē ī oēs: quēadmodū nos ī vob̓ad cōfirmāda corda vr̄a ſine q̄rela ī ſcītate an̄deū pr̄eꝫ nr̄m ī aduētu dn̄i ieſu oībꝰ ſcīseiꝰ amē. ille. 63º ꝑſcī ſtāt ad os xp̄i dīnā pn̄tiā poſtulātes .ſ. vt cito ad vidēdū valeātuenire. psͣ. Deſideriū pauꝑū exaudiuit dn̄s:p̄ꝑatōeſ cordis eoꝝ audiuit auris tua. paulꝰad Phil̓. j. Mihi inꝗt viue̓ xp̄s ē mori lucrū. ad coſdē. 4. c. ait. Deꝰ. āt meº īplcatdeſideriū vr̄m ẜm diuitias ſuas ī gl̓a in xp̄o ieſu ⁊cͣ. Ꝙtū ad t̓tiā ꝟi. dico plura ſt̓ īpedientia ꝯuerſionē: de ꝗbꝰ ad pn̄s trāſcamꝰ: vnūtm̄ ponētes īpedim̄tū .ſ. īgua d̓trahēſ. Bre.14. moꝝ. Cīore līgue d̓trahētꝭ ml̓ti deſiſtūt abono oꝑe qd̓ ceꝑāt. Quidā .n. p̄teritas cl̓pasꝯmēorāt. ꝗdā diſſuadēt dicēteſ. hache tāto⁊cͣ. ꝗdā deridēt vt ſocij. ꝗdā iudicāt dicēteshipocritā ⁊cͣ. Ecce hodie magdalēa plorāsſolū a phariſeo pb̓lica peccatrix iudicat̉: ſꝫ ētxp̄o murmurat dicēs ſic. Si eēt ꝓph̓a ſciretvtiqꝫ ⁊cͣ. Hic ſcī oēs viri boni gaudeāt ſiſe aliqͣ ꝟa dici audiūt: qꝛ ſi arido faciūt ī viridi ꝗd fiet. Ꝙͣͣta āt fuerit ſingl̓arꝭ pnīa ꝯuerſio magdalene pꝫ in legenda ⁊cͣ. Et iſta ſufficiant pn̄ti ꝯcluſione. magdalēa fuit xp̄i ꝑſcā diſcipula. ꝯºCcipc t̓tiā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. Sic̄ ꝓpt̓ pctōruꝫml̓titudinē fuit magdalena dei ꝑfidaP 3