habundat. Et ſimilit̓ illud qd̓ dicit̉ de ꝯfe. di.4. ſicut in ſacramentis vbi dicitur. Quot ſūtcapita tot ſunt ſententie. In his ꝟo que ad fidem ⁊ bonos mores pertinent nullus excuſatur ſi magiſtri ſui opinionem erroneā ſequat̉nec ignoranua eos excuſat. alioꝗn qui opinionem Arij Ioſtorij Sabelij: ⁊ alioꝝ hereticorum ſecuni ſūt non peccaſſent. In talibꝰ enimdubijs non eſt de facili preſtaudus aſſenſus.Sed vt dicit Aug. 3. de doctrina xp̄iana: conſulere debet ꝗs regulam fidei quaꝫ de ſcriptirarum p̄lanioribus locis ⁊ eccleſie auctoritateperceperit. qͣre ⁊cͣ. Concordant MonaldusGuilhelmꝰ Uldericꝰ ⁊ Hoſtiēſis. ⁊ ē cōisdoctorum ſnīa. ¶ Ꝙtū ad t̓tiam ꝟi. dico ẜmglo. di. 9. in. c. veterum. ꝙ quando qͣttuor predicti eccleſie doctores diſcordant. Aug. in diſputationibꝰ magis ſauendū eſt. Hiero. ītrāſlationibus ⁊ interpretationibus. ⁊ Brego. īmoralibus. De Ambroſio non facit mentionem; ⁊ dicere poſſumus Ambroſio ī iudicijsmagis fauendum eſſe. quare ⁊cͣ. Et hec ſuffi-ciant pro pͥma concluſione.¶ Ꝙ nullus debet ſuam prudentiam ſuꝑ alios extolle̓. ¶ Cōcluſio ſecūda.Tcipe ſcd̓aꝫ ꝯcl̓onem vꝫ. Nemo debet eſſe tam dure ceruicis vt ſuā opinionem omnibus alijs opinionibusanteponat. patet iſta concluſio ꝑ ſupradictumc. ne innitatis. extra de conſtitutionibus. ⁊ facit. c. j. co. ti. Ad cuius declarationem tres inꝗramus itates vꝫ. Prima ꝟi. eſt iſta vtrūopinio ⁊ dicta Bratiani fint ab eccl̓ia approbata. 2ª eſt cui ſtandum ē quando decretum ⁊decretalis diſcordant. 3ª ꝟi. eſt an quis peccetquando habet vnam opinionem: ⁊ tantē ſe roputationis exiſtimat ꝙ negligit inſtrui ⁊ edoceri ⁊ petere ſcientem: ¶ Ꝙtum ad pͥmum dico vt colligit̉ ex diciis Io. and. in. c. ex parte.extra de iudi. ⁊. c. debitū. extra de bigamis. ꝙaūt hͥꝗmur de dictis Br̄ani vt ſuis .i. inqͣꝫtuloquitur vt doctor. aut de dictis ſcōꝝ canonizatorum in ſuo decreto. Si loꝗmur de ſuis dcīsdiſtingue. aut de dictis ſcorum canonizatorūin ſuo decreto. Si loꝗmur de ſuis dictis: diſtīgue: aut illa dicta ſūt in decretalibus: a fūmispotificibꝰ approbataª aut ſolum remanēt ī ꝟttate ſua ſicut ipſe notauit. Si ſūt approbata tūcdcīs Br̄ani ſtādū ē. nec vt ſic pōt dici opinioGr̄ani: ſꝫ pape approbātis. arg. c. apl̓ice. deprebend. li. 6. ⁊. l. j. §. qͥ oīa. C. de veteri iureenucleādo. Si aūt loꝗmur de dcīs Br̄ani viſuis ⁊ vt loꝗt̉ tanqͣꝫ mgr̄. tūc dico ꝙ autdcā eiꝰdubia ſūt. ita ꝙ n̄ reperit̉ ꝙ ſint approbata abeccl̓a vl̓ nō approbata: ⁊ tn̄ ꝟa ſūt. aut dcā eiꝯſiderāt̉ vt ſua opinio tm̄. Si āt vt ſua opiniotm̄: tūc ſi nō ē ꝯͣ decretales pōt teneri ⁊ nō teneri. Nā ī his q̄ mgr̄alit̓ ⁊ vt doctor locutꝰ eſtꝯtinue reprobat̉: ſic mgr̄ ſnīaꝝ: vt dic̄ Io. anvbi. sͣ. Si āt decretal̓ eēt ſuis dcīs ī oppoſititūc decretal̓ tenēda ē: vt idem dic̄. ⁊ Hoſti. īc. paſtoral̓. de decimis diē ꝙ ēt dcīs pape nō ēſtādū ſi loꝗt̉ vt mgr̄: qꝛ eiꝰ opinio nō arctat: ſicnec opinio vniꝰ alteriꝰ doctoris. di. 9. c. noli.⁊. c. neqꝫ. Capl̓ꝫ ncqꝫ dicit ſic. Neqꝫ qͦrūlibetdiſputatōes qͣꝫuis catholicoꝝ ⁊ laudatoꝝ hōinū velut ſcripturas canonicas hr̄e dēmꝰ vt noIu. ſ.uilis cnbis nō liceat ſalua honorificētia qͥ ill̓ debet̉ homībꝰ aliꝗd ī eoꝝ ſcriptis reprobare aut reſpuncceduere: ſi forte īuenerimꝰ ꝙ alit ſenſerit qͣꝫ ꝟitasuntur: vt in auhꝫ dīno adiutorio vel ab alijs ītellecta vl̓ a noIIIntlcricibis. Tal̓ egoſū in ſcriptis alioꝝ qͣles volo eēītellectores meoꝝ. hec ibi. Augu. in cpl̓a adFortunalū: ⁊ ponit glo. pͥma notabile ꝟbumdicēs. Nō eoipſo ledit̉ ſama alicuiꝰ ꝙ exprobat̉ teſtimoniū ſuū. extra de excep. c. deniqꝫ hͦimina ⁊ ſiglo. Si aūt loqͥret̉ vt papa tūc eiꝰ opiniōi ē ſtāder vtin. c. contindū: ita ꝙ dicet ita ſentimꝰ: vt pꝫ in. c. ſiſcitatuses a nob̓. extra reſcriptis. vbi dr̄. nos ꝟo itauu in. c. illud.ſentimꝰ ꝙ tā de iure qͣꝫ de facto illa īpotētia cōItiur in. l.2. fiſeat̉ ⁊cͣ. vn̄ ꝑ illud ꝟbū ſentimꝰ apparet ꝙ pamuod notat)pa loꝗtur vt papa: ⁊ ſic eiꝰ opinio facit legemrpobationibus.Si aūt dicta Grani ſūt dubia ita ꝙ nec ab echadus incleſia approbata nec approbata reperiuntur:nllum annec ꝯtinēt dcā ſcōꝝ patrū. tūc ē duplex opiniotiſt cx hisvna Io. an. ⁊ dn̄i Antonij referētiū eiꝰ dcā ꝙdecretoꝝ dicta nō ſūt approbata cū loqͣt̉ vt doctor ⁊ dicta doctoris nō arctant vt dictū ē. gͦ nōſūt approbata. Itē Br̄anꝰ leges ꝯdendi ptātem nō habuit q̄ ſoli pͥncipi datur: vt extra deꝯſti. c. trāſlato. ⁊. l. fi. C. de legibꝰ. ⁊ nō p̄ſūit̉ꝯceſſa niſi ꝓbet̉: vt ī ꝓemio ſexti. ꝟſi. nos adapicē. Nam vt ꝗs poſſit reſpōdere de iure orvt ſibi ptās demādet̉: vt. l. 2. §. penulti. ff. deorigine iuris. Et ad ꝓbādū illā hūiſſe ptātemreꝗͥrit̉ ſcriptura: vt. l. j. C. de mādatꝭ pͥncipū.Itē rubrice decreti non ſūt ſil̓r approbate: vtno. Io. an. ī ꝓemio ſexti allegādo hͦ dice̓ Ioannē monachi. 3. q. 9. in. c. charte. ⁊ Speculatorē de diſputationibꝰ ⁊ allegatōibꝰ in fine.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten